เมียน้อย เมียเก็บ เมียจริง ?
“อยากจะเล่าให้ฟังมาก ร้านนี้จี๊ดคัดมาเองกับมือเลยนะคะภูมิใจนำเสนอเลยค่ะ เพราะว่าอร่อยมาก แบบมาก ๆ ขนมไทยร้านนี้เขาอร่อย จี๊ดชิมแล้วอยากให้ทุกคนได้ชิมด้วย”
พิธีกรสุดสวยกำลังทำหน้าที่ครองไมค์อย่างเต็มที่ ก่อนจะส่งยิ้มหวานที่เหมือนจะเคลือบยาพิษดี ๆ มาทางฉัน ทำเอาขนมันลุกชันด้วยความประหลาดใจอะไรบางอย่างก็ไม่รู้
“ชื่อร้านว่าอะไรคะ” ไมค์นั้นยื่นมาตรงหน้าฉัน
“เอ่อ ร้านแพรขนมไทยค่ะ” แต่ฉันก็ยังใจสู้ตอบกลับพี่จี๊ดไป ต่อให้มีความเคลือบแคลงใจ ถึงยังไงหน้าที่ขายของก็สำคัญที่สุดตอนนี้
“คุณปันเคยทานไหมคะ อร่อยนะ” สายตามีเล่ห์นัยปรายตาถามเขาทั้งที่รู้คำตอบอยู่แล้ว
“เคย เคยทานครับ” น้ำเสียงราบเรียบนั้นทำฉันเองก็เดาไม่ถูกเหมือนกัน
“อยากให้ร้านนี้ดังมากค่ะ จี๊ดก็เคยทานแล้ว อร่อยมากค่ะ แม่ ๆ ป้า ๆ ขามาลองกันนะ สังขยาก็อร่อย เปียกปูนก็หอมใบเตยมากเลย”
เธอหยิบขนมขึ้นชิม พร้อมกับโฆษณากึกก้องด้วยไมค์ที่พิธีกรสาวอย่างนั้นถือครอง ก่อนจะยิ้มหวานและยื่นป้อนให้พี่ปัน อย่างเหมือนกับไม่เห็นว่าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
“คุณปันว่าอันไหนอร่อยคะ”
“อร่อยทุกอันเลย” คุณปลัดยิ้มแย้มตอบชัด
“ว้าว สงสัยจะกินมาหมดแล้วทุกอันหรือเปล่า”
“ประมาณนั้นครับ” สายตาก็เอาแต่มองจ้องแพรไม่วางตา
“แล้วหวาน หอม อร่อย จริงไหมคะ” สายตาพี่จี๊ดปลายมองยังฉัน
“เอ่อ ครับ”
“แล้วคุณแพรละคะ คิดว่าอันไหนอร่อยที่สุด นำเสนอได้เลยนะคะ”
“ถ้าเป็แพร แพรเองขอตอบแบบลำเอียงหน่อย ก็จะชอบพวกตระกูลทอง ทองหยิบ ทองหยอด ฝอยทอง เพราะชอบกินไข่แดงกับน้ำเชื่อมหอม ๆ และมันค่อนข้างใช้ความอดทนในการทำหลายขั้นตอน พอออกมาอร่อยเราก็ภูมิใจค่ะ”
“แล้วที่เคยได้ยินว่าคุณแพรเรียนวิชาการทำขนมมาจากพี่สาว พี่สาวนี่ใช่คุณพิมหรือเปล่าคะ” ยิ้มมุมปากนั่นมันเหมือนกระตุกเล็กน้อย
“ใช่ค่ะ พี่พิม พี่สาวของแพรเอง เก่งทั้งงานบ้าน อาหาร ขนม ทุกอย่างก็เป็เพราะพี่พิมเลยค่ะ”
“อื้มมม พี่พิมนี่น่าชื่นชมจังเลยค่ะ แต่เอ๋...พี่พิมนี่ชื่อคุ้นจังเลยนะคะ ใช่พี่พิมที่เป็เมียคุณปันหรือเปล่าคะ”
คำถามที่ฉันไม่คิดว่าจะต้องมาตอบ ออกจากปากพิธีกรด้วยหน้าตาที่ใสซื่อ เสียงดังอื้อของงานก่อนหน้าตอนนี้กลับเงียบสงัด อย่างกับเป็คำถามที่หลายคนก็สงสัย
ความรู้สึกจุกอกแล่นเข้ามาในหัวใจ
“ใช่ค่ะ พี่พิมที่เป็ภรรยา ภรรยาพี่ปัน”
ก่อนฉันกลั้นใจตอบออกไปอย่างเต็มปาก ทั้งที่มันเป็ความจริง แต่กลับรู้สึกได้ถึงใจที่มันกำลังเต้นไม่ถูกจังหวะ
“งั้นนี่ก็น้องสาวพี่พิมเหรอคะ น้องสาวแท้ ๆ ของพี่พิมสินะ”
“ค่ะ แพรเป็น้องสาวของพี่พิมเอง”
“แต่ได้ยินว่าพี่พิมนี่เสียไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ” คำถามนั้นกรีดย้ำเข้ากลางใจ ก้อนสะอึกเหนียวหนืดจนรู้สึกเหมือนกำลังจะทำให้ฉันขาดอากาศหายใจ
“ใช่ค่ะ พี่พิมของแพรเสียแล้ว” เล็บฉันจิกแน่นตามแรงมือที่บีบกำไว้
“เสียใจด้วยนะคะ” สายตาของเธอมันช่างยิ้มเยาะซะฉันเองไม่เข้าใจ
“ค่ะ”
“พี่พิมนี่ใจดีจังเลยนะคะ แบ่งปันสูตรขนมอร่อย ๆ จนให้พวกเราได้มาชิมกันถึงในงานนี้ ชื่นชมและซึ้งในความรักนี้ของพี่น้องบ้านนี้จังเลยนะคะ”
“แล้วอะไรอีกนะที่พี่พิมใจดีแบ่งให้ ใช่สามีหรือเปล่าคะ”
“จี๊ด!!” พี่ปันพูดเสียงดังลั่น
“ยัยป้านี่ ปากมอมชะมัด” นุ๊กเสริมทัพออกโลงแทนเมื่อเห็นท่าเริ่มจะไม่ดีเท่าไหร่ และกันฉันให้ไปอยู่ด้านหลังแทน
“ผัวพี่ใช่หรือเปล่าคะ ที่พี่น้องแบ่งกันใช้ คนน้องยอมเป็เมียน้อยพี่ หรือไม่รู้ว่าแอบกินกันมาก่อนพี่ตายหรือเปล่า”
เสียงนั้นของพี่จี๊ด พูดออกไมค์กลางของงานดังลั่น จากที่คนมุงอยู่ตรงบูธเราอยู่แล้ว ตอนนี้กลับมาคนเริ่มเข้ามามุงมากกว่าเก่าด้วยความใส่ใจ และเสียงนินทาทั้งหลายเริ่มจะดังแซ่ด จนฉันค่อนข้างที่จะจับใจความไม่ได้เพราะความมึนงง
“จี๊ด!! หยุดเดี๋ยวนี้นะ” เขาปามพี่จี๊ดอีกครั้ง ไมค์นั้นถูกพี่ปันคว้าไว้ ก่อนจะปิดมันซะ
“พี่แพรไม่ใช่เมียน้อยนะเว้ย” นุ๊กเถียง
“ไม่ใช่เมียน้อยให้เรียกว่าอะไร เมียเก็บ เด็กในบ้าน หรือคนที่แอบกินผัวพี่หรือไง!!”
5K
