รถเก๋งของเอกหักพวงมาลัยเลี้ยวกลับรถกลางทางหลวงแผ่นดินอย่างรวดเร็วฝ่าลมพายุฝนฟ้าคะนองที่กำลังตั้งเค้ากระหน่ำสาดเม็ดฝนลงมาอย่างหนักหน่วง เสียงที่ปัดน้ำฝนทำงานดังครืดคราดสลับเสียงลมพัดอู้ภายนอกบานกระจกรถยนต์ ยิ่งเน้นย้ำความเงียบงันและใจที่เต้นไม่เป็จังหวะของพวกเราสองคนในห้องโดยสารแคบๆ รถยนต์แล่นฝ่าสายฝนพรำพรำมีหมอกฝนหนาทึบบนถนนสายพระรามสอง รถหลายคันเปิดไฟฉุกเฉินแล่นคลานช้าๆ
เอกบ่นอุบอิบตลอดทางเื่ระบบงานฐานรากเสี่ยงทรุดตัว "โธ่เอ๊ย! ทำไมคอนกรีตต้องมาเกิดแตกร้าวทรุดตัวตอนพายุเข้าวันนี้ด้วยนะ... งานระบบปูนปูฐานรากเพิ่งทำเสร็จไม่กี่วันแท้ๆ ดินสไลด์พังทลายจนบ่อขุดทรุดพังยับเยินขนาดนี้เลยรึ... ดินฝั่งสระบุรี่นี้เป็ดินเหนียวอุ้มน้ำได้ง่าย พอเจอน้ำฝนสะสมไหลซึมจากทางระบายน้ำของหมู่บ้านรอบๆ มันเลยพัดเอาคันดินกั้นพังทลายสไลด์กระแทกเสาตอม่อจนเบี้ยวเอียงชำรุดหมดเลยครับพ่อ! วิศวกรโครงการโทรมาบอกว่าถ้าซ่อมไม่ทันในสามสิบชั่วโมงนี้ คอนกรีตที่คอร์ตัวจะเสียกำลังรับแรงและแตกร้าวตามแนวระนาบ จนต้องทุบทิ้งทำฐานรากใหม่ทั้งหมด ซึ่งจะมีค่าเสียหายและโดนปรับวันละหนึ่งแสนบาทเลยครับพ่อ! ผมเครียดจนหัวจะะเิแล้วครับ..." มันขับรถบึ่งไปหน้าเครียด คิ้วขมวดมุ่นสะท้อนผ่านกระจกมองหลังจนผมต้องเอ่ยปลอบใจให้ตั้งสติขับรถดีๆ ค่อยๆ บังคับทิศทางรถอย่าประมาททางโค้ง ส่วนแก้มนั่งหน้าเงียบงัน กวาดสายตาเหม่อลอยมองหยดน้ำฝนที่ไหลเปรอะบานกระจกหน้าต่างด้านข้าง มือเรียวยกขึ้นถูหน้ากระจกไล่ฝ้าหมอกขาวช้าๆ พลางกุมมือสามีให้กำลังใจสลัวตบตาผมบดบังบาปสิเหน่หา
เอกบึ่งรถกลับมาส่งผมและแก้มที่บ้านเดี่ยวสองชั้นหลังเก่าในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากสภาพการจราจรฝั่งขาล่องกลับค่อนข้างโล่ง ทันทีที่ล้อรถเก๋งเบรกลงนิ่งสนิทหน้าเฉลียงบ้านเดี่ยว แสงไฟหน้ารถสาดส่องกระทบกำแพงปูนเปียกชื้น ลมพายุพัดพาเอาใบไม้ปลิวกระจัดกระจายไปทั่วลานหน้าบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ เสียงสายฝนกระหน่ำสาดเปรี้ยงเปรี้ยงใส่หลังคาโรงจอดรถเสียงดังหนาหูสั่นะเื
