“เดี๋ยวก่อนเ้าค่ะ” สองเท้าของชายหนุ่มหยุดชะงัก
“ท่านคงรู้แล้ว ว่าฮูหยินกับซินหยางไม่ได้อยู่ที่จวนสกุลหลี่ ในทุกวันข้ารู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ข้าก็เป็เพียงหญิงธรรมดาคนหนึ่ง มีสิทธิ์เปลี่ยนแปลงอะไรได้ ในเมื่อทุกอย่างเป็การตัดสินใจของผู้ใหญ่” หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ก่อนหวงโจวเหรินจะค่อย ๆ หันใบหน้าหล่อเหลากลับมา
“หากเป็ไปได้ เ้าอย่ามาที่จวนของข้าอีก ข้าไม่ต้อนรับ” เขาพูดด้วยสายตาแน่นิ่ง ก่อนฟางเหมยจะเดินเข้ามาหาเขาช้า ๆ พลันจับจ้องมองอีกฝ่ายแน่นิ่ง
“ข้ารู้ว่าทุกคนไม่ต้อนรับ อย่าว่าแต่ท่าน แม้แต่บ่าวไพร่ในจวนสกุลหลี่ ก็ไม่มีผู้ใดเต็มใจต้อนรับข้า คุณชายหวงหากท่านเจอกับซินหยาง ฝากบอกนางด้วย ว่าข้าคิดถึงนางสุดหัวใจ อยากให้นางกลับจวน เพราะโลกภายนอกล้วนอันตราย” หวงโจวเหริน มองกิริยาของอีกฝ่าย ที่จับจ้องมองเขาด้วยสายตาบริสุทธิ์ พลันตอบรับด้วยน้ำเสียงแน่นิ่ง
“แล้วข้าจะบอกให้” เขาเตรียมจะก้าวเท้าเดินออก ก่อนฟางเหมยจะรีบวิ่งมาดักหน้า
“ท่านพูดเช่นนี้ หมายความว่าท่านเจอซินหยางแล้วงั้นเหรอ”
“เจอหรือไม่ เกี่ยวอันใดกับเ้า”
“ข้าอยากรู้ว่านางอยู่ที่ใด ข้าจะไปพานางกลับจวนสกุลหลี่ ท่านก็รู้ว่าโลกภายนอกอันตรายเพียงใด ข้าอยากให้นางกลับมาเป็คุณหนูสกุลหลี่ดังเดิม” เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย พลันจับจ้องไปยังใบหน้างดงามของอีกฝ่าย ก่อนจะพูดบางอย่างออกมา
“เ้าเป็ห่วงนางจริง ๆ หรือเพียงแค่เสแสร้ง” ก่อนฟางเหมยจะเห็นท่าทีของชายหนุ่ม นางจึงแสร้งทำหน้าเศร้าแล้วอธิบายช้า ๆ
“ข้ากับนางเป็เพื่อนกันมาั้แ่เด็ก ข้ารักนางไม่ต่างจากที่นางรักข้า ทว่าปัญหาของผู้ใหญ่ ทำให้ข้ากับนางต้องผิดใจกัน ในทุกวันข้าเฝ้ารอคอยให้นางกลับมาที่จวน แต่เพราะนิสัยของนางเด็ดเดี่ยว นางไม่มีทางกลับมาเอง หากไม่ได้รับคำขอโทษจากทุกคน คุณชายหวง ท่านพอจะบอกข้าได้หรือไม่ ว่าตอนนี้ซินหยางอยู่ที่ใด” หวงโจวเหรินยังคงมองกิริยาของอีกฝ่ายแน่นิ่ง
“นางยังไม่อยากพบเ้า เชื่อข้าเถอะ”
“นางอยู่ที่ใดรึเ้าคะ” ฟางเหมยเผลอจับมือเขา ก่อนจะรู้สึกตัวแล้วรีบปล่อยในทันที ท่ามกลางสายตาของหวงโจวเหรินที่มองทุกอย่างเงียบ ๆ
“นางสบายดี อีกทั้งยังมีข้าคอยดูแลอยู่ห่าง ๆ เ้าไม่ต้องห่วง” คำพูดของชายหนุ่มทำให้ฟางเหมยชะงักนิ่ง ก่อนจะเอื้อมไปจับมือเขาอีกครั้ง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“ถึงอย่างไร ข้าก็อยากไปเห็นกับตา ว่านางสบายดี คุณชายหวง ได้โปรดบอกข้าด้วยว่านางอยู่ที่ใด ในทุกคืนข้าไม่เคยนอนหลับ อากาศเหน็บหนาวเพียงนี้ ที่ใดจะอบอุ่นเท่ากับจวนสกุลหลี่อีก หากท่านบอกข้า ข้าจะไม่ลืมบุญคุณครั้งนี้เลยเ้าค่ะ” เขาสายตาสั่นไหวของฟางเหมย ที่ยังคงกำมือเขาแแ่ ทำให้ชายหนุ่มเผลอพูดบางอย่างออกมา
