"นี่พี่จะทำอะไรน่ะ! " อันนาถามขึ้นอย่างใเมื่อพายุวางเธอลงบนเตียงกว้าง
"ผู้หญิงกับผู้ชายอยู่ด้วยกันในห้องสองคน แถมยังอยู่บนเตียงด้วยกันแบบนี้ เธอคิดว่าเขาจะทำอะไรกันละ? " พายุพูดขึ้น พร้อมกับโน้มตัวเข้าหาหญิงสาว
"พะ พี่ไม่ได้ล้อนาเล่นใช่มั้ย? " อันนาถามขึ้นอย่างกล้าๆ กลัวๆ
"อุ๊ย! " อันนาอุทานขึ้นเมื่อพายุอุ้มเธอขึ้นไปวางบนโซฟาแทน
"ตรงนี้เร้าใจกว่าเยอะ" พายุแกล้งพูดขึ้น
"ทำไม กลัวงั้นหรอ? ยัยขี้เมา" พายุถามขึ้นทั้งๆ ที่ใบหน้ายังคลอเคลียอยู่ข้างๆ แก้มหญิงสาว
ส่วนอันนานั้นตอนนี้หน้าแดงเป็ลูกตำลึงสุกไปเสียแล้ว ถึงเธอจะแรดแต่ก็ไม่เคยอยู่ใกล้กับผู้ชายคนไหนได้ถึงขนาดนี้ โดยเฉพาะกับพายุคนที่เธอหลงรักเขามาตลอด
"ใครบอกว่านากลัวล่ะ เชิญค่ะ จะทำอะไรก็เชิญ"
ด้วยความเมาบวกกับความรักที่มีต่อพายุอยู่แล้ว ทำให้อันนาลืมอาย เธอนอนแผ่หราอยู่บนโซฟาตัวใหญ่ท้าทายชายหนุ่ม เธอคิดว่าเขาไม่กล้าทำหรอก เพราะที่ผ่านมาไม่ว่าเธอจะอ่อยเขาขนาดไหน พายุนั้นกลับนิ่งเฉยจนเธอแทบจะคิดว่าเขาเป็เกย์ที่ควงผู้หญิงแต่ละคนไม่ซ้ำหน้าไว้บังหน้าไปเสียแล้ว
พายุนั้นกลืนน้ำลายเฮือก เพราะอันนานั้นทั้งหุ่นดีและเซ็กซี่อยู่แล้ว ยิ่งเธอแต่งตัวด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำที่เว้าเนินอกจนเผยให้เห็นอกอวบ กับกระโปรงที่สั้นจนถลกขึ้นมาจนเห็นเรียวขาอ่อน ที่ผ่านมาเขาทำตัวเป็สุภาพบุรุษกับเธอมาตลอด เพราะเธอเป็น้องสาวของอัคนีเพื่อนของเขา และอัคนีก็ดูจะหวงน้องสาวจอมอ่อยคนนี้มาก
"เธอท้าทายพี่เองนะ" พายุพูดขึ้นเสียงเรียบ พร้อมกับคล่อมอยู่บนตัวหญิงสาว
อันนาไม่พูดอะไร แต่กลับมีท่าทางแปลกๆ หญิงสาวพยายามชะโงกหัวขึ้นมาและพยายามผลักไสอกกว้างของชายหนุ่มให้ออกไปให้พ้นตัว แต่มีหรือที่เธอจะสู้แรงและน้ำหนักตัวคนตัวใหญ่อย่างพายุได้
"บอกแล้วไงว่าเปลี่ยนใจตอนนี้ก็ไม่ทันแล้ว" พายุพูดขึ้นไม่ทันขาดคำ อันนาก็อ้วกใส่เขาเสียเต็มๆ แล้วก็หลับไปอย่างไม่รู้เื่รู้ราว
"ยัยตัวแสบเอ๊ย! " พายุสบถขึ้นอย่างหัวเสีย อันนาคือคนแรกที่ทำกับเขาแบบนี้ให้ตายเถอะ!
ชายหนุ่มไม่มีทางเลือก อันนาหลับไปแล้วหลังจากที่สร้างผลงานชิ้นเอกไว้ให้เขา ชายหนุ่มจึงจำเป็ต้องเช็ดอ้วกให้แก่หญิงสาวอย่างช่วยไม่ได้
พายุต้องใช้ความพยายามเป็อย่างมากในการระงับความ้าของตัวเองขณะที่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้อันนาที่มีหุ่นเอ็กซ์และเร้าใจขนาดนี้ แน่นอนทุกสัดส่วนของเธอภายใต้ชุดชั้นในสีดำตอนนี้ผ่านสายตาเขาหมดแล้ว ที่จริงเขาจะทำอะไรเธอเสียตอนนี้ก็ยังได้ แต่คนอย่างเขาไม่มีวันลักหลับผู้หญิงแน่นอน
"หึ! อยากรู้นักถ้าพรุ่งนี้ตื่นมาแล้วจะทำยังไง" พายุพูดขึ้นกับร่างที่หลับไหลเมื่อนคกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้
อันนาลืมตาขึ้นมาในเช้าของวันใหม่ หญิงสาวกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาจากแสงที่สาดส่องเข้ามาภายใต้ผ้าม่านสีสวย
อันนารีบลุกขึ้นนั่งทันทีเมื่อรู้ว่าที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ เตียงที่นอนอยู่ก็ไม่ใช่เตียงของเธอ และที่สำคัญร่างกายของเธอไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยสักชิ้นเดียว!
อันนาพยายามนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เธอจำได้แต่เพียงว่าพายุเป็คนพาเธอมาที่ห้องนี้ และเขากับหรือก็กำลังจะมีอะไรกัน หรือว่ามีอะไรกันไปแล้ว ทำไมเธอจำอะไรไม่ได้เลย อันนาพยายามนึกจนปวดหัว นึกเท่าไรก็นึกไม่ออก
"หึ! ตื่นแล้วหรอ? " พายุนั้นเอง เขาเดินออกมาจากห้องน้ำโดยนุ่งผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียว เนื้อตัวก็เปียกหมาดๆ จนได้กลิ่นสบู่ที่ลอยมาเตะจมูกหญิงสาว
"ทำไมนาถึง... "
อันนาพูดขึ้นอย่างงงๆ และก้มลงสำรวจร่างกายของตัวเองด้วยการคลุมผ้าห่มเข้าไปดู ท่าทางมึนๆ ของหญิงสาวเกือบทำให้พายุหลุดขำออกมา
"นี่เธอเมาหนักจนจำอะไรไม่ได้แบบนี้ทุกครั้งเลยรึเปล่า" พายุพูดขึ้น
ส่วนอันนาก็ได้แต่เงียบเพราะกำลังพยายามใช้ความคิดอยู่
"คงบ่อยละสิ เมาจนมีอะไรกับใครกี่คนก็จำไม่ได้สินะ"
"หมายความว่าไง? " อันนาถามขึ้นน้ำเสียงตึงๆ อย่างไม่พอใจ
"ก็หมายความอย่างที่พูดนั้นแหละ" พายุพูดขึ้นลอยๆ
"นี่...หมายความว่าเมื่อคืนนากับพี่มีอะไรกันแล้วอย่างงั้นหรอ?! " อันนาถามขึ้นอย่างใ นี่เธอเสียครั้งแรกให้เขาโดยที่จำอะไรไม่ได้เลยอย่างงั้นหรอ!?
"ก็ใช่นะสิ จืดชืด ไร้รสชาติสิ้นดี เซ็กซ์ของเธอนี่แย่มากจริงๆ " พายุพูดขึ้น
"ของพี่มันเล็กไปรึเปล่า แล้วมาโมเมว่าของนาแย่ๆ " อันนาพูดขึ้นอย่างไม่ยอมแพ้ พายุดูถูกเซ็กซ์ครั้งแรกของเธออย่างไม่น่าให้อภัย
"นี่เธอ! "
พายุเจ็บใจ อันนานั้นร้ายกาจว่าที่เขาคิดเสียอีก ผู้หญิงอะไรกล้าพูดเื่แบบนี้ได้อย่างไม่อายเลยสักนิด แถมไม่มีทีท่าเสียใจเลยสักนิด
'หึ! คงนอนกับผู้ชายไปทั่วจนเคยชินแล้วสินะ ' พายุคิดในใจ
"อยากลองอีกสักทีมั้ยล่ะ จะได้รู้ว่าเล็กหรือใหญ่" พายุพูดจาสองแง่สองง่ามและเดินตรงมายังหญิงสาวที่นั่งห่อตัวอยู่ใต้ผ้าห่มจนเหลือแต่หน้าเท่านั้นที่โผล่ขึ้นมา
"คิดว่านาจะกลัวหรอ ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วก็เข้ามาสิ" อันนาพูดขึ้นทั้งๆ ที่กลัวจนตัวสั่น แต่พยายามไม่แสดงออกให้ชายหนุ่มรู้ ใครว่าเธอไม่เสียใจกับทุกคำพูดของเขาละ แต่เธอนั้นโดนเขาพูดจาทำร้ายจิตใจมาโดยตลอดจนชินชาเสียแล้ว
"ถ้ากลัวแล้วมุดตัวอยู่ในผ้าห่มทำไมล่ะ ถอดมันออกมาสิ"
พายุพยายามดึงผ้าห่มที่ห่อตัวหญิงสาวออก เขาอย่างรู้นักว่าเธอจะเก่งสักแค่ไหนกันเชียว
"เก่งจริงก็เอาออกเองสิ" อันนาก็ท้าท้ายเขาอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกันจนลืมนึกถึงว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
"ได้ เธอท้าเองนะ" พายุสะบะดผ้าห่มเองจนหลุดออกจากร่างหญิงสาว อันนานั้นได้แต่นั่งกอดเข่าตัวเองเพื่อปกปิดร่างกายตัวเองเท่าที่จะปิดได้
พายุกลืนน้ำลายเฮือกอีกครั้ง เพราะท่านั่งของอันนานั้นกลับดูเซ็กซี่ขึ้นไปอีก มันดูน่าค้นหากว่าผู้หญิงทุกคนที่สลัดผ้าเปลือยเปล่าต่อหน้าเขาอย่างไม่มีความกระดากอาย
"จะอายอะไร เมื่อคืนฉันก็เห็นหมดแล้ว"
"......." เงียบไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากหญิงสาว
*******************************************
10K
