บทที่ 9 คนง่วงนอนมา มีคนส่งหมอนให้
คนที่พูดเป็ชายหนุ่มอายุประมาณเท่ากับไป๋เย่ อาศัยอยู่บ้านถัดไปจากบ้านของตระกูลไป๋ ชื่อจางสือเลี่ยง
ั้แ่เด็กเขาเป็เพื่อนร่วมชั้นกับไป๋เย่ แต่ผลการเรียนของไป๋เย่มักจะดีกว่าเขาเสมอ จนกระทั่งเรียนจบมัธยมปลาย ไป๋เย่ไม่ได้เรียนต่อ ส่วนจางสือเลี่ยงได้เข้ามหาวิทยาลัย "ไอ้หนู เธอพูดเื่อะไรของเธอน่ะ แม่เธอเรียกไปกินข้าวแล้ว!" ลุงจางจ้องมองด้วยสายตาดุ ๆ ไล่ลูกชายไป แล้วหันไปมองลุงไป๋ "น้องชายคนที่สอง อย่าไปฟังไอ้หนูพูดเหลวไหลเลย พวกคุณจะไปไหนกันหรือ?"
"คุณลุงจาง พวกเราจะไปตลาดนัดที่หมู่บ้านหนานจวง ใกล้จะถึงปีใหม่แล้วนี่ครับ" ไป๋เย่พูดพร้อมรอยยิ้ม โดยไม่สนใจเื่ของจางสือเหลียง
แม้ว่าพวกเขาทั้งสองจะเป็เพื่อนบ้านกัน แต่ก็ไม่ถูกกันมาั้แ่เด็ก จางสือเหลียงเป็คนประเภทที่ชอบเปรียบเทียบกับคนอื่น ตอนเด็กๆ ก็ชอบอวดว่าบ้านเขากินดีอยู่ดี ต่อมาเพราะเื่การเรียนถูกเขาแซงหน้าไป ก็พูดจาแดกดันมาตลอดหลังจากที่เขาเลิกเรียนมหาวิทยาลัยไปทำงานแล้ว ทุกครั้งที่เจอกันก็มักจะพูดเหน็บแนมอยู่เสมอ
"คุณจาง ไปแล้วนะ!" พ่อของไป๋ไม่ได้พูดอะไรมาก แค่ทักทายประโยคเดียวแล้วก็เร่งให้ลูกชายไป
หลังจากรถออกไปแล้ว ไป๋อันอันบ่นอยู่ด้านหลังว่า "จางสือเหลียงน่ารำคาญจริงๆ เรียนมหาวิทยาลัยแล้วหยิ่งอะไรนักหนา ใคร ๆ ก็รู้ว่าเขาสอบติดแค่มหาวิทยาลัยระดับสอง ถ้าเป็พี่ชายฉัน..."
"อันอัน เื่สอบเข้ามหาวิทยาลัยนี่ฝากเธอแล้วนะ กลับไปสร้างชื่อเสียงให้พ่อแม่กับพี่ชายหน่อย!" ไป๋เย่พูดพลางขับรถไป "พี่ครับ ผมคิดว่าหลังจบมัธยมปลายแล้ว ผมอยากไปทำงานแทนที่จะสอบเข้ามหาวิทยาลัย" ไป่อันอันพูดด้วยสีหน้าหม่นหมอง
"อะไรนะ ไม่สอบเข้ามหาวิทยาลัย!" ไป่เย่เปลี่ยนสีหน้าทันที เขามองไปทางกระจกมองหลัง "พี่ไม่เรียนต่อเพราะไม่อยากเรียนแล้ว แต่นายเรียนเก่ง สอบทุกครั้งก็ได้ที่หนึ่ง ทำไมถึงไม่อยากเรียนต่อล่ะ?"
"แต่ว่า แต่ว่า..." ไป่อันอันก้มหน้าลง "คุณกังวลเื่เงินใช่ไหม? ไม่ต้องกังวลไปหรอก พี่ชายของคุณเป็คนมีฝีมือนะ เดี๋ยวพอฉันทำเนื้อหมักเสร็จแล้วเอาไปวางขายที่ตลาดนัด รับรองว่าคนทั้งตลาดต้องหลงใหลในกลิ่นหอมแน่นอน แล้วเงินก็จะไหลมาเทมา" ไป๋เย่พูดอย่างเกินจริง
"พูดเหลวไหลน่า" เจียงหลานด่าอย่างขบขัน "เนื้อของคุณจะหอมขนาดนั้นได้ยังไง"
"แน่นอนสิ ฉันเป็พ่อครัวใหญ่นะ!"
ไม่ว่าจะเกินจริงหรือไม่ บรรยากาศในรถก็ดีขึ้นมาก ไป๋อันอันถึงกับร่วมจินตนาการไปกับไป๋เย่ด้วย
เจียงหลานฟังเด็กทั้งสองคนพูดจนตัวเองเกือบจะกลายเป็เศรษฐีอันดับหนึ่งของอำเภอ เธอถูกทำให้หัวเราะจนปิดปากไม่ได้ "พูดเหลวไหลทั้งนั้น!"
