"วันนี้ที่บ้านเฟยมีเื่ดีดี เกิดขึ้นหนึ่งเื่นั้นคือ"
ต้นกุ้ยฮวาที่ นำมาปลูกนั้น ออกดอกมา3ต้นเเล้ว
เฟยเซียนดีใจอย่างมาก
เพราะเฟยหลง ให้นางดูเเล เเละนางก็ดูเเลได้ดีมากๆ
คอยถอนหญ้ารอบๆ รดน้ำตามที่เฟยหลงเเนะนำ
" เก่งมากเซียนเอ๋อร์ " เฟยหลงเอ่ยชมน้องสาว
"ถ้าดอกขึ้นเยอะจนขายได้ พี่จะให้เงินส่วนนี้เป็ของเ้า"
ไม่เป็ไร เ้าค่ะ ให้ท่านเเม่เถิด
"ไม่เป็ไรเ้าเก็บไว้เถอะ ท่านเเม่ข้าจะรับผิดชอบเอง"
ท่านพี่เเล้วข้าเล่า เ้าตัวเล็กไม่ยอม
"ของเ้าก็ไร่ข้าวโพดไง เ้าบอกว่าเ้าเป็คนดูเเลไม่ใช่หรือ"
ฮ่าฮ่าฮ่า เฟยเซียนหัวเราะท่าทางของเ้าตัวเล็ก
เอาล่ะ เสี่ยวเทียนเ้าดูเเลเเม่ด้วย พี่จะไปหาช่างมาทำบ้านใหม่
ของพวกเรา พวกเ้าจะได้ห้องใหม่กันทุกคน ข้าไปล่ะ
ขอรับ ท่านพี่"
เฟยเทียน มาหาหลี่หานที่ร้านเพื่อสอบถามเื่ช่าง
หลี่หานไม่อยู่เถ้าเเก่บอกไปธุระเื่ครอบครัว ที่ต่างเมือง
"อาหลง ข้ารู้จักอยู่คนหนึ่งเป็สหายข้าเอง ฝีมือดี
ข้ารับประกันได้เลย
รบกวนเถ้าเเก่ด้วย ขอรับ
เถ้าเเก่ใช้ลูกน้องไปถามช่างเพื่อให้มาพูดคุยรายละเอียดกับเขา
"นั้นไง มาเเล้ว อาหลง เขาชื่อช่างเฉิน"
ว่าไงตาเฒ่าจง มีธุระอะไรหรือ ถึงให้คนไปตามข้า
ช่างเฉิน กล่าวหยอกล้อเถ้าเเก่
ข้าหางานมาให้เ้านะสิ
นี่คือคนที่อยากคุยกับเ้า ข้าคิดว่าเ้าคงจะรู้จักอยู๋เเล้ว
ช่างเฉิน หันไปเห็นเฟยหลง ก็เเแปลกใจทันที
นี่มันเ้าขี้เมา ที่ชอบเข้าออกบ่อนบ่อยๆนี่หน่า
"เ้าจะสร้างบ้านหรือ"
"ขอรับ ข้าอยากได้ซักหกห้อง เเล้วก็ห้องโถงหนึ่ง
เเล้วก็ห้องครัวหนึ่งขอรับ"
ช่างเฉินกังขาในคำพูดของเขา เ้าเเน่ใจหรือว่าหกห้อง
เ้ารู้หรือไม่ มันเป็เงินเท่าไร
เเค่กเเค่ก "เ้าเฉิน เถ้าเเก่เอ่ยขัดช่างเฉิน เท่าไรก็เท่านั้น ข้ากับนายน้อยรับประกันให้เอง
ช่างเฉินใกับคำพูดของสหายของเขา นายน้อยหลี่หาน
รับประกันให้เชียวหรือ
"เ้าจะใช้วัสดุอะไร "
ตัวบ้านเป็อิฐ หนังคากระเบี้อง เเล้วก็ทำกำเเพงรอบตัวบ้านด้วย
ข้าตีไว้ประมาณ300ตำลึงล่ะกัน ไม่ร่วมค่าช่างกับกำเเพง
เดี๋ยวพรุ่งนี้ ข้าต้องไปดูพื้นที่ดินบ้านเ้าก่อน เ้ารีบหรือไม่เล่า
"ข้าอยากได้ไวที่สุด เเละดีที่สุด ช่างของท่านมีฝีมือหรือไม่"
เ้าเห็นบ้านหลังใหญ่ที่กำลังสร้างตรงที่โล่งหลังตลาดหรือไม่
