EP1 การแต่งงานทางการเมือง
ท่ามกลางหมอกหนาทึบของเมืองหลวง ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน ลูกสาวของตระกูลเซี่ย ผู้มีชื่อเสียงในด้านการปกครองและการบริหารบ้านเมือง ถูกบังคับให้แต่งงานกับอ๋องหยางเหว่ยจิ๋น เ้าชายแห่งอาณาจักรฝั่งตะวันตกที่ไม่เคยยอมรับกฎเกณฑ์ใดๆ ในการปกครองประเทศ แต่เพราะสถานการณ์ที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ท่านหญิงเซี่ยจึงต้องยอมจำนนกับการสมรสที่เต็มไปด้วยความคับข้องใจ
อ๋องหยางเหว่ยจิ๋น เป็ชายที่มีเสน่ห์และความสามารถทางการทหาร แต่ในดวงตาของเขากลับมีความลึกลับที่ไม่เคยมีใครเข้าใจ ถึงแม้จะมีผู้หญิงมากมายที่อยากได้เขา แต่เขากลับมีความเป็ตัวของตัวเองสูง ไม่เคยยอมให้ใครมาครอบงำ
หลังจากแต่งงานกัน ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนกลับไม่ราบรื่น ั้แ่วันที่เซี่ยเหมยเมี่ยนย้ายเข้ามาในวังใหญ่ท่านหญิงได้พบกับสภาพความแตกต่างของวัฒนธรรม และอำนาจที่ขัดแย้งกันระหว่างตระกูลเซี่ยและตระกูลหยาง ความเ็าระหว่างทั้งสองยิ่งเพิ่มความตึงเครียดไปอีก
ท่ามกลางหมอกหนาทึบของเมืองหลวง ที่ถูกปกคลุมด้วยความมืดมัวในยามค่ำคืน, วังหยางหลิงยังคงส่องแสงเรืองรองจากตะเกียงทองคำที่ตั้งอยู่ทั่วทางเดินยาวของมัน แม้ในคืนที่ไร้ดวงดาว ท่ามกลางเสียงลมพัดเบาๆ เสียงกลองยาวจากภายนอกก็ดังก้องขึ้น จนะเืใจผู้ที่อยู่ภายในวังแห่งนี้
ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยน ลูกสาวของตระกูลเซี่ยที่มีอำนาจสูงสุดในด้านการปกครอง และการบริหารบ้านเมือง นั่งอยู่ที่โต๊ะในห้องประทับของเธอ ภาพของเธอในชุดคลุมสีทองอร่ามทำให้ห้องที่มืดมิดนี้ดูสว่างขึ้น ท่านหญิงกำลังเขียนจดหมายถึงมารดาของเธอ ภายในจดหมายมีข้อความที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้าและความวิตกกังวลที่เธอไม่สามารถบอกใครได้
"ท่านแม่... ข้าถูกบังคับให้แต่งงานกับอ๋องหยางเหว่ยจิ๋น... ถึงเขาจะชื่อเื่ความมีเสน่ห์ แต่ข้ารู้ดีว่าเขาไม่เคยสนใจใคร แต่เพราะแผนการทางการเมือง ข้าต้องยอมรับชะตากรรมนี้...ข้าไม่อาจหลีกเลี่ยง..."
เสียงเคาะประตูดังขึ้น ขัดจังหวะการเขียนของท่านหญิง เซี่ยเหมยเมี่ยนเก็บจดหมายทันทีและเรียกให้เข้า "เข้ามา," ท่านหญิงพูดเสียงเรียบ
ประตูเปิดออกและเผยให้เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดทหารสีแดงเข้ม เขามีใบหน้าหล่อเหลาแต่ดูจริงจัง เขาคือ จางเหลียง หัวหน้าหน่วยทหารราชองครักษ์แห่งวังหยางหลิง และผู้ซื่อสัตย์ต่ออ๋องหยางเหว่ยจิ๋น
"ท่านหญิง... อ๋องหยางเหว่ยจิ๋นขอให้ท่านมาเข้าเฝ้าตอนนี้"จางเหลียงพูดด้วยน้ำเสียงที่เคารพ แต่ไม่อาจปิดบังความเป็ห่วงในดวงตาของเขา
ท่านหญิงเซี่ยเหมยเมี่ยนก้มมองไปที่มือของตัวเอง ก่อนจะลุกขึ้นช้าๆ
"ข้าจะไปเดี๋ยวนี้..." เธอพึมพำเสียงเบา
7K