"แก้มครับ พ่อครับ... รีบลงรถเข้าบ้านก่อนเถอะครับ ฝนตกหนักแล้วเดี๋ยวจะเปียกไข้หวัดจับเอาครับ ท่าทางพายุฝนระลอกนี้จะตกยาวทั้งคืนแน่ๆ เลย" เอกพูดน้ำเสียงละล้าละลังร้อนรนใจอย่างรุนแรง มันรีบก้าวลงมาจากรถเพื่อช่วยผมขนกระเป๋าเดินทางสองใบใหญ่ (กระเป๋าเดินทางสีแดงของแก้มและกระเป๋าเดินทางสีน้ำตาลของผม) ลงจากท้ายรถเก๋งอย่างรีบเร่ง เนื้อตัวของมันเปียกฝนเปียกปอนจนชุ่มโชกไปครึ่งตัวขณะยกกระเป๋าขึ้นมาวางบนระเบียงหน้าเฉลียงบ้านเดี่ยวหลังเก่า
เอกเดินมาส่งพวกเราหน้าประตูบ้านเดี่ยวลานหน้าบ้านเดี่ยวหลังเก่า มันโอบกอดรัดไหล่แก้มภรรยาของมันแน่นและกดจูบหน้าผากและข้างแก้มของเธอเบาๆ เพื่อสั่งลาด้วยรอยยิ้มปนความเศร้า "แก้มจ๋า... ผมขอโทษจริงๆ นะครับที่ทริปหัวหินของเราต้องพังพินาศลงแบบนี้ แต่เื่งานฐานรากปูนสไลด์ที่สระบุรีมันวิกฤตด่วนที่สุดจริงๆ ถ้าผมไม่บึ่งไปคุมงานปูกั้นดินสไลด์ด้วยตัวเอง บริษัทอาจจะโดนฟ้องร้องเสียหายหลายสิบล้านแน่ๆ แก้มอยู่บ้านเดี่ยวกับพ่อฝากดูแลพ่อด้วยนะครับ ถ้าเคลียร์ปูนเสร็จและงานฐานรากทรุดซ่อมเรียบร้อย ผมจะรีบกลับมารับพ่อกับแก้มไปเที่ยวชดเชยที่เกาะสมุยแทนหัวหินทันทีเลยครับ ผมจองตั๋วบินตรงและจองพูลวิลล่าริมหาดส่วนตัวที่นั่นเลยนะแก้ม เราสามคนจะได้ไปเที่ยวทะเลหนานุ่มด้วยกัน และไปกินอาหารทะเลอร่อยๆ ที่หาดเฉวงด้วย รับรองว่าสนุกสนานกว่าและมีหาดทรายสวยๆ ด้วย รักแก้มนี่นา"
"ไม่เป็ไรค่ะเอก เอกรีบขับรถระวังๆ นะคะ ฝนตกหนักถนนลื่นมากด้วยค่ะ... ความปลอดภัยต้องมาก่อนนะคะ อย่าขับเร็วเกินไปล่ะแก้มเป็ห่วงค่ะ..." แก้มตอบรับหวานพยายามคุมสีหน้าต้อนรับให้อบอุ่นละมุนใจที่สุดพยายามซ่อนพิรุธความหวาดกลัวและหวั่นไหวศีลธรรม
เอกหันมาไหว้ผมด้วยใบหน้ากังวลสุดขีด "พ่อครับ... ผมฝากดูแลแก้มด้วยนะครับพ่อ ถ้าหิวยังไงก็สั่งของเดลิเวอรี่มาทานได้เลยนะครับเงินผมทิ้งไว้ในลิ้นชักโต๊ะกลางนะพ่อ ผมใส่ซองซิปสีน้ำตาลไว้ห้าพันบาท พ่ออยากได้อะไรก็หยิบมาใช้ได้เลยนะครับ แล้วนี่ผมก็ซื้อยารักษาโรคข้อเข่าเสื่อมสูตรสมุนไพรมาวางไว้บนเคาน์เตอร์ครัวให้พ่อแล้วด้วย อย่าลืมทานนะพ่อ ผมต้องรีบไปคุมหน้างานปูนย้อนขึ้นสายเหนือไปสระบุรีเดี๋ยวนี้แล้วครับ ฝากพ่อด้วยนะครับ"
