ฟางหยวน ไม่มั่นใจในการจัดอันดับด้านความแข็งแกร่งเท่าไหร่ เนื่องจากตบะของเขานั้นค่อนข้างต่ำกว่า คนอื่นๆที่อยู่ในรุ่นเดียวกันกับเขา เขาเลือกได้มุ่งเน้นไปที่ การจัดอันดับด้านความฉลาดและไหวพริบ
" เยี่ยม ข้าตัดสินใจได้แล้วละ ชูหลาน " ชูหลานได้ยินดังนั้นก็เข้ามาถามฟางหยวน " นี่เจ้าจะลงจัดอันดับ อันไหนงั้นหรอ " " ข้าตัดสินใจแล้วว่า ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของข้า อาจจะไม่เพียงพอเลยไม่สามารถลงด้านความแข็งแกร่งได้ ข้าเลยได้เลือกความฉลาดและไหวพริบ "
" ก็ถือว่าเจ้าตัดสินใจได้ดี แต่ข้าไม่รู้หรอกนะว่าขีดความสามารถของเจ้าไปได้ถึงไหนกัน แต่ข้าเชื่อว่า เจ้าต้องประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน ข้าเชื่ออย่างงั้นรวมทั้ง จางหยูเองก็ด้วย " ชูหลานกล่าว
ฟางหยวนได้ยินดังนั้นก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ " ขอบใจมาก " ฟางหยวน ได้เดินไปที่ ชายชราผู้ดูแลการจัดอันดับที่นั่งอยู่ บริเวณทางเข้าหอจัดอันดับ ฟางหยวน ได้ทำความเคารพก่อนที่จะบอกกล่าวกับ ชายชรา
" ท่านผู้อาวุโส ข้าต้องการมาลงจัดอันดับ ด้านความฉลาดและไหวพริบ " ฟางหยวน กล่าวพร้อมท่าทางที่ดูสุภาพ ชายชรา เห็นท่าทีของฟางหยวน ก็ยิ้มขึ้นมา " นานแล้วสินะ ที่ข้าไม่ได้เห็นผู้เยาว์ที่มีมารยาท ดีขนาดนี้ "
" ได้ เจ้าเข้าไปได้แล้ว เดินไปทางประตูขวา " ฟางหยวน ได้ยินดังนั้นก็ขอบคุณชายชรา ก่อนที่ ตนเองจะย่างก้าวเข้าไปใน ประตูทางขวา เมื่อเขาเปิดประตูเข้ามาแล้วนั่นเขาได้เห็นป้ายๆต่างๆมากมาย
ในที่สุดเขาก็ได้เห็นป้ายที่เขากำลังตามหา ป้ายที่มีชื่อว่า ประตูแห่งการจัดอันดับ ความฉลาดแหละไหวพริบ " นี่สินะ " ฟางหยวน ได้ก้าวไปข้างหน้า เพื่อที่จะเปิดประตูนี้
ระหว่างที่ฟางหยวนกำลังเปิดประตูนั้น เขาสามารถสัมผัสได้ถึงพลังมหาศาลจำนวนมากแม้แต่เขาเองก็ยังสั่นกลัว ได้ดูดเขาเข้าไปหลังประตูบานนี้ ........