“ตอนนี้ซินหยางเพิ่งเริ่มทำการค้า” ฟางเหมยชะงักนิ่ง
“การค้า?” ท่าทางสับสนของอีกฝ่ายทำให้หวงโจวเหรินพูดต่อ ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ
“เป็ร้านขายชาเล็ก ๆ ซินหยางเช่าพื้นที่เปิดร้านขายชามาได้สักระยะแล้วล่ะ มีลูกค้าแวะเวียนเข้าออกอยู่มาก เ้าไม่ต้องห่วงเื่ที่อยู่อาศัยก็แ่าดี ทำการค้าก็พอให้นางมีกำไรอยู่บ้าง เ้าควรอยู่ห่างจากนางดีที่สุด” เขาพูดจบ ก็เบี่ยงตัวเดินจากไป ปล่อยให้ฟางเหมยยืนนิ่งอึ้งอยู่ตามลำพังด้วยสายตาสั่นไหว
‘ค้าขายงั้นเหรอ อย่างนางน่ะเหรอจะค้าขายมีกำไร ทั้งชีวิตอยู่แต่ในจวน ถูกห้อมล้อมด้วยบ่าวไพร่ จะค้าขายเป็ได้อย่างไร’ นางรู้สึกผิดหวังอยู่มาก ที่ซินหยางและมารดาไม่ได้ตกต่ำอย่างที่คิด หญิงสาวเลื่อนสายตามองแผ่นหลังของหวงโจวเหริน แล้วนึกบางอย่างขึ้นมา
‘เมื่อใดที่ข้าได้เขา เมื่อนั้นคนอย่างซินหยางจะไม่มีวันเทียบเคียงข้าได้อีก’ หญิงสาวหลุดยิ้มออกมาอย่างมีความหวัง ท่ามกลางสายลมพัดโชยมาเป็ระยะ
ภายในห้องอันเงียบสงบ ใต้เท้าหลี่ยกชาขึ้นดื่มอย่างช้า ๆ แล้วตัดสินใจ พูดธุระของตัวเองออกมา
“ที่ข้ามาวันนี้ เป็เื่ของซินหยางกับคุณชายหวง ตอนนี้ซินหยางหนีออกจากจวนไปพร้อมกับซูซิน ไม่ได้เป็คนของสกุลหลี่ ข้ากำลังคิดว่า การเกี่ยวดองของเราทั้งสองตระกูลควรยุติเพียงเท่านี้” คำพูดของใต้เท้าหลี่ ทำให้ใต้เท้าหวงยิ้มออกมาอย่างไร้กังวล
“ถึงอย่างไร ข้าก็ยังอยากให้เราทั้งสองตระกูลเกี่ยวดองกัน แม้จะไม่มีซินหยางแล้ว แต่ท่านอย่าลืม ว่าท่านยังมีแม่นางฟางเหมย ตอนนี้นางก็ถือว่าเป็คนของสกุลหลี่มิใช่รึ” หลี่เฉินตงได้ยินดังนั้นจึงชะงักนิ่ง ค่อย ๆ วางถ้วยชาลงแล้วจับจ้องไปยังอีกฝ่ายด้วยความแปลกใจ
“ท่านหมายความว่าอย่างไร”
“ก็หมายความว่า ต่อให้ไม่ได้แต่งกับแม่นางซินหยาง ข้าก็ยินดีรับแม่นางฟางเหมยมาเป็สะใภ้สกุลหวงอยู่ดี เื่วันจัดงาน ข้าอยากให้เป็วันเดิมที่เราตกลงกันไว้ พิธีแต่งงานก็ยังมีอยู่เช่นเดิม ดีหรือไม่” เมื่อได้ยินดังนั้นใต้เท้าหลี่ชะงักนิ่ง
“ท่านไม่รังเกียจฟางเหมยรึ”
“จะรังเกียจได้อย่างไร ในเมื่อนางเป็คนของสกุลหลี่แล้ว อย่าคิดมาก ข้าทบทวนมาดีแล้ว” ทั้งสองนั่งพูดคุยเจรจากันั้แ่เช้าจรดเย็น ก่อนจะเดินทางกลับ ฟางเหมยเดินเข้ามาน้อมกายลาใต้เท้าหวงและหวงโจวเหริน ด้วยกิริยาอ่อนหวาน สร้างความประทับใจให้กับใต้เท้าหวงเป็อย่างมาก
6K
