.ผ่านมาแล้วสองเดือน หลังจากเหตุการณ์ที่ผมช่วยเด็กคนนั้นไว้อีกครั้ง แล้วเด็กกีต้าร์ก็หายหน้าหายตาไป คงหลุดพ้นจากวงโคจรกันแล้วมั้ง
ก็ดี.. หวังว่าเด็กนั้นคงยังมีชีวิตอยู่จนทุกวันนี้นะ
คิดว่าคงจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่เปล่าเลย.....
มันคงเป็โชคชะตาหรือว่ามันคือพรหมลิขิต คืนวันศุกร์เหตุการณ์ซ้ำรอย ก็วนกลับมาอีกจนได้
"เดี๋ยวก่อนครับเฮีย"
พัลลภเข้ามาดูแลร้านตามปกติ และกำลังจะก้าวผ่านไปทางหลังร้านเสียงของกัปตันร้านก็เรียกเขาเอาไว้
"ว่าไงคุณปังปอนด์"
ปังปอนด์กัปตันร้านไนท์ตี้ไนท์พลาซ่า ถือบินมาวางให้เ้านายเพื่อขอลายเซ็น ทุกครั้งที่มีลูกค้าเปิดเหล้าหรือไวน์ราคาแพง ต้องมีลายเซ็นของผู้จัดการร้านหรือไม่ก็เ้านายโดยตรงเป็คนเซ็น แต่บังเอิญเห็นเ้านายเดินผ่านมาพอดี
บิลเปิดไวน์ราคาแพงหูฉี่ และเป็ขวดที่ราคาแพงที่สุดในร้าน สองแสนห้าหมื่นเจ็ดพันบาทถ้วน
พัลลภเลิกคิ้วมอง "คืนนี้ใครเปิดไวน์ขวดนี้เหรอคุณปังปอนด์"
"เจ๊หมวยครับเฮีย"
ก็นึกว่าไอ้คุณพ่อลูกแฝดมันแอบหนีเมียมาเที่ยวซะอีก พัลลภนึกถึงเพื่อนขึ้นมา แต่ความจริงกลับไม่ใช่มัน
"เจ๊หมวยหรอ?"
"ครับเฮีย"
หมวยภัทรดา เป็ลูกพี่ลูกน้องของพัลลภเอง ชายหนุ่มกระตุกยิ้มมุมปากเดาได้ทันทีว่าคืนนี้เจ๊คงมีเหยื่อที่หมายตา คงจะถูกใจเด็กมาก ไม่อย่างนั้นคงไม่ลงทุนเปิดไวน์ขวดละ เป็แสนเพื่ออ่อยเด็กมันหรอก
เขารู้จักเจ๊หมวยดีว่าเป็คนประเภทไหน เธอสวยเซ็กซี่และมีเงิน แต่มีรสนิยมทางเพศรุนแรง หรือเรียกว่าเป็พวกซาดิสวิตถาร ชอบเห็นผู้ชายกรีดร้องด้วยความเ็ปทรมาน ก่อนที่จะมีเซ็กส์กัน และยังชอบเลี้ยงเด็กหนุ่มๆเอาไว้ทรมานเล่น คนไหนถูกใจเจ๊ก็ทุ่มไม่อั้น ส่วนผู้ชายพวกนั้นล้วนหิวเงิน จนยอมทำทุกอย่าง เพื่อแลกกับความสุขสบาย
ชายหนุ่มจรดปากกาเซ็นบิลส่งคืนให้ลูกน้อง โดยไม่ได้สนใจอะไรอีก ลูกค้า VIP ยังไงก็มีตังค์จ่ายอยู่แล้ว จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหลังร้านและเข้าไปนั่งทำงานในห้องส่วนตัวเงียบๆคนเดียว
ตีหนึ่ง... พัลลภมองนาฬิกาก่อนที่เขาจะเก็บเอกสารบนโต๊ะและปิดคอมพิวเตอร์ลง คืนนี้เขานั่งทำงานจนดึกดื่น รู้สึกเหนื่อยและง่วงเต็มที อยากจะกลับบ้านนอนพัก และเมื่อเดินออกมาด้านนอก นักท่องเที่ยวราตรีมากมายอย่างคราคร่ำ เพราะยังไม่ได้เวลาปิดสถานบริการ แต่เ้าของร้านกำลังจะกลับ
"จะกลับแล้วหรอครับเฮีย"
"อืม... ฝากร้านด้วยนะผู้จัดการ"
"ครับเ้านาย"
พัลลภหันไปยิ้มให้แสงเหนือผู้จัดการร้าน ก่อนที่เขาจะเดินออกไป แต่ก่อนที่จะขึ้นรถ พัลลภก็จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ และยืนอัดนิโคตินอยู่ข้างรถ ใช้เวลา 5 นาที ก่อนที่จะทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วเหยียบขยี้ ชายหนุ่มหันไปกดรีโมทแล้วขึ้นไปนั่งประจำที่หลังพวงมาลัย เขายังไม่ได้ทำอะไรแม้กระทั่งคาดเข็มขัดนิรภัย
จู่ๆประตูฝั่งผู้โดยสารก็ถูกกระชากเปิดออก และคนที่ก้าวขึ้นมานั่งบนรถก็คุ้นหน้าคุ้นตาเป็อย่างดี
"กีต้าร์!"
