...บนรถประจำทางกลางเมืองเล็ก ๆ ยามเช้าที่แสงตะวันเพิ่งโผล่พ้นูเาฝั่งตะวันออกมาได้ไม่ถึง 5 เซ็นติเมตร ลมเย็นยามเช้ากำลังพัดกลิ่นหอมอ่อน ๆ ผ่านปอยผมสีน้ำตาลเข้มมาปะทะจมูกผม สายตาคู่นั้นกำลังมองออกไปนอกรถเหม่อลอยเหมือนรถทั้งคันมีเธอนั่งอยู่คนเดียว ทุกเช้าผมจะนั่งรถสองแถวคันนี้ ตรงนี้ และ หัวใจของผมจะเต้นหนักทุกครั้งเมื่อรถจอดรับเด็กสาวคนนี้ขึ้นรถมาเป็คนที่ 2 ของทุกวัน กี่เดือนแล้วนะที่ผมได้แต่นั่งตัวเกร็งตลอดการเดินทางไปโรงเรียนแบบนี้ทุกเช้า
ระยะทางจากบ้านของผมถึงโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดแห่งนี้ใช้เวลาเดินทางประมาณ 40 นาที แต่มันช่างเป็ทุก ๆ วินาทีของ 40 นาทีที่ตื่นเต้นผจญภัยอยู่ในหัวใจของผมคนเดียว นึกแล้วก็เหมือนคนบ้านะ ไอ้ดิน เอ้ย!... ไอดินเด็กหนุ่มมัธยมปลาย รำพึงกับตัวเองพร้อมกับเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว
"เอ้า! ถึงโรงเรียนแล้ว ไอ้หนุ่ม" ชายแก่หน้าตาใจดีคนขับรถสองแถวขาประจำทักเรียก
"ครับ ๆ ลุง"
"อย่าลืมสะกิดแฟนเอ็งลงไปด้วยซิ นั่งเหม่อเชียวหน่ะ"
"ห๊ะ! มะ..ไม่ใช่นะครับ... ลุง!!!!"
ลุงะโพูดพร้อมกับเดินหันหลังกลับไปที่นั่งประจำคนขับโดยไม่ได้ฟังสิ่งที่ไอดินพูดอธิบายเลยสักคำ แต่นั่นก็ยังไม่น่าประหลาดใจเท่ากับที่ ไอดินสังเกตได้ว่า แม่สาวน้อยปอยผมนุ่มของเขาจะทำแบบนี้ คือ เธอเดินลงจากรถไปซ้อนท้ายรถจักรยานยนต์ผู้ชายคนหนึ่งที่จอดรออยู่หน้าโรงเรียน วันนี้เธอไม่เข้าเรียนเหมือนทุกวัน
...เธอไปไหน ผู้ชายชุดหนังสีดำที่ขี่รถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบท์คนนั้นเป็ใคร แฟนเธอหรือ?...
ประโยคคำถามมากมายพรั่งพรูอยู่ในใจ ระคนปนกันไปกับความเศร้าลึก ๆ ในใจ ที่อดเป็ห่วงไม่ได้ทั้งที่ไอดินย้ำเตือน และ รู้อยู่ในใจเสมอมาว่าแค่แอบชอบน้องเขาข้างเดียว
![[จบ] เกิดใหม่เป็นภรรยาปากร้ายในยุค 70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1662609758_99132261.webp)
102K
