ในตอนเช้าเทพไปสถานทูตที่เดิม แล้วก็แต่งตัวเหมือนเดิม แต่เสื้อเปลี่ยนเป็สีดำ กางเกงยีนส์สีดำ
พอเดินเข้าไปด้านใน ก็มีคนมาพาไปพบผู้จ้าง ซึ่งบุคคลสำคัญผู้นี้ เป็เด็กหนุ่มวัยรุ่นอายุราว 18ปี หน้าตาหล่อเหลามีส่วนผสมเกาหลี ญี่ปุ่นและฝรั่ง เทพเห็นยังอดตะลึงลานไม่ได้ ไม่รู้ว่า มันจะหน้าใสไปไหน
“ นี่คือเ้าชายคาซูอิโตะ จากราชวงศ์โทมะ ซึ่งเป็เป็ราชนิกูลองค์เดียวที่มีสิทธิ์ที่จะขึ้นครองราชย์แทนจักรพรรดิองค์ปัจจุบัน” คนสนิทเ้าชายเอ่ยแนะนำให้เทพรู้จัก
“ เ้าชายคาซู อิโตะ” เทพก้มหัวคำนับพอเป็พิธี
เ้าชายคาซูอิโตะ ยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วเอ่ยว่า
“ ขอให้ทำตัวปกติ เราไม่อยากให้มีใครมาสนใจมากนัก ครั้งนี้เรามาพักผ่อนเป็การส่วนตัว แค่สองอาฑิตย์ ไม่ต้องมากพิธี ทำตัวตามสบาย”
เทพก็ไม่มีอยากมีพิธีอะไรอยู่แล้ว
“ หมายกำหนดการวันนี้ เ้าชายจะไปบ้านญี่ปุ่นที่อยุธยา เพื่อไหว้บรรพบุรุษ จากนั้นจะแวะไหว้พระที่วัดพนัญเชิง จากนั้น จะขึ้นนั่งเรือ ชมสภาพลำน้ำแม่น้ำเ้าพระยา
รับประทานอาหารเสร็จก็จะเดินทางกลับ เ้าชาย จะไปพักที่โรงแรมไดฟูกุ ที่อยู่ริมน้ำเ้าพระยา”
คัสซึยะ หัวหน้าคุ้มครองความปลอดภัยครั้งนี้ อ่านหมายกำหนดการให้ทุกคนฟังอย่างคร่าว ๆ เทพก็ฟังอยู่ด้วย แล้วทั้งหมด ก็นั่งรถเบนซ์สีดำ จำนวน 5 คัน ออกจากสถานทูตไปที่อยุธยาก่อนทันที
เทพได้นั่งด้านหลังคู่กับ เ้าชายคาซูอิโตะ โดยที่เ้าชายมองหน้าของเทพด้วยความสงสัยมาตลอดที่เห็นหน้า พอขึ้นรถก็เลยถาม
“ เจนนิสา เธอไม่แต่งหน้าเลยรึ?”
“ ค่ะ ไม่แต่ง” เทพตอบไปตามตรง
“ ผู้หญิงญี่ปุ่น พอเรียนชั้นมัธยม ก็เริ่มปะแป้ง แต่งหน้ากันแล้ว นี่เธอไม่แม้แต่จะปะแป้งบ้างเลยหรือยังไง?” เ้าชายคาซูอิโตะ ถามด้วยความสงสัย
“ ไม่ชอบแต่ง ก็เลยไม่แต่ง” เทพในร่างเจนนิสา รู้สึกว่าไอ้หมอนี่ถามมากไปแล้ว
“ เราเอง ในบางครั้งยังต้องแต่งหน้าเลย” เ้าชายคาซูอิโตะพูดออกมาทำเอาเทพถึงกับอึ้งไป เป็ชายทำไมต้องแต่งหน้าด้วย
“ อย่ามองเรา ด้วยสายตาแบบนี้ เราไม่ใช่เกย์ แต่บางครั้ง เราต้องแต่งหน้าให้สดใส ให้เหมือนคนป่วย เพื่อบางครั้ง จะได้ทำให้งานแต่ละงานที่ไป นั้นสมบูรณ์แบบมากขึ้น”
“ เหมือนพวกนักแสดง?”
