บัลลังก์นาคราช

    ตอนที่ 1. ร่างที่หลับไหล

    ริมแม่น้ำโข่งฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย มีเมืองๆหนึ่งที่ซ้อนทับอยู่ในอีกมิติหนึ่งของในแม่น้ำขนาดใหญ่ หรือเป็นเมืองที่มุนุษย์ชอบเรียกขาลว่าเมืองบาดาลแต่จะนิยมเรียกเมืองของตนว่าจังหวัดเลย หนึ่งในจังหวัดของประเทศไทย
      เมืองนี้ปกครองโดย ท่านปุรินทร์วโรกรณ์นาคราชและพระนางจันทร์มณีพญานาคิณีซึ่งพระนางองค์นี้มีเชื้อสายกษัตริย์ทรงเป็นพระน้องนางของสมเด็จปุริวิสุโธพญานาคราชผู้ยิ่งใหญ่ ที่ปกครองนาคทุกตนเป็นรองเพียงอนันตนาคราชผู้เป็นบัลลังก์ของพระวิษณุนารายณ์ปรมนาทแค่นั้น
    ภายในเมืองนี้สอาดมีกลิ่นอายความบริสุทธิร่องลอยอยู่ทุกที่ มีบ้านเรือนมากมายแต่ละหลังจะเป็นรูปทรงแบบถ่ำที่ประดับด้วยอัญมณีสีต่างๆ โถ่งหน้าถ่ำจะมีหินสูงประมาณสามเมตร ตั้งเด่นหราอยู่ข้างหน้าถ่ำและข้างหลัง เพื่อเป็นการบ่งบอกว่าอาณาเขตนี้มีเจ้าของอยู่  และเมืองแห่งนี้นั้นนิยมอยู่กันแบบสงบสุขต่างคนต่างรักใคร่สามัคคีกัน ไม่มีคำว่ารวยหรือจนอย่างที่เมืองมนุษย์ แต่เมืองบาดาลแห่งนี้ จะวัดกันที่บุญบรรมีและการบำเพ็ญตน
    "ตาเฒ่าคำมา ลูกข้าเป็นอย่างไรบ้าง" ตาเฒ่าที่ถูกกล่าวถึงหันไปมองร่างหญิงสาวที่มีใบหน้าสวยสง่าแล้วถอนหายใจ นางที่มีบรรมีวาสนาสูงส่งได้เป็นถึงคู่หมั้นคู่หมายขององค์ชายศรีอินทรานาคราชผู้สูงศักดิ์ผู้ซึ่งเป็นบุตรชายของสมเด็จปุริวิสุโธนาคราชผู้ยิ่งใหญ่  แต่แล้วชะตากับเล่นตลกให้พระนางต้องนอนหลับไหลไร้จิตวิญญาณอยู่เป็น 1000 ปี
    " โชคดีนักๆ"ตาเฒ่าคำมาพูดขึ้นมาอย่างตื่นเต้นหลังจากที่คำนวนศาตราบนกระดานเสร็จสิ้น
    "โชคดีอะไรหรือเฒ่าคำมา ลูกข้าดวงชะตาเป็นอย่างไร เจ้าจงแจ้งแก่เราบัดเดี๋ยวนี้"
    "จากที่ข้าตรวจสอบดวงชะตาของพระนางนั้น อีก1 แรมข้างหน้าจะถึงคราที่ดวงจิตของพระนางจะหวนกลับคืนสู่ร่างเดิมที่แท้จริงขอรับ" 
    แต่อนิจังตาเฒ่าคำมากลับเลือกที่จะไม่พูดหมดที่รู้มา เพราะตนนั้นสงสารนายเหนือหัวทั้งสองของตนนัก 
    "ลูกข้าช่างอาภัพนัก กรรมอันไดหนอถึงพรากนางไปจากข้าได้"พระนางจันทร์มณีผู้เป็นมารดาของร่างที่หลับไหลไร้วิญญานเอื้อมมือไปจับขอบแท่นบรรทมของบุตรสาวผู้เป็นที่รักอย่างคิดถึงคนึงหา
    "จันทร์มณีที่รัก เจ้าอย่าเศร้าไปเลยอีกไม่กี่พราลูกของเราก็จะกลับมาแล้ว" 
    "น้องจะไม่เศร้าเจ้าค่ะ"พระนางจันทร์มณีหันไปยิ้มให้สวามีที่รักทั้งน้ำตาและทั้งหมดก็พากันออกจากห้องไป หลงเหลือแต่คำภาวนาคำอธิฐานและปาฏิหาริย์คำเว้าวอนต่อท่านผู้ยิ่งใหญ่ให้บุตรสาวอันเป็นที่รัก ตื่นขึ้นจากการหลับไหลดั่งคำทำนายของตาเฒ่าคำมา