หลังจากฮาวาอินมาได้ถึงยังทางเข้าของปราสาทร้างอีกครั้งนั้น
คราวนี้สิ่งที่นางเห็นมีเพียงแสงเจ็ดสีจำนวนมหาศาลที่เข้าปกคลุมปราสาทเอาไว้จนมองสิ่งใดไม่เห็น
ฮาวาอินได้ลองยื่นมือไปัักับเข้าแสงเจ็ดสี... ทันใดนั้น นางก็รู้สึเ็ปจนต้องถอนมือที่ัักับแสงนั่นออกมาอย่างรวดเร็ว
แต่ถึงนางจะถอนมืออกมาเร็วเพียงนี้ นางก็ยังคงรู้สึกเ็ปที่มือข้างที่ไปัักับแสงเจ็ดสีเป็อย่างมาก
แต่นางก็ได้แต่ฝืนทนเอาไว้พลางจ้องมองแสงเจ็ดสีอย่างไม่อาจทำอะไรได้…
''ด้วยความเ็ปเมื่อครู่นี้… แม้แต่าาแห่งห้าอาณาจักรก็คงไม่สามารถฝืนทนเดินเข้าไปข้างในได้อย่างแน่นอน เพียงแต่… หลังจากที่แสงเจ็ดสีนี่หายไปอะไรจะเกิดขึ้นกับชีวานนั้น… ข้าไม่อาจจินตนาการได้เลย...''
จากนั้นไม่นานก็เริ่มมีผู้คนมาถึงยังสถานที่แห่งนี้เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
ถัดจากฮาวาอินนั้น ไม่รู้จะเรียกว่าบังเอิญดีหรือไม่ เพราะคนๆนั้น ก็คือ "ฮาชีซาน" แม่ของฮาวาอิน และยังเป็ผู้นำตระกูลคนปัจจุบันของตระกูลฮา
ซึ่งฮาชีซานนั้นคิดว่าตนจะต้องมาถึงยังสถานที่แห่งนี้เป็คนแรกอย่างแน่นอน
เพราะบังเอิญว่านางได้มาเยือนเมืองชีโรฮุยที่อยู่ใกล้ๆกับเสาแสงเจ็ดสีนี่อย่างพอดิบพอดี แต่นางก็ไม่คิดเลยว่าตนที่เป็ถึงผู้นำตระกูลใหญ่ และอยู่ใกล้ที่สุดจะมาถึงเป็คนที่สอง…
และที่ทำให้นางเหลือเชื่อเข้าไปอีกก็คือผู้ที่มาถึงเป็คนแรกกลับเป็ฮาวาอินลูกสาวเพียงคนเดียวของนาง...
''วาอิน… นี่ลูกมาถึงที่แห่งนี้เป็คนแรกได้อย่างไรกัน ?''
หลังจากมาหยุดยืนที่ด้านหน้าของฮาวาอิน ฮาชีซานก็เอ่ยถามในสิ่งที่ตนสงสัยออกมาในทันที…
''ข้าบังเอิญอยู่ใกล้ๆที่แห่งนี้พอดีน่ะท่านแม่… แต่ข้าก็ไม่คิดเลยว่าคนที่มาถึงเป็คนที่สองจะเป็ท่าน แบบนี้ในฐานะห้าผู้นำตระกูลใหญ่ของอาณาจักรดาบสีขาวท่านแม่ก็คงถือเป็ที่หนึ่งแล้วสินะ ?''
ฮาวาอินกล่าวยกยอฮาชีซานเล็กน้อย
หลังจากได้ยินลูกสาวตนกล่าวออกมาเช่นนี้ฮาชีซานจึงได้หัวเราะออกมา
''ข้าเองก็บังเอิญมาทำธุระที่เมืองชีโรฮุยพอดีเช่นกัน ไม่แปลกหรอกที่ข้าจะมาถึงเป็คนแรก… ว่าแต่ลูกรู้อะไรเกี่ยวกับคริสตัลสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งบ้างหรือยัง ?''
