เวียร์น่าร่ายเวทย์ผ่านโทรศัพท์มือถือในมือก่อนจะยิงสัญญาณขึ้นไปบนท้องฟ้าเพื่อให้นักเรียนกลุ่มก่อนหน้าที่เดินทางเข้าไปในค่ายออกมารวมตัวกัน แม้มันจะเป็เื่ยากที่จะออกมารวมตัวเพราะในค่ายมีการโจมตีระหว่างกฤตินและโดมินิค เธอกลับไม่สน ส่งคนเข้าไปบอกเื่ราวเพื่อเกลี้ยกล่อมให้การต่อสู้ที่กำลังเกิดหยุดลงแล้วหันมาจัดการกับอาร์เดลก่อน การต่อสู้ของพวกเขาต่อให้จะมีผู้ชนะ สุดท้ายอาร์เดลที่อยู่ด้านนอกจะเป็ฝ่ายชนะทั้ง 3 วิทยาลัย อย่างไรก็ตามคำสั่งของเวียร์น่าที่ถูกส่งผ่านเข้าไปในค่ายกลับถูกจอร์จขัดขวางด้วยการให้นักเรียนของอาร์เดลที่ได้ทรัพยากรจากทางเฟลิกซ์เมื่อครู่นี้ โยนทรัพยากรเข้าไปในค่ายเพื่อให้การต่อสู้ของทั้ง 3 วิทยาลัยดำเนินต่อไป เพื่อแย่งทรัพยากรเหล่านี้
“แอนเดอร์สัน แอนเดอร์สันใช่ไหม นายมาจากตระกูลไหน”
“เฟียร์ ฉันแอนเดอร์สัน เฟียร์ หรืออีกในชื่อหนึ่งที่เคยใช้และในอนาคตก็อาจจะกลับไปใช้ ฉันแอนเดอร์สัน สกอร์เปี้ยนส์”
เวียร์น่ากัดฟัน ข้อมูลที่เธอสืบมาผิดพลาด เธอไม่คิดว่าจะมีคนที่สามารถตลบหลังเธอได้แบบนี้ เดิมทีเธอรู้สึกดีใจกับการทดสอบครั้งนี้เพราะมีนายน้อยของตระกูลใหญ่เข้าร่วมน้อยกว่าทุกปี นอกจากเธอ ปีแอร์ จอร์จและโซเดียร์แล้ว นอกนั้นเป็เพียงสมาชิกในตระกูลใหญ่เท่านั้น แต่เธอไม่นึกว่าจะมีตัวแปรสำคัญอย่างแอนเดอร์สันถูกเก็บซ่อนเอาไว้
บรึ้ม!
การต่อสู้ภายในค่ายดำเนินต่อไป นักเรียนของเฟลิกซ์ที่ได้รับคำสั่งให้ถอยกลับออกมาไม่เป็ไปตามที่คิด พวกเขาถูกโดมินิคและกฤตินปิดทางเอาไว้ ส่งผลให้ต้องต่อสู้กัน เมื่อเธอเห็นว่าการอยู่ด้านนอกจะต้องเผชิญหน้ากับอาร์เดลที่มีคนอยู่มากกว่าสองพัน เธอจึงพาคนกลุ่มสุดท้ายของเฟลิกซ์เข้าไปในค่ายทันที อย่างน้อยหากเธอสามารถคุยกับวิทยาลัยทั้ง 2 ได้ โอกาสต่อสู้กับอาร์เดลก็ยังคงมี
“เข้าไปด้านใน!”
