Chapter 24
เป็แบบนี้ไปได้ยังไง
พิมพ์ดาวตัดสินใจไปเที่ยวเล่นกับเตชินต่อโดยไม่นึกสนใจอัศวินเธอออกมาจากร้านอาหารโดยที่อัศวินก็ไม่ทันเห็นว่าเธอออกมากับเตชิน
“พิมพ์อยากไปที่ไหนอีกมั้ย พี่จะพาไป”
ตอนนี้เตชินพาพิมพ์ดาวมากินขนมหวานต่อที่ร้านบิงซูชื่อดังตอนนี้เองก็เริ่มค่ำแล้ว
“อยากค่ะ ไปที่ไหนก็ได้”
พิมพ์ดาวตอบออกไปแบบนั้นเพราะอยากจะประชดประชันอัศวินผู้เป็พี่ชาย
“ไปที่ไหนก็ได้นี่คือที่ไหน? มีพิเศษในใจมั้ย?”
ปกติแล้วเตชินไม่ใช่พวกจะมาตามง้อตามใจหญิงแบบนี้เขาไม่สนใจซะด้วยซ้ำเพราะมีแต่ผู้หญิงต้องวิ่งเข้าหา
แต่กับพิมพ์ดาวนั้นเขารู้สึกพิเศษด้วยอย่างบอกไม่ถูก
“ไม่รู้สิคะ แค่อยากจะออกไปข้างนอกไม่อยากกลับบ้าน”
พูดพร้อมกับทำหน้ายู่เพียงแค่นึกถึงอัศวินที่ยืนรอทำหน้าั์หน้ามารก็เบื่อจะแย่ ทีตัวเองยังออกไปเที่ยวเล่นกับคนอื่นได้ทำไมเธอจะไปบ้างไม่ได้
“อัศวินพี่ชายพิมพ์เขาดูดุนะ”
จากที่ตอนแรกกำลังจะตักชิ้นแตงโมกลมๆบนน้ำแข็งบิงซูขึ้นมากินก็กลับชะงักลงเมื่อเตชินเอ่ยถึงอัศวิน
“ก็ประมาณนั้นค่ะ คงจะแค่เป็ห่วง”
ตอบออกไปแบบนั้นแม้ในใจจะรู้ อัศวินไม่ได้รักใคร่หรือเป็ห่วงอะไรเธอขนาดนั้นหรอกเขาก็แค่หวงของเล่นที่ตัวเองเคยได้อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าสักวันของเล่นชิ้นนี้หายไปเขาจะมีอาการยังไง
“ดีจังนะมีพี่ชายคอยเป็ห่วงด้วย”
เตชินพูดออกมาจากหัวใจจริงๆ เขาเองไม่มีพี่น้องเลยไม่เข้าใจความรู้สึกนั้นและเขาก็ไม่รู้ด้วยว่าอัศวินและพิมพ์ดาวไม่ใช่พี่น้องแท้ๆกัน
“คงแบบนั้นมั้งคะ พี่เตชินอยากไปไหนเป็พิเศษมั้ย”
พิมพ์ดาวเปลี่ยนเื่ไม่อยากคุยถึงเื่นี้อีกเพราะความเป็จริงก็รู้กันอยู่แก่ใจ เธอไม่ใช่น้องสาวแท้ๆของอัศวินและที่สำคัญความสัมพันธ์ของทั้งคู่ในตอนนี้มันเกินกว่านั้นไปแล้ว
“ที่จริงก็มีอยู่นะ แต่พิมพ์จะอยากไปรึเปล่า?”
สถานที่ที่เตชินคิดนั้นก็คือ…
“ที่นี่เหรอคะพี่เตชิน”
พิมพ์ดาวมองสถานที่ตรงหน้าพร้อมกับลอบกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอช้าๆมันเป็สถานที่ที่เธอไม่อยากมาที่สุด
“ปกติพิมพ์ไม่ดื่มเหรอ?”
