มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

เวลาผ่านไปจนถึงรุ่งสาง ตอนนี้ร่างกายของซูเฉินทั้งหมดปรากฏมีแสงสีเท่าหม่นปกคลุมร่างกายของเขา ซูเฉินค่อยๆลืมตาขึ้นแล้วเขากล่าวกับตนเองว่า"ในที่สุดข้าก็สำเร็จ*กายาต้านสวรรค์*ขั้นที่1 ถ้าไม่ใช้ระดับผู้พิทักษ์ระดับสูงสุดและมีอาวุธเกรดขาวแล้ว อย่าหวังที่ทำร้ายข้าได้"ซูเฉินรู้สึกทึ่งกับวิชา*กายาต้านสวรรค์*จริงๆ สมแล้วที่มันเป็นวิชาป้องกันอันดับหนึ่ง เพียงแค่เขาสำเร็จเพียงขั้นเดียว เขาก็ไม่ต้องกังวลสิ่งใดในอาณาจักรพันบุบผาอีก ขณะนั้นเองซูเฉินก็ได้ยินเสียงชายคนหนึ่งดังมาจากด้านล่างของโรงเตี้ยม"เร็วเข้า รีบไปยังหุบเขาจิตอสูรเร็ว *สุสานนักปรุงยา*ใกล้เปิดแล้ว"ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นเขาก็เลิกคิ้วขึ้นและยิ้มอ่อนออกมา"ได้เวลาแล้วสิน่ะ"จากนั้นซูเฉินก็เริ่มอาบน้ำแต่งตัวและก้าวออกจากโรงเตี้ยมทันที เมื่อเขาออกมาจากโรงเตี้ยม เขาก็สามารถเห็นผู้คนมากมาย ที่กำลังมุ่งหน้าออกจากเมืองจันทร์บุบผาไปทางทิศตะวันตกซูเฉินไม่ได้รีบร้อนใดๆ เขาเดินชมร้านข้างทางอย่างสบายอารมณ์พร้อมกับหาอาหารกินไปด้วย "ไอ้นี้ใช้ได้แหะ"ซูเฉินมองดูเนื้อสัตว์อสูรย่างในมือของเขาแล้วกล่าวชม "ฮ่าๆๆ แน่นอนอยู่แล้ว นี้เป็นสูตรที่ปู่ทวดของปู่ทวดของข้าเป็นคนคิดและส่งต่อกันมากว่า300ปีแล้ว ไม่อร่อยคงอยู่ไม่ถึงทุกวันนี้หรอก"พ่อค้ามองไปยังซูเฉินด้วยรอยยิ้มแสนภูมิใจ เขาไม่สามารถเห็นใบหน้าที่แท้จริงของซูเฉินได้เพราะตอนนี้เขากำลังใส่หน้ากากครึ่งหน้าที่เปิดเผยให้เห็นเพียงดวงตาทั้งสองและปากของเขาเท่านั้นซูเฉินพยักหน้าเห็นด้วย เมื่อเขามายังโลกใบนี้ เขาแทบรู้สึกเบื่ออาหารทั้งสิ้น เพราะรสชาติของที่นี้นั้นห่วยมาก อาหารแต่ล่ะจานแทบไม่มีรสชาติ แต่เมื่อได้ลองเนื้ออสูรย่างนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าอาหารของโลกนี้ก็ไม่ได้แย่ไปซ่ะหมด"ท่านลุงเช่นนั้นข้าเหมาทั้งหมด""ห่ะ? เจ้าพูดจริง นี้ทั้งหมด200ไม้เลยน่ะ เจ้าจะจ่ายไหวรึ"พ่อค้ามองซูเฉินด้วยสายตาตกตะลึงเขาไม่คิดว่า เจ้าเด็กนี้จะมีเงินขนาดนั้น"200ไม้จัดมา! บอกราคามาได้เลย"ซูเฉินยังคงดื่มดำกับเนื้ออสูรย่างในมือของเขา"ได้ๆ ไม้ล่ะ2เหรียญเงิน 200ไม้ก็400เหรียญเงิน"ซูเฉินหันมามองพ่อค้าด้วยสายตาแปลกๆ เขาไม่คิดว่าเนื้อย่างนี้จะถูกขนาดนั้น