(END)​ Its​ you​ เลือก​กี่​ครั้ง​ก็​ยัง​เป็น​เธอ​

    บท​ที่​17​ ดูตัว

    ก๊อกๆ เสียงเคาะประตูหน้าห้องปลุกฉันให้รู้สึกตัวตื่นและลืมตาขึ้น แสงแดดยามเช้าสอดส่องผ่านผ้าม่านมากระทบกับสายตาของฉัน “เช้าแล้วหรอ” ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆ นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้นอนที่นอนนุ่มๆแบบนี้ แต่ทำไมฉันกลับไม่ได้รู้สึกดีใจเลยสักนิด “ยัยปาล์...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 5.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