หลังจากที่ถูกตัดสายเสียดื้อๆคนตัวสูงจึงเอนหลังพิงกับโซฟาตัวใหญ่ ในแววตาหม่นหมองเล็กน้อยผ่อนลมหายใจคลายความตึงเครียดในร่างกายลง ก่อนจะกดต่อสายไปหานักสืบที่รู้จักทันที
“ฮัลโหลผมมีเื่อยากให้คุณทำ”
[เื่อะไรครับ คุณปกป้อง]
“ช่วยสืบเื่ราวในอดีตของเจนเนตรเทียนทองให้หน่อย”
[ได้ครับ]
หลังจากมอบหมายงานให้เรียบร้อยจึงวางสายหลับตาพริ้ม ความหวาดกลัวของเจนเนตรเมื่อตอนเย็นกระตุ้นความทรงจำที่แสนทรมานให้ผุดขึ้นมาในหัว
‘พิชรักพี่นะ’
เสียงหวานของคนรักเก่ายังคงวนเวียนอยู่ในหัวทั้งที่เื่ราวก็ผ่านมายี่สิบปีแล้ว ั้แ่สมัยยังเป็นักศึกษามหาวิทยาลัยพิชชาคือหญิงสาวคนเดียวที่ปกป้องมอบใจให้
มีแค่เธอเท่านั้นที่เขารักอย่างหมดหัวใจ
‘ช่วยพิชด้วย’
เสียงขอความช่วยเหลืออย่างทุกข์ทรมานของคนรักเก่าทำให้ดวงตาคู่คมเปิดเปลือกตาออกภาพของเด็กสาวที่ถูกไฟแผดเผาต่อหน้าต่อตากำลังฉายซ้ำขึ้นอีกครั้งในหัว
นั่นคือฝันร้ายที่สุดของปกป้องการสูญเสียคนรักไปในครั้งนั้นสร้างรอยแผลลึกให้แก่เขา ถึงขั้นต้องเข้าพบจิตแพทย์เพื่อบำบัดจิตกันเลยทีเดียวใช้เวลาหลายปีกว่าจะทำใจได้ หายกลับมาเป็ปกติ
สามารถใช้ชีวิตได้อย่างไม่ทุกข์ทรมานกระนั้นบางครั้งก็ยังฝันเห็นภาพในอดีต และครั้งนี้ก็เช่นกันเจนเนตรกระตุ้นความรู้สึกเก่าๆ ของเขาให้กลับมาตามหลอกหลอน
แล้วอย่างนี้จะหลับลงได้อย่างไร
พลันลุกขึ้นจากโซฟาตัวใหญ่เดินออกจากโรงแรมหรูคืนนี้ต้องได้แอลกอฮอล์กล่อมประสาทเสียหน่อย ขับรถคันหรูมุ่งหน้าไปยังผับชื่อดังที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมที่พัก
ไม่นานก็มาถึงผับที่ครึกครื้นไปด้วยผู้คนปกป้องแค่อยากดื่ม ไม่ได้อยากมาหาผู้หญิงแต่สายตาของหญิงสาวที่เขาเดินผ่านต่างก็จดจ้องมองมาทางเขาคล้ายกำลังหลงเสน่ห์
ในเมื่อปกป้องสูงยาวเข่าดีอีกทั้งหน้าตาหล่อเหลา ไม่แปลกที่เขาเป็ที่สนอกสนใจของบรรดาหญิงสาวในผับทว่าเวลานี้เขาไม่มีอารมณ์จีบใครจึงไม่ได้หว่านเสน่ห์ให้พวกเธอ เดินตรงดิ่งมาที่เคาน์เตอร์บาร์ก่อนจะสั่งแอลกอฮอล์มากรอกใส่ปากดับกระหาย
ที่สำคัญเพื่อให้ลืมเื่ราวเลวร้ายในชีวิต ตอนนั้นปกป้องไม่อาจช่วยคนรักในกองเพลิงได้แต่ยืนมองเธอถูกเปลวเพลิงครอกจนเสียชีวิต ตึกนั้นก็มอดไหม้ไปพร้อมร่างของเธอแม้แต่เศษซากกระดูกก็ไม่เหลือให้เห็น ราวกับว่า์ตั้งใจกลั่นแกล้งชีวิตเขาพรากเธอไปจากเขานิรันดร
ไม่เหลืออะไรให้ดูต่างหน้า
บัดซบ!