ฮาวาอินส่ายหัวแต่ไม่พูดอะไร
เห็นเช่นนั้นฮาชีซานก็ไม่รู้สึกแปลกใจเท่าใดนัก โดยที่ไม่ได้สังเกตุเลยว่าท่าทางของฮาวาอินนั้นดูแปลกไปเล็กน้อย…
เพราะตอนนี้นั้นหากไม่นับฮาวาอิน เื่ที่ทุกผู้คนกำลังกังวลที่สุดนั้นก็คงมีแต่เื่คริสตัลสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้ง…
และเวลานี้เองก็ได้เริ่มมีผู้คนมาถึงเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
คนที่มาถึงถัดจากฮาชีซานก็คือโอคินะโช พ่อของโอคินะวามุ และเป็ผู้นำของตระกูลโอคินะนั่นเอง
''ไม่คิดเลยว่าผู้ที่มาถึงเป็คนแรกจะเป็ท่านผู้นำฮา และลูกสาวผู้งดงามของท่าน…''
โอคินะโชกล่าวออกมาด้วยความแปลกใจเล็กน้อย
''ที่พวกเรามาถึงก่อนนั้น ก็เพราะว่าพวกเราบังเอิญอยู่ใกล้ก็เท่านั้นเอง...
ท่านผู้นำโอคินะ ว่าแต่ท่านพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับคริสตัลสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งบ้างไหม ?''
ทันทีที่ได้ยิน โอคินะโชก็ส่ายหัวและกล่าวออกมาว่า
''เื่นี้… คงต้องรอให้าาทั้งห้ามาถึงก่อนถึงจะพอรู้อะไรบ้าง…''
และเวลานี้เอง โอคินะวามุ หนึ่งในห้าปีศาจก็ได้มาถึงแล้วเช่นกัน
ดูเหมือนทั้งสองพ่อลูกนั้นจะมาทำธุระด้วยกัน แต่ดูท่าแล้วโอคินะโช จะรีบมาโดยไม่รอลูกชายของตนเลยแม้แต่น้อย…
และเมื่อโอคินะวามุได้มาถึง หลังจากที่เห็นฮาวาอินเขาก็แปลกใจเล็กน้อยจากนั้นจึงส่งรอยยิ้มที่ตนคิดว่าามีเสน่ห์ที่สุดไปหานางทันที…
ฮาวาอินเองก็ยิ้มตอบเขาเช่นกัน…
ไม่นานหลังจากนั้นคนอื่นๆก็เริ่มมาถึงกันเยอะขึ้นเรื่อยๆ ผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งห้าของอาณาจักรดาบสีขาวและห้าปีศาจได้มาถึงกันหมดครบทุกคนแล้ว…
และเวลานี้เองผู้นำตระกูลใหญ่จากอาณาจักรอื่นๆเองก็ได้เริ่มมาถึงกันบ้างแล้ว…
หลังจากผู้นำตระกูลใหญ่ และพวกอัจฉริยะที่ถูกขนานนามว่าห้าปีศาจของทุกๆอาณาจักรได้มาถึงกันหมดแล้ว… ทันใดนั้นาาทั้งห้าของห้าอาณาจักรก็ได้มาถึงสถานที่แห่งนี้พร้อมกันทั้งห้าคน… หลังจากทักทายกันตามระเบียบแล้ว
าาดาบสีขาวก็ได้กล่าวขึ้นมา
''ข้าคิดว่าทุกคน ก็จะคงพอจะรู้อยู่แล้วว่าสิ่งที่อยู่ในเสาเจ็ดสีนั่นมันคืออะไร… เพราะงั้นแล้วข้าก็จะบอกถึงผลของการหารือกันของพวกเราห้าาาให้ทุกคนฟัง…