เ้าชายพยักหน้า เทพไม่คิดเลยว่าเดี๋ยวนี้ ระดับเ้าชาย ยังต้องแสแสร้ง กันด้วย
ทั้งสองคุยกันหลายเื่ ซึ่งก็ทำให้ คัสซึยะหัวหน้าการ์ด ที่นั่งมาด้วย ขมวดคิ้ว เพราะปกติแล้ว เ้าชายคาซูอิโตะ มักจะไม่ชอบพูดคุยกับใคร เป็พิเศษ แต่วันนี้ คุกกับเทพเหมือนเคยรู้จักกันมานานแสนนาน
แล้วทั้งขบวน ก็มาหยุดที่หมู่บ้านญี่ปุ่น ที่จังหวัดอยุธยา แล้ว เ้าชายก็มาไหว้หลุมศพหลุมหนึ่ง ที่มีป้ายเขียนไว้ว่า คาซึเกะ โทมะ เทพมองไปรอบๆ รู้สึกเงียบผิดปกติ ได้กลิ่นไอของความตายหนาแน่นขึ้นเรื่อยๆ กลิ่นไอนี้ส่วนใหญ่มีอยู่กับ พวกนักฆ่าเสียส่วนใหญ่
“ เจนนิสา เธอรู้ไหม ว่าคาซึเกะ โทมะนี้เป็ใคร?”
เทพส่ายหัว จะไปรู้ได้อย่างไร
“ เขาคือต้นราชวงศ์โทมะ ของเรา ท่านคาซึเกะ เป็ผู้กล้าหาญที่ช่วย คนของราชวงศ์โทมะ ให้รอดตายมาได้จนถึงทุกวันนี้ ในสมัยรัชกาลพระเ้าปราสาททองหลังจากท่านยามาดะ ได้ถูกวางยาพิษ จนตาย ทหารฝ่ายญี่ปุ่นในตอนนั้น ถูกทหารฝ่าย กรุงศรีลอบสังหารตายไปเป็จำนวนมาก ทางฝ่ายพระเ้าปราสาททองได้มีคำสั่งกวาดล้างชาวญี่ปุ่นให้หมดไม่ให้เหลือ ก็ได้ท่านคาซึเกะ โทมะนี่แหละ ที่ใช้ดาบคาตะนะ เพียงดาบเดียว ต้านทหารกรุงศรีนับพัน แล้วให้ทุกคนในตระกูลโทมะ และคนอื่นๆ ที่อาศัยอยู่ในหมู่บ้านญี่ปุ่น ออกเรือหนีกลับประเทศญี่ปุ่นไปได้
สุดท้ายหลายปีผ่านไป ทางพระเ้าปราสาททองกลับมาฟื้นความสัมพันธ์กับญี่ปุ่นใหม่ พวกเราจึงได้มีโอกาสมาสร้างหลุมฝังศพเป็ที่ระลึกถึงท่าน คาซึเกะ โทมะที่นี่” เทพได้ฟังเื่ราวในสมัยนั้นอีกแล้ว ก็คิดว่า พวกญี่ปุ่นต่างก็มีดี มีชั่ว แต่องค์ไลเล่นกวาดทิ้งแบบนี้ แล้วสุดท้ายยังหน้าด้านไปขอคืนดีกับเขาอีก เทพส่ายหัวเื่แบบนี้ องค์ไลนี่เก่งจริง ๆ
หลังฟังเื่ราวจบ เทพก็มาตั้งสมาธิ ตรวจจับจำนวนนักฆ่า ที่กระจายตัวล้อมรอบหมู่บ้านญี่ปุ่นไปทั้งสี่ทิศ พบว่ามีทั้งหมด ห้าสิบคน
คัสซึยะ ก็เริ่มรู้แล้ว เลยรีบพาเ้าชายกับ เทพขึ้นรถไปในทันที แต่สายไปแล้วปืนกลมือ คาร์บิน กับ ไรเฟิล กระหน่ำยิง ใส่กลุ่มของเ้าชายคาซูอิโตะ แบบไม่เลี้ยง เทพรีบ กดร่างของเ้าชายไปที่พื้นไปพร้อมๆ กัน ตูม !! เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ตูม !!
