ผมนั่งลำพังในมุมมืด ใจที่เขม็งตึงเริ่มล่องลอยถึงสิ่งที่เคยทำ ผมไม่น่าพลาดเลย มันไม่ควรจะเป็แบบนี้ด้วยซ้ำ และหลังจากจับเจ่าอยู่บนเตียงเล็กที่ไร้ผ้าปูอยู่นานสองนาน ผมก็ลุกขึ้นยืน พร้อมเดินไปที่ตู้เย็นตรงท้ายห้อง
“ เป้ง…..” เสียงเท้ากระทบขวดแก้วดังกังวานเป็ระยะ บ่งบอกถึงจำนวนของพวกมันที่ระเกะระกะตามทางเดิน แต่นั่นก็ไม่เป็อุปสรรคในการก้าวต่อไป ไม่นาน ผมก็ถึงจุดหมาย
ทันทีที่เปิดตู้เย็น ผมก็พบอาหารที่อัดแน่นอย่างไร้ระเบียบ ซึ่งเกินกว่าครึ่งเป็ของหมดอายุที่ไม่อาจรับประทานได้ แต่สิ่งที่มองหาจริงๆ ไม่ใช่พวกมัน กลับเป็…….ขวดบรรจุสุรา เพียงพริบตา ผมก็ประสบกับสสารที่ใช้ทำลายเซลล์สมอง
“ เฮือก…..เจอแล้ว ”
ผมยอมรับว่าเสียดายที่ไม่ได้สวาปาม 28 ดีกรี แต่เหล้ารัมที่ได้จากเพื่อนนาวิกก็ไม่เลวเลยทีเดียว และสาเหตุที่ทำให้ต้องพึ่งของพรรค์นี้ เป็เพราะอยากใช้มันกล่อมเกลาจนลืมความทุกข์ที่อยู่ในใจ
“ เฮ้อ……กูไม่น่าพลาดเลย ทำไมกูถึงซวยแบบนี้ ”
ถึงตรงนี้ พวกท่านคงสงสัยว่าสิ่งที่พลาดคืออะไร ทำไมผมถึงดำดิ่งกับความเศร้าขนาดนี้ ก็ขอย้อนความถึงวันที่เคยรุ่งโรจน์ จะได้เข้าใจเื่ราวแบบร้อยเปอร์เซ็นต์
……………………….
เมื่อสามปีก่อน ผมเริ่มต้นเป็อินฟลูเอนเซอร์สายเทา คอนเทนส์ที่ทำเลยออกแนวรุนแรงและอันตราย อาทิเช่นบิดมอเตอร์ไซด์ให้วิ่งไปตามทาง แล้วขึ้นไปยืนทรงตัวบนเบาะนั่ง บางอย่างก็ดูทุเรศไปเลย อย่างเช่นแอบเยี่ยวใส่เพื่อนที่มาช่วยทำคลิป แน่นอนว่ากลุ่มผู้ชมที่เข้ามาเยี่ยมเยียน ย่อมต้องเป็วัยรุ่นไร้สมอง เด็กน้อยไม่รู้จักแยกแยะ ที่มองเหล่าอสูรกุ๊ยเป็ฮีโร่ หรือไม่ก็พวกวิปริตที่ชอบเื่อุบาทว์ ซึ่งนับว่าเป็กลุ่มเฉพาะที่มีจำนวนไม่มากนัก
แม้จะเป็อินฟลูนอกรีต แต่ยอดวิวก็ไม่น้อย อาจเป็เพราะคลิปที่จัดทำทั้งเรียล ทั้งถึงลูกถึงคน เลยเป็ที่ถูกใจของกลุ่มเป้าหมาย ทว่าผมไม่อยากหยุดอยู่แค่นี้ และ้าก้าวเป็หนึ่งในครีเอเตอร์สายเถื่อน เมื่อตรึกตรองถึงความเป็ไป ก็พบว่าอุปสรรคที่เฝ้าขวางทางก็คือ……
“ ช่องเราขาดดาราที่เป็แม่เหล็ก ”
ดาราแม่เหล็กที่ตามหา ถูกกำหนดสเป็กว่าจะต้องเป็คนไม่สมประกอบ ถ้าไม่ดูโง่เกินไป ก็เอ๋อรับประทานไปเลย ยิ่งได้รูปร่างน่าสมเพช หน้าตาประหลาดมายิ่งดี เพราะแค่เห็นคนพวกนี้ กลุ่มเป้าหมายก็น่าจะขำกันแล้ว