"เออ... ไม่ต้องห่วงหรอกไอ้เอก แกรีบเดินทางระวังๆ คุมสติคุมรถดีๆ งานปูนฐานรากแกพึ่งทำเสร็จ อย่าให้มีปัญหาใหญ่ล่ะลูก พ่อคอยดูบ้านช่องและเฝ้าสะใภ้ให้เองจ้ะ พ่อแก่แล้วแต่ยังดูแลคนในบ้านได้ดีอยู่" ผมตบบ่ากว้างของลูกชายเบาๆ แสร้งทำน้ำเสียงเข้มแข็งน่าเชื่อถือเพื่อกลบเกลื่อนความกระสันเสียวระทึกที่แอบปะทุอยู่ในส่วนลึกของอกกว้างของผมที่หัวใจเต้นไม่ปกติเพราะเสน่หากับเมียแต่งของลูกชาย
เอกพยักหน้าเร่งรีบ วิ่งฝ่าสายฝนกลับขึ้นรถเก๋งคันเก่ง สตาร์ทเครื่องยนต์บึ่งรถฝ่าพายุฝนฟ้าคะนองหนาเตอะแล่นห่างออกจากประตูรั้วบ้านเดี่ยวและเลือนหายไปในทางโค้งปากซอยในพริบตาฝั่งตรงข้ามบ้านป้าสมศรีที่มืดมิดไร้แสงไฟส่องสว่าง
ผมและแก้มยืนนิ่งมองส่งรถเก๋งจนลับสายตา ท่ามกลางเสียงพายุฝนกระหน่ำสาดใส่หลังคากระเบื้องบ้านเดี่ยว ก่อนที่ผมจะเลื่อนดึงประตูรั้วเหล็กปิดล็อกกุญแจแ่า ล็อกประตูกระจกบานใหญ่หน้าเฉลียงบ้านและลงกลอนประตูลูกบิดไม้สักในโถงบ้านเดี่ยวอย่างมิดชิด ความเงียบงันโอบล้อมบ้านเดี่ยวสองชั้นหลังใหญ่ในทันที ทว่าคราวนี้ไม่ใช่ความเงียบงันอันน่าอึดอัดระทมจิตใจเหมือนตอนมีเอกอยู่ แต่มันกลับเป็ความเงียบที่แฝงไปด้วยความโล่งใจและโหยหากันและกันอย่างบ้าคลั่งที่ได้กลับมาอยู่กันสองคนอย่างไม่คาดฝันอีกรอบในบ้านเดี่ยวรังรักวิมาน์ของเราสองคน
พวกเราสองคนเปียกปอนละอองฝนเล็กน้อยจนเสื้อเดรสสีฟ้าและเสื้อยืดชื้นน้ำเนื้อตัวขึ้นสีชมพูระเรื่อชื้นเย็นชวนสยิว ชาญสะบัดหยดน้ำฝนออกจากเส้นผมบางและก้าวเท้าขึ้นบันไดไม้สักชั้นสองเพื่อไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากางเกงที่เปียกชื้นเปียกชื้นสลัวในความมืด
ทันใดนั้นเอง... ท่ามกลางแสงไฟทางเดินชั้นบนสลัวรางพาดผ่านหน้าต่างกระจก มีมืออุ่นเรียวบางของแก้มเอื้อมมากุมดึงชายเสื้อยืดเปียกชื้นของผมไว้แ่าจากทางด้านหลังชวนสะดุ้งตัวลอยกระวนกระวายใจสั่นสะท้าน
ผมหันหน้ากลับมามองสบตาสลัว แก้มช้อนดวงตากลมโตฉ่ำน้ำตาที่สั่นระริกอ้อนวอน แขนเรียวโอบกระชับกุมเสื้อผมไว้แน่นสะท้านกายชวนเสียวปนหวั่นไหวในอกกว้าง
"คุณพ่อคะ... เครื่องทำน้ำอุ่นในห้องนอนเล็กฝั่งของแก้มมันเสียอีกแล้วค่ะแก้มลองเปิดระบบแล้วมันไม่ทำงานมีแต่น้ำเย็นเจี๊ยบไหลออกมา... กายสะใภ้เปียกละอองฝนจนหนาวสั่นสั่นระริกสะท้านไปหมดทั้งตัวแล้วค่ะคุณพ่อจ๋า... แก้มขอเข้าไปใช้ห้องน้ำอุ่นในห้องนอนใหญ่ของคุณพ่อ... ได้ไหมคะ..." เธอกระซิบเสียงพร่าเบาแ่หวิวไหวสบประสานสายตากับผมอย่างชู้รักลึกซึ้งผ่านความมืดสลัวโถงทางเดินชั้นสอง ปอยผมเปียกชื้นปรกข้างแก้มสวยชวนโอบกอด
