"เสียงโทรศัพท์ "
" แป๊บนึงนะครับ " เคนพูดพร้อมกันเดินออกไปรับโทรศัพท์
" ไอ้เคน! มึงกลับมาทำงานของมึงเดียวนี้! " ภาคินรีบบ่นใส่เคนรัวๆ
" เออๆ..เดี๋ยวกูไปกูฝากมึงดูงานแป๊บเดียวเองบ่นไรนักหนาว่ะ "
" แป๊บเดียว!?....มึงหายไป 4 ชั่วโมงนี้นะแป๊บเดียวมึง " ภาคินพูดพร้อมกับพยายามกดความโกรธของตัวเองไว้
" เออๆ งั้นเดี๋ยวกูไปหาเดี๋ยวนี้แหละ แต่กูขอพาสาวไปด้วยนะ พอดีกูลากเขามาด้วยว่ะกลัวว่าถ้าให้กลับไปคนเดียวแล้วจะหลงทางเอา "
" เออๆ มึงจะพาใครมากูไม่สนหรอก ตัวมึงอ่ะมาก่อนเลยอันดับแรก "
"ครับๆ จะไปเดี๋ยวนี้เลยครับบ "
' วางสาย '
" เอิมม.เฟย์! "
" คะ? " เคย์หันไปตามเสียงเรียกของเคนที่เดินกลับมาจากการคุยโทรศัพท์
" พอดีผมต้องไปเคลียร์งานที่ทำค้างไว้น่ะ ที่นั่นมีของบางส่วนที่ยังไม่ได้เอาออกมาโชว์เฟย์สามารเดินดูก่อนคนอื่นได้เลยนะ "
" ดูได้เหรอ งั้นขอตามไปด้วยนะ " เคย์พูดพร้อมกับทำท่าทางดีใจเพราะเขาเริ่มสนใจงานในเข้าแล้ว
เคนพาเคย์เดินตรงเข้าไปที่พื้นที่พิเศษที่เข้ามาได้เฉพาะคนที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ในนั้นคนส่วนใหญ่เป็นักศึกษาเกือบทั้งหมด ห้องด้านสุดถูกปิดด้วยผ้าม่านสีดำเหมือนเป็ที่ลับที่ห้ามคนเข้าไปอย่างนั้นแหละ
" ผมจะไปทำงานที่ห้องฝั่งตรงข้าม เฟย์เดินดูผลงานในห้องนี้ได้เลยนะ ผมไปไม่นานไม่นานหรอก " เคนพูดเสร็จก็เดินออกจากห้องทันที
ภายในห้องนี้เต็มไปด้วยภาพวาดมากมายผลงานต่างๆถูกทำขึ้นด้วยความประณีต เคย์เริ่มเดินมองภาพที่ถูกตั้งไว้บนโต๊ะ ' สวยจังเลย คนที่วาดภาพพวกนี้คงเก่งกันมากๆเลยสินะ '
" โอ๊ย!! " " โอ๊ย!! "
' เพล้ง!! '
เคย์รีบหันกลับไปดูทันที เพราะเมื่อกี้เหมือนเขาถอยหลังไปชนกับใครสักคน แล้วยังมีเสียงเหมือนอะไรสักอย่างตกแตกอีกด้วย
" เป็อะไรไหมคะ " เคย์ถามหนุ่มหล่อปริศนาที่ตอนนี้เขาล้มลงไปนั่งกับพื้น อีกทั้งที่พื้นยังมีเศษแก้วอีกมากมา
ยที่แตกกระจายจนแยกไม่ออกว่ามันคือชิ้นส่วนของอะไร ' ฉิบหายอีกแล้วไอ้เคย์ '