ราชันย์ปีสาทโลหิต

"ข้าชื่อหวางหยวน แล้วเจ้าล่ะ?"

'หวางหยวน? สกุลหวางงั้นรึ?'

"ข้าหลานเยว่"

"ข้าจำเจ้าได้แล้ว! ถึงว่าทำไมคุ้นๆอยู่~"

"แล้วเจ้าพาข้ามาที่นี่ทำไม?"

"ในระหว่างที่ข้าจะช่วยเจ้าหาข้อมูลมาให้

เจ้าก็อยู่ที่นี่และเข้าร่วมสำนักหวางก่อนเถอะ"

"เจ้าจะให้ข้าเข้าร่วมสำนักหวางเนี่ยนะ?"

ในแต่ละเมืองก็จะมีสำนักต่างๆที่ได้ทำการ

ฝึกสอนเด็กๆที่มีความสามารถต่างๆ

ซึ่งสำนักหวางก็เป็นหนึ่งในนั้น

และสำนักหวางก็มีชื่อเสียงพอสมควร

'แต่จะให้ข้าเข้ามาฝึกอีกทำไมกัน?'

"เจ้าไม่ต้องห่วงหรอกหน่า~

เจ้าเข้าสำนักหวางของข้าได้สบายๆอยู่แล้ว"

"แล้วเจ้าจะใช้เวาลาเท่าใดในการหาข้อมูล?"

"ข้าจะบอกเจ้าตรงๆ ไม่มีใครรู้ข้อมูลนี้อย่าง

แน่นอน ทำให้เราไม่สามารถหาได้"

"แต่เราสามารถไปเจอพวกนางได้เลย~"

หลานเยว่นั้นก็เริ่มมีความหวังขึ้นมา

"ไปเจอพวกนาง?"

"ในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า

จะมีการจัดงานของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์แข่งขันกัน

ถ้าเจ้าได้ไปที่นั้น เจ้าอาจจะสามารถไปพูดคุย

กับพวกนางให้ไปบอกพี่ของเจ้าให้ หรืออาจจะบังเอิญเจอนางที่นั้นเลยก็เป็นได้~"

"เอาอย่างนั้นก็ได้!"

"งั้นข้าก็จะเตรียมที่พักและห้องเรียนให้กับเจ้า

เจ้าอยู่ที่นี่ก็อย่าไปก่อเรื่องอะไรกับใครเข้าล่ะ

ถึงเจ้าจะมีพลังสูงที่สุดก็เถอะ"

"ข้าไม่รับปาก"

หลานเยว่พูดพร้อมกับกำลังเดินออกไป

"เฮ้ย! ต่อจากนี้เรียกข้าว่าท่านด้..."

"ฮ่าๆ นิสัยของอัจฉริยะนี่เข้าไม่ถึงจริงๆ~"

หวางชิงอายุสี่สิบปี เป็นลูกชายของผู้ปกครอง

ของเมืองหวางแห่งนี้ และเป็นเจ้าของสำนัก...

หลานเยว่ได้เข้ามาที่ห้องพักของเขา

ห้องพักของเขานั้นก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

"สมกับเป็นสำนักหวาง"

"กว่าจะกลับมาได้"

"ท่านกำลังรอข้าอยู่งั้นรึ?"

หลานเยว่ถามขึ้นพร้อมยิ้มมุมปากเล็กน้อย

"ช่างกล้าพูดออกมาได้!

ข้าก็อยู่บนบัลลังก์ในห้องของข้าเพียงเท่านั้น 

ท่านนั้นแหละที่จู่ๆก็หายไปและโผล่มาเอง"

"แล้วท่านลุงของท่านล่ะ?"

"ท่านลุงบอกว่า 'จะออกไปตามหาท่านที่ไปแล้วไม่ยอมกลับมาสักที' ประมาณนี้"

"งั้นหรอกรึ?"

และหลานเยว่ก็ได้หายไปอีกคร้้ง

"ช่างเป็นคนที่หยาบคายจริงๆ!

จะไปก็ไป จะมาก็มา ไม่บอกกันสักคำ"

หลานเยว่ก็ได้กลับมาที่ห้องพักของเขา

สักพักก็ได้มีคนมาเคาะประตูห้อง

"เจ้าเป็นใคร?"

หลานเยว่ถามขึ้นเมื่อได้เห็นหญิงสาว

"ท่านพ่อสั่งให้ข้าพาเจ้าไปที่ห้องฝึก

ตามข้ามา"