ตอนที่ 1 ทิ้ง
“ครืดดด....ดดดด”เสียงคัตเตอร์กรีดลงบนเนื้อขาวเนียน มีดบาดลึกลงบนข้อแขน ส่งผลให้เืไหลซืมออกมาน้ำสีแดงไหลลงตามทางยาวจากข้อแขนลงสู่พื้นห้องเจิ่งนองขยายวงกว้างขึ้น กว้างขึ้นเรื่อย ๆ
มือหญิงสาวอ่อนแรงร่วงหล่นลงสู่พื้นห้อง เธอพิงกายข้างเตียงนอน พร้อมหลับตาลงอย่างคนสิ้นหวัง
“พอกันทีกับชีวิตที่ถูกบังคับ ฉันจะไม่ยอมเป็นกน้อยในกรงทอง ฉันขอเป็อิสระจากทุกสิ่ง”นั่นคือสิ่งที่หญิงสาวคิด
“กรี๊ดดดด....กรี๊ดดดดด....คุณหนู...คุณหนู....ใครก็ได้ช่วยด้วยใครก็ได้ช่วยที คุณผู้ชาย คุณผู้หญิง ช่วยคุณหนูด้วยค่ะ...กรี๊ดดดด....”ป้าพริกแม่บ้านใหญ่ประจำคฤหาสน์ เกษมมนตรี ะโลั่นบ้านร้องเรียกหาคนโหวกเหวกเสียงดังอย่างคนสติแตก
คุณอัศวินและคุณมาลาเกษมมนตรี บิดามารดาของกุลนารีหญิงสาวคนดังกล่าว รีบวิ่งหน้าตาตื่น ตามเสียงร้องดังมายังห้องนอนลูกสาวสุดรักสุดหวงเพียงคนเดียวของตระกูล
“ยายแอ้...ลูกแม่...อร๊ายยย....ใครก็ได้ช่วยที....ลูกทำอย่างนี้ทำไม...ฮือออ....ฮือออ”คุณมาลาร้องไห้อย่างคนเสียสติ
ภาพลูกสาวที่นอนรวยรินลมหายใจเริ่มแ่เบา รอยเืที่ไหลเป็ทางเจิ่งนองไปทั่วบริเวณกว้างคุณมาลารีบประคองลูกสาวไว้ในอ้อมแขน เืเปรอะเปื้อนไปตามเสื้อผ้าสุดหรู ราคาแพงแต่ในเวลานี้คุณมาลาหาได้สนใจไม่
“ทำอย่างนี้ทำไมลูก...อย่าทิ้งแม่ไปนะ...อย่าทิ้งแม่ไป”คุณมาลาคร่ำครวญอย่างหนัก
“เอารถออกเอารถออกเดี๋ยวนี้” คุณอัศวินที่ตั้งสติได้ รีบอุ้มร่างน้อยขึ้นบนอกก่อนจะรีบเร่งพาลูกสาว นำส่งโรงพยาบาล
ณ โรงพยาบาลสองสามีภรรยา ยืนกระวนกระวายใจอยู่หน้าห้องผ่าตัดหลายชั่วโมงแล้วที่ไม่ได้ข่าวคราวของลูกสาวสุดที่รัก
“เป็ความผิดของเราเป็ความผิดฉันเอง” คุณมาลา ร่ำไห้ สะอึกสะอื้น ได้แต่กร่นว่าตัวเองอย่างหนัก
“ใจเย็น ๆ นะคุณใจเย็น ๆ คุณอย่าโทษตัวเองเลย ถ้าจะผิดก็คงเป็ผมที่ไม่เอาไหน ทำให้คุณให้ลูกต้องมาตกที่นั่งลำบากอย่างนี้” คุณอัศวินปลอบโยนลูกสาวก่อนจะนั่งคอตกนึกโทษตัวเองที่ทำให้ทุกสิ่งเลวร้ายขนาดนี้
