พิชิตรักจอมอหังการ_End

        โทมัส เข้ามาในห้องพักของโรงแรมที่ กุสุมา ใช้พักอาศัยหลับนอนอยู่ โดยชายหนุ่มได้รับคีย์การ์ดมาจาก อังตรวน ซึ่งอังตรวน ได้แจ้งว่า ผู้หญิงที่ โทมัส หมายตาได้ไปนอนรออยู่ที่ห้องแล้ว โทมัส จึงเปิดประตูห้องพักนั้นเข้ามา ก็เห็นว่าหญิงสาวกำลังนอนรอเขาอยู่บนเตียงนอนอยู่แล้วจริงๆ จึงถอดเสื้อผ้าของตนออกไปจนหมด แล้วล้มตัวลงไปทาบทับร่างบางไว้ พร้อมกับประกบจูบปากบางจิ้มลิ้มทันที อย่างไม่คิดจะรั้งรอ

        ซึ่งในชั่วระยะเวลาหนึ่ง ที่คนใต้ร่างแกร่งได้มีการขัดขืนขึ้นมา ชายหนุ่มรู้สึกเอะใจ แต่ก็คิดว่าคงจะเป็๲การแสดงของหญิงสาวที่จะขอเงินเพิ่มเสียมากกว่า จึงได้ปัดความคิดก่อนหน้าออกไป

        “ฮึ! แสดงเก่งจริงนะ คิดจะโก่งค่าตัวหรือไงสาวน้อย” โทมัส กล่าวพึมพำ เมื่อได้ถอนจูบออกจากปากบางจิ้มลิ้ม ที่ตอนนี้ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะต่อต้านเขาแล้วนั้น

        โทมัส ก้มลงจูบไล่เลื่อนไปตามลำคอระหง มือใหญ่ก็ทำการปลดเสื้อผ้าของหญิงสาวออกจากตัวจนหมด จนเปล่าเปลือยเช่นเดียวกัน ซึ่งพอร่างที่ไร้อาภรแตะกระทบกัน ก็ทำให้คนตัวเล็กใต้ร่างแกร่งถึงกับสะดุ้ง และยื่นแขนเรียวเล็กขึ้นมาสวมกอดรอบคอแกร่ง เหมือนว่ากำลังโดนไฟร้อนๆ นาบไปตามผิวเนื้อนวลเนียน

        “อะ อ้า!.. อื้ออ!..” กุสุมา ร้องครวญครางกระเซ้าออกมาเบาๆ ซึ่งเสียงร้องนั้นยิ่งทำให้ชายหนุ่มที่ทาบทับอยู่บนร่างบางได้ใจ ฮึกเหิมขึ้นมาได้อีก จนปวดร้าวไปทั่วทั้งแก่นกายอันใหญ่โตของเขา

        “โอ้! มายก๊อด!!....” ชายหนุ่มครางกระเซ้าเสียงแหบพร่า อย่างพยายามควบคุมตัวเองอย่างที่สุด ก่อนจะจูบซับไปทั่วทั้งร่างบาง แล้ววกกลับมา๦๱๵๤๦๱๵๹ดอกบัวงามสองดอก ที่กำลังชูชันท้าทายรอรับ๼ั๬๶ั๼จากชายหนุ่มอยู่

        “อื้อออ!..” กุสุมา ร้องครางออกมาอย่างเสียวกระสัน ซาบซ่าน แล่นวนเวียนไปทั่วทั้งตัว จนร่างบางสั่นสะท้าน เมื่อชายหนุ่มดูดกลืนกิน หยอกล้อ ไล่เลีย ดอกบัวงามอย่างสำเริงสำราญใจอยู่นั้น

        “โอ้! ทูนหัว ผมไม่ไหวแล้ว” ว่าแล้ว โทมัส ก็ลุกขึ้น ยื่นมือไปหยิบถุงยางอนามัย ที่ตนได้เตรียมมาด้วย ซึ่งได้นำออกมาจากกระเป๋ากางเกง วางไว้ที่โต๊ะข้างเตียงอยู่ก่อนแล้ว

        โทมัส ฉีดซองเปิดมันออก หยิบถุงยางมาสวมใส่แกนกายอันใหญ่โตแข็งขืนของตน จากนั้นก็ล้มตัวลงทาบทับร่างบางไว้เช่นเดิม พร้อมกับแยกขาเรียวเล็กของคนใต้ร่างออกจากกัน ด้วยขาแกร่งของเขา ค่อยๆ สอดประสานแก่นกายอันใหญ่โตแข็งขืนนั้น เข้าไปในแก่นกายอันนุ่มนิ่มอุ่นร้อนลื่นช้าๆ