หลังจากวันนั้น ผมก็พยายามมองหาบุคคลจำพวกนี้ตามสื่อออนไลน์ต่างๆ หวังทาบทามมาร่วมทีม เพื่อสร้างคอนเทนส์ระดับตำนาน ไม่นาน ก็ได้กลุ่มคนประหลาดหลายชีวิตมาอยู่ในสังกัด
สมาชิกคนแรกที่รับเข้ามา เป็หนุ่มหล่อหน้าตาดี พ่วงด้วยแฟนสาวที่รูปงามไม่แพ้กัน แต่เท่าที่ประเมินคร่าวๆ รสนิยมการใช้ชีวิต น่าจะไม่ต่างจากผมเท่าไหร่ เพราะตามตัวอุดมไปด้วยรอยสัก ซึ่งผมมองว่าในทีมจะขาดคนแบบนี้ไม่ได้ ประมาณว่าอยากให้พวกเขาเป็พิธีกรประจำกลุ่ม
ส่วนเพื่อนร่วมทีมคนที่สองเป็ชายวัยกลางคนร่างอ้วนใหญ่ แต่ทางด้านจิตใจดูแปลกพิกล เพราะทุกไอเดียที่พ่นออกมา ล้วนต่ำทรามผิดมนุษย์ ซึ่งถ้าให้เล่า รับประกันว่า…หลายคนต้องอ้วกพุ่ง เอาเป็ว่าหมอนี่จำเป็ต่อแผนการก็แล้วกัน ด้วยไม่มีใครที่มีมันสมองชวนแหวะขนาดนี้
พอได้กุนซือประจำกลุ่ม สิ่งที่ต้องควานหาในเวลาต่อมา ย่อมต้องเป็ตัวชงที่คอยรับมุกและเล่นกับตัวโดน ซึ่งเล็งไปที่พวกน่าสมเพช อันหนีไม่พ้นวัยรุ่นสายเมาทั้งหลาย เพราะพวกมันล้วนผอมกะหร่อง หรือไม่ก็ล่องลอย สติไม่สมประกอบ แน่นอนว่าได้มาหลายตัวเลยทีเดียว ต้องขอบคุณชื่อเสียงในด้านระยำของผม
ทว่าชาวแก๊งที่มาประจำตำแหน่งตัวโดน ยังหาไม่เจอ เพราะคนที่จะมาทำหน้าที่นี้ ต้องดูง่าวกว่าเหล่าวัยรุ่นสายเมา จะได้สร้างความขบขำแก่เหล่า FC เสียสติ ทว่ามันก็หาคนแบบนี้ได้ยากยิ่ง แต่อยู่มาวันนึง ผมก็เจอแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์
บุคคลที่เป็แสงสว่างก็คือ…….ดาวเด่นที่ดูประหลาด เขาเป็เด็กหนุ่มร่างเตี้ยอ้วน แถมหน้าตาก็ฟ้องว่ามีไอคิวที่ต่ำกว่ามาตรฐานมนุษย์ ยิ่งพิจารณาถึงคำพูดคำจา ก็บอกได้เลยว่าอายุสมองน่าจะไล่ตามวัยที่แท้จริงพอสมควร กระนั้นหมอนี่ก็มีแววทางด้านบันเทิง เพราะสามารถแร็ปขายแฮมเบอร์เกอร์จนมีผู้ติดตามทางโซเชียลหลักพันหลักหมื่น
เมื่อเจอเพชรแท้ในโคลนตม ผมก็ตรงเข้าไปสอบถาม แต่พอเริ่มบรีฟงาน เด็กหนุ่มนั่นก็ปฏิเสธทันที เพราะรู้ชัดว่าตัวเองต้องโดนกลั่นแกล้งขนาดหนัก ชนิดที่ไม่ยอมให้เหลือศักดิ์ศรีความเป็มนุษย์
ถึงผมจะพลาดหวัง แต่สายตาก็ยังเฝ้ามองเพชรแท้เม็ดนี้อย่างจริงจัง เพราะเชื่อว่าเขาคือห่านทองคำที่จะส่งเสริมทีมให้ถึงฝั่งฝัน และในวันนึง เทพธิดาแห่งโชคชะตาก็อำนวยอวยชัยให้ผม เนื่องจากเด็กหนุ่มนั่นได้ทำพลาดบางอย่าง