พ่อค้าที่เห็นซุเฉินมองมาเขาก็รู้สึกโกรธและกล่าวว่า"อะไร? เจ้าไม่มีเงินรึ""ใจเย็นท่านลุง ข้าไม่ได้พูดเลยว่าไม่มีเงิน ข้าแค่ยังตกใจเท่านั้นว่าทำไมราคามันถูกจัง ข้าว่ามันควรขายไม้ล่ะ1เหรียญทองมากกว่า""ถูก? 1เหรียญทอง? เจ้าสมองกลับหรือไง ถ้าข้าขายไม้ล่ะ1เหรียญทองใครจะซื้อ! ข้าเชื่อว่าถ้าข้าเพิ่มราคาเป็น3เหรียญเงินก็ต้องมีผู้คนมากมายบ่นแน่ๆ"ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นเขาพึ่งนึกออก 1เหรียญทองสำหรับผู้คนทั่วไปนั้นมีค่ามากนัก พวกเขาทำงาน1ปีเต็มอาจจะไม่ได้สัก1เหรียญทองด้วยซ้ำ พ่อค้าเห็นซูเฉินเงียบไปนานเขาก็พูดขึ้น"สรุปเจ้าจะเอาหรือไม่200ไม้?"ซูเฉินได้ยินเช่นนั้นเขาก็พยักหน้าและจ่ายไป1เหรียญทองและนำเนื้อย่าง200ไม้ไป จากนั้นเขาก็เริ่มมุ่งหน้าไปหุบเขาจิตอสูร***ณ หุบเขาจิตอสูร ผู้คนมากมายต่างมาร่วมกันที่นี้ พวกเขามองไปด้านหน้าเหนือบรรยากาศ ตอนนี้กำลังมีวังวนขนาดใหญ่ที่กำลังผันผวนและเริ่มก่อตัวขึ้น ซูเฉินได้กล่าวเข้ามาและมองไปยังวังวนนั้นและกล่าวเบาๆว่า"*สุสานนักปรุงยา*ตั้งอยู่ในอีกมิติสิน่ะ และดูเหมือนมันจะเปิดเองทุกๆ5ปี เมื่อมันเปิดจะมีเวลาอยู่ข้างในเพียง1เดือนเท่านั้น"เมื่อซูเฉินพูดจบวังวนนี้ก็สั่นสะเทือนและก็เริ่มเปิดออกเป็นประตูมิติ มันขยายตัวใหญ่กว่า20เมตรก่อนจะหยุดลง ซูเฉินสามารถมองเห็นความมืดมิดภายในได้จากจุดที่เขายืน เมื่อประตูมิตินี้เปิดออกเสร็จสิ้น ชายวัยกลางคนคนหนึ่งก็ก้าวออกมาจากฝูงชน เขามีใบหน้าที่องอาจสวมชุดสีทองและมีมงกุฎอยู่บนศรีษะของเขา สามารถบอกได้ทันทีว่านี้คือกษัตริย์ของอาณาจักรพันบุบผาเขามองฝูงชนรอบหนึ่งก่อนจะกล่าวว่า"วันนี้ได้มาถึงอีกครั้งหลังจากผ่านมา5ปี ในที่สุด*สุสานนักปรุงยา*ก็เปิดขึ้นอีกครั้ง ขุมทรัพย์และสมุนไพรมากมายอยู่ภายใน ผู้ที่แสว่งโชคสามารถเข้าไปเสี่ยงดวงได้ แต่! โปรดจำไว้ทุกครั้งที่*สุสานนักปรุงยา*ปิดตัวลง ผู้ที่ออกมาได้มีเพียง1ใน3จากทั้งหมดเท่านั้น เพราะฉะนั้นให้จำเอาไว้ ภัยอันตรายมีอยู่ทุกที่จงระหว่างและอย่าประมาท สุดท้ายข้า ซีฮัน กษัตริย์แห่งอาณาจักรพันบุบผา

ขอเปิด*สุสานนักปรุงยา*อย่างเป็นทางกัน!!!"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่53

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่53

คล้ายกับเรื่องมรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!! ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้