พริมพิลาหัวเราะเมื่อได้ยินพี่เจ๊น้ำหวานพูด "ก็พริมไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็เช่นไร วันนี้พริมอาจจะดังอยู่แต่พรุ่งนี้พริมอาจจะดับลงก็ได้ ถ้ามีโอกาสพริมก็อยากบอกรักแฟนคลับเยอะๆ ค่ะ" พริมพิลาพูดกับผู้จัดการส่วนตัวด้วยน้ำเสียงจริงจัง
เจ๊น้ำหวานยิ้มเอ็นดูนักแสดงในสังกัด "ดีแล้วล่ะพริม ที่เธอเห็นคุณค่าของแฟนคลับ"
"เดี๋ยววันนี้เหลือตารางงานสุดท้ายแล้วล่ะ พริมก็อดทนเอาหน่อยนะ" เสียงเจ๊น้ำหวานกล่าว พร้อมกับลูบไหล่พริมพิลาเบาๆ เป็การให้กำลังใจ
พริมพิลาคลี่ยิ้มบางๆ ตอบรับคำพูดของเจ๊น้ำหวาน "ค่ะเจ๊" น้ำเสียงของเธอแม้จะเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงความสดใสไว้ได้ ก่อนจะหมุนตัวเดินตรงไปยังกระจกบานใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่มุมห้อง เธอทอดสายตามองเงาสะท้อนของตัวเองในกระจกนั้นอย่างพินิจพิเคราะห์
ใบหน้าของเธอสวยคมราวกับภาพวาด ผิวพรรณผุดผ่อง เรือนร่างสมส่วน ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบราวกับตุ๊กตาที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาอย่างประณีตบรรจง แต่เื้ัความงดงามที่ทุกคนมองเห็นนั้น มีความพยายามและความอดทนอย่างมากมายซ่อนอยู่
พริมพิลาต้องควบคุมอาหารอย่างเคร่งครัด ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ และดูแลผิวพรรณให้สวยใสอยู่ตลอดเวลา เธอต้องฝึกฝนทักษะต่างๆ อย่างหนักหน่วง เพื่อให้สามารถทำงานได้อย่างดีเยี่ยม และรักษามาตรฐานที่สูงเอาไว้เสมอ
ในขณะที่เธอกำลังจะให้ช่างแต่งหน้าในลุคงานถัดไป ทันใดนั้นเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูก็ดังขึ้น ดึงให้นักแสดงสาวออกจากภวังค์ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู รอยยิ้มกว้างผุดขึ้นบนใบหน้า เมื่อเห็นว่าเป็การแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันนิยายออนไลน์ชื่อดังที่แจ้งเตือนว่านิยายเื่โปรดของเธอเื่ 'พันธนาการรัก' นั้นอัปเดตตอนใหม่แล้ว
"ในที่สุดก็มาสักที รอมาทั้งวันเลยนะเนี่ย" พริมพิลาพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะกดเข้าไปอ่านนิยายทันที
นิยายเื่ 'พันธนาการรัก' เป็เื่ราวความรักสุดโรแมนติกของธาวิน อัศวรุ่งเรือง ประธานบริษัทหนุ่มหล่อมาดเข้ม กำลังตกหลุมรักอิงฟ้าที่เป็เลขาสาวสวย อย่างสุดหัวใจ แต่เส้นทางความรักของพวกเขากลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เพราะธาวินมีภรรยาที่ถูกคลุมถุงชนชื่อ พริมพิลา ที่เป็สาวอวบรูปร่างตุ้ยนุ้ย ซึ่งเป็ตัวละครที่เธออ่านรู้สึกขัดใจเป็อย่างมากที่ชื่อดันมาเหมือนกับตัวเธอ
ในตอนล่าสุด ธาวินและอิงฟ้ากำลังอยู่ใน่สานสัมพันธ์ พวกเขาได้มีโอกาสใกล้ชิดกันมากยิ่งขึ้น ทั้งจากการทำงานร่วมกันและกิจกรรมนอกเวลางาน ธาวินเริ่มมีความประทับใจในความเก่งกาจในการทำงานของอิงฟ้า ความรู้สึกดีๆ ของคนทั้งคู่เริ่มก็ก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ และอิงฟ้าก็เริ่มมีใจให้ท่านประธานสุดหล่อเช่นกัน
แต่อย่างไรก็ตาม พริมพิลา ภรรยาของธาวิน ไม่ได้นิ่งนอนใจ เธอรู้สึกถึงความสัมพันธ์ที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างสามีและนางเอกสาวอย่างอิงฟ้า เธอจึงเริ่มวางแผนกลั่นแกล้งอิงฟ้าสารพัด ทั้งใส่ร้ายป้ายสี สร้างสถานการณ์ให้เข้าใจผิด และยุยงให้คนอื่นเกลียดชังนางเอก หาว่านางเอกเป็เมียน้อย ทำให้พระเอกอย่างธาวินรำคาญใจเป็อย่างมาก
