กาลเวลามิอาจหวนกลับ
โชคชะตาเป็ไปตาม์กำหนด
มีพบก็มีพราก มีจากก็ต้องมีเจอ
ซูลี่ คุณหนูตกยาก ที่กำลังนั่งอยู่ที่ หน้าร้านขายผ้าเล็กๆ
ในหมู่บ้านกันทุรกันดาร
นางกำลังจะเก็บร้านในอีกไม่ช้า
ก็มีลูกค้า เข้ามาซื้อผ้า
ลูกค้า ( มู่หลิง คุณหนูตระกูลชินโห ที่รำรวยในหมู่บ้านแห่งนี้)
มู่หลิง : เอาผ้าต่วนสีแดงเนื้อดีที่สุด
ซูลี่ : ได้เ้าค่ะ
รอสักครู่นะเ้าคะ
หญิงสาวร่างบาง สง่างาม
ใบหน้างดงามราวกับเทพธิดา ผิวพรรณขาวหมดจด
มีไฝสีน้ำตาลเม็ดเล็กบนแก้มซ้าย
ส่งให้นางมีเสน่ห์ เย้ายวนใจ
ริมฝีปากอวบอิ่ม ได้รูปรับกับจมูกที่โด่งพอดี
ผมของนางถูกถักเปีย รวบไว้ข้างหนึ่ง
ปราศจากเครื่องประดับใดๆ
สวมใส่เสื้อผ้าสีพื้น
รีบวิ่งไปหยิบผ้าต่วนสีแดงมาให้ลูกค้า ด้วยความรวดเร็ว
ก่อนจะห่อ และส่งให้กับลูกค้า
ซูลี่ : ได้แล้วเ้าค่ะ
มู่หลิง: ข้ายังไม่ได้ดูเนื้อผ้าของเ้าเลย
ซูลี่ :ได้ๆ เ้าค่ะ
มู่หลิง เปิดดูก่อนจะโยนทิ้ง ลงไปกองกับ พื้น
มู่หลิง : ข้าไม่ชอบสีแดงแบบนี้ เ้ามีแบบอื่นหรือไม่
ซูลี่ : ท่าน! จะมาโยนผ้าของข้า
เช่นนี้ มิได้เ้าค่ะ
ของมันเสียหายได้
มู่หลิง : แล้วจะทำไมเล่า
ก่อนจะใช้มือเรียวตบหน้า ซูลี่อย่างแรง
จนหน้าหญิงสาวหันไปกับแรงมือ
ก่อนจะหยิบตั๋วเงิน ขึ้นมา
ปา ใส่หน้า ซูลี่ อย่างแรง
มู่หลิง : ข้าไม่ซื้อแล้ว !! เอาเงินนี้ไป
ส่วนผ้าเ้าก็เอาไปทิ้งซะ
ไร้ค่า เสียจริง
มู่หลิงพูดจบ นางก็เดินขึ้นรถมาไป
ก่อนที่ บ่าวไพร่ จะ เดิน ตามไปติดๆ
มู่หลิงนางไม่ได้้าผ้า
แต่นางแค่้า หาเื่ซูลี่ก็เท่านั้น
…นี้ก็ 3 ปีแล้วที่ ซูลี่ นางต้องทนทำงานหนักทุกวัน
เพื่อหาเลี้ยงปากเลี้ยงท้องของตนเองและ (ต้าอัน) น้องสาวของนาง
เดิมที่ซูลี่ เกิดในตระกูลเฉิน ที่เป็มหาเศรษฐีในเมือง จิวหยาง
แต่โชคชะตาเล่นตลก เมื่อ(เฉิน)บิดาและ (ฮวาจี) มารดาเสียชีวิตไปด้วยอุบัติเหตุ
มิหน่ำซ้ำ ชายที่นางหมายปอง ก็ถูกลอบสังหาร เป็หรือตายก็ยังไม่รู้
ยังไม่ทันใด (หยวนอิน) อาแท้ๆ ของนางก็เข้ามายึด กิจการแทน
ซูลี่ ยังเด็ก ทั้งยังเสียใจจนไม่รู้จะทำอย่างไร
กิจการครอบครัวของนาง (กิจการฟู่โย่งเฉิน)
ฟู่โย่งเฉิน มีการค้าขาย มีโรงทอผ้า และห้างร้านมากมาย
จึงถูกยึดไปโดยง่าย
ด้วยความร้ายกาจของนาง ที่เคยตบตี ทำร้ายบ่าวไพร่ไว้เยอะ
ทำให้บ่าวไพร่ ไม่จงรักภักดี และถูกซื้อใจไปทั้งหมด
เมื่อหยวนอิน อยากย้ายเข้ามาอยู่ ในคฤหาสน์
จึงส่งซูลี่และน้องสาว
มายัง โรงทอผ้าอ้ายฉิง
ซึ่งเป็โรงทอผ้าเล็กๆ ที่บิดามารดาของนาง
ช่วยกันสร้างด้วยน้ำพักน้ำแรง
จนสามารถ ขยายกิจการจนใหญ่โตมาถึงทุกวันนี้
แต่เพราะ โรงทอผ้าอ้ายฉิง อยู่ห่างจากตัวเมืองอยู่มาก
อีกทั้งกิจการที่เมืองจิวหยาง ก็ได้กำไรมากกว่า
จึงได้ปิดโรงทอไป
เมื่อ ซูลี่ และ ต้าอัน มาอยู่ที่นี้
นางและน้องสาวต้องอาศัยอยู่เพียงลำพัง
และใช้ชีวิตยากลำบาก
เพราะหลายสิ่งหลายอย่างนางไม่เคยทำมาก่อน
นางไม่ทำสิ่งใดนอกจากร้องไห้
ปล่อยให้น้องสาวต้องอดอยาก
จนต้องไปขอความช่วยเหลือจากคนข้างบ้าน
เื่อาหารการกิน และความเป็อยู่
ตาอัน จะคอยหาอาหารมาให้พี่สาวตนเสมอ
จนผ่านไปหลายเดือนซูลี่ จึงได้สติ
หันกลับมามองความจริงที่โหดร้าย
แต่น้องสาวของนางวัยเพียง 4ขวบ
กลับไม่เคยท้อถอย
ทำให้ซูลี่มีใจ ฮึดสู้ กับโชคชะตา
นางเคยมีชีวิตราวเ้าหญิง
สุขสบายทุกสิ่งอย่าง แล้วอย่างไร
จะไปยึดติดก็ จะพลัน เสียใจเสียเปล่า
สู้เริ่มต้นใหม่ จะไม่ดีกว่าหรือ
เื่เลวร้ายที่เกิดขึ้น
นางไม่สามารถ
ยอมแพ้ได้ นางจะต้องทวงคืนทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่เคยเป็ของนางคืนมาให้ได้
และเื่ที่ค้างคาใจนางมาโดยตลอด
คือเื่ของ ชายที่นางรัก
นางเฝ้าตามหาเขา เท่าที่จะพอทำได้
นางอยากจะขอโทษเขา กับสิ่งที่บิดานางทำไว้
นางพร้อมรับโทษแทนผู้เป็ บิดา
หวังเพียงให้ชายผู้นั้นปลอดภัยก็เพียงพอ
1K
