เวลาต่อมา...
ร่างระหงพรมน้ำหอมบนซอกคอ เธอดันหน้าอกลูกใหญ่ให้ลอยฟูขึ้นมาจากเนินเต้ามากกว่าเดิม กิจวัตรประจำวันของแม่บ้านสาวไม่มีอะไรมาก นอกจากจะดูแลเื่ปากท้องครอบครัว เธอยังต้องคอยเช็คคอยตรวจดูแลว่ามีอะไรในบ้านผิดปกติหรือไม่
บางครั้งท่อน้ำก็ตันซ้ำแล้วซ้ำเล่า บางครั้งก็ต้องซ่อมแอร์เดือนละหลายๆหน บางวันเครื่องใช้ไฟฟ้าก็ลัดวงจร เล่นเอาหนึ่งเดือนมีช่างมากมายเดินเข้าออกบ้านหลังนี้จนแทบนับนิ้วไม่ทัน
กริ๊ง...
“มาเร็วจัง….”
อัญญาอมยิ้ม...
เธอเดินนวยนาดลงมาจากห้องแต่งตัว ใบหน้าที่เคยเกลี้ยงเกลาตอนนี้ถูกแต่งแต้มไปด้วยลิปสติบางๆ น้ำหอมหรูหราละเหยออกมาจากซอกคอและร่องเต้านม หญิงสาวดึงชุดนอนผ้าลูกไม้ขึ้นเอวโชว์ต้นขาอวบอิ่มราวกับตั้งใจจะยั่วยวน
เมื่อเดินมาถึงรั้วประตูบ้าน เสียงหวานก็เอ่ยทักทายด้วยความตื่นเต้น แต่หลังจากที่เห็นเหล่าภรรยาเพื่อนบ้านอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มของอัญญหาก็หายไป
“สวัสดีค่ะ…”
“สวัสดีจ๊ะน้องอัญญา พอดีพี่พึ่งกลับมาจากฝรั่งเศสเลยเอาของฝากมาให้”
“ขอบคุณค่ะ เข้ามาก่อนสิคะ”
“จ๊ะ”
หญิงวัยกลางคนสามคนเดินเข้ามาในบ้าน
ปกติแล้วอัญญามักจะรำคาญคนเหล่านี้ พวกเธอทั้งหลายต่างก็เป็แม่บ้านเหมือนกัน เพียงแต่รัศมีคุณนายนั้นมีมากกว่าอัญญาพอสมควร ทุกครั้งที่ทั้งสามเข้ามาในบ้าน พวกเธอมักจะหาเื่นินทาชาวบ้านและจิบชาจนเกือบเที่ยง แม้อัญญาจะเบื่อหน่าย แต่หญิงเหล่านี้ก็มีน้ำใจในการซื้อของไปมาหาสู่ ภรรยาสาวดูออกได้ทันทีว่าพวกเธอเหงาหงอยในบ้านหลังใหญ่ เมื่อไม่มีที่พึ่งทางใจก็จับกลุ่มกันเป็ก้อนและนินทาคนให้หายเหงาไปวันๆ
“รับชาเหมือนเดิมนะคะ”
“อัญญานี่รู้ใจพวกพี่จริงๆ รีบๆหน่อยนะ วันนี้พี่มีเื่มาเล่าเยอะเลย”
“เหลือไว้วันอื่นด้วยนะคะ”
“แหม อัญญาก็ อย่าแซวกันแรงนักสิ”
ภรรยาสาวถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะนำถ้วยชายกมาเสิร์ฟพร้อมกับขนมทานเล่นมากมาย เมื่อหญิงสาวนั่งลงบนโซฟา เหล่าภรรยารุ่นป้าก็เริ่มนินทาชาวบ้านกันอย่างออกรส อัญญได้แต่พยักหน้าเห็นด้วยเพียงอย่างเดียว แต่ในขณะเดียวกันเรียวขาก็เบียดแน่นและเริ่มหายใจเร็วถี่กว่าเดิม
กริ๊ง
“ใครมาหรออัญญา”
“อ๋อ…น่าจะเป็….ช่างประปาน่ะค่ะ”
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่า”
“พอดีท่อในครัวตันน่ะค่ะ ลูกชายหนูกับสามีชอบเทเศษอาหารลงท่อตลอดเลย”
มือเรียววางแก้วชาลงบนโต๊ะ ก่อนจะขอตัวออกไปรับช่างซ่อมหน้าบ้าน
เมื่อประตูเลื่อนอัตโนมัติค่อยๆเปิดออก ร่างหนาใหญ่ของชายวัยกลางคนก็ฉายเด่น ผิวกายสีเข้มดำด้านเต็มไปด้วยรอยสักดิบๆ ใบหน้าโฉดชั่วถูกหนวดเคราเกาะเต็มริมฝีปาก ั์ตาแสดงออกชัดเจนว่าไม่ค่อยเป็มิตรเท่าไหร่ แต่เมื่อชายตรงหน้าได้เห็นร่างเว้าโค้งของหญิงสาว รอยยิ้มอันเต็มไปด้วยหนวดเคราดกๆก็ยิ้มหื่นเ้าเล่ห์ทันที
“ท่อตันอีกแล้วหรอครับ…คุณอัญญา”
“ค่ะ แต่ตอนนี้อัญญาไม่ได้อยู่บ้านคนเดียว”
“หมายความว่ายังไง”
“พอดี…มีเพื่อนบ้านเข้ามาก่อนหน้าลุงชัยน่ะค่ะ”
“อ๋อ…พวกมนุษย์ป้านี่เอง”
“ลุงชัยค่ะ หนูขอโทษ”
“ไม่เป็ไร คงอยู่ไม่นานหรอกมั้ง”
“ค่ะ หนูจะพยายามหาทางไล่พวกนั้นกลับให้ได้”
อัญญาเม้มปากด้วยความอัดอั้น...ทั้งๆที่เธอวางแผนเื่ท่อตันมาเป็อาทิตย์ กลับต้องมาพังพินาศเพราะยัยป้าขี้เหงาพวกนั้นเสียดื้อๆ
1K