เสี่ยงรถยนต์หลายคันถูกไรเฟิลหัวะเิ ยิงอัดเข้ามา รถพังไปพร้อมกันทั้งหมดไม่มีเหลือ แถมยังมีสไนเปอร์ ยิงผ่าหัว การ์ดจนหัวแบะตายไปอีก หลายคน
การ์ดที่คุ้มกัน อยู่ในที่โล่ง ศัตรู อยู่ในที่ลับ แถมมีอาวุธปืนยิงจากระยะไกลหวังผลได้อีก คราวนี้ เทพกับเ้าชาย อยู่ในอันตรายแล้ว เทพดึงร่างที่นอนราบของเ้าชายให้ ไปหลบที่เนินหลุมศพของ ท่านคาซึเกะ โทมะ พอะโหลบไปได้
ะุปืนสไนเปอร์ ก็ยิงใส่พื้นอีกนับสิบนัด รอดตายกันหวุดหวิด
เทพรีบไปที่ศพของการ์ด คนหนึ่งที่หัวเบะไปแล้ว แล้วหยิบปืนพก เอามาติดตัว
สร้างความประหลาดใจให้กับ เ้าชายคาซู อิโตะยิ่งนัก ไม่คิดสาวน้อยตัวเล็กจะกล้าถือปืน เทพหลับตาััไปที่มือปืนสไนเปอร์ที่มีอยู่ทั้งหมด สี่จุด พอััได้ ก็ใช้ปืนยิงไปที่จุด เป้าหมายทั้งสี่อย่างรวดเร็ว ปัง ปัง ปัง ปัง !!!! ทั้งสี่นัด ะุทะลุหน้าผากของสไนเปอร์ทั้งสี่คน มีแต่เสียงร้องออกมาครั้งเดียว
เหตุเพราะมือปืนอยู่ไกลมาก ทุกคนเลยไม่มีใครรู้ว่า สไนเปอร์ถูกยิงแล้ว แต่ก็ยังก้มแนบไปกับพื้น เพราะ ยังมี นักฆ่า อีกเกือบห้าสิบคน กำลังคืบคลานเข้ามา จากสี่ทิศ โดยทั้งหมด ยังถือปืนกลคาร์บิน ที่ขนาดสั้น แต่อานุภาพการยิงนั้นไม่ด้อยไปกว่า เอ็ม 16 แม้แต่น้อย
“ นี่เธอยิงปืนเป็ด้วยหรือ?” เ้าชายคาซูเอ่ยอย่างใ
“ ไม่เป็ก็ต้องเป็ จะยอมให้พวกมันมายิงกันง่ายๆ ได้ยังไง” เทพเอ่ยโดยไม่หันหน้าไปมอง เพราะกำลังใช้เวลาสำรวจปืนพกอยู่ ปืนพกชุดนี้มีอยู่แค่ 20 นัด เทพหลับตาใช้ใจััหาตำแหน่งคนร้าย แล้วยิงใส่นักฆ่า ทันที
เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !!! ตายไป อีกสิบหกคน ะุก็หมดพอดี
จึงจะพยายามหาะุมาใส่เพิ่ม เพราะคนร้าย ยังมีอีกไม่ต่ำกว่าสามสิบคน
ส่วนคนของเ้าชายคาซูอิโตะ เวลานี้เหลือไม่ถึง สิบคนแล้ว แล้วเทพก็ได้ะุมาเพิ่มอีก 1 ชุด หัวหน้าคัสซึยะ เวลานี้ไม่สามารถเงยหัวขึ้นได้เลย เพราะพวกมันสาดะุปืนกลเข้าใส่ตลอดเวลา เทพยิง คนที่จะเข้ามาทางด้านหลังตายไปอีกสิบคน ะุก็เหลือเพียง สิบนัด แต่ว่าเวลานี้ พวกมันเริ่มบ้าเืแล้ว
