ความเ็ปแปลบปลาบพุ่งทะลุจากจุดเชื่อมต่อขึ้นไปถึงกะโหลกของมิ้นร่างบางกระตุกเกร็งแน่นราวกับถูกไฟช็อตกลีบเนื้ออ่อนนุ่มที่ไม่เคยถูกบุกรุกขนาดนี้ถูกยืดขยายจนถึงขีดสุดในชั่วพริบตาดุ้นเอ็นร้อนผ่าวที่มิดโคนฝังแน่นจนััได้ถึงการเต้นตุบ ๆของเส้นเืใหญ่ตรงโคนราวกับมันมีชีวิตเป็ของตัวเองและกำลังประกาศเธอทั้งตัว
“อ๊า… อ๊ายยย… เจ็บ… เจ็บค่ะ…!”
เสียงร้องของมิ้นแตกพร่าผสมระหว่างความเจ็บและความตื่นตระหนก น้ำตาไหลพรากไม่หยุด มือเล็ก ๆผลักอกแกร่งของจินฮยอกอย่างอ่อนแรง แต่ยิ่งดิ้นเขายิ่งกดสะโพกเธอลงแน่นกว่าเดิมมือใหญ่ข้างหนึ่งขยับขึ้นมาปิดปากเธอไว้แน่น อีกข้างล็อคเอวบางไม่ให้ขยับหนี
“เงียบ”
เขากระซิบเสียงต่ำใกล้ใบหู
“บทเรียนนี้ต้องใช้เสียงก็จริง…แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้”
จินฮยอกไม่ขยับทันทีเขาปล่อยให้ร่างกายของมิ้นปรับตัวกับความคับแน่นมหาศาลนั้นก่อนช่องทางภายในที่ร้อนชื้นและตีบตันค่อย ๆ เริ่มคลายตัวออกเล็กน้อยตามแรงดันแต่ทุกครั้งที่กล้ามเนื้อภายในเกร็งประท้วงมันกลับทำให้ลำเอ็นของเขาถูกบีบรัดแน่นจนเขาต้องกัดฟันแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง
“รู้สึกว่า… เธอกำลังกินผมอยู่นะ”
เขาพูดพร่าขณะค่อย ๆ ยกสะโพกเธอขึ้นช้า ๆจนเกือบหลุดออกมา เหลือเพียงส่วนหัวบานที่ยังค้างอยู่ตรงปากทางเข้าก่อนจะกระแทกสวนกลับขึ้นไปอีกครั้งอย่างแรงพอประมาณ
“อึก! อ๊าาา—!”
มิ้นตัวโยน ศีรษะซบลงกับไหล่กว้างของเขาน้ำตาไหลอาบแผ่นหลังกว้างนั้น เสียงครางที่หลุดออกมาจากลำคอถูกบดขยี้จนพร่าเลือน
จินฮยอกเริ่มตั้งจังหวะใหม่ไม่เร็วรุนแรงเหมือนเมื่อครู่ แต่เป็การกระแทกช้า ๆ ลึก ๆทุกครั้งที่ดันขึ้นไปจนสุด เขาจะบิดสะโพกเล็กน้อยให้ส่วนหัวถูไถไปตามจุดเสียวลึก ๆภายใน จนมิ้นต้องกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเพื่อกลั้นเสียง
“อย่ากลั้น” เขาสั่งมือที่ปิดปากเธอเปลี่ยนมาเป็จับคางให้เงยหน้าขึ้น “ฉันอยากได้ยิน…อยากได้ยินเสียงที่เธอพยายามกลั้นอยู่”
เขากระแทกแรงขึ้นอีกนิดมืออีกข้างเลื่อนลงไปบีบเคล้นเนินอกอวบที่เด้งตามแรงกระแทก หัวนมสีชมพูแข็งเป็ไตเขาใช้นิ้วบี้บีบแรงจนมิ้นสะดุ้งโหย่ง