แสงเจ็ดสีนี่ ความหมายของมันก็คือตอนนี้นั้นมีคนๆหนึ่ง กำลังได้รับสืบทอดพลังจากคริสตัลสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งอยู่…
เื่นี้ถือเป็เื่สำคัญ พวกเราจะปล่อยให้คนผู้นั้นสืบทอดมรดกของจักรพรรดิสายรุ้งไปอย่างง่ายดายเช่นนี้ไม่ได้ เพราะหากคนผู้นั้นเป็คนชั่วร้าย…
มันก็จะเกิดเป็หายนะของทั้งห้าอาณาจักร เพราะงั้นพวกเราจึงต้องมีการตรวจสอบให้ดีพอเสียก่อน…
จากนั้นจึงค่อยนำมรดกนี้ไปมอบให้แก่ผู้ที่เหมาะสมอีกที"
ฮาวาอินที่ได้ยินเช่นนั้นก็รู้สึกไม่พอใจที่าาดาบสีขาวกล่าวหาว่าชีวานอาจเป็คนชั่วร้าย… เื่นี้นางไม่พอใจเป็อย่างมาก แต่นางก็พูดอะไรออกมาไม่ได้ จึงได้แต่ฝืนอดทนฟังต่อไป…
''และจากการหารือกันของพวกเราห้าาา มรดกนี้สามารถสืบทอดให้แก่ผู้ที่มีอายุไม่เกินหนึ่งร้อยปีเท่านั้น และวิธีการที่จะหาผู้ที่เหมาะสมได้นั้น…
ก็คือการให้ผู้ที่มีอายุไม่ถึงหนึ่งร้อยปีเข้าไปตามหาคริสตัลแห่งการสืบทอดของจักรพรรดิสายรุ้งให้เจอ และนำมันออกมา ผู้ที่สามารถทำได้ก็จะถือว่าเป็ผู้เหมาะสมทันทีไม่ว่าจะเป็ใครก็ตาม… หรือแม้แต่บุคคลลึกลับที่กำลังสืบทอดมรดกอยู่เองก็เช่นกัน
หากเขาสามารถนำคริสตัลแห่งการสืบทอดออกมาได้ เขาก็จะถือเป็ผู้สืบทอดที่แท้จริง และจะไม่มีใครสามารถแย่งชิงมันมาได้ หากเขาสามารถนำมันออกมาได้จริงๆ
และนี่คือสิ่งที่พวกเราห้าาาได้หารือกันออกมา… มีผู้ใดจะคัดค้านหรือไม่ ?''
หลังจากได้ยินสิ่งที่าาดาบสีขาวกล่าว
ฮาวาอินก็รู้สึกได้ว่าเื่นี้ไม่ได้แย่ไปทั้งหมด…
แต่นางก็นึกขึ้นมาได้ว่าหากแตะไปที่แสงเจ็ดสีที่อยู่รอบๆปราสาทร้างเข้า จะเ็ปเป็อย่างมาก
นางจึงได้เอ่ยถามเื่นี้กับาาดาบสีขาว
หลังจากที่าาดาบสีขาวได้ยินคำถามของนาง เขาก็เอ่ยตอบนางทันที
''สำหรับเื่นั้น… หากเข้าไปตอนนี้ก็คงจะต้องรู้สึกเ็ปเป็อย่างมากแน่นอนต่อให้เป็พวกเราห้าาาก็ไม่สามารถทำได้
เพราะงั้นแล้วตอนนี้จึงต้องรอจนคนผู้นั้นสามารถสืบทอดมรดกได้ราวๆห้าในสิบส่วนเสียก่อน และนี่ก็ถือได้ว่าเป็ข้อได้เปรียบและเป็บททดสอบของคนผู้นั้นเช่นกัน
หากว่ากันตามตำนานของจักรพรรดิสายรุ้งรุ่นก่อนๆนั้น พวกเขาก็ทดสอบผู้สืบทอดกันด้วยวิธีนี้มาโดยตลอด… เพราะงั้นไม่ว่าจะเป็ใครก็ตามวิธีนี้ถือได้ว่ายุติธรรมมากแล้ว
