จูเฟยหยาลากเ้าอ้วนมายืนเเอบอยู่มุมอับเเอบมองสถานการณ์่ ภาพที่เฟยหยาเห็นคือเด็กชายที่คล้ายขอทานสองคนกำลังจะเเย่งหมั่นโถวจากขอทานน้อยร่างผอมบางเเม้จะดูคล้ายเด็กชายเพราะใส่ชุดเนื้อหยาบเเต่นางมองออกว่าเป็เด็กผู้หญิงอายุพอๆกันกับเ้าของร่างนี้
"คุณหนูเราช่วยเด็กหญิงผู้นั้นหรือไม่ขอรับ?" เ้าอ้วนเองก็มองออกเช่นกันว่าเด็กคนนั้นเป็เด็กหญิงตัวผอมคนหนึ่ง เเต่จูเฟยหยาส่ายหน้านางไม่เชื่อว่านางจะมองคนผิด ดูเเววตาของเด็กคนนั้นสิเด็ดเดี่ยวอีกทั้งยังดูไร้กังวลราวกับขอทานสองคนนั้นเป็สิ่งของที่ขวางตาเพียงไม่มองก็ใช้ได้เเล้ว!
ไม่ทำให้เฟยหยาผิดหวังจริงๆเด็กขอทานสองคนนั้นกำลังเข้าไปยื้อเเย่งหมั่นโถวจากมือของเด็กหญิงผอมบางทว่าในขณะนั้นเองเด็กหญิงผอมบางผู้นั้นก็ใช้มือผลักหนึ่งในสองของขอทานนั้นเสียกระเด็น ก่อนจะหันมายกเท้าถีบขอทานอีกคนจนกลิ้งหลุนๆ
"ชิ! คิดจะเเย่งหมั่นโถวข้าเ้าก็ต้องเจอเช่นนี้!" เด็กชายขอทานสองคนนั้นเข้ามาพยุงกันเเละกันหนึ่งในนั้นชี้หน้าเด็กหญิงตัวผมบางก่อนจะพูดออกมาเสียงดัง
"เว่ยอี้ฝากไว้ก่อนเถอะอย่าให้ข้าเห็นเ้าที่ตรอกฮั่วเม่าไม่เช่นนั้นข้าไม่ปราณีเเน่ ! " เด็กหญิงตัวผอมบางที่ชื่อเว่ยอี้ไม่สนใจนางยกหมั่นโถวที่พึ่งไปรับเเบกผักเเลกมาเข้าปากเเม้จะรู้สึกว่าเปื้อนดินเล็กน้อยเวลาเคี้ยวเเต่เด็กหญิงไม่สนใจนักกินมันต่อจนหมด
เฟยหยาลูบคางครุ่นคิดพลางมองเด็กชายขอทานสองคนที่เดินผ่านตรงที่พวกนางยืนซ่อนอยู่ไปดวงตาหงส์หรี่ลงดูเ้าเล่ห์เกินใคร
"อาตู่เ้าว่าเด็กคนนั่นใช่มีเเรงเยอะมากหรือไม่ ขอทานสองคนนั้นดูอายุมากกว่าพวกเราอีก!!" สู้กับคนที่อายุมากกว่าอีกทั้งจำนวนมากกว่าเเต่กลับชนะได้ง่ายๆเพียงผลักหนึ่งครั้งเเละถีบไปอีกครั้ง
ฮ่าวตู่ได้ยินคำถามก็มองไล่หลังขอทานสองคนนั้นก่อนจะมองกลับไปยังเด็กหญิงตัวผอมบางที่นั่งเล่นตรงมุมตรอก ไม่ต้องคิดเเล้ว! ไม่เห็นที่นางเตะเ้าขอทานอันธพาลนั้นหรือเพียงครั้งเดียวก็กลิ้งเป็ลูกข่างเช่นนั้นไม่เรียกว่าเเรงเยอะธรรดาเเล้วเรียกว่าจอมพลังเสียมากกว่า
"คุณหนูสนใจหรือขอรับ?" เเรงดีใช้ได้เเต่ดูท่าทางเเล้วเด็กคนนี้มิใช่พวกสมองน้อยเเบบที่พ่อเขาเคยพูดหรือ? คนเเรงมากมักหัวทึมทื่อ!!