พวกเขาเดินทางมาถึงหมู่บ้านหลี่ด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนานตลอดทาง ได้ยินว่าเริ่มฆ่าหมูแล้ว พ่อลูกสองคนรีบจอดรถและวิ่งไปทางนั้น ส่วนเจียงหลานและไป๋อันอันอยู่ที่เดิมพ่อลูกตระกูลไป่วิ่งเหยาะ ๆ มาถึงกลางหมู่บ้าน ที่นั่นมีพื้นที่ว่างเปล่าแห่งหนึ่ง ซึ่งใช้เป็สถานที่ฆ่าหมูทุกปี
ยังไม่ทันเข้าไปใกล้ ก็ได้ยินเสียงหมูร้องดังเป็ระลอก
หมูตัวอ้วนหูใหญ่ตัวหนึ่งถูกกลุ่มคนหนุ่มกดตัวและมัดไว้ ชายวัยราวสี่สิบกว่าปีเดินเข้ามาแทงมันอย่างชำนาญ เสียงร้องโหยหวนดังขึ้นทันที ทำให้ไป่เยี่ยสะดุ้งโหยงแม้ว่าเขาจะเป็พ่อครัว และไม่ได้มีประสบการณ์ในการฆ่าไก่หรือเป็ด แต่เมื่อเห็นภาพแบบนี้ก็อดรู้สึกไม่ได้ว่าสัตว์ต้องทรมานมาก
ถ้าหากมันสามารถตายได้อย่างรวดเร็วโดยไม่เ็ปคงจะดีกว่านี้มาก
โชคดีที่คนฆ่าสัตว์คนนี้มีความชำนาญมาก มีคนวางอ่างไว้ด้านล่างเพื่อรองรับเื เมื่อเืไหลออกมาจนเกือบหมดแล้ว ก็เริ่มลงมือชำแหละหลังจากที่พ่อเฒ่าไป๋ทักทายกับคนคุ้นเคยหลายคนแล้ว เห็นสีหน้าของลูกชายไม่ค่อยเป็ธรรมชาติ จึงดึงลูกชายไปด้านข้าง
เมื่อเจอคนคุ้นเคยก็ยิ้มพลางพูดว่า "ั้แ่เด็กแทบไม่เคยเห็นการฆ่าหมูเลย"
จนกระทั่งขนบนตัวหมูถูกลวกด้วยน้ำร้อนออกไป ถูกขูดจนกลายเป็หมูขาว และถูกผ่าออกเป็สองซีก พ่อลูกสองคนถึงได้เบียดเข้าไป
คนส่วนใหญ่รอบ ๆ เป็แค่คนมาดูเหตุการณ์ ซื้อเนื้อก็ซื้อไม่ได้มาก ไป๋เยี่ยเอ่ยปากขอครึ่งซีก คนอื่น ๆ ก็เปิดทางให้เขาใบไม้ขาวมองเนื้อหมู ยังมีความอุ่นหลงเหลืออยู่ เนื้อดูดีมาก อย่างน้อยมีมันหนาสามนิ้ว ได้ยินมาว่าเลี้ยงด้วยธัญพืชตลอด และยังปล่อยให้ออกกำลังกายบ่อย ๆ ดังนั้นเนื้อจึงแน่นมาก สีสันก็ดูดีมาก
"ราคากิโลกรัมละเท่าไหร่?"
"คนอื่นซื้อสิบสอง แต่คุณเอาครึ่งตัว ผมจะลดราคาให้หน่อย" คุณจางคนขายเนื้อพูด "สำคัญคือหมูของเราเลี้ยงด้วยธัญพืช อร่อย คุณกลับไปกินดู ถ้าไม่ใช่หมูเลี้ยงด้วยธัญพืชจริง มาด่าผมได้เลย!" พวกเขาที่นี่ซื้อทั้งตัวเป็ราคาเดียว ไม่แยกส่วนไหนทั้งนั้น ราคานี้สูงกว่าปีที่แล้วนิดหน่อย
"เท่าไหร่? สิบสอง?" คุณพ่อไป๋พยักหน้า เขาก็ได้ยินมาว่าราคาหมูปีนี้ขึ้น โดยเฉพาะ่ใกล้ปีใหม่
คุณพ่อไป๋มองไปที่ไป๋เย่หนึ่งที "จะซื้อไหม?"
