สาวใช้คนโปรดของท่านดยุค
ตอน เรียกให้มาดูด
ท้องฟ้ายามวิกาลช่างมืดมิดไร้แสงดาว
คฤหาสน์หลังใหญ่ตั้งเด่นสง่าอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าที่กว้างสุดลูกหูลูกตา ยืนมองจากหน้าประตูเข้าไปไม่เห็นรั้วด้านหลังเพราะเขตรั้วแต่ละด้านของที่ดินผืนนี้กว้างใหญ่มาก
หญิงสาววัยรุ่นในชุดสาวรับใช้กำลังถือโคมไฟเดินจากเรือนไม้เล็กๆผ่านทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อน
ซ่า! ๆ ๆ จู่ๆเม็ดฝนก็โปรยลงม
แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีขาวกระแทกพื้น ขาเล็กขาวสลับก้าวอย่างว่องไว ร่างอรชรอ้อนแอ้นโผไปข้างหน้าขณะที่กระโปรงสีน้ำเงินปลิวไหว
"ท่านเรียกมาดึกดื่นอีกแล้ว ผมเปียกไปหมดเลย ฮือ" สาวน้อยพร่ำบ่นขณะยืนปัดน้ำฝนบนแขนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ท่วมหัว
แอ๊ดดด! มือน้อยดันประตูสลักสายสองบานเปิดเข้า เนื้อตัวเปียกปอนก้าวผ่านโถงทางเดินที่ยาวลึกไปถึงห้องโถงคฤหาสน์
"มาแล้วเหรอ วีวี่" เสียงดยุคแก่ๆ อายุปาน่าจะปาเข้าไปเกือบเจ็ดสิบปี
"ค่ะ จะให้หนูลองอีกครั้งหรือคะ" สาวน้อยโค้งคำนับก่อนจะลงไปคุกเข่าเงยหน้ามองร่างหนาใหญ่
"อืม รบกวนด้วยนะ" ท่านดยุคเอ่ยและยืนพิงโต๊ะอาหาร มือถือแก้วบรั่นดีและยกซดย้อมใจไปหนึ่งอีก
อ่าส์! เขาซี๊ดปากครางขณะก้มมองเด็กสาวรุ่นลูกรุ่นหลานคลานเข้ามาอ้าปากงับเป้ากางเกงสีขาว
ง่ำ! ๆ สาวน้อยเงยหน้าคาบย้ำเป้ากางเกง ััถึงแท่งอ่อนนุ่มที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผ้าแบรนด์ดัง
"ส่ายตูดหน่อยสิ ทำให้เหมือนหมาที่เชื่องๆ" ดยุคหื่นสั่งและซดบรั่นดีร้อนแรง
เด็กสาวส่ายตูดในท่าคลานเหมือนหมา ยกมือน้อยรูดซิบกางเกงสูทสีขาวและล้วงเอาแท่งอ่อนยานออกมาบีบคลึง
"ใช้ปากสิ เอามือออก" หนุ่มใหญ่เอ่ยด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจก่อนจะเอามือข้างนึงจิกผมยาวรวบไว้แน่น
วีวี่เปลี่ยนมานั่งพับเพียบและเงยหน้ามองแท่งเอ็นสีขาวที่เหียวย้อยลงมา หัวมันเต้นตุบๆแต่ด็ไม่อาจแข็งตั้งขึ้นเป็ลำได้
แผล็บ! ๆ สาวรับใช้เลียหัวซีดขาวจนมันดิ้นสู้ลิ้นและสีแดงก่ำ
"อ่าห์! ดี "ทำให้มันแข็งซะ ฉันจะได้ส่งโสมไปให้พ่อเธอที่ป่วยอยู่บ้านนอกอีกสองกล่อง"
แผล็บ! ๆ สาวน้อยเอามือคีบหัวแดงๆชูขึ้นแล้วเงยหน้าเลียไต้โคนลำลากขึ้นมาถึงปลายท่อนอ่อนๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
"โอวว! เกือบละ" ดยุคหื่นเอ่ยขณะยืนขาสั่น มือขวากำแก้วบีบจนแทบจะแตก
เด็กสาวอ้าปากครอบหัวบานแดงแล้วดูดมันไว้ในปาก ค่อยๆโยกหน้ากลืนมันเข้ามาลึกจนมิดด้าม วินาทีนั้นแก้มสองข้างป่องพอง
"โอ๊ย! ชิท! ฉันรักเธอจริงๆ วีวี่" หนุ่มใหญ่เงยหน้าร้องคำรามเสียงดังลั่นห้องโถงใหญ่
