หลังจากการพบหลี่จิ่นในหุบเขาลึก หลินหยูรู้สึกถึงความท้าทายที่กำลังรอเธออยู่ข้างหน้า มันเหมือนกับการเดินไปบนเส้นทางที่ไม่สามารถย้อนกลับได้ การตัดสินใจที่เธอต้องทำไม่ใช่แค่การค้นหาสิ่งที่หายไปจากโลกเทพ แต่ยังเกี่ยวกับการเผชิญกับความจริงที่ซ่อนอยู่ในโลกมนุษย์
หลินหยูและหานหลินเดินทางไปยังที่ที่ได้รับคำบอกเล่าจากนักเวทผู้หนึ่งที่กล่าวถึงคำทำนายโบราณที่เกี่ยวข้องกับอัญมณีแห่งความมืด เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่นั้น ทุกอย่างก็เงียบสงบจนเกินไป จนทำให้รู้สึกถึงความผิดปกติในอากาศ
พวกเขามายืนอยู่หน้าประตูหินที่ถูกปกคลุมด้วยมอสและเถาวัลย์ ที่หน้าประตูมีสัญลักษณ์โบราณที่จารึกไว้ด้วยอักษรที่หลินหยูไม่เคยเห็นมาก่อน
“มันคืออะไร?” หานหลินถามด้วยเสียงที่แ่เบา ขณะยืนนิ่งอยู่ข้างๆ หลินหยู
หลินหยูพยายามมองและแปลความหมายจากสัญลักษณ์ที่สลักอยู่บนประตู พวกมันดูเหมือนจะเป็การผสมผสานระหว่างอักษรเทพและเวทมนตร์โบราณที่เก่าแก่ “มันบอกว่า ‘ผู้ที่กล้าเผชิญกับความมืด จะต้องจ่ายราคาที่สูงที่สุด’”
หานหลินขมวดคิ้ว “ข้าคิดว่าเราอาจต้องทำการทดสอบบางอย่างก่อนที่จะเปิดประตูนี้ได้”
หลินหยูรู้สึกถึงการทดสอบที่กำลังจะมาถึงในเร็วๆ นี้ แม้แต่คำทำนายที่กล่าวถึงการเสียสละและราคาที่สูงที่สุด ก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยให้กับเธอ แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ และยังคงมั่นใจในภารกิจของตัวเอง
"เราต้องเดินหน้า" หลินหยูพูดเสียงมั่นคง "ไม่ว่าอะไรก็ตามที่รออยู่หลังประตูนี้ ข้าก็จะต้องเผชิญหน้า"
เมื่อหลินหยูพูดจบ สัญลักษณ์บนประตูก็เริ่มเรืองแสง ราวกับว่าประตูได้ตอบสนองต่อคำพูดของเธอ เสียงของการเคลื่อนไหวที่เบาๆ แต่หนักหน่วงดังขึ้น เมื่อประตูหินเริ่มเปิดออกอย่างช้าๆ
เมื่อประตูเปิดออก พวกเขาพบว่าภายในเป็ห้องมืดที่เต็มไปด้วยแสงริบหรี่จากโคมไฟสีแดง สายลมเย็นและเงียบสงบเริ่มพัดผ่านห้อง ลมเ่าั้พัดพากลิ่นหอมของดอกไม้ที่ไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน แสงจากโคมไฟลอยไปตกกระทบกับผนังหินที่เต็มไปด้วยสัญลักษณ์ลึกลับอีกมากมาย
"มีอะไรอยู่ข้างใน?" หานหลินถามด้วยความกังวล แต่หลินหยูไม่ได้ตอบ เธอเพียงแต่ก้าวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวัง
ทันใดนั้น เสียงของสิ่งบางอย่างที่เคลื่อนไหวดังขึ้นจากทิศทางหนึ่ง ร่างของบางสิ่งที่คล้ายกับเงามืดเริ่มปรากฏออกมาจากผนัง ร่างนั้นเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและมองไม่เห็นรายละเอียดชัดเจน หลินหยูรู้สึกถึงอันตรายที่กำลังจะเข้ามาใกล้
"ระวัง!" หลินหยูร้องเตือนหานหลิน ก่อนที่จะยกมือขึ้นสร้างเกราะพลังเวทที่ป้องกันตัวเองและหานหลิน
เงามืดในห้องเริ่มก่อตัวเป็รูปร่างที่ชัดเจนขึ้น มันคือสัตว์ประหลาดที่มีขนาดใหญ่มาก คล้ายกับปีศาจที่สามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่างได้ตามความ้าของมัน หลินหยูรู้สึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวจากมัน และเธอก็รู้ว่าเธอต้องต่อสู้เพื่อให้ผ่านการทดสอบนี้ไปได้
หานหลินมองไปที่หลินหยูด้วยสายตาที่หนักแน่น “เราต้องร่วมมือกัน”
หลินหยูพยักหน้า และทั้งสองก็เตรียมตัวพร้อมที่จะเผชิญกับศัตรูที่อยู่ตรงหน้า
การต่อสู้ระหว่างหลินหยูและปีศาจที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วเริ่มขึ้น หลินหยูใช้พลังเวทของเธอในการโจมตีปีศาจที่เคลื่อนไหวโดยไม่หยุดหย่อน เธอใช้พลังของดวงจันทร์ที่มีแสงอ่อนๆ เพื่อสร้างการโจมตีระยะไกล
แต่ปีศาจกลับมีพลังพิเศษในการดูดกลืนแสงและพลังเวท จึงทำให้การโจมตีของหลินหยูไม่สามารถทำลายมันได้
หานหลินตัดสินใจใช้ทักษะการต่อสู้ที่เขาฝึกฝนมาตลอด เขาปรากฏตัวด้วยความเร็วที่เกินคาดหวัง และใช้ดาบของเขาจัดการกับปีศาจที่โจมตีเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
หลินหยูเห็นหานหลินสู้กับปีศาจด้วยความกล้าหาญในขณะที่เธอกำลังตั้งสมาธิใช้พลังเวท แต่เธอรู้สึกว่าเธอไม่สามารถพึ่งพาพลังของตัวเองได้ทั้งหมด ในขณะที่หานหลินก็ไม่เคยหวั่นกลัว
“เราต้องทำให้มันกลัว!” หานหลินะโ ขณะพยายามปะทะกับปีศาจที่ั์ใหญ่
หลินหยูรู้สึกถึงความมุ่งมั่นในตัวหานหลิน เขาไม่ใช่แค่คนรักของเธอ แต่เขายังเป็พันธมิตรที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะพบในโลกมนุษย์
สุดท้าย หลังจากการต่อสู้ที่ยาวนาน ทั้งสองสามารถทำลายปีศาจได้ในที่สุด แต่ก็ต้องแลกกับพลังเวทบางส่วนของหลินหยูที่ใช้ไปหมด
เมื่อการต่อสู้จบลง หลินหยูรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงในตัวเอง เธอเริ่มตระหนักว่าเธอไม่สามารถเดินทางคนเดียวได้อีกต่อไป ความรักและการร่วมมือของหานหลินทำให้เธอแข็งแกร่งขึ้น
“ขอบคุณเ้ามาก” หลินหยูพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง “ข้าคิดว่าเราสามารถทำมันได้ เพราะเราอยู่ด้วยกัน”
หานหลินยิ้มบางๆ และจับมือหลินหยู “ข้าจะอยู่เคียงข้างเ้าเสมอ ไม่ว่าจะเป็โลกไหน เราจะต่อสู้ไปด้วยกัน”
3K