ฟางหยวน ตื่นขึ้นมาอีกครั้งหลังจากหมดสติไป ซึ่งเขาก็ไม่ทราบว่าตัวเองนั้น หมดสติไปนานแค่ไหน " ที่นี่มัน..... การทดสอบงั้นรึ " ฟางหยวนงุนงง กับสภาพแวดล้อมบริเวณนี้
เขาไม่ได้เจออะไรเลย เขาเพียงแค่กำลังเห็นตัวเองอยู่ในมิตินี้ ซึ่งมิติที่ว่ามันเป็นเพียงมิติลูกทรงสี่เหลี่ยมคล้ายห้องๆหนึ่ง หลังจากที่เขาสำรวจไปมา ก็มีเสียงโบราณที่แลดูลึกลับอย่างมาก ดังขึ้นมาในหัวของเขา
" ยินดีต้อนรับเข้าสู่ประตูแห่งการทดสอบ เจ้าหนูน้อย ข้าคือผู้พิทักษ์ประตูแห่งปัญญาแห่งนี้ เจ้าสามารถเลือกได้ว่า จะออกไปจากการทดสอบตอนนี้ได้ หรือ จะทดสอบต่อไป เจ้ามีเวลาตัดสินใจเพียง10วินาที เท่านั้น "
ฟางหยวนได้ยินดังนั้นก็ตอบไปแบบไม่ต้องคิด เนื่องจากเขาต้องการมาทดสอบอยู่แล้วเหตุใดจำเป็นต้อง ออกไปด้วยละ? " ข้าจะรับการทดสอบ " ฟางหยวน กล่าวพร้อมน้ำเสียงที่ดูสงบนิ่ง
" งั้นก็ดีเอาละ เริ่มจากการที่ให้เริ่มบททดสอบแรกก่อนละกัน บททดสอบนี้ หากเจ้าผ่านมันได้ เจ้าก็จะไปยังบททดสอบต่อไปจนถึงท้ายสุด บททดสอบนั้นมีทั้งหมด9ขั้น การที่เจ้าจะไปได้ถึงไหน มันอยู่ที่ตัวเจ้าเอง " น้ำเสียงโบราณกล่าว
" เริ่มเลย " ฟางหยวนได้บอกกล่าวผู้พิทักษ์ประตู ทันใดนั้น ฟางหยวนได้ถูกดูดไปอีกมิติหนึ่งโดยที่เขานั้นได้สลบลงอีกแล้ว ชั่วครู่ต่อมาเขาได้ลืมตาขึ้นมาแล้วพบกับ ทิวทัศน์ที่สวยงามอย่างมาก มันคือหุบเขาที่มีท้องฟ้าสีฟ้าครามที่แสนสดใสและ มีน้ำตกมากมายล้อมรอบ
" นี่มัน...ช่างสวยงามเหลือเกิน หากเซี่ยวชิงเห็นทิวทัศน์ที่งดงามเช่นนี้ นางจะต้องดีใจอย่างแน่นอน " ฟางหยวน ไม่รอช้าที่จะเดินไปเพื่อสำรวจสถานที่ เขาได้พบกับสิ่งที่สวยงามมากมายแต่ว่าเขานั้น ก็เริ่มคิดแล้วว่า
" หากว่าการทดสอบเริ่มแล้ว แล้วมันเกี่ยวข้องกับ ทิวทัศน์แห่งนี้ยังไงกันแน่นะ " ฟางหยวน ได้นั่งลงเพื่ครุ่นคิด ทันใดนั้น เสียงของผู้พิทักษ์ประตูก็ดังขึ้นมาในหัว " นับว่าเจ้า ถามคำถามได้ดีทีเดียว ในเมื่อเจ้ามาทดสอบครั้งแรกข้าจะบอกกติกาให้ ในการผ่านการทดสอบให้ "
" การที่เจ้าจะผ่านการทดสอบนั้น จะให้เจ้าตอบคำตอบของสิ่งที่เจ้าคิดและได้พบเจอ ถ้าหากมันถูกต้องละก็เจ้าก็จะผ่านมันไปได้ หากผิดแม้แต่ครั้งเดียวถือว่าเจ้าล้มเหลว การที่เจ้าจะพบคำตอบนั้นเจ้าต้องเป็นคนหามันด้วยตัวเอง !! "
" อย่างงี้นี้เอง งั้นแปลว่า ข้าต้องหาคำตอบจากมิติภาพในการทดสอบครั้งนี้ให้เจอแล้วตอบคำถามสินะ " ฟางหยวน ตอบด้วยใบหน้าสงสัยเล็กน้อย