"ใช่! ข้าสนใจพละกำลังของนางน่าจะใช้ประโยชน์ได้!!"ปากพูดเท้าของนางก็ก้าวเดินทันทีในเมื่อตัดสินใจเเล้วนางไม่ลังเลอีกจูเฟยหยาเดินตรงไปยังที่ที่เด็กร่างผอมบางผู้นั้นนั่งเล่นอยู่ นางเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเด็กหญิงผอมบางก่อนจะยิ้มกว้างราวกับดอกไม้ที่เบ่งบานในยามเช้า
"นี่ข้าให้เ้า" นางยื่นถังหูลู่ที่กินไปเเล้วลูกหนึ่งให้เด็กหญิงตัวผอมบาง เดิมทีเด็กน้อยเว่ยอี้เพียงนั่งเล่นสักพักก็จะออกไปขอทำงานเเลกข้าวกินเเล้วเเต่กลับเห็นเด็กน้อยงดงามเเละเด็กอ้วนที่เดินตามหลังเอาของกินมาให้เสียก่อน ให้! นางก็เอาเด็กน้อยเว่ยอี้รับถังหูลู่ในมือของเฟยหยามากินโดยไม่พูดเเม้ครึ่งคำ รอจนกระทั่งเห็นเด็กตรงหน้ากินถังหูลู่สี่ลูกนั่นหมดจูเฟยหยาก็ยิ้มมุมปาดก่อนจะเอ่ยต่อ
"นี่เ้าไปที่บ้านข้าหรือไม่ ติดตามคุณหนูดีๆเช่นข้ารับรองอยากกินอะไรก็ได้กินข้าเป็คนดีที่บ้านมีของกินมากมาย"เห็นคุณหนูที่ทั้งพูดว่านล้อมเเละหลอกล่อเด็กหญิงผอมบางผูนั้นเเล้วฮ่าวตู่หมดคำพูดเเล้วจริงๆที่เห็นคุณหนูทำตัวราวกับโจรโขมยเด็กอย่างใดอย่างนั้น!
เด็กน้อยเว่ยอี้งงงวยเล็กน้อยเเต่ไม่นานก็เข้าใจสิ่งที่เด็กน้อยงดงามตรงหน้าบอก อืมๆนางบอกบ้านนางมีของอร่อย!! คิดได้เเล้วก็มองไปทางร่างอวบอ้วนของฮ่าวตู่ เว่ยอี้นึกถึงลูกชายของท่านป้าขายหมูผู้นั้นก็อวบอ้วนเช่นกันหรือว่าเ้าคนผู้นี้ก็ได้กินเนื้อทุกวันกันเเน่นะ!!
"บ้านเ้ามีเนื้อหรือไม่?" เฟยหยายิ้มเด็กคนนี่ใสซื่อหลอกง่ายจริงๆเอะ?นางมิได้หลอกลวงนิที่บ้านนางมีของอร่อยเยอะจริงๆ "เเน่นอนคุณหนูผู้นี้เป็คนดีงามใจดีมีเมตตาที่สุดที่บ้านยังมีของอร่อยอีกมาก!!"
นางใช้วิธียัดเยียดความเป็คนใจดีใส่หัวเด็กน้อยผอมบางเเสนซื่อคนนี้ก่อนจะปิดท้ายด้วยการพูดโน้มหน้าวถึงสิ่งที่เด็กหญิงขอทานคนนี้สนใจ
"ตกลง!ติดตามคุณหนูมีเนื้อให้กิน!" เฟยหยายิ้มติดกับเเล้วสินะ
"ใช่เเล้วติดตามคุณหนูมีเนื้อให้กิน!" ฮ่าวตู่มองรอยยิ้มเ้าเล่ห์ราวกับสนัขจิ้งจอกคาบปลาของคุณหนู ใครว่าคนชั่วต้องหน้าตาเหี้ยมเล่าคนเ้าเล่ห์เช่นคุณหนูยังมีหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูไม่ใช่หรือ?