เหตุการณ์ในตอนนั้นทำให้ปกป้องไม่สามารถรักใครได้อีกหัวใจของเขาถูกปิดตายอย่างสิ้นเชิง นั่นคือสาเหตุที่เขายังโสดมาจนอายุสี่สิบปี
ใช่ว่าปกป้องอยากเป็แบบนี้หากแต่เขาไม่สามารถตกหลุมรักใครได้จริงๆ อย่างดีแค่หลงใหลในหน้าตาของหญิงสาวเ่าั้เพียงไม่นานเขาก็เบื่อแล้วเขี่ยพวกหล่อนทิ้ง
ปกป้องเองก็ไม่แน่ใจว่าจะหลงเสน่ห์เจนเนตรได้นานแค่ไหนถึงแม้ว่าจะเห็นเรือนร่างของเธอทุกสัดส่วนแล้วก็เถอะยอมรับว่าเขาอยากเรือนร่างเซ็กซี่นั่น หากในยามปกติต่อให้เธอไม่ได้สติเขาก็จะล่วงล้ำเข้าไปในร่างเล็กอย่างแน่นอน
ทว่าเจนเนตรกลับทำให้อดีตอันเลวร้ายของปกป้องตื่นขึ้นอีกครั้งเขาจึงไม่มีอารมณ์ทำอะไรเธอ ไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอเป็ของเขาไปแล้ว
ปกป้องไม่ใช่สุภาพบุรุษเขาก็แค่ผู้ชายคนหนึ่งที่มีตัณหาอันแรงกล้า มีหรือเขาจะปรานีเหยื่อแสนอร่อยอย่างเจนเนตร
รอให้ปกป้องอารมณ์ดีเมื่อไรรับรองว่าเจนเนตรเสร็จเขาแน่นอน ตอนนี้ปล่อยให้เธอรอดไปก่อนอีกไม่นานเธอจะต้องตกเป็ของเขา
พลางยกแก้วแอลกอฮอล์ขึ้นมาดื่มพยายามคิดเื่ของเจนเนตรเพื่อที่จะลืมใบหน้าสวยหวานของคนรักเก่า ทว่าไม่นานรอยยิ้มหวานของพิชชาก็โผล่เข้ามาในหัวอีกครั้ง
ยอมรับว่าหลายสิบปีที่ผ่านมาปกป้องยังไม่ลืมพิชชาแม้จะพยายามลืมแล้วก็ตามอาจด้วยความรู้สึกผิดและโทษตัวเองที่ไม่สามารถช่วยเธอได้กระมัง จิตใต้สำนึกของเขาจึงลงโทษให้ตัวเองยังจดจำเธอเอาไว้
แม้ว่าที่ผ่านมาจะมีหญิงสาวมากมายเข้ามาในชีวิตก็ไม่ทำให้ปกป้องลืมเื่ราวในอดีตได้ เขายังคงรักฝังใจต่อพิชชาไม่เสื่อมคลาย
“คุณมาคนเดียวเหรอคะ”
เหลือบไปมองต้นเสียงเล็กเห็นหญิงสาวผมสั้นถึงต้นคอ ใบหน้าสวยคม รูปร่างเซ็กซี่กำลังหย่อนกายลงนั่งข้างๆเขา เธอคลี่ยิ้มบางๆ มาให้อย่างอารมณ์ดี
“ครับ”
ตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบผิดจากความรู้สึกหม่นหมองที่ยังแผ่บารมีอยู่ทุกอณูหัวใจ
“ดื่มคนเดียวก็เหงาแย่สิคะหากไม่รังเกียจให้ฉันดื่มเป็เพื่อนไหม”
“ได้สิครับ”
ยกแก้วไปชนแก้วในมือเล็กก่อนจะรินน้ำแอลกอฮอล์ในแก้วใส่ปากหมดแก้วมีคนนั่งดื่มเป็เพื่อนก็ดีเหมือนกัน แต่บอกก่อนว่าปกป้องไม่ได้คิดจีบเธอหรอกตอนนี้เขาแค่อยากดื่มเท่านั้น
