เกิดใหม่เป็นคุณหนูใหญ่เพื่อแก้แค้นสามีจอมเจ้าเล่ห์

บทที่ 48 ไสหัวไปซะ!

“เจียเจีย คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย?” เมิ่งเจียงอวี่แทบจะร้องไห้ออกมา “ผมจะมาเล่นละครต่อหน้าคุณได้ยังไง? แผนยุยง แผนข่มขู่อะไรกัน คุณไม่เชื่อใจผมเหรอ?  ผมจริงจังกับคุณจริง ๆ นะ...”

เมิ่งเจียงอวี่รู้สึกน้อยใจจริง ๆ หลังจากที่เขาถูกทิ้งไว้ที่หน้าผา สิ่งแรกที่เขาทำคือโทรหาเสิ่นเจีย แต่ไม่สามารถติดต่อได้ จากนั้นเขาจึงโทรหา เสิ่นเมิ่ง แต่เสิ่นเมิ่งก็ไม่สนใจเขา 

ตอนที่เขาคิดว่าตัวเองต้องตายอยู่บนหน้าผา คาดไม่ถึงว่าจะมีรถแท็กซี่ขึ้นมารับเขาไป เขาถามคนขับรถจึงรู้ว่าเป็นคนของเสิ่นเจียส่งมา ตอนนั้นเขาซึ้งใจมาก คิดว่าพอเจอหน้าเสิ่นเจียจะต้องจูบเธอให้หนำใจ

แต่ไม่คิดเลยว่า… พอเสิ่นเจียเจอเขา เธอจะมีท่าทีแบบนี้

มันเกิดอะไรขึ้น?  ทำไมเรื่องราวถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้?

“ยังจะมาหลอกพี่สาวฉันอีก!  หน้าไม่อาย!!” เสิ่นเปียวไม่ยอมฟังเขา  ยกไม้เบสบอลขึ้นฟาดเขาอย่างแรง “ยังไม่รีบไสหัวไปอีก! ถ้ายังกล้ามาเหยียบที่นี่อีก ฉันเห็นครั้งไหน ต่อยครั้งนั้น!!”

ไม้เบสบอลฟาดลงไปไม่เลือกหน้า แม้แต่ลุงคนขับแท็กซี่ที่เพิ่งฟื้นก็โดนไปด้วย

ลุงคนขับยังไม่ทันได้พูดอะไรก็โดนฟาดจนเงยหน้าไม่ขึ้น มือยังต้องพยุง เมิ่งเจียงอวี่ที่ขาหักอยู่ จึงไม่สามารถรับมือกับเสิ่นเปียวที่ถือไม้เบสบอลอยู่ในมือได้ สุดท้ายจึงได้แต่พยุงเมิ่งเจียงอวี่ออกมาจากหน้าบ้านของ เสิ่นเจียก่อน

เสิ่นเปียวยังไม่ยอมเลิกรา ไล่ทั้งสองคนลงไปข้างล่าง ถึงจะยอมหยุด

ลุงคนขับแท็กซี่กับเมิ่งเจียงอวี่นั่งกุมขมับร้องครวญครางอยู่หน้าตึก

“วันนี้ฉันซวยจริง ๆ เลยโว้ยย! โอ๊ย!” ลุงคนขับแท็กซี่บ่นพึมพำพลางเอามือขยี้หัว “ตอนแรกว่าจะทำความดีช่วยเหลือคนอื่น หาเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ ติดไม้ติดมือไปด้วย ใครจะไปคิดล่ะว่าจะโดนหลอก แถมยังโดนซ้อมอีก ทั้ง ๆ ที่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย! โคตรซวยเลย”

“ลุงครับ ผมต้องขอโทษด้วยนะครับ ผมทำให้ลุงเดือดร้อนไปด้วย จริง ๆ แล้วเขาจะตีผม ไม่คิดว่าจะโดนลุงไปด้วย” เมิ่งเจียงอวี่มองลุงคนขับแท็กซี่ด้วยแววตาสำนึกผิด 

ลุงคนขับแท็กซี่โบกมือปฏิเสธ “คุณเองก็เจ็บตัวขนาดนี้ ผมจะปล่อยให้นายโดนซ้อมได้ยังไง?!”

“ขอบคุณลุงมากนะครับ” เมิ่งเจียงอวี่กล่าวขอบคุณ แต่ก็พูดต่อว่า “แต่ลุงครับ ลุงแน่ใจเหรอว่าคนที่ให้ลุงมารับผม คือผู้หญิงคนนั้น?”

ถึงแม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมเสิ่นเจีย จู่ ๆ ถึงเกลียดเขามากขนาดนี้ แต่ดูจากท่าทางเมื่อกี้แล้ว มันไม่เหมือนกับการทะเลาะกันแบบเล่น ๆ ของคู่รักทั่วไป! 

เธอปล่อยให้เสิ่นเปียวรุมทำร้ายเขา แถมยังทำท่าทางเหมือนกับเกลียดเขาเข้ากระดูกดำ เรื่องนี้ทำให้เมิ่งเจียงอวี่อดคิดไม่ได้ว่ามันต้องมีอะไรบางอย่าง 

หรือว่าจะมีคนแอบอ้างชื่อของเสิ่นเจีย แล้ววางแผนทั้งหมดนี้ขึ้นมา เพื่อทำให้เธอได้เจอกับเสิ่นเจีย แล้วทั้งสองคนก็จะได้ทะเลาะกัน?

ลุงคนขับแท็กซี่ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตอนนั้นเขายังไม่ทันจะได้เข้าไปก็โดนไม้เบสบอลฟาดเข้าให้แล้ว พอรู้สึกตัวอีกทีก็โดนไม้เบสบอล นั้นทุบจนน่วมไปหมด ความจริงแล้วเขาไม่ได้เห็นหน้าผู้หญิงคนนั้นชัด ๆ

แต่เขาไม่คิดจะปริปากพูดเรื่องนี้ออกไปหรอก เพราะเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เขาก็ไม่รู้จะไปหาใครมาจ่ายค่ารถได้ ในเมื่อข้อมูลอื่น ๆ มันตรงกันหมด เขาก็ได้แต่พูดตามน้ำไปอย่างนั้นแหละ!

เขาจึงเงยหน้าขึ้น พูดอย่างหนักแน่น  “ใช่แล้ว เป็นเธอนั่นแหละ เธอชื่อเสิ่นเจีย เธอให้ผมไปรับคุณ!”

“ถ้าอย่างนั้น ทำไมเธอถึงไม่ยอมรับล่ะ?” เมิ่งเจียงอวี่ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก 

เขารู้สึกว่าเรื่องนี้มันต้องมีอะไรผิดปกติ แต่ก็นึกไม่ออกว่ามันผิดปกติตรงไหน 

ลุงคนขับแท็กซี่ไม่มีเวลามานั่งคิดปัญหาอยู่ที่นี่กับเขา เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเตรียมโทรหาตำรวจ “ถ้าเธอไม่ยอมรับ งั้นผมก็แจ้งตำรวจ! เธอเรียกใช้บริการรถแล้วก็ต้องจ่ายเงินมันเป็นเรื่องธรรมดา! ผมจะให้ตำรวจมาตัดสินเอง!”