ในระหว่างที่ข้าพเ้า ‘สตีฟ’ เดินทาง ขอให้ ‘ลิซซี่’ ภรรยาของข้าพเ้าเป็ผู้จัดการทรัพย์สินทั้งหมด โดยมีอำนาจจัดการทุกอย่างตามที่เห็นสมควร และมีหน้าที่คอยดูแล ‘เคธี่’ ลูกสาวของข้าพเ้า แทนข้าพเ้า โดยข้อความนี้ขอให้มีผลทางกฎหมายทันที
เฟย์เสกจดหมายฉบับหนึ่งที่เป็ลายมือของสตีฟมาส่งให้ที่คฤหาสน์ โชคร้ายของเคธี่ที่ลิซซี่แม่เลี้ยงของเธอ เป็คนอ่านเปิดอ่านจดหมายเป็คนแรก
______________________________________________________________________________________
เดอร์ซี่กำลังอ่านจดหมายเสียงดังกลางโต๊ะอาหาร ลิซซี่ที่นั่งอยู่ข้างเดอร์ซี่กำลังยิ้มมุมปาก และจ้องหน้าเคธี่ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอด้วยความสะใจ สาวใช้ทั้งหลายต่างแอบสบตากันอย่างเงียบๆ
เคธี่อยากจะบีบคอเฟย์สักทีที่ทำให้เธอต้องมานั่งโดนแม่เลี้ยงใจร้ายอย่างลิซซี่ยิ้มข่ม แต่เธอคิดว่าอะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ในเมื่อเธอตกลงมาอยู่โลกนี้แล้ว ในตอนนี้เคธี่มองว่าการกินข้าวแบบไม่แคร์ใครเหมือนสเตซี่น่าจะเป็สิ่งที่มีประโยชน์มากที่สุด
ลิซซี่ลุกขึ้นไปนั่งที่หัวโต๊ะแทน ซึ่งปกติจะเป็ที่นั่งประจำของสตีฟ เธอกวาดสายตามองไปรอบห้องด้วยรอยยิ้มที่ไม่เป็มิตร
“เคธี่ เดี๋ยววันนี้เธอช่วยเรียกทนายเข้ามาที่นี่ด้วยล่ะ ฉันสัญญาว่าจะดูแลและจัดการมรดกของเธอเป็อย่างดี” ลิซซี่พูดเสียงเย็น
______________________________________________________________________________________
หลังจากจัดการเื่มอบอำนาจให้ลิซซี่มาดูแลมรดกเสร็จ ลิซซี่ก็พาลูกสาวทั้งสองไปร้านตัดเสื้อ ในตอนแรกเคธี่แปลกใจว่าเธอเองก็ได้ไปด้วย แต่หลังจากที่ถือถุงเสื้อผ้าไปแล้ว 5 ถุง และสามแม่ลูกก็ยังเดินตัวปลิวเข้าร้านเสื้อผ้าร้านต่อไป เคธี่ก็เข้าใจแล้วว่าเธอมาเป็คนแบกของนี่เอง
เดอร์ซี่กำลังลองชุดกระโปรงสีเขียวเข้ม ขลิบทอง มันรัดเข้ารูปเอวของเธอพอดี เดอร์ซี่มีหุ่นแซ่บ สูงสง่า แบบที่สาวๆ หลายคนจะต้องอิจฉา เธอเป็สาวสวยหน้าคม ดวงตากลมโต รูปตาเรียว จมูกโด่งเป็สัน และมีผิวสีเหมือนแม่ เคธี่คิดว่าเวลาที่เดอร์ซี่เดินออกมาจากห้องลองเสื้อ มันเหมือนกับนางแบบที่เดินออกมาบนแคทวอล์ค
ส่วนสเตซี่ลองชุดเดรสสีชมพู มันเป็กระโปรงบานยาวพลิ้ว ซึ่งมันเสริมความน่ารักให้กับสเตซี่ได้พอดี สเตซี่มีดวงตากลมโตเหมือนแมว บางครั้งก็ดูใสซื่อ แต่บางครั้งก็ซุกซนแบบร้ายๆ เธอมีสันจมูกโด่งแต่ปลายกลม ผิวขาวของเธอได้มาจากทางพ่อ
“ลูกชอบชุดนี้ค่ะคุณแม่” สเตซี่ยิ้มกว้าง และหมุนตัวโชว์ชุด