“ฉันนลินค่ะหรือเรียกสั้นๆ ว่า ลินก็ได้ ไม่ทราบคุณชื่ออะไร”
นลินแนะนำตัวให้คนตัวสูงที่นั่งอยู่ข้างๆั้แ่เกิดมาจนกระทั่งอายุยี่สิบหก เธอยังไม่เคยเห็นใครหล่อเท่าเขามาก่อนจึงตกหลุมรักเขาั้แ่แรกพบ และคิดว่าหน้าตาของตัวเองไม่ได้ขี้เหร่จนเขาไม่สนใจ
เธอออกจะสวยขนาดนี้รับรองว่าต้องเข้าตาเขาแน่นอน จึงรุกหน้าเข้ามาจีบเขาก่อนอย่างมาดมั่น
“ผมปกป้องครับ”
“อ้อค่ะ ฉันไม่เคยเห็นคุณมาก่อน คุณมาจากที่ไหนคะ”
“กรุงเทพฯ”
“ขอถามได้ไหม”
“ครับ”
“คุณมาทำอะไรที่ขอนแก่นเหรอ”
“มาทำงานครับ”
“ไม่ทราบว่าคุณทำงานอะไรคะ”
แน่นอนว่าชายหนุ่มที่นลินหมายตาเธอต้องอยากรู้ประวัติของเขาอยู่แล้ว โดยเฉพาะปกป้องเธอยิ่งอยากรู้พื้นเพของชายหนุ่มว่าเป็อย่างไร เผื่อว่าอนาคตจะได้สานสัมพันธ์กับเขามากกว่าเพื่อนนั่งดื่ม
“มาดูงานก่อสร้างบ้าน”
“ฉันรู้สึกคุ้นหน้าคุณจัง”
พอได้ยินอย่างนั้นนลินก็พลางคิดถึงไฮโซหนุ่มที่เคยเห็นในสื่อโซเชียลบ่อยครั้ง จะว่าไปแล้ว ปกป้องหน้าตาคล้ายไฮโซอสังหาริมทรัพย์พันล้าน
“ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน”
แม้จะเคยเห็นหญิงสาวมามากมายแต่ปกป้องก็จดจำทุกคนที่เขาเคยจีบได้ เขาไม่เคยเห็นนลินมาก่อนอย่างแน่นอน เพิ่งพบเธอครั้งแรกที่ผับหรูแห่งนี้เท่านั้น
“แหมแน่นอนสิคะ แต่ฉันเห็นคุณในสื่อโซเชียลออกบ่อยค่ะ”
นลินฉีกยิ้มกว้างคาดไม่ถึงว่าจะได้พบกับเพลย์บอยหนุ่มที่ขอนแก่น เขาทั้งหล่อทั้งรวยครบเงื่อนไขของสามีในอนาคตพอดี เธอรู้สึกอยากได้เขามาเสียแล้ว
แม้ว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะเ้าชู้มากเพียงใดทว่านั่นไม่ใช่อุปสรรค นลินมั่นใจว่าสามารถปราบเสือได้อยู่หมัดขอแค่เขาหลงเสน่ห์เธอ ไม่ว่าเื่อะไรเธอก็จัดการได้ทั้งนั้น
“อ้อครับ”
“บังเอิญจังฉันกำลังสนใจโครงการหมู่บ้านหรูของคุณที่กำลังก่อสร้างอยู่”
นลินหาเื่เจอปกป้องด้วยการสนใจสินค้าของเขาเธอรู้ดีว่าต้องใช้วิธีไหนเข้าหาชายหนุ่ม และนี่คือวิธีที่ดีที่สุดต่อจากนี้ค่อยเริ่มหว่านเสน่ห์ให้เหยื่อติดกับดัก
“จริงเหรอครับผมแนะนำคุณได้นะ คุณสนใจโซนไหนบอกผมได้เลย”
“ขอบคุณค่ะฉันอยากดูโครงสร้างบ้านของคุณก่อน คุณพอมีเวลาพาฉันไปดูไหม”
“ได้สิครับผมยังอยู่ขอนแก่นอีกหลายวัน ถ้าว่างวันไหนก็นัดมาได้เลย”
“พรุ่งนี้ค่ะ”
6K