ยิ่งเห็นเพื่อนตายเกลื่อน จึงกราดะุปืน แล้ววิ่งเข้าใส่กองดินที่เทพหลบอยูู่่ เทพรีบกลิ้งตัวออกไปจากกองดิน แล้วยิงเข้าใส่ กระโหลกคนที่วิ่งสวนเข้ามาตายคาที่ แล้วกลิ้งหลบเข้าไปหลังกองดินอีกกอง พบว่า คนร้ายเหลืออีก สิบเก้าคน การ์ดเ้าชายเหลือเพียง 5 คนแล้ว แต่จุดที่เทพกับเ้าชายหลบอยู่ ไม่มีการ์ดอยู่เลยสักคน
คัสซึยะ หัวหน้าทีม บอกให้อีกสี่คนที่เหลือ ออกไปคุ้มครองเ้าชายอย่าให้พวกมันเข้ามใกล้ได้เป็อันขาด แต่พอลูกน้อง เงยหัวไปก็ ถูกปืนกลสาดเข้ามาตายไปอีกสองคน
แต่เทพก็กลิ้งตัวไปทางซ้ายแล้ว ยิงเข้าใส่ไปอีก เจ็ดนัด ตายไปอีก เจ็ดศพ เวลานี้พวกคนร้ายเหลือเพียง11 คนเท่านั้น ฝ่ายการ์ดเหลือเพียงสามคน
ทั้งสองฝ่าย ต่างคุมเชิงกัน แล้วนักฆ่า ก็แยกกระจายออกไป พยายามโอบล้อมเอาไว้ เ้าชายคาซู เวลานี้หมอบนิ่งไม่ขยับตัว แต่เห็น เทพตัวเปื้อนไปหมด ก็อดเป็ห่วงและทึ่งไปด้วยไม่ได้ เทพได้หยิบมีดพกได้มาอีกสองเล่ม ะุเหลือเพียงนัดเดียว คิดว่า ต้องบุกออกไป มิเช่นนั้น หากพวกมันเข้ามา กันทุกด้านไม่มีทางรอดแน่
เพราะหัวหน้า คัสซึยะได้แต่ ตั้งป้อมอยู่ด้านหน้า หากพวกมันอ้อมมาด้านหลังได้ตายกันหมดแน่
“ นี่คือปืนมีลูกะุ อยู่นัดสุดท้าย จะใช้ยิงคนร้าย หรือ ใช้ยิงตัวเองก็ตามใจ ฉันจะไปจัดการกับพวกมันที่กำลังเข้ามาทางด้านหลัง หากไม่ตายไปซะก่อน เราคงได้พบกันอีก” เทพเอ่ยจบก็จากไปด้านหลัง ทิ้งปืนให้เ้าชายคาซู ที่รับปืนไปมือสั่นระริก
คนร้ายเหลือ 11 คน มันส่งคนอ้อมมาทางด้านหลัง 5 คน ส่วนอีก 6 คนยิ่งเข้าใส่พร้อมรุกคืบเข้าไปเรื่อยๆ หากเป็เช่นนี้ อีกไม่นานได้ตายกันหมดแน่
เทพเลยหลบมารอที่พื้นดิน ที่เป็เนินหลุมศพเล็กๆ นอนราบลงไปก็มองไม่เห็นแล้ว มันกระจายกำลังออกไป ไม่ได้อยู่รวมกัน มีคนหนึ่งกำลังย่องเข้ามา เห็นเ้าชายแล้ว กำลังจะยิง แต่ไม่ทันได้ยิง เจอมีดสปาตาร์ เสียบเข้าปลายคางด้านล่าง พุ่งเข้าเจาะไปถึงศรีษะ้า ตายคาที่ ไม่มีเสียงร้องใดใด เทพดึงร่างลงมาที่พื้น มีเพื่อน ของมันเห็นเหตุการณ์ตลอด เลยยิ่งปืนกลเข้าใส่เทพไม่ยั้ง เปรี้ยง ๆๆๆๆๆ