นักเรียนเฟลิกซ์พุ่งตัวเข้าไปด้านใน จากนั้นพวกเขาก็รอให้นักเรียนอาร์เดลตามเข้าไป ทว่านักเรียนอาร์เดลกลับทำในสิ่งที่ต่าง พวกเขาไม่ได้ปรากฎตัวต่อหน้าวิทยาลัยโดมินิคและกฤติน ทำเพียงใช้เวทย์ดินปิดทางเข้าออกปล่อยให้วิทยาลัยทั้ง 3 ต่อสู้กันเพื่อแย่งทรัพยากรที่อาร์เดลโยนเข้ามาด้านในเมื่อครู่นี้
“แอนเดอร์สัน ดูเหมือนว่าเวียร์น่ากำลังจะพานักเรียนเฟลิกซ์หลีกเลี่ยงการต่อสู้นะ”
โซเดียร์ชี้ไปยังกลุ่มของเวียร์น่า เธอไม่ได้เข้าไปต่อสู้ แต่กำลังพยายามถอยหลับออกไปชิดกำแพงด้านทิศตะวันออก ปล่อยให้กฤตินและโดมินิคต่อสู้กัน
“เธอคงจะปล่อยให้ทั้งสองวิทยาลัยต่อสู้กันจนจบ จากนั้นก็เข้าไปยื่นข้อเสนอให้ร่วมมือกันจัดการกับเรา ดูเหมือว่า 3 วิทยาลัยจะมีมากเกินไปจนทุกคนไม่คิดจะร่วมมือกันจึงรอให้เหลือเพียง 2”
แอนเดอร์สันรู้สึกสะใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าวิทยาลัยโดมินิคจะขาดผู้วางแผนมากขนาดนี้ เพียงแค่เขากระตุ้นด้วยทรัพยากรพวกเขาก็ต่อสู้แย่งชิงกับกฤตินจนมีนักเรียนถูกเคลื่อนย้ายออกไปจากการทดสอบมากมาย ทางฝั่งกฤตินแม้จะมีปีแอร์พวกเขากลับถูกส่งออกไปไม่ต่างกัน ด้วยการใช้หอกทั้ง 5 ของโดมินิคปะทะกับปีแอร์เอาไว้นั้น ทำให้นักเรียนโดมินิคสามารถต่อสู้กับกฤตินได้อย่างง่ายดาย ภายใต้จำนวนนักเรียนค่อยๆลดจำนวนลงไป เฟลิกซ์กลับพยายามถอยห่างมองจ้องวิทยาลัยทั้งสองที่กำลังสู้กันไม่คิดจะเข้ามายุ่งเลยสักนิด
“คุณเวียร์น่า เรายังมีทางชนะไหม”
“ยังมีโอกาส แต่ก็น้อยมากเพราะยังไม่เห็นทรัพยากรทางฝั่งอาร์เดลเลย”
เวียร์น่าคิดว่าถ้าพวกเธอลงมือโจมตี ผลสุดท้ายเธอก็จะเป็ฝ่ายพ่ายแพ้เช่นเคย เนื่องจากอาร์เดลไม่ยอมเปิดเผยทรัพยากรที่พวกเขาเลยสักนิด ดังนั้นการต่อสู้ที่เกิดขึ้นจึงเป็การฆ่ากันอย่างเสียเปล่าเท่านั้น หากว่าเอาชนะได้ สุดท้ายก็จะเสียทุกอย่างให้อาร์เดลเช่นเดิม
“ทุกคนฟังก่อน ทุกคน!”
เวียร์น่าร้องะโ นี่เป็วิธีสุดท้ายแล้วที่จะสู้กับอาร์เดล หากจำนวนนักเรียนทั้ง 3 วิทยาลัยลดจำนวนลงมากกว่านี้ผลสรุปของการทดสอบอาร์เดลจะเป็ผู้ชนะ
“ได้ จะไม่ฟังก็ได้ งั้นฉันจะบอกความจริงให้ฟัง ตอนนี้อาร์เดลเป็ผู้ควบคุมทุกอย่าง ต่อให้เราจะต่อสู้จนชนะ ทรัพยากรที่กำลังแย่งกันก็ไม่เพียงพอจะเอาชนะอาร์เดลได้ และต่อให้วิทยาลัยในหมู่พวกเราชนะสุดท้ายอาร์เดลก็จะเข้ามากลืนกินพวกเราเช่นเดิม ดูสิ ดูพวกเขาก่อนด้วยจำนวนนักเรียนที่เหลือมากกว่าสองพัน พวกนายคิดเหรอว่าจะเอาชนะอาร์เดลในสถานการณ์ตอนนี้ได้ ร่วมมือ ฉันบอกให้พวกเราร่วมมือก่อน โค่นล้มอาร์เดลได้เราค่อยมาฆ่ากัน!!!”