ในการเดินเตร่คราวนี่จึงมีคนเพิ่มมาอีกหนึ่งคนจูงเฟยหยาถามเว่ยอี้ถึงครอบครัวจึงได้รู้ว่าเว่ยอี้เป็เด็กที่ถูกพ่อเเม่ที่เป็ชาวนาขายให้เเก่ตระกูลขุนนางคนหนึ่งตอนห้าขวบเเต่ต่อมาเพราะเป็คนมีเเรงมากจึงทำข้าวของพังหลายชิ้นหลายอย่างจึงทำให้ถูกขับออกมาจวนเป็เด็กขอทานมาสามปี! ปีนี้อายุ8ขวบเเล้ว ถือว่าน้อยกว่าจูเฟยหยาหนึ่งปีไม่สิเฟยหยาเกิดต้นปีส่วนเว่ยอี้เกิดปลายปีเท่านั้น!!
เพราะได้ขอทานผู้ชำนาญเส้นทางมานำทางให้การเดินเล่นตลอด่เช้าจึงสนุกคราวนี้นางซื้อขนมกินไม่เพียงเเบ่งให้ฮ่าวตู่ยังเเบ่งให้เว่ยอี้อีกคนหนึ่งนายสองบ่าวเดินซื้อกินตลอดทางเรียกว่าเคี้ยวเเก้มตุ่ยกันอย่างไม่หยุดพัก!!
เป่ยหลินเเม้จะอยู่ใกล้กับเมืองหลวงอีกทั้งยังเจริญรุ่งเรืองเป็อันดับสองของเเคว้นทว่าประชาชนที่นี้มีอาชีพประมงเป็ลักพื้นที่ที่ใช้ในการทำเกษตรมีน้อยอีกทั้งที่ดินส่วนใหญ่เป็ดินทรายเเดงไม่อุ้มน้ำ นอกจากข้าวสาลีเเละมันเทศพืชอื่นๆล้วนได้ผลผลิตไม่มากเท่าที่ควร ไม่ต้องคิดถึงเื่ปลูกดอกไม้ขายเหมือนเจ๋อโจวเลย มีชาวบ้านที่ไหนยอมปลูกดอกไม้ที่ไม่รู้ว่าจะปลูกอย่างไรจึงจะโตจนขายได้กันยังไม่นับรวมสมุนไพรอีกล้วนไม่มีใครอยากนำมาปลูกนอกพื้นที่ป่าเขาเพราะไม่รู้ว่าจะรักษาชีวิตพวกมันรอดหรือไม่!!
ที่ดินบริเวณท้ายหมู่บ้านถังหยวนที่ดินผืนนั้นไม่สิ!ต้องบอกว่าเขาลูกนั้นที่เป็ของนางนั้นส่วนใหญ่เป็ป่าไผ่เกือบทั้งหมดต้นไผ่มีรากฝอยมากมายไว้ใช้อุ้มน้ำพื้นที่บริเวณนั้นจึงอุดมสมบูรณ์เหมาะเเก่การเพาะปลูกสมุนไพรเเละดอกไม้ผลไม้ส่วนที่ดินราบที่ติดกับเขาสิบหมู่นั้นพี่สามได้ให้คนมาถอนหญ้าเเละล้อมรั่วไม้ให้ตั้งเเต่ซื้อมาเป็ของนางได้สองวันเเล้วเเละมันก็ได้กลายเป็พื้นที่เพาะปลูกสมุนไพร ผลไม้ ดอกไม้ ที่นางเเละฮ่าวตู่ช่วยกันปลูกเว่นไว้เพียงทางเดินเล็กๆไปจนถึงนำตกสายเล็ก บริเวณไม่ไกลจากน้ำตกนั้นก็ได้เว่นว่างไว้ใหญ่พอจะปลูกเรือน
นางตั้งใจจะปลูกเรือนน้อยอิงเกอไว้ใช้เป็ที่พักผ่อนปรุงยายามอยากอยู่อย่างสงบ!! คิดค้นยาใหม่ๆหรืออาจจะเปิดรับรักษาชาวบ้านเดือนละครั้งบ้างเป็ครั้งคราวซึ่งทั้งหมดนี้นางวาดเเบบไว้หมดเเล้ว! รอเพียงเมื่อไหร่พี่ใหญ่หรือพี่สามใครสักคนว่างไปหาชั่งสร้างเรือนอิงเกินน้อยเเละล้อมรั้วอิฐให้เรียบร้อยเท่านั้น ซึ่งนั้นไม่รู้ว่าเมื่อไหร่อาจจะปีหน้าหลังจากจัดการเื่จวนเื่ร้านค้าที่กำลังจะเปิดเสร็จกระมัง!!