"คุณลภ.."
"นายมาทำอะไรที่นี่?"
"คุณพัลลภ! ช่วยผมด้วย ผมดีใจจังที่เจอคุณที่นี่"
กีต้าร์ไม่ได้ตอบคำถาม แต่อาการของเขาร้อนรน มองเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาเหมือนคนหนีอะไรมา และสภาพของกีต้าร์พัลลภมองแล้วต้องเลิกคิ้วสูง
มาพร้อมกับคำถามที่ผลุดขึ้นมาในหัว อีกแล้วหรอวะ?
สภาพของกีต้าร์หน้าแดงก่ำ พร้อมทั้งหอบหายใจแรงมากจนพัลลภมองอย่างสงสัย อีกทั้งเสื้อผ้าของเขายังหลุดลุ่ย กระดุมเสื้อเชิ้ตขาดทั้งแผง เปิดเผยให้เห็นแผงอกกำยำของชายหนุ่ม
"ไปทำอะไรมาทำไมสภาพของนายเป็แบบนี้"
"แฮ่ก.. ช่วยผมด้วย"
พัลลภมองกลับเข้าไปในร้าน อย่าบอกนะว่า เ้าเด็กนี่ไปสร้างปัญหาเอาไว้ในร้าน และก็จริงอย่างที่เขาคาดคะเน ไม่นานเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้นตามหลังกีตาร์มา พัลลภมองไปที่ชายฉกรรจ์หลายคน และจำได้ดีว่าหนึ่งในนั้นเป็บอดี้การ์ดของเจ๊หมวย
ไม่ต้องเสียเวลาเดาให้ยาก เด็กหนุ่มที่เจ๊หมายตาไว้ในคืนนี้คงหนีไม่พ้นกีต้าร์กันต์รพีคนนี้แน่นอน
"คุณพัลลภ ชะ ช่วยผมด้วย"
กีต้าร์หน้าซีดปากสั่น หันมามองชายหนุ่มข้างตัวขอความช่วยเหลือจากเขา
"ผมรู้จักคนพวกนั้นเขาเป็คนของพี่สาวผม นายไปทำอะไรให้เธอ คนพวกนั้นถึงได้มาตาม"
"ผมเปล่า ผมเป็ฟรีแลนซ์เธอนัดผมมาคุยงานที่นี่ แฮ่กๆ.. แล้วจู่ๆเธอก็ชวนผมทำเื่อย่างว่า..."
"แล้วนายก็โอเค?"
ถามโง่ๆ ถ้าโอเคผมจะมานั่งหอบอยู่ตรงนี้เหรอ
"ผมไม่ได้คิดจะทำอะไรกับพี่สาวของคุณทั้งนั้น ผมแค่มาคุยงาน และผมก็ไม่มีรสนิยมแบบนี้ คุณรู้ใช่ไหมว่าพี่สาวของคุณไม่ปกติ ถ้าคุณไม่ช่วยผม ผมจะลง!"