“อ๊า… อ๊าห์… ไม่… อย่า…”
“เสียงดีขึ้นแล้ว” เขายิ้มมุมปาก“แต่ยังไม่พอ… ยังเบาเกินไป”
จินฮยอกเปลี่ยนท่าเขาดึงร่างมิ้นให้หันหลังให้ ก่อนจะกดตัวเธอลงนั่งคร่อมตักในท่าควบม้ากลับหลังมือใหญ่จับสะโพกทั้งสองข้างแล้วเริ่มยกขึ้น-กดลงเองตามจังหวะที่เขา้า
ทุกครั้งที่กดลงมิ้นจะร้องครางออกมาดังขึ้นเรื่อย ๆ เสียงที่เคยพร่าเลือนเริ่มชัดเจนขึ้นเป็เสียงหวานปนเจ็บปนเสียวที่หลุดจากลำคอไม่ขาดสาย
“อ๊า… อ๊าา… จินฮยอก… ช้า ๆ… อ๊ายย…”
“เร็วขึ้นสิ” เขาตวาดเบา ๆก่อนจะเร่งจังหวะให้หนักหน่วง มือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปด้านหน้าลูบไล้ตรงจุดที่ทั้งคู่เชื่อมต่อกัน นิ้วกลางกดลงตรงเม็ดเล็กที่บวมช้ำแล้วถูวนเร็วๆ
มิ้นสะดุ้งสุดตัวร่างกายเกร็งกระตุกทันใด ความเสียวซ่านพุ่งทะยานจากจุดนั้นขึ้นสมองจนขาวโพลน
“จะ… จะไม่ไหวแล้ว… อ๊าาา…!”
“ยังไม่ให้แตก”จินฮยอกกระชากสะโพกบางของมิ้นลงแรง ๆ อีกครั้งจนมิดโคน แล้วหยุดนิ่งค้างลำเอ็นร้อนผ่าวไว้ลึกที่สุดจนเธอรู้สึกได้ถึงการเต้นตุบ ๆของมันราวกับหัวใจดวงที่สอง “บอกก่อน… บอกว่าอยากให้ฉันทำต่อ”
มิ้นตัวสั่นสะท้านน้ำตาไหลพรากลงมาตามแก้มขาวซีด เธอกัดฟันแน่นจนริมฝีปากช้ำเธอพึมพำเสียงสั่นแทบไม่ได้ยิน
“…ทำ… ต่อ… ค่ะ…”
“เสียงดังกว่านี้” เขาตวาดต่ำ
มิ้นสูดหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะพูดเสียงสั่นแต่ดังขึ้น
“…ทำต่อเถอะค่ะ… อย่าหยุด…ฝึกหนูต่อเลยค่ะ…”
จินฮยอกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจก่อนจะเริ่มขยับอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีการไว้ชีวิตเขากระแทกสะโพกขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง มือทั้งสองข้างจับสะโพกเธอไว้แน่นทุกการเคลื่อนไหวดังสนั่นเสียงเนื้อกระทบเนื้อผสมกับเสียงครางที่มิ้นพยายามกลั้นแต่กลั้นไม่อยู่
“ดังกว่านี้สิมิ้น… ร้องออกมาให้ดัง ๆเหมือนตอนซ้อมร้องเพลง” เขาสั่งเสียงพร่า ขณะที่กระแทกแรงขึ้น “ถ้าเสียงเบาฉันจะถ่ายคลิปใหม่…”
“อ๊าาา! อ๊ายยย! จินฮยอก… ลึก…ลึกเกินไป… อ๊าห์…!”
