ดวงนารีปกป้อง ขอเป็นผู้กล้าสักครั้ง

ในขณะที่ผมวิ่งหนีสาวๆไปรอบหมู่บ้านนั้นเอง พวกเอลซ่าก็ได้ กลับมายังที่พัก และพบว่า ทีน่ากำลังนั่งร้องเพลง โดยเอาถังคลุมหัวอยู่ในห้องน้ำ เธอไม่ได้นอนอยู่บนเตียงอย่างที่พวกเอลซ่าคิด แม้ว่าพวกเอลซ่าจะสงสัย แต่ทีน่าไม่ยอมบอกว่าทำไมถึงเข้าไปร้องเพลงในห้องน้ำ ในขณะที่เสื้่อผ้าเปียกชุ่ม

" ทีน่า เธอทำอะไรอยู่นะ รู้ไหมเธอพลาด ช็อตเด็ด ที่จะได้เห็นความเท่ห์ ของริวจิแล้วนะ " นาจิมิ กล่าว แล้วมองหน้าทีน่าด้วย สายตาโกรธเคือง
" หา มีออร์คมาบุกแล้วรึ " ทีน่าทำหน้าตกใจ และรีบเอาถังน้ำออกจากหัว เธอเริ่มร้องไห้ และขอโทษทุกคนที่ไม่ได้ไปด้วย แต่หลังจากนั้นทีน่าก็เริ่มมีน้ำมูกไหลออกมา และเป็นหวัด เนื่องจาก อยู่ในชุดชื้นๆเป็นเวลานาน จนทุกคนเป็นห่วง เลยให้ทีน่าไปนอนและกินยาแก้หวัด ก่อนที่ ทีน่าจะเดินไป เอลซ่าก็ได้กล่าวว่า
" ไม่เป็นไรหรอกนะ ทีน่า ตอนนี้ภารกิจของพวกเราก็สำเร็จแล้วเตรียมไปรับรางวัลจาก ท่านซีบรากันดีกว่า" เอลซ่ากล่าว และในตอนนั้นเอง ที่ ฟีน่า เสนอว่า ให้ทุกคนหาของขวัญไปให้ริวจิกันดีกว่า ได้ยินว่า ใกล้ๆนี้ มีขุมสมบัติฝังอยู่ และสมบัติส่วนนึงที่เป็นเครื่องประดับ ถูก มอนสเตอร์ลิงเก็บไว้ในรังของพวกมัน
เอลซ่า ยิ้มให้ความคิดของ ฟีน่า แล้วเริ่มพาทุกคนออกไปเพื่อสำรวจพื้นที่ โดยทิ้ง ทีน่าให้พักผ่อนอยู่ในห้อง เพราะเธอไม่สบาย เพื่อนำเครื่องประดับจากมอนสเตอร์ลิง มาให้ ริวจิ เชื่อกันว่ามันเป็นเครื่องประดับแห่งรัก ผู้ให้จะสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา จากผู้ได้รับ
3ชั่วโมงต่อมา......
เอลซ่ามาถึงหุบเหวหนึ่งที่เต็มไปด้วยบรรดาลิงน้อย ที่วิ่งกันอยู่ชุกชุม ข้างในรังของมัน มีอัญมณีเม็ดสีม่วงใหญ่เท่านิ้วโป้งอยู่ ช่างงดงามจริงๆ แต่เมื่อเอลซ่า ก้าวเข้าไป ก็ได้มีไอปีศาจกระจายออกมา
ปีศาจวานรยักษ์ นาม จาจังมุน ได้ปรากฏกาย เพราะมันได้กลิ่นตัวอันหอมหวนของสาวงาม
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า สาวน้อยคืนนี้ข้าจะฟัดเจ้าทั้งคืนเลย " จาจังมุนกล่าว ก่อนจะกระโดด เข้าโจมตี เอลซ่า ซึ่งเป็นคนที่น่ารักที่สุดในกลุ่ม ทว่า.....