คราวนี้กี่ต้าร์ฉุนขาด จนเผลอเสียงเข้มขึ้นมาบ้าง รู้สึกไม่พอใจที่พัลลภมองตัวเองแบบนั้น
"ก็เอาสิถ้านายลงไปนายก็เสร็จเธอแน่ รู้แล้วใช่ไหมว่าเธอมีรสนิยมแบบไหน เห็นได้จากเืที่ไหลซิบๆอยู่ตรงอกข้างซ้ายของนาย นั่นน่ะ"
พัลลภพยักหน้าไปที่แผล หัวเราะเบาๆเหมือนเป็เื่ขบขัน รอยเล็บจิกลงลึกบนหน้าอกข้างซ้ายจนเืไหลซิบๆ
มือที่กำลังจะจับประตูรถ ชะงักทันที กีตาร์หันมามองหน้าคนที่เคยช่วยชีวิตตัวเองเอาไว้ถึงสองครั้ง มองอย่างชั่งใจ
ส่วนพัลลภทำหน้าตายียวนกวนประสาท เขาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งแบบกวนๆ พร้อมทั้งยิ้มมุมปากไปด้วยเหมือนคนเป็โรคจิตอ่อนๆ กีต้าร์หวั่นใจไม่รู้ว่าครั้งนี้จะพึ่งพาเขาได้หรือเปล่า สุดท้ายก็ถอนหายใจออกมาแรงๆ ทิ้งตัวลงนอนราบและปรับเบาะเอนลง หลบสายตาคนด้านนอก
พัลลภมองกีตาร์เหมือนกันแต่คนละความหมาย มาเฟียตัวใหญ่แอบถอนหายใจออกมาเบาๆ
ฉันเคยบอกนายแล้วนะว่าอย่ามาให้เห็นในสภาพแบบนี้อีก แต่สุดท้ายก็ยังมาให้เห็นในเวลาคับขันทุกทีสิน่า ให้ตายเถอะ นายกันต์รพีคนนี้มันเป็เ้ากรรมนายเวรเก่าของเขาที่กลับชาติมาเกิดหรือยังไง ชาติที่แล้วมันคงเคยช่วยชีวิตเขาเอาไว้ ชาตินี้ก็เลยต้องมาตามล้างตามเช็ดให้มัน ทั้งที่ไม่ได้สนิทสนมอะไรกันเลย
พัลลภมองสภาพของกีต้าร์ ส่ายหน้าอย่างเอือมระอาก่อนที่จะถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้วเปิดประตูลงไป พัลลภเดินไปหาบอดี้การ์ดของเจ๊หมวย เพราะไม่อยากให้คนพวกนั้นเดินมาใกล้รถ
ทันทีที่บอดี้การ์ดของภัทรดาหันมาเจอน้องชายของมาดาม ทุกคนก็โค้งคำนับให้พัลลภทันที
"สวัสดีครับเฮีย"
"อืม มีอะไรกันหรอ?"
" เปล่าครับเฮียไม่มีอะไร ผมกำลังหาเด็กของมาดามมันวิ่งหนีออกมาทางหลังร้านของเฮีย เฮียเห็นบ้างไหมครับเป็ผู้ชายตัวสูงๆผอมๆ หน้าหล่อๆแต่งตัวเหมือนดาราวัยรุ่น"
บอดี้การ์ดของเจ๊หมวย ทำมือวัดความสูงของกีต้าร์ให้พัลลภดู
"ใช่คนที่ทำผมสีม่วงหรือเปล่า ที่แต่งตัวเหมือนนายแบบหลุดออกมาจากนิตยสารนั่นใช่ไหม"
"ใช่ครับเฮีย เฮียเห็นมันไปทางไหนครับ"
"มันะโขึ้นรถแท็กซี่ไปแล้ว ไปบอกเจ๊แล้วกันนะว่าคืนนี้หาเหยื่อคนใหม่เถอะ เด็กมันหนีไปไกลแล้วล่ะป่านนี้"