สิ่งที่เด็กหนุ่มนั่นพลาดพลั้ง เกิดจากความทะเยอทะยานเกินพอดี ด้วยพอดังขึ้นมาหน่อยจนเข้าไปเป็ตัวประกอบในกองถ่าย หมอนั่นก็จะคอยฟุ้งกับโซเชียลว่าตัวเองกำลังไปร่วมงานกับเหล่าคนดังในวงการบันเทิง อันเป็การโกหกคำโต แน่นอนว่าพอถูกจับได้ (ซึ่งไม่ยาก) เขาก็ถูกสังคมโจมตีอย่างรุนแรงจนไร้ที่ยืน
ทันทีที่เด็กหนุ่มไม่มีที่ไป ผมก็พยายามหว่านล้อมเพชรแท้อีกหลายครั้ง ซึ่งทีแรกๆก็ล้มเหลว แต่พอนานไป หมอนั่นเริ่มโอนอ่อนผ่อนตาม ด้วยไร้งาน ไร้เงินไปจุนเจือครอบครัวที่ยากจน
พอรวบรวมสมาชิกจนครบ ทีมสวนสัตว์มนุษย์ก็เริ่มออกอาละวาดในโลกโซเชียล ซึ่งก็ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็การจับคนที่พิกลพิการมาต่อยมวยกัน แกล้งจุดประทัดใส่ หลอกให้กินขี้หมา เอาของสกปรกละเลงหัว และสารพันความเสื่อมที่ไม่อาจจาระไนได้ แน่นอนว่าคนที่โดนซะเป็ส่วนใหญ่ ย่อมต้องเป็เด็กหนุ่มร่างอ้วนเตี้ยผู้น่าสงสาร
ผลที่ได้รับ ย่อมเป็ไปตามคาด นั่นก็คือ…..ยอดไลค์ ยอดวิว ยอดซัปที่เพิ่มขึ้นเป็เงาตามตัว ทำให้ผมยกระดับเป็ครีเอเตอร์ชั้นแนวหน้าในสายเถื่อน
โอเค ผมรู้มาตลอดว่าเด็กอ้วนผู้รับบทตัวโดนของเรานั้นทุกข์ทม เพราะหลายสิ่งที่เขาได้รับ ล้วนด้อยค่าความเป็มนุษย์จนถึงขั้นที่น้องมันโพสต์ระบายในเฟสบุ๊ค
“ บางทีที่นี่อาจไม่ใช่ที่ของผม อยากกลับไปยังจุดที่เคยมา อย่างน้อยน่าจะสบายใจกว่าตอนนี้ ”
พอเห็นข้อความ ผมก็รีบไปปลอบน้องทันควัน พร้อมให้สัญญาว่าจะทำคอนเทนส์ที่เบาลง ระหว่างนั้นก็แอบปลุกใจให้อดทนทำงานที่น่าอดสูต่อไป เพื่อครอบครัว ซึ่งก็เป็การหว่านล้อมที่ดี ด้วยไอ้เด็กนั่นเริ่มเห็นด้วย
ทว่าในใจของผมกลับรู้สึกรำคาญและเกลียดชัง เพราะไอ้ห่านั่นมันเื่มากเหลือเกิน ตัวมึงก็เป็แค่สิ่งมีชีวิตไร้ค่าที่ต้องคอยเป็ของเล่นให้เหล่าเดนทรชนได้หัวเราะ แต่ทำไมถึงไม่ยอมรับฐานะ ซ้ำยังมาโพสต์เรียกร้องขอความเห็นใจกับสังคมจนทำให้กูดูแย่ ที่มึงมีเงินทองใช้จ่ายทุกวันนี้ ไม่ได้เป็เพราะความเมตตาของกูหรือ ทำไมไม่รู้จักบุญคุณกันบ้าง
ด้วยเหตุนี้ คำสัญญาที่ว่าจะทำคอนเทนส์ให้เบาลง ก็เป็แค่ลมปากที่ไร้ความหมาย ไอ้เด็กเวรนั่นโดนแกล้งหนักกว่าเดิม จนบางครั้ง ก็ทำให้มันดูไม่เหมือนมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็การหลอกให้กินเหล้าจนเมาปลิ้น หาจังหวะรุมถีบรอบวง บางครั้งก็เลวร้ายถึงขั้นเอาบาทากระแทกหน้าจนล้มกลิ้ง แต่ผมจะแคร์ทำไมล่ะ เพราะยิ่งหนักขึ้น ยอดวิวก็มากขึ้นเป็เงาตามตัว และนั่นก็หมายถึงเงินก้อนโตที่จะได้รับจากสปอนเซอร์