ฉับ เฟร้ง
ดาบในมือของ นาจิมิ ได้ฟันลึกลงไปในผิวหนังของจาจังมุน จนมันได้เลือด และส้รางความโกรธให้มันอย่างมาก 
" ข้าจะเอาแม่สาวน้อยนักดาบนี่ก่อน ค่อย เอา แม่สาวน้อยนักธนูแล้วกัน " จาจังมุนกล่าวก่อนจะร่ายเวทย์สมานแผล แต่ด้วยความไม่ระวัง จึงถูกเวทย์มนต์วารี ของ ฟีน่าเข้าโจมตี จนหงายเก๋ง
" ตอนนี้ละ " เอลซ่าสั่งการ ทุกคนเข้าไปรุมโจมตี จาจังมุน ไม่ให้มันทันตั้งตัว เอลซ่า ยิงธนูทีละสามดอก ในขณะที่ นาจิมิ ฟันดาบด้วยความเร็วสูง และฟีน่า ร่ายเวทย์เพิ่มพลังกายให้นาจิมิ และ เอลซ่า ช่างเป็นทีมที่เข้าขากันได้ดีเหลือเกิน
ตุบตับ ตุบตับ
ไม่นานนัก เหล่าสาวๆก็ จับจาจังมุนได้ มันร้องไห้ด้วยน้ำตาราวกับเด็กน้อย และกล่าวขอชีวิต
" อย่าทำอะไรข้าเลย แม่น้องสาว ข้ามันไม่ดีเอง ข้ายังมีลูกอีก 12 ตัวต้องเลี้ยงดู แถมยังมีเมียสาวอีกนับสิบที่จะหว้า เหว่ ถ้าไม่มีข้า"
" เมื่อกี้ยังทำปากดีอยู่เลย " นาจิมิ กล่าว แล้วทำหน้ามุ่ย ก่อนจะถีบกระเป๋ง ของจาจังมุน เป็นการระบายโทสะ
" เอาน่า เอาน่า นาจิมิ พวกเราได้อัญมณีมาแล้ว ก็ปล่อยๆมันไปแล้วกันถือว่าเอาบุญ" เอลซ่ากล่าว และเอาผ้าเช็ดหน้าในมือ ก้มลงไปหยิบ อัญมณีสีม่วงใส สุกสว่างมาไว้ในมือ ในใจ เธอรุ้สึกดีใจมาก ที่จะได้ให้ของขวัญ ริวจิ เธอจินตนาการว่า ริวจิ จะให้รางวัลเธอ ด้วยการหอมแก้มเธอ แม้ว่า มันจะไม่เป็นความจริงก็ตาม
" กลับกันเถอะ นาจิมิ เอลซ่า " ฟีน่ากล่าว ก่อนจะนำทางพวกเธอกับไปยังที่พักและพบว่า ริวจิ ยังไม่กลับมา พวกเธอจึงยืนคอยริวจิ อยู่หน้า โรงแรม จนถึงเช้า
**********
เช้าวันต่อมา......
ผมที่เหนื่อยจากการวิ่งมาราธอน รอบหมู่บ้านตลอดคืนก็ได้มาถึงโรงแรม และเห็นพวกเอลซ่า ยืนรอ ผมอยุ่
'แว้ก ถึงกับดักตรูตรงหน้าทางเข้าโรงแรมเลยหรือวะ' ผมคิด และเตรียมจะหันหลังวิ่งหนีอีกครั้งแต่ไม่มีแรง และล้มลงบนตักของเอลซ่า ที่นั่งรอผมอยู่
" ไม่เป็นไรใช่ไหม ริวจิ " เอลซ่ากล่าว ก่อนจะนำอัญมณีสีม่วงเม็ดนั้นมอบให้ผม
" พวกเราช่วยกันหาของขวัญให้เธอ ทั้งคืนเลยนะ " ฟีน่ากล่าว แล้วเอามือลูบหัวผม 
" ให้ชั้นลูบมั่งสิ " นาจิมิ เอามือลูบหัวผมบ้างเมื่อเห็นฟีน่าเอามือลูบหัวผม ราวกับผมเป็นเด็กน้อย