สีหน้าบอดี้การ์ดของเจ๊หมวยแต่ละคนเหมือนถูกบังคับให้กินยาขมๆ เห็นแล้วพัลลภก็อดขำไม่ได้ ถ้าเด็กของมาดามหายไปมีหวังโดนเล่นงานกันเป็แถว เผลอๆหนึ่งในนี้อาจกลายเป็เหยื่อของเจ๊แทนก็ได้ แต่ก็ช่วยไม่ได้นะ และเมื่อกลุ่มชายฉกรรจ์กลับเข้าไปในร้าน พัลลภก็ขึ้นมาบนรถและหันไปมองผู้โดยสารอีกครั้ง
กีต้าร์นอนหน้าแดงกล่ำหอบหายใจแรง ความสงสัยของพัลลภยังมี แต่เขาก็เลือกที่จะสตาร์ทรถและขับออกไปจากตรงนั้น
"จะให้ไปส่งที่ไหนบอกทางมา"
เสียงหอบหายใจของกีตาร์ยังคงดัง และใบหน้าของเขาก็ยังคงแดงก่ำ จากประสบการณ์พัลลภดูออกได้ในทันทีว่ากี่ต้าร์ถูกวางยาเข้าให้แล้ว เจ๊หมวยคงถูกใจเด็กคนนี้มาก ถึงขั้นวางยาปลุกเซ็กส์ในไวน์ราคาแพง
ถ้าตกลงดีๆแล้วเด็กมันไม่โอเค คนอย่างเจ๊หมวยอยากได้แล้วไม่เคยปล่อยให้หลุดมือ เด็กมันคงไม่สมยอมเลยตะเกียดตะกายหนีออกมาได้สินะ
"ผม ผมต้องไปโรงพยาบาล"
ดูเหมือนว่ากีต้าร์จะไม่รู้ตัวว่าถูกวางยาปลุก เซ็กส์อาการร้อนรุ่มจนเหงือกลายแตกขนาดนี้ ไปโรงพยาบาลก็เปล่าประโยชน์
"อาการแบบนายไม่จำเป็ต้องไปหาหมอหรอกกันต์รพี"
"ตะ แต่ ผมรู้สึกไม่ค่อยดี มันร้อน.." โดยเฉพาะตรงนั้น
"ร้อนก็ต้องหาที่เย็นๆ อาบน้ำเย็นๆเดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายเอง"
ความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกายของกีต้าร์ เขารู้สึกร้อนวูบวาบไปหมดทั้งร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้น อารมณ์กระสันเกิดขึ้นแบบฉับพลันและไม่สามารถควบคุมมันได้ ความจริงกีต้าร์เองก็ไม่ใช่หนุ่มน้อยใสซื่อ เขาพอจะรู้ว่าอาการแบบนี้มันคืออะไร เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขาไปพลาดโดนตอนไหน หรือจะเป็เพราะไวน์แก้วนั้นกันนะ
กีต้าร์หอบหายใจถี่เหงื่อไหลโทรมกาย ร้อนรุ่มไปหมด หันมองซ้ายมองขวา ไม่รู้ว่าพัลลภจะพาไปที่ไหน
"แฮ่ก..นี่คุณจะไปไหน คะ คุณจะพาผมไปที่ไหน"
"ไปบ้านผมที่นั่นมีอ่างอาบน้ำ บางทีนายอาจจะรู้สึกดีถ้าได้แช่น้ำเย็นๆ แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าปริมาณยาที่กินเข้าไปมันมากน้อยแค่ไหนนะ"
"ผมเป็อะไร คุณรู้หรอ?"