บรึ้ม!
การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป ไม่มีใครสนใจเสียงของเวียร์น่าเลยสักคน แอนเดอร์สันที่เห็นท่าทางของเวียร์น่าทำให้เขารู้สึกสงสาร เนื่องจากว่านักเรียนที่เหลืออยู่ตอนนี้ กลุ่มหนึ่งเป็พวกหัวแข็ง้าแสดงความแข็งแกร่งโดยใช้กำลังตัวเองเข้าแย่งชิง ในหัวของพวกเขาคิดเพียงแค่ว่าตัวเองเหนือกว่าทุกๆคน ไม่เกรงกลัวใครหน้าไหน
ส่วนอีกกลุ่มเต็มไปด้วยเกียรติ หากต่อสู้แล้วพวกเขาจะไม่มีทางหันหลัง ส่งผลให้โดมินิคและกฤตินต่อสู้กันให้ตายไปข้าง ไม่มีใครฟังที่เธอวิเคราะห์เลยสักนิดเดียว
ตู้ม!
กำแพงค่ายทางทิศใต้ถูกทำลายทิ้งจนเผยให้เห็นรูขนาดใหญ่ ทันใดนั้นมอนสเตอร์ 15 ปีก็พุ่งเข้ามาด้านในค่ายสร้างความใให้เวียร์น่าเป็อย่างมาก ในระหว่างทางเดินมายังอาร์เดลเธอส่งคนออกไปสำรวจมอนสเตอร์แล้ว ปรากฎว่าพวกมันยังคงชุกชุมเช่นเดิม ไม่มีใครเข้าไปล่าพวกมัน แต่ตอนนี้มอนสเตอร์ที่บุกมานั้นกลับอยู่เหนือการคาดหมาย เธอจึงหันมองจ้องไปยังแอนเดอร์สันที่กำลังยิ้มอยู่บนกำแพง เขายังคงหันมองจ้องมายังเธอด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“ฟัง ตอนนี้โอกาสเป็ที่ 1 ของเราหายไปแล้ว” เวียร์น่ายอมรับความจริง อย่างไรก็ตามเธออยากจะลองเสี่ยงดูสักครั้งเผื่อความจริงจะถูกทำลายได้
“แต่เราไม่สามารถออกจากการทดสอบด้วยมือที่ว่างเปล่าแบบนี้”
“คุณเวียร์น่าเราจะทำยังไง ตอนนี้เข้าขั้นวิกฤตแล้ว”
“ฉันมีแผน” เวียร์น่ามองไปรอบๆ หนทางรอดมีเพียงเส้นทางเดียวเท่านั้นในตอนนี้
“จำที่ฉันพูดเอาไว้ ทิ้งทุกอย่างแล้วมุ่งเป้าไปยังทรัพยากรที่กำลังถูกแย่งชิง หลังจากคว้าได้แล้วให้วิ่งขึ้นไปบนกำแพง”
“คุณ้าจะล่อให้วิทยาลัยกฤตินและโดมินิคขึ้นไปสู้กันบนกำแพงพร้อมกับลากวิทยาลัยอาร์เดลให้ร่วมต่อสู้ด้วย”
“ใช่ แต่วิธีนี้มันก็เสี่ยงเช่นกัน คนของเราจะหลุดออกจากการทดสอบเป็จำนวนมาก แต่จงจำเอาไว้ว่าหากการทดสอบจบลง แม้คนของเราจะเหลือ 1 คน หากอีกฝ่ายไม่เหลือวิทยาลัยของเราก็จะเป็อันดับ 1 ”
“พวกเราเข้าใจแล้ว”
“เริ่มแผนได้!”