เตชินมองหน้าพิมพ์ดาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเขาตอนนี้ทั้งคู่อยู่กันภายในร้านเหล้าแห่งหนึ่งซึ่งร้านแห่งนี้ก็คือร้านแรกกับที่พิมพ์ดาวเคยมากับเพื่อนแล้วเผลอพลาดไปมีอะไรกับผู้เป็พี่ชายตัวเอง
เรียกได้ว่าเห็นบรรยากาศแบบนี้แล้วก็ทำเอาพิมพ์ดาวถึงกับหลอนถึงเื่คืนนั้นอยู่เหมือนกันถึงกับปฏิญาณกับตัวเองเอาไว้ว่าจะไม่ดื่มแอลกอฮอลล์อีก! แต่คืนนี้เตชินกลับพาเธอมาที่นี่ถ้าอัศวินรู้คงจะโกรธมาก
“ไม่ดื่มค่ะ มีเคยดื่มบ้าง…แต่ก็เมาไม่รู้เื่เลย”
พิมพ์ดาวยิ้มแห้งที่จริงไม่ใช่แค่เมาไม่รู้เื่ แต่ถึงขั้นสลบไปเลยต่างหาก
“งั้นคืนนี้ไม่ต้องดื่มนั่งเป็เพื่อนพี่ก็พอ”
เตชินนั้นรักการเที่ยวกลางคืนเป็ชีวิตจิตใจแต่่หลังๆพอโตขึ้นก็ไม่ค่อยได้เข้ามาเที่ยวสักเท่าไร
“คงต้องแบบนั้นแหละค่ะพี่เตจะไม่เบื่อเหรอให้หนูนั่งดูเฉยๆ”
หากเธอไม่ดื่มเป็เพื่อนจะเป็การเสียมารยาทรึเปล่านะทั้งๆที่เป็คนบอกเขาเองว่าให้พามาในที่ที่เขาอยากเที่ยว
“ไม่เบื่อหรอกแค่เห็นหน้าพิมพ์พี่ก็หายเหนื่อยละ”
ใครเล่าจะไปคิดว่าการพูดหยอกเย้าของชายหนุ่มตรงหน้าจะทำให้ใจเด็กสาวอย่างพิมพ์ดาวเต้นแรงขึ้นมาได้ถึงจะไม่ได้รักเตชินในเชิงแบบนั้นแต่การที่มีผู้ชายเข้ามาหยอดแบบนี้มันก็น่าเขินอายสำหรับสาวโสด
“ปากหวานแบบนี้ผู้หญิงของพี่เตต้องเยอะแน่ๆ”
พิมพ์ดาวคิดแบบนั้นแต่เตชินกลับหัวเราะออกมา
“ฮ่าๆ เมื่อก่อนอะใช่ แต่ตอนนี้ไม่”
พูดพร้อมกับยกแก้วเหล้าขึ้นมากระดกลงลำคอแกร่งสาวน้อยตรงหน้าเลิกคิ้วอย่างสงสัย
“ทำไมล่ะคะ?”
“อายุมากขึ้น ความรับผิดชอบก็มากขึ้นมีแต่ทำงานไม่ค่อยได้สนใจเื่พวกนั้นหรอก”
ไม่ใช่ว่าไม่สนใจซะทีเดียวแต่เพราะเื่ของเวลาและอะไรหลายๆอย่าง
“ไม่เชื่อพี่เตหรอกค่ะ”
พิมพ์ดาวหยอกเย้ากลับ่นี้เธอมาอยู่กับเตชินบ่อยๆเพราะรินดาเองก็ไม่ว่างจะไปเที่ยวด้วย
“หึ”
เตชินแค่นขำออกมาเมื่อหญิงสาวตรงหน้าทำตัวน่ารัก
พิมพ์ดาวนั่งดื่มน้ำและคุยเล่นกับเตชินไปเรื่อยๆแต่แล้วสายตาก็หันไปสะดุดเข้ากับอัศวินเขามาที่ผับแห่งนี้พร้อมกับเพื่อนผู้ชายและกำลังนั่งดื่มอยู่ไม่ไกลจากโต๊ะเธอ
พิมพ์ดาวแอบลอบมองอยู่อย่างนั้นไม่วางตาจนเตชินต้องทักขึ้น
“เป็อะไรไปพิมพ์”
“เอ่อ ปละ เปล่าค่ะเดี๋ยวพิมพ์ขอไปเข้าห้องน้ำแปปนึงนะคะ”
พิมพ์ดาวรีบขอปลีกตัวออก
แท้จริงแล้วเธอไม่ได้ไปเขาห้องน้ำแต่จะแอบไปดูทางโต๊ะของอัศวินต่างหากว่าเขามาที่นี่กับใครบ้าง
ร่างเล็กแอบย่องมาฝ่าฝูงชนเพื่อจะดูว่าอัศวินนั้นมากับใครบ้าง
แต่แล้วร่างเล็กก็ต้องชะงักไปดวงตากลมโตเบิกโพลงด้วยความช็อคอย่างสุดขีดเมื่อเห็นว่าโต๊ะที่อัศวินนั่งนั้นไม่ได้มีเพียงผู้ชาย
แต่มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่
และผู้หญิงคนนั้นก็คือ…
“รินดา!”
ร่างเล็กยกมือขึ้นป้องปากตัวเอง
เพื่อนรักของเธอมาเจอกับพี่ชายของเธอที่นี่ได้ยังไงกัน!
942