ผมมองสบตาสาวสะใภ้จดจำรอยยิ้มออดอ้อน แขนท่อนขาแกร่งของผมหยุดชะงักลงบนขั้นบันไดกึ่งกลางทางเดิน นึกถึงปมตราบาปและความตึงเครียดที่พึ่งตกลงกติการ่วมกันไปว่าจะตัดความลับในใจ ทว่าเมื่อจ้องมองผิวกายเนื้อนวลของแก้มที่ชุดเดรสลายดอกสีฟ้าเปียกละอองน้ำจนเบียดแเีเนื้อรัดรูปโค้งเว้าทรงสะพรั่งเด่นชัด อกคู่ตูมสั่นสะท้านตามจังหวะสั่นเครือ หัวใจของผมก็ยอมจำนนต่ออารมณ์สิเหน่หาในทันใด
ผมเอื้อมสองมือหนาประคองจับไหล่บางของเธอเบาๆ ััความเย็นเยียบของผิวกายสาวและก้มลงจูบข้างแก้มหอมเบาๆ เพื่อปลอบประโลม "ได้สิแก้มจ๋า... เข้าไปในห้องนอนของพ่อเถอะ เดี๋ยวพ่อเปิดน้ำอุ่นจากเครื่องฝักบัวให้อาบสบายตัวนะลูก"
ผมเปิดประตูห้องนอนใหญ่ชั้นบนและพยุงสะใภ้เดินก้าวเข้าไป กวาดสายตามองห้องน้ำกว้างขวางปูกระเบื้องหรู ชาญเดินไปเอื้อมมือหมุนวาล์วน้ำอุ่นฝักบัวจนไอน้ำร้อนโชยฟุ้งขึ้นมาอบอุ่นอบอวลในห้องน้ำสลัวราง ชาญก้าวหันกลับมาที่ประตูพบสะใภ้คนดีที่ยืนทิ้งสายตามองสบตาผมแ่าและเลื่อนเปิดอ้าบานประตูห้องน้ำค้างไว้
"คุณพ่อคะ... ช่วยแก้มถอดกระดุมซิปด้านหลังชุดเดรสและเช็ดผมเปียกฝนให้แก้มทีสิคะ... ร่างกายแก้มไม่มีแรงเลย..." เธอกระซิบพร่าเสียงสั่นระริกหวานหยด
คำเว้าวอนเสน่หาปลุกเร้าอารมณ์สวาทและปลดแอกขีดจำกัดศีลธรรมในตัวผมลงอย่างสมบูรณ์แบบ ชาญเดินก้าวเข้าประชิดปิดประตูห้องนอนและลงกลอนห้องน้ำแ่า ขังโลกความจริงอันน่าหวาดระแวงภายนอกและเสียงพายุฝนฟ้าคะนองกระหน่ำไว้เื้ั ปล่อยให้ความปรารถนาระหว่างพ่อยผัวและลูกสะใภ้แผดเผาเราสองคนท่ามกลางไอน้ำอุ่นร้อนฉี่ระทึกใจกระชั้นชิดที่สุดในค่ำคืนนี้อย่างแน่นอน! ค่ำคืนนี้จะเป็ค่ำคืนแห่งบาปรักรสซ่านที่จะตราตรึงในส่วนลึกของสองเราตลอดไปไม่ลืมเลือน และนี่เป็จุดเริ่มต้นของค่ำคืนพายุฤดูร้อนอันแสนยาวนานในวิมาน์ของเราสองคนที่จะต้องซึมซับไออุ่นของกันและกันโดยไม่มีขอบเขตอีกต่อไป! เราสองคนกอดกันแน่นท่ามกลางความเงียบงันของพายุฝนภายนอกที่กำลังซัดสาดอย่างบ้าคลั่งโดยไม่สนใจสิ่งใดในโลกอีกแล้ว!
268