เทพได้แต่ล้มกลิ้งไปที่พื้นแล้วเหวี่ยวมีดเข้าใส่ มีดสั้นพุ่งเข้าทะลุลำคอตายในทันทีอีกคน เทพรีบวิ่งเข้าไปเพื่อจะหยิบปืนออกมา ในขณะที่ชายอีกสามคน กำลังวิ่งเข้ามาดู เป็สภาพเพื่อนตายเช่นนี้ก็แค้นใจยิ่ง เห็นเทพวิ่งเข้าไปกำลังหยิบปืนจากศพอีกคนหนึ่ง จึงระดมยิงเข้าใส่ พร้อมกันทั้งสามคน เปรี้ยง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ !! เทพะโไปกระชากปืนออกมาได้แล้วยิงสวนกลับไป ปัง ปัง ปัง สามนัดเจาะหน้าผากคนร้ายทั้งสามคน ทรุดไปในทันที
คราวนี้ เทพมีปืนแล้ว จึงรีบวิ่งเข้าไปทางปีกด้านซ้าย ใช้ปืนกลรัวคาร์บิน สองกระบอกจากทั้งสองมือ รัวเข้าใส่ไม่ยั้ง หกคนทีเหลือ เห็นเด็กสาวตัวน้อย ถือปืนกลสองกระบอก แล้วยิงออกมาพร้อมกัน ด้วยรูปร่างขนาดนี้ ไม่น่าเป็ไปได้ ที่จะสามารถรับ แรงถีบของปืนกลรุ่นนี้ได้ แต่ว่าความสงสัยกลับไร้ความหมาย เพราะะุจากปืนกลทั้งสองกระบอก ฉีกร่างของ นักฆ่าทั้งหกคนตายไปโดย ไม่ทันได้ตั้งตัว
นักฆ่ากว่าห้าสิบคน ตายเรียบ เทพเดินเข้ามาหา เ้าชายคาซู อิโตะ แล้วพยุงให้ลุกขึ้น แล้วโยนปืนในมือของเ้าชายทิ้งไป
“ ปลอดภัยแล้ว” เทพพูดสั้นๆ หัวหน้าคัสซึยะกับการ์ดอีกสองคน ก้มหัวคำนับ เทพ เพื่อแสดงความขอบคุณอย่างที่สุด
แล้วหัวหน้าคัสซึยะ ก็แจ้งไปที่สถานทูตให้ส่งคนมาจัดการทางนี้ด้วย ไม่นานก็มีรถตำรวจมากันมากมาย พร้อมกับเฮลิคอปเตอร์บินกันว่อนท้องฟ้าไปหมด เทพ
ในสภาพสาวน้อยวัย 16 หน้าตามอมแมมไปทั่วตัว กับ เ้าชายคาซู อิโตะ นั่งเฮลิคอปเตอร์กลับไปกรุงเทพ โดยทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรกันสักคำ จนถึงดาดฟ้าโรงแรม แล้ว หัวหน้าคัสซึยะ ก็ให้คนขับรถส่ง เทพกลับบ้าน
พอถึงบ้านเทพก็อาบน้ำ พักผ่อนหลับยาวไปจน ถึงเช้า พอแต่งตัวเสร็จแล้ว ก็ไม่แน่ใจว่าต้องไปที่หาสถานทูต หรือว่าโรงแรมไดฟูกุกันแน่แต่กำลังคิด ก็มีรถของสถานทูตมารับถึงที่บ้าน
เทพในร่างของสาวน้อยวัย 16 เดินเข้าไปในโรงแรมหรูหรา มีคนนำทางขึ้นไปห้องสูท ชั้นบนสุด มีการ์ด ทั้งตำรวจ มาคอยเฝ้ากันอยู่เต็มไปหมด เทพถูกพาเข้ามาในห้อง โดยมีเ้าชาย คาซู อิโตะ หัวหน้าคัสซึยะ ท่านทูตญี่ปุ่น ท่านอธิบดีกรมตำรวจ กระทรวงต่างประเทศอยู่กันเต็มไปหมด พอเห็นเด็กน้อยวัย 16 ปีเดินเข้ามา ทุกคนกล่าวขอบคุณ จนเทพคำนับไม่ไหว สุดท้ายเหลือแต่เ้าชายคาซู อิโตะ
กับหัวหน้าคัสซึยะ ท่านทูตญี่ปุ่น และเทพนั่งอยู่ห้องสี่คน
ท่านทูตยื่นซองเงินให้เทพมา หนึ่งซอง
“ เ้าชายต้องกลับประเทศญี่ปุ่นวันนี้ เพื่อความปลอดภัย และทางรัฐบาลไม่ยอมจะให้เกิดเื่ราวแบบนี้ขึ้นอีก ดังนั้นเราจึงยกเลิกสัญญาว่าจ้างของเรา แต่ไม่ต้องห่วงทางเราก็จ่ายให้คุณ ตามสัญญา” ท่านทูตเอ่ยขอบคุณอีกครั้ง
เทพรับซองมาเก็บเอาไว้แล้วเอ่ยขอบคุณ เทพกำลังจะกล่าวลาทุกคน แต่ว่าเ้าชายขอคุยกับเทพเป็การส่วนตัว ทั้งหมดออกจากห้องไปจนหมด เ้าชายคาซูอิโตะ ก็เอ่ยว่า
“ ขอบใจมากนะ เจนนิสา ที่เธอได้ช่วยชีวิตของเราในครั้งนี้ เราไม่รู้จะตอบแทนเธออย่างไรดี ในกล่องนี้เป็ของขวัญที่เราขอมอบให้ หากเธอไปญี่ปุ่นเมื่อไร เราจะให้การต้อนรับเธอ เป็อาคันตุกะพิเศษสำหรับเรา”
“ แค่นี้ก็ขอบคุณเ้าชายมากแล้ว”
“ ลาก่อน เราต้องได้เจอกันอีกแน่” เ้าชายเผยรอยยิ้มอันหวานฉ่ำให้ เทพ ที่เวลานี้ รู้สึกขนลุกยังไงชอบกล
หลังจากนั้นก็กลับออกมา เทพก็จะเรียก รถแท็กซี่กลับ เจอหัวหน้า คัสซึยะมารอที่ด้านหน้า พร้อมยื่นนามบัตรให้ หากว่า เทพไปญี่ปุ่นเมื่อไรเขา จะมาให้การต้อนรับอย่างดีที่สุด แล้วให้คนขับรถพาเทพกลับบ้านไป
ระหว่างทางกลับบ้าน เทพก็เปิดกล่องของขวัญที่เ้าชายคาซูอิโตะทรงประทานให้มา ข้างในเป็บัตรกดเงินสด ระดับซุปเปอร์เพลตตินั่ม ของแบงค์ ออฟ โตเกียว และมีรหัส และวิธีการใช้มาเรียบร้อย โดยมีวงเงินในบัตรเขียนไว้ว่า ใช้ได้วันละไม่เกิน2หมื่นบาท กดเงินสดได้ทุกวันเป็เวลา 10 ปี โอ้โห วันละ2หมื่นสามสิบวัน 6หมื่น ปีละ เจ็ดแสนสอง
สิบปี 7 ล้านสองแสน โอ้มากขนาดนี้เลยหรือนี่ แล้วก็มีจดหมายของเ้าชายเขียนไว้ว่า
“ ถึง เจนนิสา เรารู้ว่าเธอยัง้าใช้เงินอยู่มากเพื่อเป็ทุนการศึกษา เราขอมอบเงินเพียงเล็กน้อยนี้ให้เธอได้ใช้ทุกวัน อย่างน้อยเวลาเธอกดเงิน เธอจะได้คิดถึงเราทุกครั้ง จากเ้าชายคาซู อิโตะ”
เทพอ่านแล้วคิดในใจ เ้าชายคาซูอิโตะ มันคิดอะไรกันแน่เนี่ย....