อยู่มาวันนึง ความซวยก็เข้ามาเยือน ด้วยไอ้กุนซือวิตถารของผมดันเสนอให้ทำคอนเทนส์พาไอ้ตัวชง ตัวโดนในสังกัดสวนสัตว์มนุษย์ไปปล่อยให้ผจญภัยในตึกร้างตอนกลางคืน โดยแกล้งกระซิบให้พวกชาวเมาคอยกลั่นแกล้งไอ้เด็กเอ๋อนั่นอีกที พร้อมลงทุนตั้งกล้องหลายสิบตัว เพื่อบันทึกภาพให้ผู้คนได้สนุกสนานกับความทุกข์ทรมานของผู้ถูกกระทำ
“ หึ หึ หึ คลิปนี้ฮากระจายแน่ ยอดวิวอาจแตะหลักล้าน อีแบบนี้คงขึ้นค่าตัวจากสปอนเซอร์ได้อีกมากโข ” ผมเริ่มฝันถึงเงินทองที่หลั่งไหลเข้ามา ซึ่งมากพอให้เอาไปใช้เสเพลได้อีกหลายวัน
แรกเริ่ม การถ่ายทำก็เป็ไปได้ด้วยดี ไอ้เด็กเอ๋อโดนแก๊งชาวเมาเล่นงานตามระเบียบ ขั้นเบาะๆก็ประมาณะโเตะตูด ตะโกนด่าทอ หนักหน่อยก็แย่งไฟฉาย พร้อมหลอกผี แต่พอผ่านไปได้ซักชั่วโมง อาการของตัวโดนก็ดูแปลกๆ มันเหงาหงอยอย่างประหลาด สองเท้าที่เดินเริ่มเลื่อนลอย พร้อมนำพาร่างอ้วนฉุไปยังจุดอันตราย นั่นก็คือปล่องลิฟต์ที่ว่างเปล่า ทำให้ผมเกิดลางสังหรณ์บางอย่าง
“ เฮ้ย! หยุดไอ้บ็อบไว้ อย่าให้มันเดินไปตรงปล่องลิฟต์ ”
แต่ดูเหมือนผมจะช้าเกินไป ไอ้เด็กเอ๋อมันก้าวถึงริมขอบ จากนั้นก็ค่อยๆหันกลับมาส่งยิ้มเศร้าๆให้ อันเป็ภาพที่ผมไม่มีวันลืมเลือน ก่อนจะทิ้งร่างอ้วนฉุลงไปในปล่อง
“ เฮ้ย! อย่า……..”
“ ตุบ…….”
สิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมา ย่อมหนีไม่พ้นความตายของไอ้บ็อบ และมันก็เป็ราคามากมายที่ผมไม่อาจจ่ายหมด สังคมเริ่มขุดคุ้ยประวัติและรับรู้ว่าผมคือครีเอเตอร์นอกคอกที่ชื่อ….บราวน์ โคตรจะยุ่ง
หลังจากวันนั้น ผมก็ได้ยุ่งสมฉายา พวกตำรวจ NYPD ตามไปสอบปากคำเกือบทุกวัน แถมพวกนักข่าว รายการแฉจากแพลตฟอร์มต่างๆก็พุ่งเป้ามาที่ผม ส่งเสริมให้ชื่อ….บราวน์ โคตรจะยุ่ง โด่งดังที่สุดในนครนิวยอร์ก
ด้วยความที่มันมีแต่เื่ ผมจึงต้องยุบทีมสวนสัตว์มนุษย์ และเลื่อนงานถ่ายทำแบบไม่มีกำหนด สมาชิกในทีมล้วนโดนชาวโซเชียลรุมด่าไปตามๆกัน แน่นอน คนที่โดนสรรเสริญหนักที่สุด ย่อมหนีไม่พ้น….ผม
สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ
https://www.facebook.com/jalando.darksidewriter.version2