"ซื้อ!" ไป๋เย่กัดฟันพูด
พ่อลูกตระกูลไป๋เลือกดูสักครู่ แล้วขอเนื้อหมูชิ้นใหญ่ เพราะหมูคุณภาพดีหายาก
เนื่องจากเป็หมูที่เลี้ยงเอง หมูตัวนี้หนักประมาณสองร้อยกว่าจั้น หลังจากฆ่าแล้ว ครึ่งตัวก็ยังหนักแปดสิบกว่าจั้น คนขายเนื้อหมูชื่อจางปัดเศษทิ้ง คิดเป็แปดสิบจั้น ราคาจั้นละสิบสองหยวน รวมเป็เงินเก้าร้อยหกสิบกว่าหยวน
ไป๋เย่โอนเงินให้คนขายเนื้อหมูชื่อจางทันที โชคดีที่เขาได้รับระบบนี้มา และยังรับงานนั้นตอนรถติดอีก ทำเงินได้พันกว่าหยวน ไม่อย่างนั้นแค่ซื้อเนื้อหมูก็แทบไม่พอแล้วพ่อลูกสองคนแบกหมูครึ่งซีกออกมาตลอดทาง ไป๋อันอันมองออกไปข้างนอกั้แ่นานแล้ว เมื่อเห็นพวกเขากลับมา เธอก็เปิดประตูจากด้านใน
รถมักจะบรรทุกของอยู่เสมอ เนื้อหมูถูกโยนลงไปด้านหลังบนกระสอบใบใหญ่ที่ปูไว้
"เนื้อนี้ดูดีนะ ราคาเท่าไหร่ล่ะ?" เจียงหลานมองดูเนื้อแล้วถาม "สิบสอง" คุณลุงไป๋ตอบจากด้านหน้า
"ไม่ถูกเลยนะ"
"แม่ครับ ใกล้สิ้นปีแล้ว ราคาก็เป็แบบนี้ทั้งนั้น แถมเนื้อนี่ผมดูแล้วก็ดีมากเลยนะ"
"ก็ดีนะ" เจียงหลานไม่พูดอะไรอีก เพราะในเมื่อซื้อมาแล้วก็คงไม่มีอะไรจะพูด
"พวกเราจะไปหมู่บ้านหนานจวงกันใช่ไหม?"
"ใช่!" ไป๋เย่หมุนพวงมาลัย มุ่งหน้าตรงไปยังหมู่บ้านหนานจวง
หนานจวงเป็ตลาดนัดที่ใหญ่ที่สุดในรัศมีสิบกว่าหมู่บ้านแถวนี้ จะมีเฉพาะวันที่ 5 และวันที่ 10 ของทุกเดือนเท่านั้น ชาวบ้านจากหมู่บ้านรอบ ๆ ต่างก็มาที่นี่กันแต่คนในตระกูลไป่แต่ก่อนไม่ค่อยได้ไปที่นั่น เพราะมันอยู่ไกลจากหมู่บ้านของพวกเขาพอสมควร ในฤดูอื่น ๆ โดยเฉพาะฤดูหนาว การขับรถแทรกเตอร์ไปที่นั่นเป็เื่ทรมานมาก
จากหมู่บ้านหลี่ไปถึงหนานจวง ยังต้องขับรถต่อไปอีกเกือบครึ่งชั่วโมง โชคดีที่ในรถมีลมอุ่นทำให้ไม่ต้องทนทรมาน พ่อเฒ่าไป่ขยับตัวอย่างอึดอัดเล็กน้อย "ผมได้ยินมาว่าการเปิดแอร์และลมอุ่นในรถนี่ สิ้นเปลืองน้ำมันนะ?"
"พ่อครับ แอร์สิ้นเปลืองน้ำมัน แต่ลมอุ่นไม่สิ้นเปลืองน้ำมันหรอก" ไป่เย่เข้าใจดีว่าพ่อของเขากังวลเื่อะไร จึงตอบพร้อมรอยยิ้ม "อา งั้นก็ยังพอไหว" คุณพ่อไป๋รู้สึกผ่อนคลายลงไปไม่น้อยในทันที
ครึ่งชั่วโมงของการเดินทางผ่านไปอย่างรวดเร็ว คราวนี้แม่ลูกเจียงหลานไม่ได้รออยู่บนรถอีกต่อไป แต่พากันลงมาด้วย
ไป๋เย่เป็คนสุดท้ายที่ลงจากรถ เขาจอดรถชิดขอบถนนแล้วลงมา เท้าเพิ่งจะแตะพื้นดิน เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นข้างหูในทันที[เสียงเตือน ในตลาดนัดแห่งนี้ซ่อนสูตรลับเนื้อหมักที่ยอดเยี่ยมไว้ ลองดูว่าคุณจะสามารถหามันได้หรือไม่]
[เสียงเตือน ภารกิจสุ่ม : รวบรวมส่วนผสมทั้งหมดของสูตรลับเนื้อหมัก 0/33 เมื่อทำภารกิจสำเร็จจะได้รับรางวัลเงินจำนวนมหาศาล และมีโอกาสได้รับไอเทมหายากแบบสุ่ม หากทำภารกิจล้มเหลว จะสูญเสียเงินทุนที่มีอยู่แบบสุ่ม ระดับความยากของภารกิจ ★★★]
สามดาว?
ดวงตาของใบขาวเปล่งประกายขึ้นมาสองดาวก็ให้เขา 888 แล้ว ถ้าทำภารกิจสามดาวสำเร็จจะได้เงินเท่าไหร่?
ยิ่งไปกว่านั้น สูตรลับเนื้อหมักซอส เขา้ามันจริง ๆ!
นี่มันช่างเป็โอกาสทองที่มาถึงในเวลาที่เหมาะเจาะจริง ๆ!
253