"คุณหนูใส่ชุดนี้ก็ดีนะเ้าค่ะ!!" หลีฮวาเป็สาวใช้ที่เลื่อนขึ้นมาเป็ท่านเเม่ของนางที่เลื่อกมารับใช้คนในเรือนรวมๆเเล้วในเรือนมีเเม่ครัวเเละสาวใช้รวมกันจะสิบคนได้เเล้ว เเม้นางจะรู้สึกว่ามันมากจนเกินไปทว่าท่านเเม่ก็คัดค้านปากก็พูดว่าปีหน้าหลังจากเปิดร้านนใน่ปีใหม่ลุล่วงจนมั่นคงเเล้วภายหลังจากนั้นสองเดือนจะซื้อจวนในตัวเมืองอย่างเเน่นอนอย่าว่าเเต่ทั้งบ้านมีคนปรนนิบัติเกือบสิบคนเช่นตอนนี้เลยเมื่อถึงตอนนั้นจริงๆอย่าว่าเเต่ทั้งจวนเลยเพียงเเค่สาวใช้ส่วนตัวของนางจะต้องมีสี่คนในเรือนอีกเป็โขยง
เดิมทีนางจ้าวก็ถือว่าเป็คนชั้นสูงหากไม่ใช้เพราะภัยาผลัดเปลี่ยนเเผ่นดินมีหรือจะตกอับเช่นนี้ยามนี้ดีเเล้วลูกๆของนางเเต่ละคนมีความสามารถอีกทั้งตอนนี้ฐานะก็ดีขึ้นเรื่อยๆ คนเช่นนางย่อมไม่อยู่ในโคลมตมไปตลอดชีวิตเเน่นอน!!
สำหรับจูเฟยหยาเเล้วนางคิดว่าท่านเเม่ในชาตินี้ดูจะหัวสูงเล็กน้อยทว่าก็ไม่เเปลกนักก็ในเมื่อเคยเป็คุณหนูในจวนขุนนางมาก่อนติดดินสิถึงจะเเปลกยามนี้มีเงินเเล้วไม่ให้เสวยสุขจะให้ไปเเบกหินหรืออย่างไร
เเต่นางไม่ชอบหลีฮวาผู้นี้เลย! นางเป็ทาสที่่ซื้อมาในรอบที่สองสิบห้าคน คนที่ซื้อคือท่านเเม่ของนาง!! เป็คนมีไหวพริบ หนักเเน่นจัดการงานได้ดีเเละที่สำคัญนางอายุเพียงสิบห้าเเละหน้าตายังถือว่าดีไม่น้อย สำหรับข้อดีเหล่านี้เฟยหยาเองก็ชื่นชมเพียงเเต่นิสัยหวังปีนขึ้นเตียงพี่ใหญ่ทำให้หลีฮวาเป็คนน่าเกลียดสำหรับนาง!!
เพียงเคยได้ยินท่านเเม่เปรยว่าเมื่อย้ายไปอยู่เมืองจวนก็ต้องเป็ระเบียบถึงตอนนั้นพี่ใหญ่ก็อายุ17ถึงเวลาอาจ้าสาวใช้ห้องข้างหรือสาวใช้ทงฝังสักคนหรือสองคนหนึ่งในนั้นที่หมายตาก็คือหลีฮวา!!
