บ่ายวันนั้นผมใส่แค่กางเกงบอลขาสั้นตัวเดียวไม่ได้ใส่กางเกงในอีกเช่นเคย ซึ่งเป็เื่ปกติของผมเวลาอยู่ในห้อง
แต่เมื่อเห็นพลอยเดินเข้ามาในห้องผมก็รีบคว้าเสื้อยืดมาใส่ทันที เพราะไม่อยากให้เธอเห็นสภาพแบบนั้น เอาเข้าจริงผมใส่ได้แต่เสื้อส่วนกางเกงในผมใส่ไม่ทันเพราะจะหยิบออกมาจากตู้เสื้อผ้าต่อหน้าเธอก็ยังไงๆ อยู่เลยปล่อยเลยตามเลยเพียงแค่ระวังตัวให้มากขึ้นก็แค่นั้น
“ไง…นนท์ เจอกันอีกแล้ว”
พลอยพูดทักทายเดินยิ้มๆ เข้ามาในห้อง ผมก็ยิ้มตอบพลางสำรวจร่างเล็กของเธออย่างรวดเร็ววันนี้เธอดูสวยเป็พิเศษ จึงทำให้ผมเห็นว่าเธอใส่ชุดแนบเนื้อเอวลอยดูเซ็กซี่กว่าทุกครั้งที่ผมเคยเจอ สายตาผมแทบจะหยุดอยู่ที่เธอจนลืมไปเลยว่าไอ้ภัทรกำลังเดินตามมาจากด้านหลัง
“แฟนกูสวยขึ้นเหรอ?”
ไอ้ภัทรทักพลางหัวเราะเบาๆขณะเดินตามพลอยเข้ามา
“มึงนี่มัน…”
ผมยิ้มตอบกลับ พยายามไม่มองพลอยมากเกินไป
“คืนนี้กูจะพาพลอยไปกินเลี้ยงวันเกิดรุ่นพี่เลยพามานั่งเล่นที่หอก่อน”
ไอ้ภัทรพูดพลางเดินเอาหมวกกันน็อกไปเก็บไว้ที่ปลายเตียง
“อ่อ…”
ผมอือออกลับไปตามมารยาท พร้อมมองไปทางเธออีกครั้ง
“วันนี้เป็ไงบ้าง”พลอยทักทายด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็กันเองมากขึ้น “ติวหนักเลยดิ ดูเหนื่อยๆ”
“นิดหน่อยๆ” ผมตอบพลางยิ้มแห้งๆ
“พอดีเมื่อคืนไอ้ภัทรมันเกิดคึกเป็พิเศษเลยติวให้เราจนดึกไปหน่อย”ผมพูดพลางเหลือบมองไอ้ภัทรเล็กน้อย
“อ่อ… น่าสงสารที่ได้เพื่อนอย่างภัทรร่วมห้องด้วย”
พลอยพูดยิ้มๆ แล้วเดินไปนั่งที่โซฟา
“อย่าไปสงสารมันเลยพลอย ที่นอนดึกเพราะมันมัวแต่เล่นเกม”ไอ้ภัทรเอ่ยขัดพร้อมกับยักคิ้วให้ผมหนึ่งที
“มึงนี่มันกวนประสาทจังแฮะวันนี้”
ผมพูดพลางชูนิ้วกลางให้มันพร้อมกับเบะปากเล็กน้อย
“กล้วยมึงใหญ่มากเหรอถึงเอามาแจก”
ไอ้ภัทรตอบโต้ทันควัน
“ไอ้สัสมึงนี่พูดไร พลอยอยู่ในห้องด้วยนะเว้ย”
ผมด่ามันไปหนึ่งทีพร้อมกับตัดบทพวกเราสามคนหัวเราะกันเล็กน้อยก่อนจะแยกย้ายไปตามที่นั่งภายในห้อง
…
เวลาผ่านไปได้ไม่นาน พวกนั้นก็เริ่มคลอเคลียหยอกล้อกันอย่างไม่เกรงใจผมเลยสักนิดผมพยายามทำตัวเป็ปกติ โดยนั่งอ่านหนังสือที่วางอยู่บนโต๊ะแต่สายตาก็แอบเหลือบไปมองไปทางโซฟาอยู่เรื่อยก็ทั้งภาพและเสียงมันรบกวนผมขนาดนั้นจะให้ผมทำไงได้?
“วันนี้พลอยสวยเป็พิเศษเลยนะ!”
