“พี่เหม่ยจูเป็ยังไงบ้างครับ” เด็กผู้ชายตัวน้อยหน้าตามอมแมมอายุราว ๆ เก้าขวบปีซึ่งดูจากชุดที่สวมใส่นั้นมีการปะชุนมาไม่ต่างกับอาภรณ์ที่เหม่ยจูใส่ในตอนนี้เช่นกันดูอย่างไรก็รู้ว่าฐานะไม่ค่อยจะสู้ดีนัก เขาได้สาวเท้าเข้ามาดูอาการเธอใกล้ ๆอย่างกับเพิ่งเกิดเหตุการณ์อะไรบางอย่างกับเธอมาก่อนหน้านี้
‘เด็กคนนี้เป็ใครรู้ได้ยังไงว่าฉันชื่อเหม่ยจูกันล่ะเนี่ย..’ ยิ่งคิดหญิงสาวที่เพิ่งก้าวผ่านกาลเวลามาแบบงงๆ เริ่มปวดขมับอีกครั้ง
“ฉันเป็อะไรไปเหรอ..?” เธอนั้นก็อยากจะรู้เหมือนกันเลยเอ่ยถามเด็กชายคนนั้นไป
“จู่ ๆพี่ก็เป็ลมกลางทุ่งข้าวโพดที่กำลังเก็บเกี่ยวกันครับตอนนี้พี่เหม่ยจูดีขึ้นแล้วใช่ไหม..?” เด็กชายเอ่ยถามด้วยสายตาเป็มิตรทำให้เธอพิจารณาแล้วว่าเด็กคนนี้คงจะเป็คนที่เธอไว้ใจได้ในยุคนี้
“หึ ..! นี่ตอนนี้ฉันทำงานหักข้าวโพดอยู่เหรอเนี่ย..?”ั์ตาคู่เรียวหงส์เหม่อลอย พลางแสยะที่มุมปากข้างหนึ่งในขณะที่มองลอดออกนอกหน้าต่าง แน่นอนล่ะ แดดร้อนเปรี้ยงปร้างขนาดนี้หญิงสาวที่เพียบพร้อมด้วยทรัพย์สินมากมายแทบจะไม่ต้องตรากตรำทำงานก็มีมรดกจากพ่อแม่กินอย่างเธอเริ่มถอนหายใจแรงครั้นรู้ดีกว่าเด็กชายตัวน้อยคนนี้น่าจะมาเรียกตนไปทำงานที่ค้างไว้ต่อ
แต่ถึงอย่างนั้นเถอะ เธอก็ได้แสดงละครต่อไปตามบทที่ควรจะเป็ “พี่ยังไม่ค่อยดีเลย ยังเวียนหัวอยู่ขอพี่พักผ่อนก่อนนะคะเด็กดี..” เหม่ยจูแสร้งยิ้มน้อย ๆ ด้วยท่าทางใจดี พลางใช้มือดันหลังเด็กชายให้เดินออกไปทางประตูอย่างรวดเร็วอีกทั้งปิดประตูลงอย่างทันควัน
เมื่อเด็กชายร่างน้อยออกไปแล้วเธอปล่อยลมออกทางปากอย่างโล่งอก อีกทั้งแหงนหน้าขึ้นเล็กน้อยพร้อมหลับตาลง
ติ้ง…!!
เหม่ยจูต้องสะดุ้งอีกครั้ง
[คุณโฮสต์เหม่ยจู้าให้กระผมช่วยสิ่งใดบอกมาได้เลยนะครับ..]
“ตอนนี้ฉันอยากจะรู้ว่าฉันอยู่ในร่างใครในยุคนี้..?”