"รู้ อาการชัดแบบนี้ นายถูกวางยาปลุกเซ็กส์ชัวร์ ตอนนี้นายกำลังร้อนวูบวาบอยู่ใช่ไหมโดยเฉพาะตรงนั้น นายกำลังเกิดอารมณ์ อีกไม่นานก็จะควบคุมมันไม่ได้ นอกเสียจากว่า"
"อะไร? นอกเสียจากอะไร"
"นอกเสียจากว่านายจะมีเซ็กส์กับใครสักคน จนกว่าอาการกระสันมันจะหายไปเอง"
มีเซ็กส์กับใครสักคน พูดเหมือนเป็เื่ง่าย แต่ในบางกรณีมันก็ยากอยู่เหมือนกันนะ
"ผมไม่นอนกับผู้หญิงขายบริการหรอกนะ"
"มีทางเลือกอื่นหรอ? นายมีแฟนไหมล่ะ ถ้ามีก็ไปหาเธอ"
"มะ... ไม่มี"
"ถ้าอย่างนั้นก็ต้องโลกสวยด้วยมือเราแล้วล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
แบบนั้นคงยากหน่อยนะกีต้าร์ เพราะนายคงต้องรูดจนมือชา ยังไม่รู้ว่าจะหายหรือเปล่าซะด้วยซ้ำ พัลลภหัวเราะเหมือนเป็เื่ขบขัน เขามองว่ามันไม่ใช่เื่ซีเรียสอะไร มันก็แค่เซ็กซ์ จะเกิดขึ้นแบบปกติหรือใช้ยา สุดท้ายมันก็แค่ได้ระบายออกมาเสร็จแล้วมันก็จะหายไป สบายตัวซะอีก ผิดกับกีต้าร์ความกังวลยังมีมาก ผ่านผู้หญิงมาเยอะแต่กีต้าร์ไม่เคยซื้อหญิงบริการกิน
ใช้เวลาขับรถแค่เพียง 10 นาทีก็มาถึงบ้านของพัลลภ ความจริงมันไม่ใช่บ้านแต่มันคืออาบอบนวดดีๆนี่เอง เพียงแต่ตึก้าเป็ห้องนอนของเ้าของร้านเท่านั้นเอง
พัลลภพากีต้าร์ที่มีอาการกระสับกระส่าย เข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของเขา ปกติบนชั้นสามไม่เคยมีใครได้ขึ้นมานอกจากแม่บ้าน ที่จะขึ้นมาทำความสะอาดให้อาทิตย์ละครั้งเท่านั้น
กีต้าร์กัดริมฝีปากของตัวเองเอาไว้แน่นระงับอารมณ์กระสัน ตอนนี้อารมณ์วาบหวิวมันพุ่งขึ้นสูงอย่างประหลาด ยามเมื่ออีกคนมาััร่างกาย เพียงแค่พัลลภมาช่วยพยุง มันกลับเหมือนมีไฟฟ้าสถิต กลิ่นตัวเขาหอมมากถึงจะมีกลิ่นบุหรี่ติดด้วยจางๆ แต่นั่นกลับทำให้กีตาร์รู้สึกถึงแรงปรารถนาภายใน มันเพิ่มขึ้นสูงเมื่อสูดกลิ่นกายของอีกคนเข้าไปจนเต็มปอด
บ้าไปแล้วเรา คิดอะไรบ้าๆกับผู้ชายด้วยกันได้ยังไง คงเป็เพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์แน่ๆ ที่ทำให้มีอารมณ์กำหนัดแม้แต่กับผู้ชายด้วยกัน
ถ้าไม่ใช่เพราะฤทธิ์ยาปลุกเซ็กส์ ผู้ชายอย่างกีต้าร์คงไม่มองผู้ชายด้วยกันว่าเซ็กซี่ได้ขนาดนี้ เขาไม่เคยมีรสนิยมแบบนี้มาก่อน ที่ผ่านมาก็ชอบผู้หญิงมาโดยตลอด ผ่านผู้หญิงมาก็มาก เป็ผู้ชายไม้เลื้อยประเภทเลื้อยผ่านบ้านไหนก็ได้ที่มีลูกสาวไม่ใช่ลูกชาย
แต่ตอนนี้หัวใจมันเต้นแรงเพียงแค่เห็นกล้ามเนื้อบนแขนของผู้ชายแมนๆด้วยกัน หัวใจมันเต้นแรงจนกลัวว่าตัวเองจะหัวใจวายตายซะก่อน
สุดท้ายพัลลภก็พากีต้าร์ขึ้นมาจนถึงห้องนอน ร้านอาบอบนวดเป็อาคารพาณิชย์สี่ชั้น ชั้นหนึ่งชั้นสองเป็อาบอบนวด ส่วนชั้นสามชั้นสี่เป็พื้นที่ส่วนตัวของเ้าของร้าน
ห้องนอนของพัลลภอยู่บนชั้นสาม พื้นที่ใช้สอยถูกจัดไว้อย่างลงตัว และห้องน้ำก็กว้างจริงๆ ภายในห้องอาบน้ำมีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ แยกเป็สัดส่วนกับห้องส้วมชัดเจน พัลลภเปิดน้ำเย็นๆใส่อ่าง สำหรับคนที่กำลังเกิดอาการ(อยาก)อย่างรุนแรง
กีต้าร์ลงไปแช่น้ำเย็นๆในอ่างโดยที่ยังไม่ถอดเสื้อผ้าออกจากร่างกายแม้แต่ชิ้นเดียว กำลังควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ไหว
"นายแน่ใจนะว่าไม่้าให้ผู้หญิงมาช่วย"
"มะ ไม่เอา"
"โอเคงั้นก็ตามสบายนะ ฉันอยู่ข้างนอกมีอะไรก็เรียกแล้วกัน"
แฮ่ก แฮ่ก...
