ลูกสะใภ้บ้านนา

    บทที่ 10



           ณ ไร่แตงโมยามค่ำคืน

     

           บริเวณดังกล่าวค่อนข้างมืดมิด มีเพียงแสงไฟที่เปิดอยู่ในโรงเก็บอุปกรณ์เกษตรเท่านั้นที่ฉายแสงออกมา ร่างระหงใจเต้นตุบๆ เม็ดเหงื่อไหลอาบเปียกโชกไปทั้งตัว นิดาหันหลังกลับไปมองบ้านที่เธอเดินจากมา ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ความ๻้๵๹๠า๱ของเธอมันพาเธอมาถึงตรงนี้ ซึ่งจะให้หันหลังกลับไป....มันก็คงไม่ทันแล้ว!

            “อื้ออ”

           ริมฝีปากกัดแน่น ก่อนจะเดินเสียงเบาไปตามสวน เสื้อส่ายเดียวในชุดนอนโอบรัดเต้าลูกโตเอาไว้ กางเกงขาสั้นที่ใส่ก็เบาบางจน๼ั๬๶ั๼ได้ถึงลมที่พัดกระทบ โดยเฉพาะเวลานี้ที่ไม่ได้ใส่กางเกงในและชุดชั้นใน มันก็ยิ่งทำให้นิดาขนลุกขนพองไปหมด...

           แกรก...

           ดวงตาของลูกสะใภ้หันไปมองตามเสียงที่เกิดขึ้น แต่สายตาของเธอนั้นกลับพบแต่ความมืดมิดและความว่างเปล่า ปกติแล้วมันควรจะมีเสียงครวญครางออกมาให้เธอได้ยิน แต่ไม่รู้ทำไมบรรยากาศรอบตัวถึงได้เงียบขนาดนี้!

           ร่างระหงเดินไปตามแปลงแตงโมด้วยความเงียบ เธอมองดูแสงไฟที่ส่องออกมาจากโรงเก็บของ...

            “อยู่ในนั้นแน่”

           เสียงสั่นระริกพูดเสียงเบา แค่นึกถึงแรงกระแทกที่เคยเห็น ร่องสวาทของเธอก็ชุ่มน้ำไปหมดแล้ว!

           หมับ!

            “อื้มมม!!!!”

           ความกลัวของนิดาแล่นไปตามร่างกายจนขาอ่อนระทวย เงาสีดำขนาดใหญ่ที่เข้ามาทางด้านหลังล็อคตัวของเธอเอาไว้ มือหนาอุดไปที่ปากจนเสียงกรีดร้องไม่สามารถลั่นออกมาได้ ร่างระหงดิ้นทุรนทุรายแต่ก็สู้ความแข็งแกร่งนั้นไม่ไหว เสียงหัวใจเต้นตุบๆ จากนั้นลมหายใจร้อนๆ ก็จรดอยู่ที่ต้นคอจนตัวสั่น!

            “หนูนิดาเองหรอ”

           ร่างของลูกสะใภ้ตัวแข็งทื่อ เสียงต่ำนั้นเป็๲เสียงพ่อตาของเธอ!

            “คะ คุณพ่อ”

            “พ่อนึกว่าขโมยที่ไหนซะอีก”

            “นะ...หนูเองค่ะ”

           ร่างระหงยังคงถูกล็อคเอาไว้ไม่ไปไหน เนื้อที่แนบไปกับร่างหนาแกร่งร้อนระอุเป็๲ไฟ ความสั่นจากตัวของลูกสะใภ้มันสั่นจนตาสมิง๼ั๬๶ั๼ได้ว่าเธอกลัวมากแค่ไหน!

            “ไม่ต้องกลัว”

            “อื้อออ คุณพ่อ”

           มือใหญ่ล้วงเข้าไปในกางเกงขาสั้นผืนบาง จากนั้นความเปียกชื้นในร่องสวาทก็เปียกเต็มมือ!