“ดูดีนี่หน่า เอาสิ” ลิซซี่ส่งยิ้มให้ลูกสาวทั้งสอง และหันไปคุยกับพนักงานร้าน “เดี๋ยวลงบิลไว้ได้เลยนะคะ เอาทุกชุดที่ลองเลยค่ะ”
“ยอดคือ 10 ชุด ทั้งหมด 5 แสนเหรียญนะคะคุณผู้หญิง” พนักงานร้านบอก
ลิซซี่พยักหน้ารับ
“แล้วเคธี่ไม่ต้องซื้อชุดด้วยเหรอคะคุณแม่” สเตซี่ถามเสียงใส
ลิซซี่หน้ากระตุก เธอยิ้มแย้มให้ลูกสาวโดยไม่พูดอะไร แต่เดอร์ซี่เดินมาหาสเตซี่ และตอบคำถามให้แทน
“เคธี่เขาก็มีชุดสวยๆ เต็มตู้เลย จำไม่ได้เหรอ”
“อ่อ จริงด้วยสิคะ” สเตซี่คิดถึงเสื้อผ้าที่เคธี่มี
“พูดแล้วก็ซื้อสักชุดไหมจ๊ะหนูเคธี่” ลิซซี่ยิ้มหวานเคลือบความร้ายเอาไว้ให้
“ไม่เป็ไรค่ะ” เคธี่ตอบ เธอเบื่อกิจกรรมการลองชุดเต็มที
“เอางี้ เดี๋ยวฉันเลือกให้” ลิซซี่เดินไปแถวหลังร้าน เธอหยิบชุดเดรสสีฟ้าหม่นตัวหนึ่งออกมา มันเป็กระโปรงยาวเรียบ และไม่มีการตกแต่งใดๆ
“แต่ชุดนี้มันไม่สวยเลยนะคะ” สเตซี่โพล่งออกมา
“พูดแบบนั้นได้ไงสเตซี่ ทางร้านเขาเสียหายนะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ” เดอร์ซี่ปรามสเตซี่ และหันไปขอโทษกับทางพนักงานร้าน
“ไม่เป็ไรค่ะ คือจริงๆ ชุดนั้นทางเรายังทำไม่เสร็จค่ะ ปกติลูกค้าจะมาเลือกไว้ และเราจะตกแต่งให้อีกที แล้วค่อยขายค่ะ คุณผู้หญิงลองดูชุดอื่นไหมคะ” พนักงานร้านบอก
“ไม่เป็ไรค่ะ เคธี่เขาชอบออกแบบตัดแต่งชุดเอง เอาชุดนี้ค่ะ แล้วขอผ้าประดับหลายๆ แบบมาด้วยเลย” ลิซซี่ยื่นชุดให้พนักงาน
“นี่เธอไปชอบตัดชุดั้แ่ตอนไหน ฉันเห็นแต่เธอเอาแต่เขียนหนังสืออะไรก็ไม่รู้” สเตซี่หันมาคุยกับเคธี่
เคธี่ไม่รู้จะตอบอะไรดี จึงได้แต่พยักไหล่ให้ แต่เมื่อสเตซี่หันไปดูชุดกับเดอร์ซี่ต่อ เคธี่ก็ถอนหายใจออกมา เคธี่ไม่ดีใจสักนิดที่เธอได้ชุดอะไรมาเพิ่ม เพราะแปลว่าเธอต้องถือของหนักเพิ่ม และเมื่อเคธี่ออกจากร้านนี้ เธอต้องถือถุงเป็ 10 ถุงคนเดียว
เคธี่ปวดไหล่ไปหมด และด้วยถุงจำนวนเยอะ ทำให้เธอสะดุดหินก้อนหนึ่งโดยที่เธอไม่เห็น เคธี่เกือบจะหน้าทิ่มแล้วถ้าไม่มีมือหนึ่งมาคว้าเอวเธอเอาไว้ ถุงทั้งหมดตกลงบนพื้น ตัวของเคธี่พลิกไปอยู่ในอ้อมกอดของชายที่รั้งตัวเธอ เคธี่สบตากับเขา ั์ตาสีทองคู่สวยนั้นเกือบทำให้เคธี่หยุดหายใจ
“หล่อจัง” เคธี่พึมพำอย่างลืมตัว และด้วยใบหน้าที่ใกล้ชิดจนแทบจะใช้อากาศหายใจร่วมกันอยู่แล้ว จึงเป็ไปไม่ได้ที่ชายคนนั้นจะไม่ได้ยิน เขาปล่อยตัวเคธี่ทันที ทำให้เคธี่ทรงตัวไม่ทันและล้มลงก้นจ้ำเบ้ากับพื้น
“โอ๊ย” เคธี่ครวญคราง ชายคนนั้นมองเคธี่และกระชับผ้าคลุมหัวของตัวเอง เคธี่เพิ่งคิดได้ว่าเธอเผลอพูดอะไรออกไป แม้เธอจะอับอาย แต่ก้นที่กำลังระบมนั้นมีพลังมากกว่าจนเธออดบ่นไม่ได้
“ถ้าไม่อยากให้ใครเห็นหน้าขนาดนั้น ไม่เอาปี๊บเดินคลุมหัวไปเลยเล่า” เคธี่พยายามทรงตัวเองขึ้นมา แต่ความเจ็บของเธอไม่อนุญาตให้เธอทำเช่นนั้น เคธี่ยื่นมือออกไปทางชายคนนั้น “ช่วยหน่อยสิ” เขามองเธอแบบชั่งใจ
“คุณชายมีเื่อะไรหรือเปล่าครับ” ชายอีกคนที่เป็ลูกน้องวิ่งตรงมาทางพวกเขา
“ไม่มีอะไรหรอก” คุณชายเ้าของดวงตาสีทองตอบ “ช่วยคุณผู้หญิงลุกขึ้นทีสิ”
เคธี่จึงถูกชายที่เป็ลูกน้องพยุงตัวเธอขึ้นมา เคธี่อดหงุดหงิดไม่ได้ที่คุณชายทำท่าราวกับว่ารังเกียจเธอ
“ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะจีบคุณหรอกค่ะ หน้าตาดี แต่นิสัยแบบนี้ก็ไม่ไหวนะคะ” เคธี่พูดขึ้นมา แต่เธอไม่อยากสนใจเขาอีก จึงหันกลับไปมองถุงเสื้อผ้าที่ตกพื้น บางชุดกระเด็นออกมาจากถุงกระดาษ เคธี่สบถออกมา
“ซวยจริงๆ เลย”
“คุณไม่ซวยเท่าไหร่หรอกครับ ถ้าคุณมีเงินช้อปปิ้งได้ขนาดนี้” คุณชายพูด
เคธี่โมโหที่ผู้ชายคนนี้ไม่รู้อะไร แต่กลับกล่าวหาเธอ แม้ว่าเงินที่ช้อปปิ้งจะเป็เงินของเธอก็จริง แต่เสื้อผ้าทั้งหมดมันไม่ใช่ของเธอเลย ยกเว้นชุดเรียบๆ กับผ้าตกแต่งหลายถุงที่ลิซซี่ตั้งใจซื้อให้ เพื่อแกล้งให้เธอถือของหนักขึ้นเท่านั้น
“ฉันซวยที่เจอคุณมั้งคะ” เคธี่ประชด
“นี่ผมอุตส่าห์ช่วยคุณนะ”
“และคุณก็เทฉันลงกับพื้นเนี่ยนะ”
“เอาเป็ว่าเื่นั้นผมขอโทษแล้วกัน ผมไม่มีเวลามาต่อล้อต่อเถียงกับคุณหรอกนะ” คุณชายหันไปสั่งกับลูกน้องต่อ “ช่วยเก็บของให้คุณผู้หญิงคนนี้ที”
“ขอบคุณค่ะ” เคธี่กัดฟันและหันไปรับถุงเสื้อผ้าทั้งหมด หลังจากนั้นคุณชายกับลูกน้องก็รีบเดินจากไป เคธี่มองตามแบบสาปส่ง ขออย่าได้เจอกันอีก สักพักพวกเขาก็หายไปในฝูงชน
“มัวเหม่ออะไรอยู่เคธี่ พวกเรากำลังจะกลับแล้ว” เดอร์ซี่เดินพุ่งมาหา โดยมีสเตซี่วิ่งตามหลัง
“ถุงมันเยอะจนฉันไม่เห็นทาง ฉันเลยสะดุดตกน่ะ”
“ตายแล้ว ชุดฉันจะเลอะไหมเนี่ย” สเตซี่วิ่งเข้ามาแย่งถุงจากมือของเคธี่
______________________________________________________________________________________
สิ้นสุดมิ.ย. เป้าที่ตั้งไว้ว่าถ้าสิ้นเดือน มิ.ย. 66 นี้ ยังหาเงินจากการขายนิยายได้ไม่ถึง 50 บาท เราจะกลับไปทำงานประจำ แล้วก็ดันมีเพื่อนมาโปะให้ 60 กว่าบาท โอ้ว ถึงซะงั้น ขอบคุณมากค่ะ
โอเค เขียนต่อไป แต่ขอกลับมาลงอาทิตย์ละ 2 ตอนย่อยละกันนะ ลง 3 ตอนไม่ไหวจริง ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลย ต้องแบ่งเวลาไปดิ้นหาทางเอาชีวิตรอดอย่างอื่นต่อบ้าง
อัปนิยายทุกวันพุธ วันศุกร์ และปลดล็อกฟรี 1 ตอนทุกพุธ
(ปลดล็อกเพิ่มพิเศษบางวัน ดูได้จากวงเล็บในแต่ละตอน)
ถ้าชอบฝากติดตามและให้กำลังใจกันด้วยนะคะ ^^
5K