" เอาละ เรามาเริ่มกันเลย ดีกว่า " ฟางหยวนกล่าวปลุกใจตนเอง ก่อนที่เขาจะสำรวจไปยังบริเวณรอบๆเพื่อค้นหาสิ่งที่น่าจะเป็นคำตอบสำหรับการผ่านการทดสอบ แต่แล้ว เวลาก็ผ่านไป หลายชั่วยามแล้ว เขาก็ยังสงสัยอยู่ดีว่ามันเกี่ยวข้องกับคำตอบยังไง
ทั้งที่สถานที่ที่มีทิวทัศน์สวยงามเช่นนี้ ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับคำตอบที่เขากำลังหามันอยู่ ฟางหยวน เหน็ดเหนื่อยอย่างมากเขาได้นอนพักลงบนพื้นหญ้าเขียวชอุ่ม " นี่มันยากกว่าที่คิดนะเนี้ย ทำเช่นไรกันข้าถึงจะหาคำตอบได้กันนะ แม้ว่าข้าจะสำรวจไปทุกๆที่แล้วแต่ว่าสิ่งที่พบ มันกับเหมือนกันทุกที่ทุกอย่าง แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย แม้แต่น้ำตกสายน้ำตามลำธาร ที่ไหลกันมา ก็ยังเหมือนกันทุกอย่าง แม้แต่แรงลมที่คอยพัดใบไม้ ใบหญ้าเองก็ตาม ราวกับ มิตินี้มันมีร่างแยกเสียอย่างงั้น " ฟางหยวน กล่าวพร้อมใบหน้าที่ดูเมื่อยล้า
แต่ทว่าระหว่างที่ฟางหยวน นอนบนพื้นหญ้าสีเขียวอยู่นั้นเขาไปหันหน้าไปด้านข้างแล้ว เจอกับ ใบหญ้าที่ร่วงโรยลงมาจากต้นไม้ แล้วได้สลายหายไป ทันที เมื่อตกกระทบลงกับพื้นดิน นั้นทำให้ ฟางหยวน ที่กำลังมองอยู่นั้น นัยน์ตาของเขานั้นเบิกโพลงทันที
ราวกับเขาได้รู้แจ้งอะไรบางอย่างเมื่อได้จ้องมองสิ่งที่เกิดขึ้น ฟางหยวน ดีดตัวขึ้นอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะครุ่นคิดแล้วตะโกนดังๆออกมา " ในที่สุด... ข้าเข้าใจแล้ว ข้าเข้าใจสักทีว่าคำตอบมันคืออะไรกันแน่ คาดไม่ถึงจริงๆ "
ฟางหยวน กล่าวพร้อมใบหน้าที่ดูตื่นเต้นและดีใจจากการรู้คำตอบและ รู้แจ้งในเหตุการณ์เมื่อครู่นี้ "ท่านผู้พิทักษ์ ข้าเข้าใจแล้วละ ข้าต้องการจะตอบคำตอบในตอนนี้เลย "
" ถือว่าเจ้าใช้เวลาได้เร็วใช้ได้ มาดูกันว่าคำตอบของเจ้านั้นคืออะไรกัน " ฟางหยวนได้ยินดังนั้นจึงไม่รอช้าที่จะบอกคำตอบของเขาไป " เรียนท่านผู้พิทักษ์ ข้าฟางหยวน นั้นเมื่อได้เข้ามาที่มิติแห่งการทดสอบแห่งนี้ในตอนแรกข้านั้นชื่นชอบในทิวทัศน์สวยงามเหล่านี้อย่างมาก "
" และข้าได้ใช้เวลาไปหลายชั่วยามเพื่อที่จะ สำรวจบริเวณรอบๆ เพื่อหาคำตอบ แต่ทว่ากลับไม่มีร่องรอยของคำตอบใดๆเลย แม้แต่น้อย ตัวข้าเองตอนนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจ สิ่งที่ข้าพบเห็นนั้นมันก็คือ ต้นไม้สายน้ำลำธาร แรงลมที่พัดไปมา พวกมันเหมือนกันอย่างมาก แม้ว่าจะไปที่แห่งใด มันก็คล้ายกันราวกับแกะ ไม่อาจะแยกแยะความแตกต่างได้ "