พวกเ้าไม่จำเป็ต้องคิดว่าใครได้เปรียบเสียเปรียบ รออีกสักพักเมื่อเสาเจ็ดสีลดขนาดลงจนเพียงพอแล้วก็จะสามารถเข้าไปได้โดยที่ไม่เป็อันตรายใดๆ''
หลังจากที่ได้ยินาาดาบสีขาวกล่าว
ฮาวาอินก็รู้สึกว่าหากผู้ที่สืบทอดมรดกของจักรพรรดิสายรุ้งเป็ชีวานจริงๆ ผู้ที่เข้าไปถ้าไม่เป็ผู้นำตระกูลใหญ่ทั้งหลายแล้วล่ะก็…
คงจะหาผู้ที่จะสามารถต่อกรกับนางได้ยากเย็นเป็อย่างยิ่งแน่นอน เพราะตนก็เคยเห็นความสามารถของชีวานมากับตาตัวเองแล้ว ยิ่งไม่รวมตอนนี้ที่ชีวานจะได้รับการสืบทอดมรดกห้าในสิบส่วนเข้าไปก่อนด้วยเสียอีก
แต่ฮาวาอินนั้นไม่ได้รู้เลยว่านางได้คิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไป…
และเวลานี้เองในที่สุดแสงของเสาเจ็ดสีก็ลดลงไปจนถึงห้าในสิบส่วนของตอนแรกแล้ว…
''เอาล่ะ… ผู้ที่มีคุณสมบัติผ่านทุกคนสามารถเดินเข้าไปในแสงนั่นได้เลยหากพวกเ้าพร้อมแล้ว''
หลังจากได้ยินคำกล่าวของาาดาบสีขาว เหล่าผู้ที่มีอายุไม่ถึงหนึ่งร้อยปีทุกคนก็ได้เดินเข้าไปภายในแสงเจ็ดสีทันที…
ห้าปีศาจของอาณาจักรดาบสีขาวทุกคนได้เข้าไปกันหมดแล้ว รวมถึงชินเองก็ด้วยเช่นกัน
ส่วนอีกสี่อาณาจักรที่เหลือนั้น
ในแต่ละอาณาจักรก็จะมีตระกูลใหญ่อยู่ห้าตระกูลทุกๆอาณาจักรเช่นกัน
เพราะงั้นแล้วห้าปีศาจก็จะมีอยู่ห้าคนต่อหนึ่งอาณาจักรเหมือนกันหมดทุกอาณาจักร…
และคำเรียกขานห้าปีศาจนี้ก็คือตัวแทนของรุ่นเยาว์ที่แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละอาณาจักรที่มีอายุไม่ถึงหนึ่งร้อยปีนั่นเอง เพราะงั้นจะบอกว่าศึกนี้เป็ศึกระหว่างห้าปีศาจก็ไม่เกินเลยไปแม้แต่น้อย…
เพียงแต่อาณาจักรดาบสีขาวดันมีตัวประหลาดเฉกเช่นชินที่เทียบได้กับห้าปีศาจโผล่ขึ้นมา… เพราะงั้นแล้ว จะถือว่าอาณาจักรดาบสีขาวมีอยู่หกปีศาจก็ได้เช่นกัน…
และศึกระหว่างพวกห้าปีศาจก็จะเริ่มขึ้นแล้วภายในปราสาทร้างแห่งนี้…
''าาดาบสีขาว… เื่นั้นไม่บอกไปจะดีหรือ?''
เสียงนี้เป็เสียงของชายวัยกลางคนที่ฟังแล้วให้ความรู้สึกสบายใจเป็อย่างมาก
''าาทลายนภา นี่ก็ถือได้ว่าเป็ข้อได้เปรียบของบุคคลลึกลับผู้นั้นด้วยเช่นกัน… ถึงแม้มันอาจจะช่วยได้ไม่เยอะเท่าไหร่ก็เถอะ''
ดูเหมือนเสียงที่พูดกับาาดาบสีขาวจะเป็าาแห่งอาณาจักรทลายนภา
และหลังจากได้รับคำตอบแล้ว าาทลายนภาก็ไม่ได้กล่าวอะไรออกมาอีก…