ไอ้ภัทรพูดพลางลูบหัวพลอยเบาๆ ผมเหลือบมองร่างทั้งสองทางหางตาเพราะโซฟากับโต๊ะเขียนหนังสือที่ผมนั่งอยู่ไม่ไกลกันมากนัก
“จริงเหรอ? ปากหวานจัง”
พลอยเขินอายเล็กน้อยเสียงของเธอสดใสมากจนหัวใจผมเต้นตุบๆ
“ก็จริงนี่นา วันนี้แต่งตัวเซ็กซี่ซะด้วยหรือจะใส่ชุดนี้ไปกินเลี้ยงเลยก็ได้นะ”
ไอ้ภัทรพูดพลางมองสำรวจชุดของพลอยั้แ่บนลงล่าง
พลอยหัวเราะเบาๆ
“จะบ้าเหรอ…ชุดแบบนี้มันไม่สุภาพเดี๋ยวรุ่นพี่ว่าเอา”เธอพูดพลางดึงชายเสื้อลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเซ็กซี่ของเธอลดลงเลย
จากนั้นเสียงหยอกล้อของทั้งสองก็เริ่มเปลี่ยนเป็เสียง“จ๊วบจ๊าบ” ที่ดังขึ้นเรื่อยๆ
ใช่แล้วครับ ไอ้ภัทรกับพลอยกำลังนั่งกอดจูบกันอย่างดูดดื่มที่โซฟาต่อหน้าต่อตาผมภาพนั้นทำให้ผมรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อยแต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก และเสียงจูบก็ดังขึ้นเรื่อยๆจนผมเริ่มรู้สึกว่าตัวเองเป็ส่วนเกินในห้องนี้
ผมพยายามตั้งสมาธิกับหนังสือโดยใส่หูฟังช่วยลดเสียงแต่ก็ทำไม่ได้เลย ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ มองดูพวกนั้นทางหางตาด้วยความรู้สึกที่หลากหลายทั้งตื่นเต้น ประหม่า และก็… อยากรู้อยากเห็น ผมไม่เคยอยู่ในสถานการณ์แบบนี้มาก่อนทำให้ผมรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังดูหนังโป๊สดๆ อยู่ตรงหน้าซึ่งมันได้อารมณ์มากกว่าการดูจากโทรศัพท์
“พวกมึง… เกรงใจกูบ้างก็ได้นะ” ผมพูดขึ้นลอยๆพยายามทำเสียงให้เป็ปกติที่สุด
ไอ้ภัทรผละจากพลอยเล็กน้อย แล้วทำหน้าอมยิ้ม
“อ้าว โทษที กูนึกว่ามึงใส่หูฟังอยู่”
“ก็ใส่อยู่… แต่ตากูมันเหลือบไปเห็นเอง” ผมตอบกลับไปอย่างนั้นเพราะความจริงผมไม่ได้เปิดเพลงฟัง
“งั้นเดี๋ยวกูกับพลอยไปที่อื่นกันก็ได้” ไอ้ภัทรพูดหยั่งเชิงผมรู้ว่ามันไม่ได้จะไปจริงๆ หรอกก็เลยยกมือห้ามให้มันอยู่ต่อ
“ไม่ต้องๆ ตามสบายเลย” ผมรีบพูดพลางเหลือบไปทางพลอยแวบหนึ่งทำให้เห็นหน้าแดงๆของเธอที่กำลังซุกอยู่ตรงหน้าอกของไอ้ภัทร
ผมไม่อยากขัดความสุขของใครหรอกครับ ถ้ามันจะทำแค่กอดจูบกันเฉยๆอะนะ
“เออๆ กู จะพยายามเบาเสียงละกัน”
ไอ้ภัทรตอบกลับมันยิ้มให้ผมตรงมุมปากแล้วหันไปสนใจพลอยต่อ ทั้งคู่กลับไปจูบกันอีกครั้ง เสียงจ๊วบจ๊าบกลับมาดังขึ้นอีกเช่นเคยทำให้ผมต้องเบือนหน้าหนีไปมองหนังสืออย่างเสียสมาธิ
เวลาค่อยๆ ผ่านไปอย่างช้าๆ และแล้วคำพูดของไอ้ภัทรเมื่อสามวันก่อนก็ค่อยๆผุดเข้ามาในหัวของผม
‘มึงเคยลองแบบสามคนมั้ยวะ’
‘มึง กู…แล้วก็พลอย เราสามคนไง’
พอผมนึกได้แบบนั้น จู่ๆ น้องชายภายใต้กางเกงบอลของผมที่พองตัวเล็กน้อยก่อนหน้านี้ก็ตั้งผงาดง้ำในทันที
หรือว่าไอ้ภัทรมันจะเอาจริง?
ผมได้แต่ถามตัวเองในใจ
ในระหว่างที่ผมพยายามนั่งเอามือกดน้องชายที่เริ่มตื่นภายใต้กางเกงผมรู้สึกว่ามันยากที่จะควบคุมความรู้สึกนี้ ผมพยายามคิดถึงเื่อื่นแต่ภาพของพลอยและไอ้ภัทรก็วนเวียนอยู่ในหัวรวมทั้งเสียงนั่นด้วย
มาถึงตอนนี้ไอ้ภัทรมันก็เริ่มถอดเสื้อของพลอยออกอย่างช้าๆเผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำ ภาพนั้นทำให้ผมกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากและตอนนั้นเธอก็ไม่ได้ขัดขืนอะไรนะครับ ซึ่งผมคิดว่าคนทั้งคู่น่าจะตกลงกันมาก่อนแล้วว่าจะทำอะไรกันแบบนี้แถมเธอยังส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ผมอีกด้วย
สายตาของพลอยที่มองมาทำให้ผมรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวผมไม่แน่ใจว่าเธอตั้งใจหรือไม่ตั้งใจแต่สายตาคู่นั้นมันทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกเชิญชวน