ภาพในหัวกะพริบอย่างรุนแรงหลินหวั่นชิวคิดอย่างหงุดหงิดว่ากะพริบหาบิดามันหรือรับของขวัญอย่างไรข้ายังไม่รู้เลย?
“รับของขวัญต้องรีวิวห้าดาวก่อนคุณลูกค้าจะให้ห้าดาวหรือไม่?”
“ให้ๆๆ!”
“ขอแสดงความยินดี เปิดของขวัญทะลุมิติได้รับร้านค้าระดับล่างหนึ่งห้อง!”
“ขอแสดงความยินดีเปิดของขวัญทะลุมิติ ได้รับห้องหัตถกรรมหนึ่งห้อง!”
“ขอแสดงความยินดีเปิดของขวัญทะลุมิติ ได้รับช่องเก็บของระดับล่างห้าช่อง!”
“ขอแสดงความยินดี เปิดของขวัญทะลุมิติได้รับโอสถชำระไขกระดูกหนึ่งขวด!”
“ขอแสดงความยินดีเปิดของขวัญทะลุมิติ ได้รับคะแนนสะสมเริ่มต้นหนึ่งร้อยคะแนน!”
“คำเตือนร้านค้าระดับล่างมีแผงขายของขั้นพื้นฐานห้าที่ ขายสินค้ามือสองได้ห้าชิ้นห้องหัตถกรรมระดับล่างมีช่องเก็บวัตถุดิบที่ยังไม่ผ่านการแปรรูปห้าช่องสามารถประกอบหรือปรับแต่งได้ภายในวัตถุดิบห้าอย่างช่องเก็บของระดับล่างหนึ่งช่องสามารถเก็บของได้ขนาดหนึ่งลูกบาศก์เมตรน้ำหนักห้ามเกินหนึ่งร้อยชั่ง…
คะแนนสะสมสามารถนำไปปลดล๊อคฟังก์ชั่นอื่นๆเลื่อนระดับห้องหัตถกรรมและร้านค้าทุกครั้งที่ทำการจำหน่ายหรือจัดซื้อครบหนึ่งร้อยหยวนบนเสียนอวี๋จะได้หนึ่งแต้ม…
โอสถชำระไขกระดูกหนึ่งขวดมีห้าเม็ดช่วยเพิ่มความแข็งแรงให้ร่างกายและเพิ่มความสามารถในการอยู่รอดของผู้เดินทางข้ามมิติทุกท่านทานได้แค่ครั้งละหนึ่งเม็ดต้องทิ้งระยะห่างมากกว่าหนึ่งเดือนจึงจะทานได้อีกครั้งรวมกันต้องไม่มากกว่าสามเม็ด ผู้ที่อ่อนแอควรลดปริมาณตามความเหมาะสมมิเช่นนั้นอาจเสี่ยงต่อการที่ร่างกายะเิตาย
ขอให้ท่านมีความสุขกับการเดินทางทะลุมิติ!”
นี่มันบ้าอะไรกันวะเนี่ย!
“ถ้าเช่นนั้นข้าทะลุมิติกลับไปได้หรือไม่?”
“ขออภัยท่านซื้อตั๋วขามาแค่เที่ยวเดียว!”
“พวกเ้ามีตั๋วขากลับขายหรือไม่?”
“ขออภัยเสียนอวี๋เป็แพลตฟอร์มสำหรับจำหน่ายสินค้ามือสอง ไม่มีบริการจัดหาสินค้า!”
เอ่อ…
สีหน้าหลินหวั่นชิวดูเหนื่อยใจมากนางออกแรงถูหน้าตัวเอง ความรู้สึกช่างสมจริงมาก ไม่เหมือนกำลังฝัน
นางต้องตั้งสติสักพักกว่าจะเข้าใจว่าภาพของเสียนอวี๋เปิดขึ้นในหัวนางหากนางนึกถึง หน้าต่างแอพก็จะเด้งขึ้นมา หากนางอยากออกจากระบบ หน้าต่างแอพก็จะหายไป
โอสถชำระไขกระดูกที่เก็บในช่องเก็บของก็เช่นกันหากนางอยากหยิบออกมา โอสถก็จะปรากฏในมือนางทันที นางอยากเก็บเข้าไปขวดโอสถก็จะหายจากมือนางไปทันทีเช่นกัน
หลินหวั่นชิวหยิบชามปากบิ่นบนโต๊ะมาลองผลลัพธ์คือ แม่เ้า…ชามใบนั้นหายไปทันทีและไปโผล่ในช่องเก็บของในหัวนาง
มิติเก็บของในตำนาน!
จะสุดยอดเกินไปแล้ว!
นี่น่ะหรือสูตรโกงมาตรฐานของเหล่าตัวเอกในนิยาย?
แม้สูตรโกงของคนอื่นจะเป็โลกขนาดย่อมๆที่มีูเาแม่น้ำ แต่หลินหวั่นชิวไม่อิจฉาเลยสักนิด อย่างไรนั่นก็เป็นิยายต้องแต่งให้เกินจริงอยู่แล้ว
ยกตัวอย่างจากนิยายที่นางติดตามมาตลอดก่อนทะลุมิติติดอันดับยอดดาวน์โหลดบนหน้าเว็บอย่าง ‘เถาเป่าพกพา เ้าของที่ดินตัวน้อย’ ผู้แต่งเขียนให้นางเอกมีแอพเถาเป่าติดตัวอยากซื้ออะไรก็ได้!
แต่แน่นอน แม้นางจะได้แค่แอพขายของมือสองอย่างเสียนอวี๋แต่นางก็ไม่รังเกียจหรอกนะ!
ของมือสองก็มีของดีเช่นกัน!
ของดีราคาถูก!
หลินหวั่นชิวอดตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้เริ่มวาดฝันถึงอนาคตอันสวยงาม มีเสียนอวี๋อยู่ในมือ นางจะได้ใช้มันเพื่อปีนขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิตกลายเป็สาวสวยผู้ร่ำรวย พอรวยแล้วจะเลี้ยงหนุ่มวัยละอ่อนขี้อ้อนกี่คนก็ได้
“กินข้าว!”
เสียงหยาบกระด้างสายหนึ่งทำลายภาพฝันนางใบหน้ามีแผลเป็ของเจียงหงหย่วนเข้ามาแทนที่ ฝันหวานถูกทำลายแบบไม่ทันตั้งตัว!
ภาพหนุ่มวัยละอ่อนขี้อ้อนแตกเป็ฟองสบู่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าตอนนี้มีเพียง…หมาป่าชั่วร้าย
เจียงหงหย่วนวางโจ๊กชามหนึ่งลงบนโต๊ะพูดกับหลินหวั่นชิวที่ทำหน้าตาบึ้งว่า “ทำไมทำหน้าแบบนี้…อยากให้ข้าป้อนหรือ?”
“ไม่ต้อง!” หลินหวั่นชิวรีบใช้ตะเกียบพุ้ยข้าวเข้าปาก
อุณหภูมิกำลังดีไม่มีเศษข้าวเปลือกบาดคอ ไม่เลวเลย
“วันนี้ข้าจะเข้าเมืองเ้าอยู่บ้านก็ทำตัวดีๆ ล่ะ หากวิ่งออกไปถูกหมาป่ากัดขึ้นมา อย่าหาว่าข้าไม่เตือน!”
ขณะที่หลินหวั่นชิวพุ้ยข้าวเข้าปากเจียงหงหย่วนก็กอดอกมองลงมาที่นางอย่างน่ากลัวอยู่ด้านข้าง
นางแอบกลอกตามองอยู่ในใจทว่าใบหน้าพูดกับเขาด้วยรอยยิ้ม “วางใจเถอะ ถึงจะอยากหนีแต่ข้าก็ไม่มีแรง!”
จะยอมปล่อยให้เ้าได้ใจไปก่อนสักสองวันไว้นางกินโอสถชำระไขกระดูกแล้วกลายเป็ยอมฝีมือเมื่อไร หึหึนางจะอัดให้คุกเข่าร้องขอชีวิตเลยคอยดู!
เจียงหงหย่วนเห็นว่าภรรยาตัวน้อยรู้ความจึงไม่พูดอะไรอีกเขาลากกล่องไม้ใบหนึ่งออกมาจากใต้เตียง หยิบกุญแจจากเอวกางเกงมาเปิดคว้าห่อผ้าใบหนึ่งจากในนั้นเสร็จก็ลงกลอนและเก็บกล่องเข้าใต้เตียงไปเหมือนเดิม
จากนั้นจึงวางกุญแจลงบนโต๊ะดัง ‘ปัก!’ พูดกับหลินหวั่นชิวว่า “ในกล่องมีทรัพย์สินในบ้านของข้าตอนที่ข้าไม่อยู่ หากมีเหตุให้ใช้เงินขึ้นมาก็เปิดกล่องหยิบเอาเองได้เลย!”
พูดจบก็สะพายห่อผ้าเดินออกไป
หลินหวั่นชิวกลอกตาใส่แผ่นหลัง ทว่ากลับถูกเจียงหงหนิงที่ยกยาเข้ามาเห็นเข้า
เด็กน้อยทำหน้าบึ้งทันที
ดูท่าพี่รองจะพูดถูกผู้หญิงคนนี้อาจสร้างปัญหาอีกคน
เขาวางถ้วยยาลงบนโต๊ะอย่างไม่สบอารมณ์ทำตาขวางใส่หลินหวั่นชิวแล้วบอกว่า “ข้าเตือนไว้ก่อนนะ เ้าอย่าได้คิดหนีเชียวไม่อย่างนั้นข้าจะตีขาเ้าให้หัก!”
โอ้โหเด็กน้อยเจ็ดขวบขู่ว่าจะตีขาให้หักเสียด้วย!
ชายมีแผลเป็นี่สอนน้องชายอย่างไร?
จะสอนให้เสียคนหรือ!
หลินหวั่นชิวยิ้มพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “วางใจเถอะ ข้าจะไม่หนีไปไหนหนีไปแล้วไม่มีข้าวไม่มียากินก็ตายอยู่ดี หงหลิง เ้าน่ารักตั้งขนาดนี้อย่าทำตัวโหดนักจะได้หรือไม่!”
เจียงหงหนิงไม่หลงกลนาง “เ้ามันผู้หญิงชั่วข้าไม่มีทางเชื่อคำพูดเ้าหรอก จะจับตาดูเ้าไว้ให้ดี!”
1K
