ตอนที่2 เื่ไม่คาดฝัน
และแล้ววันนี้ก็มาถึงฉันนั่งเครื่องบินมากว่า 1 ชั่วโมง เพื่อที่จะมาที่นี่ตลอดทางฉันฟังเพลงตลอดเพื่อให้ร่างกายฉันผ่อนคลายมากขึ้นเพราะฉันไม่คุ้นชินกับการมาอยู่กับคนอื่นเลย และตอนนี้ฉันก็ยืนอยู่หน้าบ้านของพ่อเลี้ยงตามโลเคชั่นที่แม่บอกแล้วซึ่งตอนแรกพ่อเลี้ยงจะไปรับ แต่ฉันไม่ชินและไม่อยากนั่งรถกับเขาเท่าไรฉันเลยขอมาเอง
บ้านของพ่อเลี้ยงเป็บ้านไม้เรือนไทยขนาดใหญ่มีพื้นที่สนามหญ้าที่ค่อนข้างกว้างจอดรถได้หลายคันเลยสมฐานะและสมกับตำแหน่งของผู้ใหญ่บ้าน เหมือนตามที่เห็นในละครทั่วๆ ไปบรรยากาศเย็นๆ ตอนเช้าของต่างจังหวัดมันก็ช่วยทำให้อารมณ์ของเธอดีขึ้นบ้างแต่เมื่อนึกว่าจะต้องมาอยู่ที่นี่อีกสามเดือนหัวใจเธอมันก็เริ่มหดหู่ขึ้นมาทันที
“แม่!!!”ประตูบ้านไม้ถูกปิดอย่างสนิท โดยไม่มีใครออกมาเปิด ฉันเลยตัดสินใจที่จะะโเข้าไปก่อนที่ไม่นานประตูไม้จะถูกเปิดออก โดยชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ดูดีมีภูมิฐานในเสื้อเชิ้ตและกางเกงสแลกสีอ่อนแต่งตัวเนียบเหมือนกำลังจะออกไปทำงาน
“น้องมุกใช่ไหม?”เด็กสาวพยักหน้าอย่างงงๆ
“ไม่ต้องทำหน้างงขนาดนั้นพี่ชื่อต้น เป็ลูกชายคนโตของพ่อยศครับ”
“เอ่อ…สวัสดีค่ะ”เมื่ออีกฝ่ายแนะนำตัวเด็กสาวก็รีบลนลานยกมือขึ้นไหว้ก่อนที่ชายหนุ่มตรงหน้าจะรับไว้อย่างมีมารยาท
“แม่บัวกับพ่อยศอยู่ในครัวนะไว้ตอนเย็นค่อยมาทำความรู้จัก พี่ไปทำงานก่อน”
“ค…ค่ะ”เด็กสาวมองแผ่นหลังแกร่งที่เดินออกไปจนลับตา ก่อนจะยกมือขึ้นมาเกาหัวพลันคิดในใจ‘เขาพูดอย่างกับเราสนิทกันขนาดนั้นได้ยังไง เราแทบไม่เคยเจอกันมาก่อนเลย’เด็กสาวตั้งการ์ดในความคิดด้วยอคติที่มีอยู่ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านตามที่พี่ต้นบอก
บรรยากาศภายในบ้านหลังนี้มันดูอบอุ่นจนเธอแทบจะอ้วกออกมามันดูราวกับเป็ครอบครัวที่มีความรักอบอวลอยู่ตลอดเวลาในบ้านหลังนี่ตลอดทางที่เดินเข้ามาตามฝาผนังบ้านมีรูปพ่อเลี้ยงกับแม่ของเธอติดอยู่ตามทางเดินตลอดทางสลับกับลูกเด็กผู้ชายสองคน น่าจะเป็ลูกชายของพ่อเลี้ยงและที่ทำให้เธอถึงกับตาโตเพราะภายในบ้านหลังนี้มีรูปของเธอด้วย
มุกเดินมองภาพไปตามทางไปเรื่อยๆมาจนถึงห้องครัว แต่เธอยังไม่ได้เดินเข้าไปหรอกนะเธอเลือกที่จะเดินไปหลบมุมก่อนจะชะโงกหน้าเข้าไปดูว่าพวกเขากำลังทำอะไรกันอยู่และภาพที่เธอเห็นคือภาพของคนรักชายหญิงสองคนกำลังตั้งใจกันทำอาหารอย่างมีความสุขยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มีความสุขกับการแค่เพียงทำไข่เจียวจนเธอเผลอยิ้มออกมา แต่เมื่อรู้ตัวใบหน้าของเธอก็กลับมาบึ้งตึงเหมือนเดิมก่อนจะแสดงตัวออกมา
“แม่”สิ้นเสียงสองคู่รักก็หันมามองที่เธอเป็ตาเดียว ก่อนที่ทั้งคู่จะยิ้มกว้างออกมาเมื่อพบหน้าเธอ
“มาแล้วหรอลูกเหนื่อยไหม” เป็พ่อเลี้ยงที่เอ่ยทักทายมุกก่อน
“เอ่อ…ไม่ค่ะ”คำว่า ลูก หลุดออกมาจากปากชายแปลกหน้าที่ฉันไม่ค่อยได้รู้จักและมีอคติมันทำให้ฉันจักจี้ไม่น้อย
“วางของไว้มุมห้องนั้นก่อนแล้วมากินข้าว”
“ค่ะแม่”ฉันเดิมเอากระเป๋าลากสีขาวใบเก่ง ไปวางพิงไว้ตรงประตูก่อนจะเดินกลับมาที่โต๊ะกินข้าวที่เตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้วอาหารเช้าวันนี้เป็ข้าวต้มขาวที่มีกับข้าวง่ายๆ เช่น ไข่เจียว ปลาทอด ต้มจืดแล้วก็หมูผัดอะไรสักอย่างที่เป็สีชมพู ข้าวต้มถูกวางไว้ทั้งหมดสี่ถ้วยแต่ตอนนี้เรานั่งกินข้าวกันสามคนและฉันก็เดาว่า…
“หอมจังมีอะไรกินครับวันนี้อ้าว! น้องมุกมาแล้วหรอ”
84