คุณอัศวินนักธุรกิจใหญ่ เ้าของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ เขาเคยเป็คนหนุ่มไฟแรงสร้างอาณาจักรเกษมมนตรีที่เคยยิ่งใหญ่ขึ้นมาด้วยสองมือเปล่าโดยมีภรรยาและลูกสาวสุดที่รัก เป็แรงกายแรงใจให้เขา แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปความหนุ่มและความเก่งกาจของเขาก็ค่อย ๆ ลดลง ความยึดติดต่อการทำงานแบบเดิม ๆทำให้เขาไม่ทันต่อโลก บริษัทเริ่มขาดสภาพคล่อง จนสุดท้ายจากบริษัทที่เคยใหญ่โตเป็ที่นับหน้าถือตา ก็ค่อย ๆ ติดหนี้ติดสินมากขึ้น ๆ จนวันนี้ที่ชายแก่ไม่สามารถพยุงบริษัทได้อีกต่อไป
ข่าวหน้าหนึ่งขึ้นหนังสือพิมพ์หลายฉบับอาณาจักรเกษมมนตรีกำลังจะล้มละลาย เมื่อกิจการของเขาทรุด ก็เหมือนซากศพที่ถูกเหยี่ยวต่างแย่งกันรุมทึ้งทั้งธนาคาร ทั้งเ้าหนี้ ต่างพากันทวงหนี้ที่ตอนนี้มากมายมหาศาล
“คุณทำดีที่สุดแล้วคุณอัศวิน” คุณมาลาที่เห็นสามีนั่งน้ำตาซึม เธอเดินมานั่งข้างกายชายแก่ก่อนจะเอื้อมมือกอบกุมให้กำลังใจ
“อึกกก...”คุณอัศวินสะอื้น ก่อนจะเอนกาย ซบไหล่ภรรยาคู่ทุกข์คู่ยากของตน
สักพักคุณหมอก็เดินออกมาจากห้องผ่าตัดสองสามีภรรยารีบปรี่เข้าหาคุณหมอทันที
“หมอคะลูกสาวดิฉันเป็อย่างไรบ้างคะ” คุณมาลารีบยิงคำถามใส่คุณหมอทันที
“ลูกสาวคุณปลอดภัยแล้วครับแต่เนื่องจากเธอเสียเืมาก และแผลก็มีขนาดค่อนข้างลึกดังนั้นหมอจำเป็ต้องให้เธอพักฟื้นที่โรงพยาบาลสักพัก เพื่อดูอาการและป้องกันการติดเชื้อ หลังจากนี้ทางครอบครัวคงต้องช่วยดูแลสภาพจิตใจคนไข้ไม่ให้เกิดเื่ดังกล่าวซ้ำ” คุณหมออธิบาย
“ขอบคุณค่ะหมอที่ช่วยชีวิตลูกสาวดิฉัน”คุณมาลารีบขอบคุณคุณหมออย่างโล่งใจ
สองสามีภรรยาโอบประคองกันรอคอยที่จะได้เห็นหน้าลูกสาวตนออกจากห้องผ่าตัด
ภาพหญิงสาวที่ถูกเข็นออกมาจากห้องผ่าตัดใบหน้าที่ขาวซีดปราศจากเื ข้อแขนถูกพันผ้าขาวหนาเตอะเืยังคงซึมออกมาเป็ดวงใหญ่ตรงข้อแขนบางหญิงสาวสลบไสลด้วยฤทธิ์ยาและความอ่อนเพลียจากการเสียเื
คุณมาลายกมือขึ้นลูบไล้ใบหน้าลูกสาวด้วยความเป็ห่วงสุดดวงใจหัวใจคนเป็แม่แทบจะแหลกสลาย อยากที่จะเจ็บแทนลูกสาวตนเสียไม่ได้
ในขณะที่คุณอัศวินกอบกุมมือลูกสาวตัวน้อยไว้แน่น
“พ่อขอโทษ...ลูก...พ่อขอโทษ”ชายแก่พร่ำบอกลูกสาว ทั้งเสียใจ ทั้งสงสาร ทั้งรู้สึกผิด ผสมปนเปกันไปหมด...
15K