นั้นก็ข้าเอง ที่เป็คนสร้าง
ที่เรานั่งคุยกันอยู่ เเละร้านของนายน้อยหลี่หานในเมืองนี้ทุกร้าน
ข้าก็เป็คนสร้าง เ้าคิดว่าเป็เช่นไร
เฟยหลง "ลุกขึ้นคารวะ ยอดเยี่ยมมากท่านลุง ข้าขอรบกวนด้วย"
ได้ไว้ใจข้าได้เลย ว่าเเต่เ้าอยู่ที่ใดล่ะ
ข้าอยู่ "หมู่บ้านตงเป่ย" อยู่ท้ายหมู่บ้านเลยขอรับ
ไปถึงท่านถามชาวบ้านได้เลย
ได้ พรุ่งนี้ข้าจะไปแต่เช้า ตอนนี้ข้าขอตัวก่อน
"เชิญ ท่านลุง"
อาหลงเ้าอย่าถือสา คำพูดเ้าเฉินมันเลยนะ เถ้าเเก่พูด
ไม่เป็อะไรเลยเถ้าเเก่ ข้าไม่คิดมากหรอก เมื่อก่อนข้าเป็คนเช่นไร
ข้ารู้ตัวดี ตอนนี้ข้าขอตัวก่อนเถ้าเเก่ วันนี้ข้าขอบคุณมากที่ดูเเลข้า
ไปเถิด นายน้อยกลับมาข้าจะบอกว่าเ้ามาหา
ขากับเเวะซื้อขนมไปฝากน้องๆกับเเม่เเละมีของย่าหลี่ด้วย
เฟยหลงคิดว่าควรจะมีเกวียนไว้ใช้ได้เเล้ว เขาเองก็มาในเมืองบ่อย
จะได้สะดวกเวลา พาครอบครัวมาด้วย
"ถึงบ้าน ก็เข้าไปคุยกับชิงเซียง
"ท่านเเม่ขอรับ เรียบร้อยเเล้ว พรุ่งนีช่างจะมา ดูพื้นที่
ทั้งหมด300ตำลึง ยังไม่รวมค่าช่างกับค่ากำเเพงนะ ขอรับ"
ชิงเซียง ซู๊ดดปาก 300ตำลึง เชียวหรือบ้านที่เราอยู่ตอนนี้
ยังไม่ถึง10ตำลึงด้วยซ้ำ
ท่านเเม่ ข้าใช้อิฐนะขอรับ ข้าอยากให้ทนทานอยู่นานนานไปเลย
บ้านอิฐหรือ เเบบในเมืองนะรึอาหลง
ใช่ขอรับ
"เเล้วชาวบ้านจะไม่สงสัยเอาหรือ ทำเสร็จหมู่บ้านนี้ก็มีบ้านเรา
เป็อิฐ อยู่หลังเดียว
ก็ปล่อยคนพวกนั้น สงสัยไปสิท่านเเม่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
วันข้างหน้าเราจะมีมากกว่านี้ด้วยซ้ำ
ชิงเซียง พยักหน้าเเล้วคิดในใจ ใช่เราไม่ได้ทำอะไรผิด
เช้าวันต่อมา ช่างเฉิน มาถึงหน้าหมู่บ้าน จึงได้สอบถาม ชาวบ้านที่
พูดคุยกันอยู่ หน้าหมู่บ้าน
พวกท่านทั้งหลาย ที่นี้ใช่หมู่บ้านตงเป่ยหรือไม่
"ใช่ใช่"นายท่าน ที่นี่เเหละ มีเหตุอันใดหรือขอรับ
บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน ก็หลังนั้นเเหละ"
ชาวบ้านชี้ไปยัง บ้านหัวหน้าหมู่บ้าน
ไม่ใช่ขอรับ ขอมาหาเฟยหลง นะ
" อาหลง หรือ ตรงไปเลยนายท่าน บ้านหลังสุดท้ายที่มีเเปลง
ข้าวโพดนั้นเเหละ ว่าเเต่นายท่านข้าขอถามได้หรือไม่
มีเหตุใดหรือ ถีงมาหา อาหลง"
อ๋อ ข้าเป็ช่างทำบ้านนะ จะดูพื้นที่เสียหน่อย
!! สร้างบ้านใหม่รึ นายท่าน!!