เสียงครางของมิ้นดังขึ้นเรื่อย ๆตามแรงกระแทก เธอพยายามกลั้น แต่ทุกครั้งที่เขาดันขึ้นลึกจนสุดเสียงหวานใสที่เคยใช้ร้องเพลงหวาน ๆก็ถูกบังคับให้หลุดออกมาในรูปแบบที่หยาบโลนและสั่นเทา
แผ่นหลังขาวเนียนราวผ้าไหมของมิ้นโผล่พ้นผมยาวที่เปียกชุ่มเหงื่อผิวขาวนวลนั้นสะท้อนแสงไฟในห้องซ้อมร้องเพลงสลัว ๆ ทำให้เห็นรอยแดงจาง ๆจากการจับและบีบเมื่อครู่รอยนิ้วมือสีชมพูเข้มปรากฏชัดเจนบนแผ่นหลังเรียบเนียนตรงกลางกระดูกสันหลัง
เขายกมือขึ้นลูบไล้แผ่นหลังนั้นช้า ๆจากต้นคอลงมาถึงเอวบาง ก่อนจะกดนิ้วลงเบา ๆ ที่รอยแดง แล้วกระแทกสะโพกขึ้นแรง ๆพร้อมกัน
“อ๊าาาา—! ไม่ไหวแล้วค่ะ… อ๊ายยย!”
แผ่นหลังขาวสั่นระริกตามจังหวะกระแทกกล้ามเนื้อเล็ก ๆ เกร็งและคลายตัวเป็ระลอก เหงื่อไหลย้อยลงมาตามร่องกลางหลังกลายเป็น้ำใสที่ไหลลงไปถึงร่องก้นกลมกลึง จินฮยอกเอื้อมมือไปลูบเหงื่อนั้นก่อนจะยกนิ้วขึ้นมาดูดเบา ๆ
“เสียงดีขึ้นแล้ว… แต่ยังไม่สุด”เขากระซิบข้างหู ก่อนจะเร่งจังหวะให้หนักหน่วงยิ่งขึ้นมือข้างหนึ่งเลื่อนลงไปด้านหน้า ถูวนตรงเม็ดเล็กที่บวมช้ำ นิ้วกลางกดและบี้แรง ๆจนมิ้นสะดุ้งสุดตัว
“จะ… จะแตกแล้วค่ะ… อ๊าาา… จินฮยอก…ดังขนาดนี้… พอแล้วนะคะ…”
“ยังไม่พอ” เขาตวาด “ร้องดังกว่านี้… ”
มิ้นกัดฟันแน่น แต่ร่างกายทรยศเธอร้องออกมาดังลั่นห้องซ้อม
“อ๊าาาา! จะแตกแล้วค่ะ… อ๊ายยยย!จินฮยอก… หนู… หนู… อ๊าห์…!”
ร่างบางเกร็งแน่นช่องทางภายในบีบรัดลำเอ็นของเขาจนแทบขยับไม่ได้ จินฮยอกกัดฟันแน่นกระแทกอีกสามสี่ครั้งแรง ๆ จนแผ่นหลังขาวของมิ้นโค้งงอสุดแรงรอยนิ้วมือใหม่ปรากฏเพิ่มบนผิวเนียนนั้น
“รับไว้…”
เขากดสะโพกเธอลงแนบสนิทร่างกายเกร็งกระตุกพร้อมกัน หยาดน้ำกามร้อนจัดพุ่งฉีดเข้าไปลึกที่สุดระลอกแล้วระลอกเล่า จนมิ้นรู้สึกได้ถึงความอุ่นที่แผ่ซ่านเต็มท้องน้อยแผ่นหลังขาวสั่นเทิ้ม หยาดเหงื่อและน้ำตาไหลลงมาปนกัน
มิ้นร้องครางยาว เสียงแตกพร่าจนแทบขาดใจร่างกายกระตุกหลายครั้งก่อนจะทรุดลง เธอหอบหายใจรัว น้ำตายังไหลไม่หยุด
จินฮยอกกอดร่างที่สั่นเทาของเธอไว้แน่นมือใหญ่ลูบเรือนร่างที่เต็มไปด้วยเหงื่อนั้นเบา ๆก่อนจะกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงที่ยังคงพร่า
“ดีมาก… เสียงของศิลปินนะ…มันต้องเป็แบบนี้”
เขาจูบลงที่ไรผมเปียกชุ่มก่อนจะพูดต่อเบา ๆ แต่ชัดเจน
“พรุ่งนี้… ฉันหวังว่าเธอคงจะเตรียมคอและปอดให้พร้อม สำหรับอัดเพลงนะ”
18K
