ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

บทที่25 พ่อ
เป็นเวลาของวันอาทิตย์นี่เป็นวันหยุดของเด็กนักเรียนและเป็นวันหยุดงานของใครหลายๆคนบางคนก็ไปเที่ยวบ้างไปทำบุญบ้างและพักผ่อนบ้างในวันนี้หน้าบ้านหลังหนึ่งภายในดาวเคราะห์ที่ไม่ได้ยิ่งใหญ่อะไรปรากฏร่างของชายผู้หนึ่งที่มีอายุ ราวๆ 30 - 40 ปีผมของเขาเป็นสีดำสนิทดำดวงตาคมมีความเป็นผู้ใหญ่ใบหน้าของเขาจัดได้ว่าหล่อเหลาไม่น้อยแม้ว่าจะอายุ 30กว่าปีแล้วก็ตามรูปร่างความสูงของเขามันสูงราวๆ 173 - 174 ดูแล้วพอดียิ่งนัก..หากจะให้กล่าวอย่างตรงไปตรงมาเรียกว่าแซ่บมาก!(ของใช่ ก.ร้อยตัวนะ55+)ชายวัย30กว่าปีผู้นี้สวมชุดสูทสีดำดูสุภาพเรียบร้อยและดูมีระดับไม่น้อยชื่อเสียงเรียงนามของเขาคือ..อิลเขาเป็นเจ้าของบ้านที่อยู่เบื้องหน้านี้อิลไม่มีเวลาได้กลับมาบ้านมากนักเนื่องจากหน้าที่การงานของเขาที่มันปล่อยวางมันไว้ไม่ได้จนกระทั้งภรรยาของเขายังแอบไปมีชู้และทิ้งเขาไป...เหลือไว้เพียงลูกรักที่เป็นแก้วตาดวงใจของเขาสองคนตุ๊ง!มือหนาของอิลได้ยื่นไปกดยังกริ่งหน้าบ้านของเขาและยืนรออย่างสงบแต่แววตาของเขามันบ่งบอกว่ามีความคิดถึงซ่อนอยู่...ในห้องบิลได้จัดแจงการเขียนนิยายลงไปหนึ่งตอนและตอนนี้เขาก็ว่างๆตอนแรกก็คิดว่าจะฝึกทักษะวิชาจิตวิญญาณเบิกฟ้าแต่พอมาคิดๆดูแล้วเขาก็ออกกำลังกายแทนเนื่องจากแม้เขาจะรู้ตัวว่าตนมีพลังพิเศษแล้วแต่เขายังไม่รู้สึกว่าร่างกายเขาแข็งแกร่งเท่าใดนักฮึบ!มันเป็นการลุกนั่งที่เกือยจะถึง 100ครั้งแล้ว979899100!เสียงนุ่มนวลที่ส่งออกมาพร้อมจังหวะการหายใจเข้าออกมาที่หนักขึ้นเล็กน้อยเมื่อมองดูหน้าขาวเนียนสะอาดที่ดูดีและหล่อขึ้นมามากแล้วมันทำให้ดูเซ็กซี่เป็นอย่างมากหากเป็นผู้หญิงได้มาพบเจอคงแอบกลืนน้ำลายบ้างล่ะ...บิลกำจะเปลี่ยนท่ายริหารร่างกายใหม่ก็พลันได้ยินเสียงกริ่งหน้าบานที่ดังอย่างแผ่วเบาหากว่าเป็นบิลตอนที่ยังไม่ฝึกทักษะวิชาจิตวิญญาณเบิกฟ้าเขาคงไม่ได้ยินเนื่องจากห้องเขาค่อนข้างเก็บเสียงเล็กน้อย"ใครมากันนะ?"บิลสงสัยก่อนที่เขาจะเดินออกไปจากห้องมิ้วน้อยคงจะไม่ได้ยินเนื่องจากเธอเองอยู่ในห้องของตนเองตึกตึกบิลเดินลงไปข้างล่างบ้านอย่างไม่รอช้าก่อนที่จะใช้ดวงตาส่องดูข้างนอกด้วยช่องกระจกที่ประตูในสายตาของบิลก็ปรากฏชายสวมชุดสูทสีดำและท่าทางของเขานั้นดูดีไม้น้อยเมื่อพลันมองไปที่ใบหน้าของเขาก็ปรากฏว่ามันหล่อเหลาคมคายไม่เบาใบหน้านี้บิลคุ้นเคยเป็นอย่างมากจากความทรงจำของบิลคนเก่า...Daddy?..พ่องั้นหรอ?กึก!ประตูบ้านถูกเปิดออกมันส่งเสียงเล็กน้อย....อิลเมื่อกดกริ่งไปแล้วเขาก็รออยู่พักหนึ่งหันมองซ้ายมองขวาสูดอากาศเขาปอดเล็กน้อยเขาก็พลันได้ยินเสียงของประตูที่มีการเปลี่ยนแปลงประตูถูกเปิดออกสายตาของเขาละจากที่อื่นมาจดจ้องร่างท้วมที่ดูดีและคล้ายเขาอยู่หลายส่วน..แน่นอนว่าเขาไม่มีทางลืมว่าร่างท้วมคือใคร?มันคือลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของเขา"สะ...