ใช่เเล้ว บ้านอิฐ เชียวนะเหมือนในเมืองเลย
"ว่าไงนะ บ้านอิฐหรือ"
ชาวบ้านตกตะลึง บ้านอิฐ ต้องใชัเงินมากมายขนาดไหนกันเเน่
เ้าเฟยหลง ไปเอาเงินมากมายจากไหนมากันเเน่
หรือได้มาจากบ่อนพนันนะ"
ช่างเฉิน ไม่สนใจท่าทางของชาวบ้าน ตรงไปที่บ้านเฟยหลงทันที
ขอบคุณ พวกท่านมาก ข้าขอตัวก่อน ช่างเฉินพาลูกน้องมาด้วย
3คน ถ้าเกิดพื้นที่ ไม่รกมากจะได้ร่างเเบบไว้ก่อน
หน้าบ้าน เฟยหลง ได้ยินเสียงเกวียนจึงเดินออกไปดู
" ท่านลุงเฉิน เชิญๆ ท่านทานอะไรมาหรือยังขอรับ"
เรียบร้อยเเล้ว เ้าไม่ต้องห่วง
"พื้นที่ ตรงนี้เเหละบ้านข้าท่านลุง ท่านคิดว่าเช่นไร"
เเค่นี้หรือ ช่างเฉิน ขมวดคิ้ว
"ใช่ท่านลุง ถึงเเค่รั้วไม้ด้านข้าง สุดตรงเเปลงข้าวโพดขอรับ"
เ้า้าเก็บบ้านหลังเก่าไว้หรือไม
"เก็บขอรับ ข้าตั้งใจจะไว้เก็บ"
พื้นที่มันไม่พอ ที่จะสร้าง6ห้องนะสิ ไหนจะครัวกับห้องโถงอีก
เ้าจะเอา 6 ห้องจริงๆรึ
"ข้าทำไว้เผื่อวันข้างหน้านะขอรับ ซึ่งข้ามั่นใจ ว่าได้ใช้เเน่นอน"
ถ้าเช่นนั้น บ้านหลังเก่าก็ต้องรื้อทิ้ง เ้าคิดว่าไง อาหลง
"ข้าขอ ปรึกษา ท่านเเม่ข้าก่อนขอรับ"
เฟยหลง ไม่กล้าตัดสินใจ ไม่รู้ว่าท่านเเม่อยาก
เก็บบ้านหลังนี้ไว้รึเปล่า
เฟยหลงเดินไปหาชิงเซียงที่เเปลงข้าวโพด
ชิงเชียงกำลังรดน้ำอยู่โดยมี ย่าหลี่ มาช่วย เเละน้องๆ
ก็ช่วยกันถอนหญ้า โดยมีเสี่ยวไป๋คอยเฝ้า
เพราะท่านเเม่อยากจะช่วยเหลือย่าหลี่ เลยจ้าง มารดน้ำบ้าง
ถอนหญ้าบ้าง ซึ้งเขาก็เห็นด้วย มากมาก
ถ้าจะให้เงินเลยเปล่าๆ ย่าหลี่ไม่รับไว้เเน่นอน ขนาดเขาให้
ครั้งล่ะ20อีเเปะ ย่าหลี่ยังว่ามากเกินไปเลย ช่างเหมือน
ยายของเขาที่โลกก่อนจริงๆ อบอุ่น ใจดี
"ท่านเเม่ ข้ามีเรืองจะปรึกษาขอรับ"
ว่าไงอาหลง
"ท่านเเม่ ช่างมาดูบ้านเพี่อจะสร้างใหม่นะ เเต่พื้นที่มันไม่พอ
ถ้าจะสร้างตามเเบบเดิม ก็ต้องรื้อบ้าน หลังเก่านะขอรับ
ได้หรือไม่ท่านเเม่ ถ้าท่านลำบากใจ เราสร้างให้เล็กลงก็ได้นะ
หรือจะรอเก็บเกี่ยวข้าวโพดเสร็จเเล้วใช้ที่ตรงนี้ก็ได้
รื้อได้เลยลูก "เเม่ไม่ติดอะไร เเต่เราจะอยู่ที่ไหนกันล่ะ"
ตอนรอบ้านใหม่เสร็จ
"นั้นสิ ข้าลืมคิดข้อนี้ไปเลย"
ย่าหลี่ ได้ยินทั้งนั้น จึงพูดขึ้นมา ถ้าพวกเ้าไม่รังเกียจ
บ้านทรุดโทรมของข้า ก็มาพักที่บ้านข้าก็ได้ เเต่มันก็จะ
เเออัดไปสักหน่อยนะ
จะไม่รบกวนย่าหลี่ เกินไปหรือ ชิงเซียงกล่าว
รบกวนอะไรกัน เ้าเห็นข้าเป็คนอื่นหรือ
พวกเ้าช่วยเหลือข้าตั้งมากมาย ดีซะอีกข้าจะได้มีเพื่อนคุย
