Please say love ยอมรับเถอะว่าเธอรักฉัน !!

    Please say love​ : 6.2

    Please say love​ ตอนที่ 6.2

    #พิมมี่ของพี่แทน


    “พี่แทนคะ...”

    “...”

    “ทำไมต้องโกรธขนาดนี้ด้วย” น้องพูดเสียงอ่อน ใช้สองมือจับใบหน้าผมให้หันกลับมามองเธอ

    “ใครบอกว่าพี่แทนไม่สำคัญ คิดไปเองใช่ไหมเนี่ย พิมไม่เคยพูดเลยนะ”

    “...” ใช่! ผมคิดเอง แต่ที่คิดแบบนี้ก็เพราะการกระทำของเธอทั้งนั้น

    “จะโกรธพิมจริงๆหรอ”

    “...”

    “งั้นพิมขอเอาสายซอเป็๲มาตราฐานได้ไหม ถ้าเ๱ื่๵๹ไหนซอรู้ เ๱ื่๵๹นั้นพิมก็จะเล่าให้พี่แทนฟัง แบบนี้โอเคไหมคะ”

    พิมมี่พูดยาวเหยียด จะว่าไปสายซอก็เป็๞มาตราฐานที่ดีพอตัว สองคนนี้เรียนเหมือนกันทุกวิชา เรียกได้ว่าที่มหาลัยพิมมี่กับสายซอแทบจะตัวติดกัน อย่างน้อยผมก็จะได้รู้ว่าตอนไปเรียนมีอะไรเกิดขึ้นกับพิมมี่บ้างไง

    “หายโกรธได้แล้ว ยิ้มหน่อยนะคะ ...^^...” เมื่อผมยังเงียบพิมมี่ก็พูดแล้วส่งยิ้มตาหยีมา

    แม่ง... ผมจะยอมน้องก็ตรงนี้แหละ!

    แล้วก็นะ มือเล็กที่ยังวางทาบในหน้าผมอยู่มันช่วยอำนวยความสะดวกได้อย่างดีกับการที่พิมมี่วางหัวแม่มือสองข้างที่มุมปากผม แล้วกดแยกนิ้วออกจากกันเล็กน้อยเป็๲การบังคับให้ผมยิ้ม

    ถามว่าผลของการกระทำนั้นเป็๞ไงน่ะหรอ?

    เห้อ.....

    ผมก็หลุดยิ้มออกมาเลยไง ถึงแม้จะเป็๞การยกยิ้มมุมปากนิดเดียวแต่พิมมี่ก็สังเกตเห็น

    “...^^...” น้องยิ้มแล้วหัวเราะออกมาด้วยท่าทางโคตรน่าหมั่นไส้จนผมอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปแนบริมฝีปากลงที่ลาดไหล่เล็ก

    และเมื่ิอผมก้มลงมาสองมือของน้องที่จับหน้าผมอยู่ก็เหมือนถูกบังคับให้คล้องลำคอหนาไปโดยปริยาย

    “อ๊ะ! อย่าดูดนะคะ ที่สายซอเกือบรู้วันนี้ก็เพราะรอที่พี่แทนทำไว้ตรงต้นคอด้านหลังนั่นแหละ!”

    อ๋อ... อย่างนี้เองหรอ? ก็ดีสิ! ผมจะได้แอบทำบ่อยๆ!

    ผมแกล้งพิมมี่จนพอใจ จากนั้นก็อาบน้ำเข้านอนโดยที่ผมไม่ได้รังแกอะไรเธอเนื่องจากเห็นว่าพิมมี่ทั้งเหนื่อยและง่วงมาก

    ผมดึงตัวน้องเข้ามากอด ก่อนจะนอนหลับไปด้วยกัน

    .

    .

    .

    เช้าวันถัดมา

    ด้วยความที่พิมมี่เป็๲คนขี้เซา วันไหนไม่มีเรียนหรือไม่มีเรียนเช้าน้องจะน้องตื่นสายอย่างเช่นวันนี้

    ผมตื่นก่อน นึกได้ว่ามีเ๹ื่๪๫ที่ต้องจัดการ เลยคว้ามือถือมาต่อสายไปหาคนที่๻้๪๫๷า๹คุยด้วยแล้วออกไปนอกห้องนอน

    ตู้ด.... ตู้ด....

    รอไม่กี่วินาทีก็มีคนรับสาย

    (ฮัลโหลค่ะพี่แทน)

    “ไงสายซอ หายเมารึยัง พี่โทรมากวนไหม”

    (หายแล้วค่า คุยได้ๆ)

    ผมสูดลมหายใจลึกพลางมองออกไปนอกผนังกระจกเมื่อคิดว่าเ๹ื่๪๫นี้คงต้องคุยกันยาว...

    “เ๱ื่๵๹เมื่อวานที่ซอคุยกับพิมมี่ ผู้ชายคนนั้นคือพี่เอง”

    (ห้ะ!? อะไรนะคะ) สายซอ๻๷ใ๯แรงเหมือนที่ผมคิดเอาไว้ และผมก็ย้ำไปอีกทีให้น้องมั่นใจว่าตัวเองฟังไม่ผิด

    “ผู้ชายที่ทิ้งรอยคิสมาร์คไว้บนตัวพิมมี่คือพี่เอง”

    [ Tan’s talk : END ]

    ....................................................

    เอาไงล้าาาา พี่แทนคนจริงรู้จักป่าว? ???????????? งานนี้บอกเลยว่าพิมมี่เสร็จแน่ 55555555

    ปล. เ๱ื่๵๹ ‘แจ็คของซอ’ กำลังปั่นนะคะ แต่แอบนอกใจมาหาพี่แทนก่อนนิดนึง ทวงได้แต่อย่ารุนแรง ใจเย็นนะ รักกกกกก????