" และในที่สุด ข้าก็ได้เจอคำตอบ เมื่อข้านั้นได้พบกับ ใบหญ้าที่ร่วงโรยลงมาเมื่อกระทบสู่พื้นดินแล้วนั้น มันกลับสลายหายไปอย่าง ไร้ร่องรอย เนื่องจากเหตุการณ์นี้ มันจึงทำให้ข้าได้พบคำตอบที่ข้าต้องการจนได้ "
ผู้พิทักษ์ประตูแห่งปัญญาได้ยินเช่นนั้น เอ่ยปากถามฟางหยวนออกมา " โอ้ แล้วคำตอบที่เจ้าพบมันคือ อะไรกันละ? " เรียนท่านผู้ อาวุโส การที่ท่านบอกว่า การทดสอบนั้นมี9ขั้น ถูกหรือไม่ "
ผูิพิทักษ์ได้ยินเช่นนั้นก็ทำหน้าสงสัย ก่อนที่จะตอบออกไป " ใช่ ถูกของเจ้าแล้วมันยังไง " ฟางหยวน ได้ยินเช่นนี้ก็ยิ้มออกมา " ดังนั้นคำตอบที่แท้จริงของการ ทดสอบนี้ ไม่สิ มันคือคำตอบเพียงหนึ่งเดียวไม่มีสองหรือเก้าทั้งนั้น เพราะว่า การทดสอบมันมีแค่ครั้งเดียว !! "
ผฺู้พิทักษ์ได้ยินเช่นนั้นจึงมีสีหน้า ตกใจเล็กน้อย " นับว่าเจ้านั้นมีปัญญาที่ยอดเยี่ยมใช้เวลาแค่นี้ กลับเข้าใจถึงสิ่งที่ข้าต้องการจะสื่อ และมองทะลุกลลวง ได้ ไม่เลวจริงๆ แล้วคำตอบมันคืออะไรกัน? "
" คำตอบมันก็คือ ความว่างเปล่ายังไงละ!! เพราะว่า ทุกสรรพสิ่งนั้นล้วนมีตัวตน ถึงจะมีตัวตนที่น้อยแค่ไหนก็ตามมันย่อมมีการเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอแม้ว่าจะผ่านไป1ปี 10ปีหรือ 100ปีก็ตาม มันก็ยังคงเปลี่ยนไปตามกาลเวลา"
" แต่ถ้าหากว่า มันยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไป ทุกอย่างล้วนเหมือนเดิมแม้ว่าจะผ่านไปที่ไหนเมื่อไหร่อย่างไร มันก็ไม่อาจจะมีตัวตนอยู่ได้ แม้ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนมันก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไป นี่คือความเข้าใจของข้า "
ผู้พิทักษ์ได้ยินเช่นนั้นก็นิ่งเงียบเป็นเวลานาน ก่อนที่จะเอ่ยปากอีกครั้ง " เจ้าผ่านการทดสอบแล้ว ทำได้ไม่เลว เดินออกไปจากทางออกของประตูซ้าย ซะ
" ขอบคุณท่านผู้พิทักษฺ์ " หลังจากนั้น ฟางหยวน ก็ออกไปจากประตู
" ช่างเป็นคนรุ่นใหม่ที่น่าชื่นชมอะไรเช่นนี้ คิดเหมือนว่าไหมตาแก่ " ผู้พิทักษ์พูดออกมา
" อืมใช่แล้วละ น่าสนใจจริงๆด้วย พรสวรรค์เช่นนี้ อนาคตต้องไร้ขีดจำกัดอย่างแน่นอน " ชายแก่ปริศนาได้ก้าวออกมาจากมิติหนึ่ง......