"ถ้างั้น รบกวนย่าหลี่เเล้ว เเต่ข้าขออะไรอย่างนึงได้หรือไม่
เฟยหลงกล่าว ขอข้าซ่อมเเซมบ้านบ้านท่านเป็การตอบเเทน
ถ้าย่าหลี่ ไม่ตกลง พวกข้าจะไม่ไป
จะนอนตรงพื้น ข้างบ้านนี่เเหละ ขอรับ "
เ้านี่จริงๆเลยนะอาหลง ตามใจเ้าเถอะ
ย่าหลี อมยิ้มพร้อมส่ายหน้า
ชิงเซียง หัวเราะในความคิดลูกชาย
"ลุงเฉิน ลุงเฉิน รื้อได้เลยขอรับไม่มีปัญหา"
คงต้องเริ่มงานพรุ่งนี้ เเล้วล่ะ อาหลง
เพราะในบ้านมีเเต่ ข้าวของ เ้าต้องย้ายมันออกมาก่อน
"อ่าา พอดีเลยท่านลุง อย่างไร ก็มาเเล้ว ข้าจ้างพวกท่าน
ซ่อมเซมบ้านซักหน่อยได้หรือไม่หน้าจะไม่มีอะไรมาก
เดี๋ยวข้าพาท่านไปดู หลังถัดไปนี่เอง"
ได้เลย อาหลง ไหนๆก็มาเเล้ว
"เฟยหลง พาช่างเฉินไปบ้านย่าหลี่ ที่เฟยหลงคนเก่าเคยทำไว้
จนเละเทะ ช่างเฉินบอกไม่มีปัญหา วันนี้วันเดียวก็เสร็จเเล้ว
ตัวบ้านดั้งเดิม เป็ไม้ ซื้อไม้มาใหม่นิดหน่อยก็พอเเล้ว"
จินเมิงได้รู้ข่าวจากย่าของเขาเเล้วก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร
เพราะสำหรับเขาน้าชิงเซียงเป็คนดี
"เฟยหลงกลับ ไปบ้านเเละเริ่มเก็บข้าวของต่างๆออกมา
เฟยเทียน เฟยเซียน เดี๋ยวเราไปอยู่ที่บ้านย่าหลี่กันซักพักนะ
รอบ้านใหม่เสร็จ ไปเถอะ ช่วยท่านเเม่เก็บข้าวของก่อน"
ขอรับ//เ้าค่ะ สองพี่น้องตอบรับด้วยความดีใจ
ในที่สุดเขาก็จะมีบ้านใหม่เเล้ว""
เย็นวันนี้ครอบครัวชิงเซียงกินข้าวกันที่บ้านของย่าหลี่ ครั้งเเรก
"ย่าหลี่กับจินเมิง ใกับอาหารที่อยู่ตรงหน้า
นี่เป็่สิ้นปีหรือ ไม่สิไม่ใช่ สิ้นปีเขายังไม่เคยได้กินดีดี
เช่นนี้เลย
ชิงเซียง เ้าไม่ต้องทำอาหารมากมายเเบบนี้ก็ได้
เ้าไม่ต้องเกรงใจ พวกข้าหรอก
ใช่เเล้วน้าเซียง ข้าไม่ถือว่าพวกท่านรบกวนอะไรเลย
จินเมิง/ย่าหลี่ กล่าว
อาเมิง ย่าหลี่ ่นี้พวกข้าก็กินเเบบนี้ ทุกวันนั้นเเหละ
อาหลง ซื้อข้าวของมาให้ทุกวัน
ใช่ใช่ "ท่านพี่บอกว่า ข้าเป็เด็กต้องกินเยอะๆ ต้องกิน3มื้อด้วย
เดี๋ยวนี้ข้ากินวันล่ะ3มือทุกวัน เฟยเทียนกล่าว"
จินเมิงได้ฟังก็มีความรู้สึกสับสนในใจ
ตอนนี้กับเฟยหลง ตัวเขาไม่ได้รู้สึกเกลียด หรือโกรธ อะไร
กับรู้สึกอิจฉาด้วยซ้ำ ที่ตอนนี้เขาดูเเล คนตั้ง3คนได้อย่างดี
ตัวเขาเเค่ย่าคนเดียว จะทำให้กินอิ่มซักมือ ยังไม่ได้เลย
"มากินกันเถอะ อาเมิง ย่าหลี่ เดี๋ยวจะเย็นซะก่อน "
ไม่ต้องรอ อาหลงหรอก เขาบอกจะไม่กับมากินข้าว
"เสี่ยวไป๋ล่ะ เซียนเอ๋อร ชิงเซียงถาม"
"ไปกับท่านพี่เ้าค่ะ ข้าเห็นตรงไปทีู่เา "