นิตยาต้องรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหลังจากนั้นอีกหลายวัน เธอรู้สึกว้าเหว่เมื่อตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองอยู่ภายในห้องสีขาวรอคอยวินนี่กลับมาจากทำงานในกลางดึกทุกวัน ความรู้สึกหวาดกลัวถูกซ่อนไว้ภายใต้รอยยิ้มทุกเช้าและหดหายเมื่อนักบินหนุ่มเข้าทำงานตามปกติ เช้าวันนี้ก็เช่นกันคุณหมอราชได้รับแจ้งจากนางพยาบาล “คุณหมอค่ะ วันนี้คนไข้ห้อง 521 ไม่ยอมทานอาหารไม่ยอมให้เราเข้าน้ำเกลือค่ะ ดิฉันคิดว่า เธอกำลังอยู่ในอาการซึมเศร้านะคะคุณหมอ “ ราชเริ่มกังวลแต่เขาไม่สามารถปรับทุกข์ให้เธอได้ในเวลานี้ คุณหมอราชหยิบโทรศัพท์มือถือโทร.หาวินนี่เล่าถึงอาการของคู่หมั้นเขาอย่างละเอียด “รับทราบครับคืนนี้ผมจะคุยกับเธอครับ ขอบพระคุณครับ” น้ำเสียงของวินนี่ดีขึ้น ในส่วนลึกๆเขาพอใจในความสัมพันธ์ที่คุณหมดดูแลคนรักของเขาเป็นอย่างดีและเชื่อมั่นในความบริสุทธิ์ใจของราช
คืนนั้น นักบินหนุ่มครุ่นคิดหาคำพูดปลอบใจของเธอ ชายหนุ่มนั่งบนเก้าอี้ทรงกลมข้างเตียงคนไข้ เขาโน้มกายเข้าใกล้คู่หมั้น ริมฝีปากจุมพิตริมฝีปากของหญิงสาวเบาๆ แทรกด้วยคำถาม ”เจ็บหลังอยู่หรือเปล่า”แววตาของเธอสดใสขึ้นเห็นได้ชัด “เวลานั่งนานๆเริ่มปวดแต่ไม่มากค่ะ”ฝ่ามือของวินนี่ลูบไล้ทั่วกลุ่มผมด้วยสายตาที่อ่อนโยนแนบใบหน้าลงที่แก้มของเธอ เขาเงยหน้าขึ้น มือทั้งสองกุมมือของเธอไว้ “นิตยาตอนนี้ พวกเราทุกคนเข้าใจความรู้สึกของคุณผมรู้แล้วว่าคุณไม่ชอบราชเพราะอะไร เรื่องมันจบไปแล้ว คุณควรให้อภัยเขา ฟังผมสักนิด ผมเองก็สำนึกตัวว่าผมทำผิดต่อริย่าอยู่ช่วงหนึ่งส่วนเรื่องการแต่งงานถ้าทั้งสองฝ่ายต้องเต็มใจและมีความพร้อมจริงๆ มันจะสมบรูณ์ทุกอย่าง ผมเรียนจบผมเริ่มมีความคิดที่จะมีครอบครัวหลังจากประกอบอาชีพที่มั่นคง ผมไม่ได้เข้าข้างราชในเรื่องนี้ คุณคือคนกลางที่ฟังเรื่องราวจากคนที่ผิดหวัง เรื่องราวของพวกเขาทั้งสองอาจมีมากกว่าที่เราได้ยินมาก็ได้ นิสัยผู้ชายไม่เหมือนกันทุกคน ผมขอให้คุณทำหน้าที่ของน้องสาวที่มีความยุติธรรมในใจแยกแยะเรื่องราวตามความเป็นจริง นิทตี้ตอนนี้บ้านของผมเริ่มแตกแยก พ่อไม่ยอมรับพวกผมทั้งหมด สองสามวันก่อนพ่อบังคับแม่ตัดขาดความเป็นแม่ลูก โธ่..ใครจะถอดถอนฐานะความเป็นแม่ได้ พ่อเพี้ยนหรือเปล่า เรื่องนี้พี่อนุชกับพี่อรวินห้ามผมไม่ให้เล่าให้คุณฟัง พวกเขาเป็นห่วงสุขภาพของคุณมาก นิทตี้yพวกเราไม่ควรสร้างปัญหาใดๆให้ตนเองเดือดร้อนเท่าที่ผ่านมาผมกับคุณเจอเรื่องราวมากมายเหลือเกิน” ฝ่ามือของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาวเช็ดน้ำตาให้เธอ “ราชเป็นคนดี ผมรู้ว่าเขาชอบคุณมากแต่มันไม่ใช่สิ่งสำคัญ ผมเชื่อใจและไว้ใจในตัวคุณมากกว่าทุกคน ผมขอให้คุณความร่วมมือกับคุณหมอราชรักษาตัวให้หายสนิท ผมต้องการคุณ ผมยอมจ่ายค่ารักษาทุกอย่าง ไม่ต้องกังวลเรื่องค่ารักษาจะแพงหรือเกินกำลังของผม ถ้าหมดตัว ผมหาใหม่ได้”
เปลือกตาของเธอปิดลงหยดน้ำตาไหลท่วมแก้มทั้งสอง “อัญญนารักเขาจริงๆนะคะ เธอไม่ได้รับัความยุติธรรมเลยเธอถูกพ่อลงโทษหนักมาก วันๆนั่งเฝ้าดูรูปภาพของเขา ฉันสมเพชพี่สาวจริงๆค่ะ” วินนี่ขยับร่างขึ้นมานอนข้าง ร่างงามบนเตียงคนไข้ “ ราชก็ได้รับกรรมแล้ว แต่งงานและหย่า รักใครก็ไม่สมหวัง ผมคิดว่าคุณควรให้อภัยเขาลืมอดีตของเขา เขามีสิทธิ์แก้ไขและเริ่มต้นใหม่ ขอร้องอย่าทำอะไรที่เขาต้องจมอยู่กับความผิดพลาดในอดีตผมหวังว่าคุณคงเข้าใจในสิ่งที่ผมพูด” ท่ามกลางความเงียบสงัดในห้องพยาบาล ร่างเธอถูกสวมกอดอย่างแน่น ริมฝีปากพรมจูบทั่วใบหน้าของเธอ