สวัสดีพ่อ.."บิลกล่าวเสียงเบาๆเขาติดขัดเล็กน้อยในการกล่าวออกมาเนื่องจากเขาไม่เคยเจอบุคคลที่มีสถานะเป็นพ่อเขามีแค่เห็นในความทรงจำเท่านั้น"สวัสดีเจ้าลูกชาย"อิลยิ้มกว้างเขาคิดถึงลูกชายมานานแล้วแต่ไม่ค่อยมีโอกาศได้กลับจากที่ทำงานเขาโหมงานมากแต่เงินเดือนก็ไม่ได้ถือว่ามากมายเลย...อิลเป็นพนักงานบริษัทซอฟต์แวร์แห่งหนึ่งเขาเป็นโปรแกรมเมอร์เงินเดือนไม่เท่าไหร่จึงต้องทำโอทีเพิ่มเพื่อเลี้ยงลูกสองคนของเขาแน่นอนว่าการเลี้ยงลูกคนเดียวไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแต่ยังดีที่ลูกของเขาเป็นเด็กดีไม่ได้เกเรเหมือนเด็กบ้านอื่นฟุบ!ร่างสูงของอิลพุ่งเข้ามาโอกอดบิลทำให้บิลตกใจเล็กน้อยเขาพึ่งจะรับรู้ว่าพ่อของเขารักเขามากขนาดนี้"เออ..ปะ..ปล่อยผมที่หายใจไม่ออก"บิลกล่าวออกมาอย่างติดขัดเล็กน้อยแม้จะดูเหมือนโกหกเพราะลนลานแต่ความจริงมันอึดอัดจึนหายใจไม่ออกจริงๆ"โทษทีพ่อคิดถึงไม่หน่อย...ลูกโตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย"อิลยิ้มออกมาพร้อมกล่าวอย่างนุ่มนวล"ว่าแต่น้องล่ะอยู่ไหน?"เมื่ออิลกล่าวถึงมิ้วเขาก็ทำหน้ารู้สึกผิดเล็กน้อยเพราะได้รับรู้เรื่องที่เกือบจะถูกลักพาตัวไปมันเป็นเพราะเขาแท้ๆที่ไม่อาจอยู่ดูแลลูกได้..."น่าจะอยู่บนห้องมั้งครับ..แต่เราเข้าไปในบ้านก่อนดีกว่ายืนอยู่ข้างนอกเหนื่อยแย่แล้ว"บิลเชื้อเชิญพ่อของเขาเข้ามาในบ้านอย่างยิ้มๆ พ่อคนนี้ช่างเป็นคนน่ารักจริงๆ....ก๊อกๆบิลได้ทำการจัดเตรียมน้ำท่าออกมาให้พ่อเขาแล้วจากนั้นจึงได้ขึ้นมาเคาะประตูน้องของมิ้วน้อย"ตัวแสบ!"บิลกล่าวออกมาเสียงดังเพื่อที่จะเรียกน้องสาวตัวน้อยของเขาและไม่นานประตูห้องก็ถูกเปิดออกกึก!เสียงดังกึ๊กกั๊กของประตูดังขึ้นก่อนจะปรากฏร่างบางน่ารักของมิ้วน้อยเธอใส่เสื้อสีชมพูที่ดีไซน์ของมันดูดีไม่น้อยพร้อมกับกางเกงดีไซน์ที่ดูดีอยู่บ้างไม่แพ้กันมันเป็นสีดำ"มีอะไรหรอพี่?"เธอกล่าวออกมาอย่างสงสัยปากน้อยสีชมพูน่ารักใบหน้าขาวนวลเอียงหัวอย่างสงสัยราวกับว่ามีเครื่องหมายคำถามออกมาด้วยเหมือนการ์ตูน"ไปดูข้างล่างสิว่าใครมา.."บิลยิ้มก่อนที่จะเดินกลับเข้าห้องไปเขาบอกพ่อว่ามีงานต้องทำเล็กน้อยจึงไม่จำเป็นต้องกลับลงไปอีกบิลเตรียมตัวปั่นนิยายของเขาอีกสักเล็กน้อยหากเขาขายใน 10 - 20 ตอนมันจะดูเร็วไปนิดจึงกะจะให้มันจบภาคเสียก่อนจึงจะเปิดขายทำรายได้มาเลี้ยงครอบครัว....แต่ถึงจะกล่าวว่าแค่ 10 - 20 ตอนแต่เขาพึ่งเขียนถึงตอนที่ 5 เองในเว็บนิยายกำลังค้างกันอย่างเป็นเดือดเป็นร้อนอยู่เลย....จบ...นิสัยไม่ดีปล่อยให้นักอ่านค้างว่ามะ....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25 พ่อ

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลากลับไปสู่โลกคู่ขนาน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่25 พ่อ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้