เมื่อพริมพิลาอ่านมาถึงตรงนี้เธอถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่
"โอ๊ยทำไมยัยตุ้ยนุ้ย..ทำไมถึงได้นิสัยเสียย่างนี้" เธออดพึมพำกับตัวเองไม่ได้
"ยังจะไปตามราวีพระเอกและนางเอกอีก คนเขาไม่รักยังจะดันทุรัง ถ้าเป็ฉันนะ ร่ำรวยขนาดนั้นฉันจะหาผู้ชายคนใหม่สักคนมาดามหัวใจ ดีกว่ามานั่งช้ำใจแบบนี้"
ในขณะที่พริมพิลากำลังอินกับนิยาย เธอก็ได้ยินเสียงพี่ๆ ช่างแต่งหน้าเอ่ยเรียก "น้องพริมค่ะ พี่แอนนี่ขอเติมปากอีกนิดนะคะ" พริมพิลาจำต้องวางนิยายลงชั่วคราว เธอหลับตาลงและปล่อยให้พี่แอนนี่แต่งหน้าเนรมิตความงามให้เธอต่อไป แม้จะต้องละจากโลกในนิยายที่กำลังเข้มข้นอยู่
แต่พริมพิลาอดคิดไม่ได้ว่าตัวละครในนิยายนั้นช่างต่างจากเธอซะเหลือเกิน หากเธออยู่ในสถานการณ์เช่นนั้น เธอคงเลือกที่จะเดินจากไปและเริ่มต้นใหม่ ไม่จมปลักอยู่กับความรักที่ไม่สมหวัง
เมื่อการแต่งหน้าเสร็จสิ้น นักแสดงสาวก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา เธอเปิดแอปนิยายที่อ่านค้างไว้ต่อ ตัวหนังสือเรียงรายปรากฏขึ้นต่อหน้า เธอดื่มด่ำกับเื่ราวในนิยายอีกครั้ง ในนิยายธาวินเริ่มรู้สึกอึดอัดใจกับพฤติกรรมของพริมพิลา ผู้เป็ภรรยา เขาไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงเกลียดชังอิงฟ้านัก ทั้งที่อิงฟ้าไม่เคยทำอะไรให้เธอขุ่นเคืองเลย แม้เขาไม่ได้รักพริมพิลาแต่เขาก็ให้เกียรติเธอเสมอ เขาไม่เคยมีอะไรกับอิงฟ้าเลย ยิ่งพริมพิลาแสดงท่าทีรังเกียจกลั่นแกล้งอิงฟ้ามากเท่าไหร่ ธาวินก็ยิ่งรู้สึกเห็นใจและสงสารอิงฟ้ามากขึ้นเท่านั้น จนเป็เหตุผลทำให้พระเอกเริ่มหลงรักนางเอกของเื่ ธาวินพยายามปกป้องอิงฟ้าจากการถูกทำร้ายอยู่เสมอ
จนยัยตุ้ยนุ้ยทนไม่ไหวจ้างคนมาฆ่าข่มขืนอิงฟ้า แต่อิงฟ้ารอดมาได้หวุดหวิด เพราะได้รับการช่วยเหลือจากพระรองของเื่อย่างกองทัพที่เป็เพื่อนสนิทของธาวิน เข้ามาปกป้องเธอ ทำให้เป็ยัยตุ้ยนุ้ยเสียเองเป็ฝ่ายเสียเปรียบ เมื่อตระกูลของเธอโดนทั้งตระกูลของพระเอกและพระรองจัดการอย่างเหี้ยมโหดจนล้มละลาย และพระเอกอย่างธาวินก็บีบให้ยัยตุ้ยนุ้ยอย่าขาดในที่สุด
"ยัยตุ้ยนุ้ย...เธอจะรอดมั้ยเนี่ย" พริมพิลาพึมพำกับตัวเอง ขณะที่อ่านนิยายไปเรื่อยๆ
เนื้อเื่ดำเนินไปอย่างเข้มข้นจนนักแสดงสาวละสายตาจากนิยายไม่ได้เลย พริมพิลาได้แต่เอาใจช่วยยัยตุ้ยนุ้ยหลุดพ้นจากเื่เลวร้ายๆ แม้เธอจะรู้ดีว่าตัวประกอบอย่างพริมพิลาในนิยายคงไม่มีทางชนะพวกตัวเอกได้ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะเอาใจช่วยให้ตัวละครตัวนี้ได้พบกับความสุขในแบบของตัวเองบ้าง
"สู้ๆ นะ ยัยตุ้ยนุ้ย" พริมพิลาพูดให้กำลังใจตัวละครในนิยาย ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ
"เฮ้อ สงสารพริมพิลาในนิยายจัง" เธอบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า เธอหวังว่าในตอนต่อไป ตัวละครที่ชื่อเหมือนเธอจะได้มีบทบาทที่น่าสนใจมากขึ้น ไม่ใช่แค่ตัวประกอบที่คอยสร้างปัญหาให้กับพระนางเท่านั้น
ในขณะที่เธอกำลังจะอยู่ในภวังค์เจ๊น้ำหวานเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงกระตือรือร้น "น้องพริมพร้อมจะไปงานเลี้ยงหรือยังจ๊ะ" เมื่อร่างบางได้ยินเสียงเจ๊น้ำหวาน ทำให้เธอสาวหลุดออกจากภวังค์ทันที
นักแสดงสาวถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะตอบ "พร้อมแล้วค่ะเจ๊"
เจ๊น้ำหวานยิ้มกว้าง "ดี งั้นพวกเราไปกันเลย"