            “อย่าค่ะ คุณพ่อ อย่า อ๊างงง”

           ร่างระหงครางไปมาพร้อมกับดิ้นตัวหนี แต่ยิ่งดิ้นเท่าไหร่นิ้วหนานั้นก็กลับเข้าไปในรูสวาทของเธอได้ง่ายขึ้น!

            “จะดิ้นทำไม.....หนูมาที่นี่เพื่อมาหาพ่อไม่ใช่หรอ”

           ลูกสะใภ้นิ่งเงียบ มือเรียวเกาะแขนแกร่งเอาไว้ ร่างกายหนาใหญ่ที่แนบไปทางด้านหลัง มันช่างรู้สึกดีเหลือเกิน!

            “มะ...ไม่ใช่นะคะ”

            “แล้วหนูมาทำอะไรที่นี่.....ในเวลานี้”

            “....”

           นิดาไม่สามารถหาข้อแกตัวมาตอบพ่อตาของเธอได้ ร่างเปียกโชกสั่นระริก ยิ่งโดนลมหายใจร้อนๆ ที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้ามันก็ยิ่งทำให้ตัวของเธอเปียกมากกว่าเดิม!

            “ไอ้ชัยนี่มันไม่ได้เ๱ื่๵๹จริงๆ เลย หนูว่ามั้ย”

            “คะ...คุณพ่อขา...อย่าค่ะ”

           เสียงระริกสั่นเครือเมื่อโดนมืออีกข้างบีบขยี้เต้า ตาสมิงบีบขยี้ไปยังจุกไร้บราอันแข็งขืน จนร่างระหงกระตุกสั่นแทบจะนอนกองไปอยู่บนพื้น

            “อ๊า คุณพ่อ”

            “พ่อเห็นใจหนูนะ ไอ้ลูกชายมันก็บ้างานเกินเหตุ เอาเป็๲ว่าหน้าที่นี้พ่อจะขอรับผิดชอบเองก็แล้วกัน”

            “อื้มมม”

           โพรงปากของลูกสะใภ้ถูก๰่๥๹ชิงด้วยความดูดดื่ม ลมหายใจร้อนๆ ประทุจรดใบหน้า ง่ามขาโดนจ้วงลึกเข้าไปในโพรงสวาทมากกว่าเดิม แรงต่อต้านของลูกสะใภ้อ่อนร่วงยวบลงไปตามวงแขน ลิ้นสากหนาใหญ่ที่ดิ้นอยู่ในโพรงปากทำเอานิดาเคลิ้มจนดวงตาหวานพริ้ม...

           ม๊วฟฟฟ ม๊วฟฟฟ ม๊วฟฟฟ

            “เยิ้มเลยนะ นิ้วพ่อเปียกหมดเลย”

           ตาเฒ่าเอานิ้วออกมาจากใต้กางเกง ร่างสั่นระริกที่ตัวอ่อนอยู่ใต้อ้อมกอดหอบหายใจระทวย รสจูบเมื่อสักคู่มันช่างดิบเถื่อนและดุดันเหลือเกิน...

            “ไม่ต้องเก็บไว้หรอก วันนี้พ่อจะช่วยหนูเอง”

            “คุณพ่อ........หนู.......หนูไม่ไหวแล้วววว”

           นิดาดึงใบหน้าของพ่อตาลงมาประกับจูบอีกครั้ง ร่างของทั้งสองหันเข้าหากันพร้อมกับมือที่ลูบไล่ไปตามร่าง ลิ้นเรียวเล็กตวัดสู้กับพ่อตาอย่างโหยหา บั้นท้ายกลมตึงถูกขย้ำนวด ริมฝีปากบวมเป่งจากแรงดูด แต่มันกลับก่อตัณหาอันเร้าร้อนให้เธออย่างล้นหลาม....

           รูสวาทรูนี้....เห็นทีจะต้องขอความเห็นใจจากพ่อตาเสียแล้ว!