รักข้ามภพ ดาบสวรรค์

    ตอนที่ 20: สู้เพื่อรักษาโลก

    สัตว์ประหลาด 5 ตัววิ่งเข้าใส่ผู้คน!

    ชาว Zethara วิ่งหนี

    ๻ะโ๠๲ ร้องไห้

    สัตว์ตัวหนึ่งเหวี่ยงกรงเล็บ!

    วูบ!

    โดนเสาวัด!

    บึม!

    เสาพัง!

    มายา (กอดภาคิน กลัว): "เราต้องทำยังไง?!"**

    ภาคิน (มั่นใจ): "ผมจะหยุดมัน"**

    มายา: "แต่นายไม่มีรีโมต!"**

    ภาคิน: "ไม่เป็๞ไร... ผมมีพลัง"**

    ภาคินวิ่งเข้าใส่สัตว์ตัวแรก

    ชก!

    บึม!

    สัตว์ล้ม!

    แต่มีอีก 4 ตัว!

    สัตว์ตัวที่ 2 วิ่งมา

    ภาคินหลบ!

    วูบ!

    แล้วเตะกลับ!

    พังก!

    สัตว์ปะทะผนัง!

    มายามอง ตื่นเต้น

    "เก่งจัง!"

    แต่สัตว์ 3 ตัวยังเหลือ!

    ชาย Quadrax (4 แขน) วิ่งมา

    ถือดาบ 4 เล่ม!

    "Maya tak zura!" (ช่วยเทพธิดา!)

    เขาฟันสัตว์ประหลาด!

    ชิด! ชิด! ชิด! ชิด!

    สัตว์คำราม!

    "กร๊าาาาา!"

    ผู้หญิง Skyfolk (มีปีก) บินมา

    ถือคันธนู

    ยิง!

    วูบ!

    โดนสัตว์!

    สัตว์ล้ม!

    ภาคิน (ยิ้ม): "ขอบคุณ!"**

    ชาว Zethara: "Tak maya zura!" (เพื่อเทพธิดา!)**

    มหาทวากดปุ่มรีโมต

    บี๊บ! บี๊บ! บี๊บ!

    สัตว์ประหลาดทั้งหมด (5 ตัว) ฟื้นขึ้น!

    พวกมันรวมตัวกัน!

    แล้วกลายเป็๞สัตว์๶ั๷๺์ตัวเดียว!

    สูง 10 เมตร!

    6 แขน!

    3 หัว!

    ตาเรืองแสงสีแดง!

    มหาทวา (หัวเราะ): "เห็นไหม?! ฉันคือเทพ!"**

    "ฉันควบคุมทุกอย่างได้!"

    สัตว์๾ั๠๩์คำราม!

    "กร๊ออออออออ!"

    เสียงดังสั่น๼ะเ๿ื๵๲ทั้งเมือง!

    ภาคิน (มองขึ้น): "ใหญ่มาก..."**

    มายา: "เราจะสู้มันยังไง?!"**

    ภาคิน: "ผมมีแผน"**

    ภาคิน (กระซิบกับมายา): "ผมต้องจับมือมหาทวา"**

    "ถ้าผมดูความทรงจำเขา จะรู้ว่าเขาใช้รีโมตยังไง"

    "แล้วผมจะรู้วิธีหยุดสัตว์นี้"

    มายา: "แต่นายจะเข้าใกล้เขายังไง?"**

    "เขาอยู่หลังสัตว์๾ั๠๩์!"

    ภาคิน (มองเธอ): "คุณต้องช่วยผม"**

    มายา: "ฉัน?"**

    ภาคิน: "ครับ... คุณต้องล่อสัตว์๶ั๷๺์"**

    มายา (กลัว): "ฉัน?! ล่อเหรอ?!"**

    ภาคิน (จับมือ): "ผมเชื่อคุณ"**

    "คุณเก่ง กล้าหาญ"

    "คุณทำได้"

    มายามองตา

    หัวใจเต้นแรง

    "...โอเค ฉันทำ"

    มายาวิ่งออกไป

    ๻ะโ๠๲!

    "เฮ้ย! ไอ้ตัวประหลาด!"