เวียร์น่าใช้เวทย์ให้สัญญาณส่งขึ้นไปบนท้องฟ้า ทำให้นักเรียนเฟลิกซ์กระจายตัวกันเข้าไปในการต่อสู้ที่กำลังวุ่นวาย เป้าหมายของพวกเขาคือการเข้าไปแย่งทรัพยากรแล้ววิ่งขึ้นกำแพงเพื่อล่อให้าวิ่งเข้าหาอาร์เดล ทันทีที่เวียร์น่าลงมือแอนเดอร์สันต่างฉีกยิ้ม เนื่องจากว่าตอนนี้ทุกอย่างเป็เหมือนที่เขาคาดการณ์เอาไว้แล้ว
แอนเดอร์สันไม่ได้้าทำให้วิทยาลัยอาร์เดลเป็ที่ 1 เท่านั้น การทำให้วิทยาลัยอาร์เดลเป็ที่ 1 ชื่อเสียงของเขาไม่สามารถกระจายไปไกลได้ แต่หากเขาสามารถเป็อันดับ 1 ของวิทยาลัยอันดับ 1 มันจะทำให้เื่ของเขากระจายออกไปไกลกว่าเดิม แต่การจะเป็อันดับ 1 ในหมู่นักเรียนดูยากเกินไป เขาไม่สามารถจัดการกับนักเรียนเป็พันได้ ดังนั้นาที่กำลังเกิดขึ้นตรงหน้าโดยมีนักเรียนเฟลิกซ์ลากปัญหาเข้ามาหาอาร์เดล ส่งผลให้ความยากในการเป็อันดับ 1 ของแอนเดอร์สันลดน้อยลง
“แอนเดอร์สัน มีแผนต่อไปไหม” โซเดียร์หันมอง เธอ้าคำตอบจากแอนเดอร์สัน ตอนนี้คนของพวกเขาต้องเข้าร่วมาแล้ว แอนเดอร์สันกลับหันหน้ามายิ้มให้เธอจากนั้นก็พุ่งตัวเข้าร่วมาไม่มีการพูดจาใดๆอีก
“แสดงว่าเราจะชนะสินะ” โซเดียร์ชักดาบและพุ่งเข้าไปในาเช่นเดียวกัน ทางฝั่งของจอร์จที่ถูกลากปัญหาเข้ามาให้นั้นเขาก็พุ่งเข้าไปในการต่อสู้มากมายที่กำลังเกิดขึ้นทุกมุมของค่ายอาร์เดล
บรึ้ม!
ผัวะ!
หมัดเตะเข้าใต้กรามส่งผลให้นักเรียนคนหนึ่งหลับกลางอากาศล้มตัวลงไปนอนบนพื้นดิน หลังจากถูกอัดจนสลบวงเวทย์จากกรรมการก็ได้เปิดใช้ดึงตัวของเขาออกไปจากสนามรบ การดึงนักเรียนที่เพียงแค่สลบออกไปนั่นเพราะว่าตำแหน่งที่เขาสลบคือใจกลางา ดังนั้นเขาจึงถูกมองว่าตายไปแล้วไม่สามารถตื่นขึ้นมาแก้ตัวในการทดสอบได้อีก
ซึ่งการที่แอนเดอร์สันใช้กำปั้นแทนการร่ายเวทย์ นั่นก็เพราะว่าการเป็นักเวทย์ 29 ปีส่งผลให้เขามีพละกำลังเพิ่มขึ้นกว่าปกติ พลังเวทย์ในร่างกายไม่ใช่แค่มีไว้สำหรับร่ายเวทย์ มันสามารถเสริมความแข็งแกร่งร่างกายให้กับเขาได้ด้วยแอนเดอร์สันจึงไม่จำเป็ต้องใช้เวทย์กับนักเรียนที่มีระดับพลัง 5 - 20 ปี
ผัวะ ผัวะ!