[ระบบเนรมิตรับคำสั่งครับกำลังถ่ายโอนข้อมูล..กรุณารอสักครู่]
เพียงชั่วพริบตาเหม่ยจูก็เห็นภาพทั้งหมดในหัวเป็ภาพที่ผู้หญิงซึ่งมีหน้าตาและรูปร่างคล้ายเธอราวกับเป็ฝาแฝดก็ไม่ปานผิดเพียงที่อาจจะดูเด็กกว่านิดหน่อยและในยุคปัจจุบันเธอทำผมสีทอง แต่เหม่ยจูในยุค 70 นี้มีผมสีดำขลับ หากแต่มีสีน้ำตาลปนบ้างตามพิษของแสงแดดที่ทำร้ายเส้นผมอีกทั้งมีชื่อที่เหมือนกันราวกับแกะเธอเบิกตากว้างอย่างใและจ้องมองดูเื่ราวต่อ
เหม่ยจูในยุค 1976 อายุ 20ปี เป็บุตรสาวของตระกูลลู่ เป็หญิงสาวจิตใจดีงามชอบช่วยเหลือคนอื่น ไม่มีปากเสียง ยอมลำบากแทนคนอื่นแต่มักจะโดนรังแกจากผู้อื่นบ่อย ๆ เธอตรากตรำทำงานั้แ่เด็ก ๆทำให้มีร่างกายค่อนข้างแข็งแรง มีน้องชายอยู่ 1 คน ชื่อลู่หยางซุน มีพ่อแท้ ๆ ชื่อ ลู่ตงเฉิน และแม่เลี้ยงชื่อหลันฮวา น้องสาวบุญธรรม (ลูกติดแม่เลี้ยง) ชื่อว่า ลี่อิน อายุ 20 ปีเช่นกัน หากแต่เธอเกิดก่อนลี่อินเพียง 2 เดือนก็ถูกนับว่าเป็พี่แต่ดูเหมือนว่าลี่อินจะไม่ค่อยชอบหน้าเหม่ยจูสักเท่าไรดูจากการกระทำทั้งหมดที่ผ่าน ๆ มาทำให้เธอพอจะเดาเหตุการณ์ออกตามแบบฉบับละครที่เคยดู ฐานะพวกเขาไม่ค่อยสู้ดีนักโดยเฉพาะในตอนนี้เหม่ยจูต้องรับจ้างทำงานในคอมมูนเพื่อหาเลี้ยงจุนเจือครอบครัว..!!ให้ตายเถอะ ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ แสนบอบบางอย่างนี้ต้องมาทำงานงก ๆเป็เสาหลักงั้นหรือ..? ช่วยไม่ได้เพราะพ่อของเธอตกนั่งร้านในขณะทำงานก่อสร้างจนขาหักไม่สามารถทำงานนอกบ้านได้เป็ปีแล้ว และอีกอย่างเธอนั้นรักน้องชายอย่างหยางซุนมากได้เริ่มส่งให้เขาเรียนหนังสือเพื่ออนาคต ส่วนสองแม่ลูกนั่นวัน ๆก็จ้องจะไถเงินเธออย่างหน้าด้าน ๆ ถามว่าเหม่ยจูคนก่อนให้ไหม….แน่นอนว่าเธอต้องให้ให้จนสองแม่ลูกนั้นเคยตัว..!!
“เฮ้อ…..!” เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมดเหม่ยจูก็ถอนหายใจอย่างแรงออกมา พร้อมส่ายหน้าไปมาแบบหดหู่
ครั้นภาพที่ถูกฉายในส่วนของสมองได้ค่อย ๆจางหายตามลำดับและถูกปิดลงในที่สุด เสียงของระบบจึงดังเข้าโสตประสาทของเธออีกครั้ง
[คงรับรู้ถึงชีวิตของเหม่ยจูในยุค 70 แล้วใช่ไหมครับโฮสต์]
เหม่ยจูพยักพเยิดหน้าเล็กน้อย
“แล้วฉันย้อนเวลามาอยู่ในร่างนี้ได้ยังไง..?”
[คุณได้รับภารกิจมาตามหารักแท้ของเหม่ยจูครับ]น้ำเสียงแสดงความจริงจังของระบบดังขึ้น
“ตามหารักแท้เลยเหรอ..?? ภารกิจนี้มันยากเอาการเลยนะ!!” เหม่ยจูรีบยกมือกุมหน้าผากอย่างคิดหนักเพราะเธอนั้นไม่เคยเชื่อเลยว่ารักแท้จะมีอยู่จริง
แต่ถึงมันจะดูยาก ทว่าเหม่ยจูก็อยากจะรู้เื่ของผลตอบแทนจากภารกิจในครั้งนี้ “เอ่อ…แล้วหากฉันทำสำเร็จล่ะ ฉันจะได้กลับบ้านในยุคปัจจุบันใช่ไหม..?”
[ครับผม..หากตอนนั้นคุณอยากจะกลับ]
เหม่ยจูยกยิ้มที่มุมปากข้างหนึ่ง ‘ใครไม่อยากจะกลับกันล่ะ ปั๊ดโธ่…!’
[คุณโฮสต์เหม่ยจูตกลงรับภารกิจนี้แล้วนะครับ..!”]
“อื้อ…! ถึงไม่อยากรับ ฉันก็ต้องรับนี่หลบหลีกได้งั้นเหรอ..?” เหม่ยจูเริ่มยียวนระบบกลับนิดหน่อยแม้เธอจะไม่อยากทำก็ตามที แต่เมื่อเหตุการณ์มันบีบบังคับขนาดนี้เธอก็ต้องยอมรับมัน
[เมื่อคุณโฮสต์ตกลงรับภารกิจแล้วระบบเนรมิตจะให้พรโฮสต์ทั้งหมด 4 ข้อครับสามารถขอพรได้ตาม้าทุกเมื่อเลยนะครับ แต่มีเงื่อนไขห้ามขอความรวยและห้ามขอกลับยุคปัจจุบันก่อนจะทำภารกิจเสร็จสิ้นเด็ดขาด..ฉะนั้นกรุณาบริหารพรของโฮสต์เองให้ดีๆ นะครับ]
“โอเค…!!” เหม่ยจูตอบตกลง