พัลลภกลับออกมา โดยปล่อยให้กีต้าร์อยู่ในห้องน้ำตามลำพัง มองนาฬิกาข้อมือเกือบตีสอง ทั้งเหนื่อยทั้งเพลียตอนนี้เขาอยากจะอาบน้ำชำระร่างกายเหมือนกัน แต่ที่นี่มีห้องน้ำแค่เพียงห้องเดียว นอกเสียจากว่าเขาจะลงไปอาบในร้านอาบอบนวดด้านล่าง แต่ไม่ไปดีกว่าี้เี.. ถ้าลงไปคงไม่ใช่แค่การอาบน้ำ วันนี้เหนื่อยเกินไปที่จะทำเื่อย่างว่ากับใคร
มองเข้าไปในห้องน้ำ เขาก็แค่จะเข้าไปอาบน้ำ ส่วนอีกคนจะทำอะไรก็เื่ของมัน ไม่รู้อีกนานแค่ไหนอาการของกีต้าร์ถึงจะดีขึ้น เผลอๆอาจจะถึงพรุ่งนี้เช้านู่นแหละมั้ง ถ้าโดนไปเยอะนะ
มาเฟียแดนัลอกคราบ เหลือเพียงตัวเปลือยเปล่า อวดรอยสักรูปัเต็มแผ่นหลัง ชายหนุ่มเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่มาพันท่อนล่าง จากนั้นก็กลับเข้าไปในห้องน้ำ เพื่ออาบน้ำชำระร่างกาย
"ซี๊ด อา...ห์"
สองขาของพัลลภหยุดลงที่หน้าประตู ภาพที่เห็นกลับทำให้มาเฟียอ่างทองคำผู้คลาคล่ำอยู่ในวงการบันเทิงยามราตรี ถึงกับชงัก
คิดว่ากีต้าร์จะแช่ตัวอยู่ในอ่างซะอีก แต่เปล่าเลย กีต้าร์ยืนอยู่ใต้ฝักบัวโดยที่ร่างกายเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ เขาถอดเสื้อผ้ากองไว้ข้างอ่างแล้วยืนเปิดน้ำฝักบัวราดหัวตัวเอง
เหนือสิ่งอื่นใด สิ่งที่กีตาร์กำลังทำกับร่างกายของตัวเอง มันกลับปลุกเร้าอารมณ์ของมาเฟียให้ตื่นตัวได้ยังไม่ควรจะเป็ ขนอ่อนบนร่างกายลุกชัน ริมฝีปากแห้งผาดจนต้องแลบลิ้นออกมาเลีย
พัลลภโตมากับสถานที่อโคจรเขาเจอเื่แบบนี้มามาก แต่ไม่คิดว่าตัวเองจะขาดภูมิต้านทาน เพียงแค่เห็นผู้ชายเปลือยกายแล้วบำบัดความใคร่ให้ตัวเอง ผิวสีน้ำผึ้งแต่เรียบเนียน เวลาที่ถูกสายน้ำไหลผ่านมันดูเซ็กซี่
เขาก็เป็คนนะไม่ใช่พระอิฐพระปูน เจอแบบนี้ก็มีอารมณ์ขึ้นมาเหมือนกัน แถมอีกคนก็กำลังอารมณ์กระเจิดกระเจิง
จะคิดว่าช่วยแล้วกันนะ เพราะถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ไม่ใครก็ใครคนนึงล่ะที่จะต้องขาดใจตาย..
304