หมัด เท้า เข่า ศอก ทั้งหมดคืออาวุธที่แอนเดอร์สันโจมตี ระหว่างที่เขากำลังวิ่งมุ่งหน้าไปเรื่อยๆนี้ เวียร์น่าที่เห็นว่าแอนเดอร์สัน้าปะทะ เธอจึงร่ายเวทย์เสริมลงไปบนร่างกายส่งผลให้เธอแข็งแกร่งกว่าเดิม
“คิดจะจัดการผู้สั่งการเพื่อให้าที่กำลังเกิดเป็การตะลุมบอลของเด็กๆสินะ แต่จะทำได้ไหมมันก็อีกเื่”
บรึ้ม!
พลังเวทย์สีฟ้าไหลทะลักออกมาจากร่างกายของเวียร์น่าเปิดเผยพลังเวทย์ 29 ปีของเธอให้ทุกคนที่อยู่รอบข้างััถึง แอนเดอร์สันที่รู้ั้แ่แรกเกี่ยวกับพลังเวทย์ของเธอเขากลับไม่ตื่นตะลึง ทำเพียงเขียนวงเวทย์กลางอากาศระหว่างวิ่งเข้าหาเธอ
“หลบไป ถ้าไม่อยากถูกลูกหลง”
คำสั่งจากเวียร์น่ากระจายไปรอบๆ เหล่านักเรียนที่ััได้ถึงความหนาวเย็นเสียดแทงเข้าถึงกระดูกต่างวิ่งกระจายกันออกไปรอบๆ ไม่มีใครกล้าอยู่ใกล้เวียร์น่า ทันใดนั้นแอนเดอร์สันก็ทะลวงเข้ามายืนในวงล้อมที่นักเรียนหลีกหนีพลังเวียร์น่า ก่อนที่เขาจะััได้ถึงความหนาวเย็นของอากาศที่ลดต่ำลง
“แค่เวทย์ของเราก็ห่างชั้นกันแล้วแอนเดอร์สัน นายคิดว่าลมจากตระกูลเฟียร์จะเอาชนะน้ำแข็งของตระกูลโทรฟ่าได้อย่างนั้นเหรอ”
“เธอลองคาดการณ์ดูสิ ว่ามันจะเอาชนะได้ไหม ” แอนเดอร์สันฉีกยิ้มกว้าง เป็จังหวะเดียวกันกับเวทย์ภูติสายลมจำแลงร่างร่ายสำเร็จ ส่งผลให้บนหัวของเขามีร่างจำแลงของตัวเองอยู่ในรูปลักษณ์พลังเวทย์ขนาดเท่าเม็ดถั่วปรากฎออกมา ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็ได้กระตุ้นเวทย์ไปยังขา แขน ส่งผลให้เธอเคลื่อนไหวได้รวดเร็วขึ้นจากอุปกรณ์เวทย์ที่สวมใส่ แอนเดอร์สันที่เห็นอีกฝ่ายพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วไว เขาจึงสั่งให้พลังเวทย์ส่งผ่านไปยังร่างจำแลงก่อนจะนำมาคลุมร่างส่งผลให้เขาตัวเบากว่าเดิม ทันทีที่เวียร์น่าพุ่งเข้ามาถึงแอนเดอร์สันได้ยื่นมือไปด้านหน้าด้วยการชูนิ้วชี้และนิ้วกลางแสดงท่าทางให้เหมือนกับปืนจ่อไปยังใบหน้าของเธอ
ปิ้ว!
3K
![เจ้าหนี้เงินตรา….ปรารถนาดวงใจ SS1 [ อีบุ๊ควันที่ 15 | ตอนใหม่ 2 ทุ่ม ของทุกวัน ]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1781014103_92175422.webp)