โทสะในใจนางเดือดดาลจริงๆเพียงเพราะอาจจะได้เป็สาวใช้ทงฝังของคุณชายใหญ่หลีฮวาจึงมักมาประจบนางเอาใจใส่นางราวกับ้าให้ใครดู หึ! ขึ้นปีนป่ายไม่ดูที่ทางหวังสูง?ผิดที่ไปหรือไม่ ปีนขึ้นเตียงได้เเล้วอย่างไรนางเป็หมอมียาคุมกำเนิดมากมายให้เลือกทำ อยากปีนหรืองั้นก็ปีนไปเเต่อย่าได้คิดว่าจะมีลูกมายกตำเเหน่งตนเอง มีเงินก็ใช่ว่าจะดี ดูสิมีเื่ให้ไม่สบายใจอยู่ไม่ใช่หรือ?
"หลีฮวาเ้าไม่ต้องมาเเต่งตัวให้ข้าก็ได้ปกติก่อนหน้านี้ไม่มีเ้าข้าก็จัดการได้เอง?"ความหมายของจูเฟยหยาคือเ้ามาเเสดงให้ใครดูกันนี่ไหนเลยจะเป็ที่ที่เ้าควรมา! ลีฮวาชะงัก!เล็กน้อยนางเคยเป็สาวใช้ในบ้านขุนนางในเมืองมาก่อนการปะทะฝีปากของเหล่าขุนหนูก็เห็นมามากย่อมเข้าใจสิ่งที่คุณหนูพูด เพียงเเต่คุณหนูพึ่งอายุเก้าขวบเองไม่ใช่หรือเหตุใดจึงพูดสื่อความนัยได้คล่องหนักเล่า!!
หลีฮาเเต่งตัวให้เฟยหยาจนเสร็จก่อนจะขอตัวออกไปอยู่ปรนนิบัตินายหญิง จูเฟยหยาไม่ได้พูดสิ่งใดนางไม่ชอบหลีฮวาเห็นเดินออกจากห้องนางราวกับไฟไหม้ก่นเช่นนั้นกลับรู้สึกชอบใจไม่น้อย! ไอหยา!นี่ใช่นางเป็เเม่นางน้อยร้ายกาจเหมือนในนิยายจีนเล่านั้นเเล้วหรือไม่นะ
จูเฟยหยาไม่รู้ตัวเลยว่าอาการหวงเเหนพี่ชายนั่นครอบงำหัวใจเด็กน้อยไปเเล้วดูสิเเม้เเต่ต่อว่าคนก็ทำเเล้ว
"คุณหนูวันนี้เราจะทำอะไรกันดีหรือ?" เป็เสียงเว่ยอี้ เฟยหยาสงบอารมณ์ที่คุกรุ่นมองไปยังเว่ยอี้ที่ตอนนี้สวมชุดของนางสมัยที่ยังไม่มีเงินอยู่ เป็ผ้าฝ้ายเเม้ไม่ใช่เนื้อดีมากนักทว่าลายปักก็ปราณีต เพราะท่านเเม่ตั้งใจปักเป็อย่างมาก
*สาวใช้ห้องข้าง*หมายถึงเมียทาส เป็สาวใช้ที่มีตำแหน่งสูงที่สุดในบรรดาสาวใช้ มีห้องนอนอยู่ติดกับห้องนอนของเ้านายเพื่อสะดวกต่อการปรนนิบัติยามค่ำคืน แม้จะเป็เมียของเ้านายแต่ก็ยังต้องทำงานในเรือนทุกอย่างเหมือนเดิม โดยมากจะรับไว้ก่อนรับอนุหรือภรรยาเอก
(ใครรอพระเอกของไรท์อยู่ก็รอต่อไปก่อนคะน่าจะเเถวๆตอน27หรือ28นะค่ะ) ยังไม่เเก้คำผิด