สาวใช้ตัวน้อยโยกหน้าไปมาขณะนั่งแอ่นอก แสงทองจากโคมไฟระย้าบนหัวอาบใบหน้าเรียวเล็ก ทำให้เห็นแท่งเอ็นอ่อนที่รูดเข้ารูดออกปากสีชมพูอย่างชัดแจ๋ว
หมับ! หนุ่มใหญ่เอามือจิกผมยาวสลวยแล้วโยกเอวซอยส่งแท่งลำอัดยัดปาก
แค่ก! ๆ ๆ สาวน้อยสำลักแท่งอุ่นๆ เธอชำเลืองมองเห็นมันเลอะน้ำลายจนมันเยิ้ม จากสีขาวซีดตอนนี้โดนดูดจนแดงช้ำทั้งดุ้น
อร๊อก! ๆ ๆ ดยุคหื่นยืนซอยเอวระรัว ทว่าครั้งแล้วครั้งเล่าที่แท่งเนื้อรูดเข้าปากสีชมพูมันก็ไม่มีวี่แววว่าจะแข็งตัว อย่างดีสุดก็แค่พองขึ้นมาจากเดิมนิดนึง พอเด็กสาวคายออกปลายมันก็ห้อยลงพื้นเช่นเดิม
"โอ้ว! ไม่ ฉันทำมันไม่ได้จริงๆหรือนี่" ท่านดยุคบ่นอย่างหมดหวัง
"ดิฉัน ขอโทษนะคะ" เด็กสาวเงยหน้าเอ่ยขณะเช็ดน้ำลายที่เลอะปากเลอะคางตัวเอง
"ไม่เป็ไร วีวี่ เธอไม่ผิด ทำเต็มที่แล้วนี่นา ขอบใจ"
"ดูซิ เนื้อตัวเปียกหมดเลย หนาวไหม"
"ก็ นิดหน่อยค่ะ" สาวน้อยตอบขณะนั่งพับเพียบบนพื้นที่เย็นและแข็ง
ฟุ่บ! ๆ ฝ่ามือหนาใหญ่ลูบหัวเด็กสาวอย่างเอ็นดู นิ้วโป้งปาดน้ำฝนที่เลอะแก้มบนใบหน้าอันเรียวเล็ก
"งั้นต่อไปนี้เธอไม่ต้องพักเรือนคนรับใช้แล้วนะ เลือกเอาห้องรับแขกในคฤหาสน์นี้ซักห้องนึง" ดยุคหื่นเอ่ยขณะบีบคางงอนๆ งัดหน้าสวยใสขึ้นมาสบตา
"คะ จะดีหรือคะ" เด็กสาวทำตาโต
"ดีสิ ต่อจากนี้ต้องรบกวนเธอบ่อยขึ้นแล้วหละ พรุ่งนี้เอาตารางงานเธอจากหัวหน้าแม่บ้านมาให้ฉันด้วยนะ"
"ขะ ค่ะ ท่านดยุค" เด็กสาวตอบแล้วก้มหน้าหลบสายตาหื่น เธอเสียวใจแว๊บเมื่อรู้ว่าต้องทำอะไรที่เกินเลยหน้าที่สาวใช้ต่อไปอีก
"ไปพักซะ หาห้องเลย เอาผลไม้ไปกินด้วย" หนุ่มใหญ่เอ่ยแล้วดึงร่างบางขึ้นยืน ผายมือชี้ผลไม้ในถาดสีทองบนโต๊ะ
"ขอบคุณท่านดยุค แต่หนูไม่หิวค่ะ" สาวน้อยโค้งคำนับตอบ
"เอาไปกินซะ นี่เป็คำสั่ง ต่อจากนี้เธออย่าปล่อยให้ตัวเองผอมแห้ง กินให้อวบๆ จะได้ดูมีน้ำมีนวลบ้าง" ชายหื่นเอ่ยขณะก้มมองร่างเพรียวสวยของเด็กสาววัยสิบเก้าปี
"ค่ะ ได้ค่ะ" สาวน้อยก้มเดินผ่านหน้าท่านไปหยิบถาดสีทองที่มีแอปเปิ้ลเขียว องุ่นแดงและกีวี่
"ฝันดีค่ะท่านดยุค" แก๊ก! ๆ ๆ เธอก้มหน้าวิ่งผ่านหนุ่มรุ่นพ่อที่กำลังยืนกระดกบรั่นดีเข้าปาก
"เดี๋ยว ๆ พรุ่งนี้รอคนหลับแล้วมาหาฉันที่นี่นะ" หนุ่มใหญ่ะโตามหลัง
"คะ ท่าน" เด็กสาวหยุดวิ่งและเหลียวหลังมอง
"ไม่ต้องใส่อะไรมา ฉันจะดูว่าเธออวบขึ้นจริงไหม"
แก๊ก! ๆ ๆ ๆ สาวน้อยวิ่งหน้าท่านดยุคหื่น เอาเท้าถีบประตูห้องรับแขกที่อยู่ไกลสุดโถงใหญ่ เข้ามานอนหอบหายใจบนเตียงนุ่มกว้าง
"นี่ฉันจะต้องเจออะไรบ้าง แต่ละมื้อแต่ละเดย์" สาวน้อยบ่นขณะวางถาดผลไม้บนอก
กร๊อบ! ปากกัดแอปเปิ้ลเขียวกิน ดวงตากลมแป๋วโตเท่าไข่ไก่ขณะนึกถึงคืนวันพรุ่งนี้
9K