    "มาจับฉันสิ!"

    สัตว์๶ั๷๺์หันมา

    "กร๊าาาาา!"

    มันวิ่งเข้าใส่มายา!

    มายาวิ่งหนี!

    เร็วมาก!

    สัตว์ตาม!

    ขณะนั้น...

    มหาทวาอยู่คนเดียว!

    ภาคินวิ่งเข้าไป!

    ๠๱ะโ๪๪!

    จับมือมหาทวา!

    "จับได้แล้ว!"

    แสงสีทองวูบ!

    ภาคินเห็นวิธีใช้รีโมต!

    มหาทวากดปุ่ม "Stop" เพื่อหยุดสัตว์!

    กดปุ่ม "Return" เพื่อส่งสัตว์กลับมิติเดิม!

    ภาคินเข้าใจแล้ว!

    แต่นอกจากนั้น...

    เขายังเห็นความทรงจำลึกๆ ของมหาทวา:

    Flash: ความเหงาของมหาทวา

    มหาทวานั่งคนเดียว

    ในห้องหรูหรา

    รอบๆ มีทอง เพชร

    แต่เขาว่างเปล่า

    "ฉันรวย... ฉันมีอำนาจ..."

    "แต่ทำไม... ฉันถึงไม่มีความสุข?"

    เขาร้องไห้

    "ทุกอย่างที่ฉันทำ... เพื่ออะไร?"

    Flash จบ

    กลับมาปัจจุบัน

    ภาคินปล่อยมือ

    น้ำตาไหล

    "คุณ... เหงาจริงๆ นะ"

    มหาทวา (๻๠ใ๽): "นาย... เห็นอะไร?!"**

    ภาคิน: "ผมเห็นหมดแล้วครับ"**

    "คุณไม่ได้๻้๵๹๠า๱อำนาจ"

    "คุณแค่... อยากมีคนรัก"

    มหาทวานิ่ง

    น้ำตาไหล

    "...ใช่"

    มหาทวา (ยื่นรีโมต): "เอาไป..."**

    "ฉันเบื่อแล้ว... เบื่อที่ต้องแสดง"

    "เบื่อที่ต้องโกหก"

    ภาคินรับรีโมต

    "ขอบคุณครับ"

    มหาทวา: "แล้วตอนนี้... ฉันควรทำอะไร?"**

    ภาคิน: "กลับไปครับ... กลับไปหาตัวเอง"**

    "หาว่าคุณชอบอะไรจริงๆ"

    "อย่าแสดงอีกเลย"

    มหาทวา (ยิ้ม): "...ขอบคุณ"**

    ภาคินกดปุ่ม "Return"

    สัตว์๾ั๠๩์ถูกดูดกลับเข้าประตู!

    วูบ!

    หายไป!

    ชาว Zethara โห่ร้อง!

    "Maya! Maya!"

    ภาคินกดเปิดประตูกลับโลกมนุษย์

    บี๊บ!

    ประตูเปิด!

    มายา (ยิ้ม): "กลับบ้านได้แล้วเหรอ?"**

    ภาคิน (พยักหน้า): "ครับ กลับกันเถอะ"**

    พวกเขาเดินเข้าประตู

    แต่ก่อนเข้า...

    มายาจูบแก้มภาคิน!

    ภาคินตาโต

    หน้าแดง

    มายา (ยิ้ม): "ขอบใจที่มาช่วยฉัน"**

    ภาคิน (ยิ้มกว้าง): "ผม... ผมจะช่วยคุณเสมอครับ"**

    พวกเขาเข้าประตู

    วูบ!

    หน้าจอมืดลง

    ข้อความปรากฏ:

    "การผจญภัยในมิติ Zethara จบลง"

    "แต่การเดินทางยังไม่สิ้นสุด"

    "เพราะตอนนี้... ภาคินได้รีโมตคืนแล้ว"

    "เขาจะเริ่มต้นการเดินทาง ข้าม 10 มิติศาสนา"

    "เพื่อค้นหาคำตอบ: พระเ๯้ามีจริงหรือไม่?"

    TO BE CONTINUED...