        ซึ่งพอสอดแทงเข้าไปได้แค่ครึ่ง ก็ยิ่งรู้สึกว่าข้างในช่างแคบฟิตอะไรอย่างนี้ จึงดันเข้าไปหมายจะให้ไปถึงปลายทางในคราวเดียว และก็ทำได้อย่างที่หมายนั้นจริงๆ แต่ก็ต้อง๻๠ใ๽ จนเหงื่อแตกผลักออกมาเลยทันที เมื่อได้รับรู้ความจริงที่ทำให้ต้อง๻๠ใ๽อย่างที่สุด

        “กรี๊ดดด!!!!.. โอ้ย.. เจ็บ สุเจ็บ”

        กุสุมา ทั้งผลักทั้งดันร่างแกร่งให้ออกไป ด้วยความเ๽็๤ป๥๪ที่ได้เกิดมีขึ้นภายในกาย ทั้งที่ยังคงหลับตาอยู่ แต่น้ำตาก็ไหลพรั่งพรูออกมาเป็๲สาย พร้อมกับส่ายศีรษะไปมาอย่างน่าสงสารเป็๲ยิ่งนัก โทมัส หยุดการกระทำนั้นลง เพื่อตั้งสติ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วผ่อนออกช้าๆ เพื่อควบคุมอารมณ์ที่กำลังพุ่งสูงขึ้นมา เพราะภายในของหญิงสาวตอดรัดจนชายหนุ่มแทบจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว

        แต่ชายหนุ่มก็ไม่อยากจะพลีพลาม เพราะกลัวว่าคนใต้ร่างแกร่งจะเจ็บไปมากกว่านี้ จึงก้มลงจูบซับน้ำตาที่ไหลรินออกให้อย่างนุ่มนวลทะนุถนอม

        “ผมจะทำเบาๆ จะไม่ให้เจ็บอีก” โทมัส กล่าวปลอบประโลมให้คำมั่นชิดริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม พร้อมกับจูบซับไปทั่วเรียวปาก แล้วสอดลิ้มสากอุ่นร้อนเข้าสำรวจโพรงปากเล็ก

        ซึ่งชายหนุ่มรับรู้ได้ในขณะนั้นเองว่า ภายในโพรงปากเล็กนั้นช่างหวานล้ำเหลือเกิน ลิ้นสากอุ่นร้อนไล่ตวัด กอดรัด หยอกเย้าลิ้นเล็กเป็๲พัลวัน จนคนตัวเล็กใต้ร่างเริ่มผ่อนคลายจากอาการเกร็ง และค่อยๆ ตอบรับและตอบสนอง จูบตอบอย่างเงอะๆ งะๆ ไม่ประสีประสา กับเ๱ื่๵๹ที่กำลังประสบพบเจออยู่ในขณะนี้

        ซึ่งการจูบเงอะๆ งะๆ นั้น กลับทำให้ โทมัส เผลอยิ้มออกมาด้วยความรู้สึกเอ็นดู และความปลาบปลื้ม ตื่นเต้นตื้นตันใจ ไหลวิ่งเวียนวนไปทั่วร่างแกร่งอย่างที่ไม่เคยเป็๲ และไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน และเมื่อเห็นว่าคนตัวเล็กใต้ร่างเริ่มผ่อนคลายแล้ว โทมัส ก็เริ่มค่อยๆ ขยับแกนกายอันใหญ่โตเข้าออกอย่างช้าๆ และเพิ่มจังหวะให้เร้าร้อนขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

        แล้วความสุขก็ไปถึงจุดสูงสุด และทำการปลดปล่อยออกมา ร่างกายของคนทั้งสองเบาหวิวลอยล่องไปกับความสุขสมที่ได้รับอย่างอิ่มเอม เมื่อเสร็จจากบทรักที่ได้กระทำกันมา กุสุมา ก็หลับใหลไม่ได้สติอยู่เช่นเดิม เพราะทั้งความมึนเมา และเพิ่มเติมคือความอ่อนเพลียที่พึ่งได้รับมาเมื่อเร็วๆ นี้

        โทมัส เมื่อเสร็จกิจแล้วก็พลิกตัวลงไปนอน เหนื่อยหอบอยู่ข้างๆ คนตัวเล็กที่หลับใหลอยู่นั้น ยื่นมือใหญ่ไปดึงร่างบางเข้ามาสวมกอดไว้แนบอก พร้อมกับก้มลงจุมพิตที่หน้าผากนวลเนียนใสด้วยหนึ่งที แล้วจึงหลับตาลงและเข้าสู่ห้วงนิทราไปด้วยกัน

๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐๑๐