ตอนนี้ผมอยากจะบอกเพื่อนๆว่า ผมอยากจะหนีจากนรกสาวอึ๋ม เป็นอย่างมาก แต่ไม่มีแรง จึงโดนพวกเธอเล่นราวกับตุ๊กตา แต่ด้วยแรงฮึด ผมจึงลุกจากตักเอลซ่าที่น่านอนขึ้นมาได้ แม้ว่ามันจะนุ่มสบายก็ตาม แต่คนอย่างผมก็มีศักดิ์ศรีนะ จะไม่ยอมนอนตักผู้หญิงอีกเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน โดยเฉพาะตักของ เอลซ่า
ในขณะที่สมองกำลังคิดวิธีหลบหนีไปจากตรงนี้อยู่ ก็ได้มีกลุ่มทหารเดินทางมาจากเมืองหลวง พวกเอลซ่ายังไม่ทันได้กล่าวถึงผลงานของผม พวกทหารก็ได้เข้ามาใส่กุญแจโซ่ตรวนที่มือผม จนเกือบเกิดการบวกกันกับพวกเอลซ่า
" พวกแกจะทำอะไร ริวจิน่ะ ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้นะ " นาจิมิ ชักดาบออกมา แล้วฟันใส่ทหารคนหนึ่งล้มลง ฝีมือทหารพวกนี้ ก็กากๆทั้งนั้น สู้ นาจิมิ ยังไม่ได้เลย ถึงมาเป็นสิบ ก็ถูกเธอซัดหมอบหมดอยู่ดี
" เดี๋ยวก่อนเหล่า โบเก็นฉะสุดสวยทั้งหลาย นี่เป็นคำสั่งของท่านอาราเอล ให้มาจับกุม เจ้าริวจิ กลับเมืองหลวง เพราะท่านนอร์น ได้กลับมาถึงคฤหาสต์มรกตแล้ว " หัวหน้าทหารกล่าว ก่อนยื่นเอกสารมีตราประทับของ อาราเอล มาให้พวกเอลซ่าดู แม้ว่าพวกเธอจะโกรธมากก็ตาม แต่ก็ต้องทำตามคำสั่ง เพราะมันเป็นกฏของกิลล์ว่า เมื่อนักผจญภัยทำงานเสร็จแล้ว และได้รับค่าจ้างก็ต้องปฏิบัติตัวกับนายจ้างอย่างดี
" ไม่นะ ชั้นไม่ยอมให้จับริวจิไป ริวจิเป็นพวกพ้องคนสำคัญของเรา " นาจิมิกล่าว อย่างลูกผุ้หญิงคนหนึ่งเธอไม่ยอมวางดาบลง
" วาตาชิ โนะ ไทเซ็ตสึนะ นากาม่า(เขาคือพวกพ้องคนสำคัญของชั้น) " ฟีน่า กล่าวก่อนจะชักคทาออกมา แต่เอลซ่าห้ามสองคนนั้นไว้
" เดี๋ยวก่อนทั้งสองคน นี่เป็นเรื่องของคนใหญ่คนโตนะ พวกเราคงต้องทำตามสถานเดียว" เอลซ่ากล่าว
" แบบนี้มันเหมือนใช้แล้วทิ้งเลย ชั้นไม่ชอบ ไม่ชอบมาก " นาจิมิ กล่าว
" ถ้า ทีน่า รู้เรื่องเธอคงเสียใจมาก " ฟีน่ากล่าวออกมาบ้าง
แต่ไม่ว่าพวกเธอจะพูดอะไรก็ตาม มันก็ไม่ได้ช่วยผมให้รอดพ้นจากการถูกจับ จากบรรดาทหารประจำคฤหาสต์ได้เลย และนี่คือชะตากรรมของผม และการเผชิญหน้าของผมกับ อาราเอล กำลังใกล้เข้ามา....
****************************************************************
A : อัดเจ้าอาราเอลให้จมดินไปเลย ริวจิ ชั้นเชียร์นายนะ
B : แม่งเจอนักรบมังกร สวมเกราะโฮริฮาก้อนทั้งตัว ริวจิ จะไหวรึเปล่า
C : นักรบมังกรก็นักรบมังกรสิ เดี๋ยวเราส่งแรงใจให้ริวจิเอาชนะ มันให้ได้เลย
A : เจ้า C นี่พูดถูกใจกูวะ เอาไป 10บาท
A,B,C : แล้วพบกับพวกเราได้ใหม่ในตอนหน้า