เสือดำประกายฟ้าแยกเขี้ยวออกมา จากนั้นรอบๆตัวปรากฏแสงสีฟ้าอ่อนหลายจุด
'....' ตูม! ไวเท่าความคิดร่างของเสือดำประกายฟ้าไปปรากฏตัวด้านหลังไป๋หลง
ต่อจากนั้นจึงเกิดเสียงะเิดังสนั่น สุดท้ายด้านหลังไป๋หลงจึงปรากฏเส้นทางลากยาว
ที่ถูกบางสิ่งบางอย่างพุ่งชนด้วยความรุนแรงสูง
“ฟ่อ”... แต่เมื่อมองให้ดีๆที่จุดสิ้นสุดของเส้นทางที่ถูกทำลายได้ปรากฏร่างของสัตว์อสูรขึ้น
โดยรูปร่างของมันคล้ายงูที่มีขนาดใหญ่ เกล็ดมีสีม่วงแวววาวซึ่งถ้าหากไป๋หลงมาเห็นเข้า...
เขาคงรู้ว่างูตัวนี้คือสัตว์อสูรอะไร
“โฮก...” เสียงคำรามของเสือดำประกายฟ้ายิ่งเกรี้ยวกราดขึ้นอีก
เพราะั้แ่มันเกิดมาได้เกือบครบเดือนครั้งนี้นับเป็ครั้งแรกที่มันออกแรงฆ่ามากถึง7ส่วน
แต่ฝ่ายตรงข้ามกลับไม่ตายในครั้งเดียว
“ฟ่อ” และงูตัวนั้นไม่ได้หวาดกลัวเสือดำประกายฟ้าเลยเพราะมันก็เป็สัตว์อสูรเช่นเดียวกัน
มันย่อมรู้ว่าศัตรูของมันยังเป็ลูกสัตว์อสูรที่อ่อนต่อโลก
ดังนั้นมันจึงพ่นควันพิษออกมารอบๆบริเวณ ซึ่งควันพิษนี้ค่อยๆขยายตัวลามไปอย่างต่อเนื่อง
สิ่งนี้ทำให้เสือดำประกายฟ้าหันไปมองไป๋หลงเพราะลำพังตัวมันย่อมหลบเลี่ยงพิษนี้ได้ง่ายๆ
แต่กับไป๋หลงในยามนี้หากปล่อยเอาไว้เขาจะต้องจมหมอกพิษจนตายเป็แน่
“ฟ่อ...” ฟุ่บ! ในตอนที่เสือดำประกายฟ้าเกิดลังเลสัตว์อสูรงูเกล็ดสีม่วงสะบัดปลดเกล็ดที่หาง
ใส่เสือดาวประกายฟ้าด้วยความเร็วและด้วยจำนวนบวกเข้ากับประสบการณ์ของงูเกล็ดม่วง
การโจมตีในครั้งนี้มีความซับซ้อนมาก
เพราะเกล็ดแต่ละเกล็ดมันพุ่งเข้าใส่เสือดำประกายฟ้าในทิศทางและความเร็วที่แตกต่างกัน
“โฮกก...” ฉึก! แน่นอนถึงเสือดำประกายฟ้าจะรวดเร็วแต่มันยังเด็กเกินไป
จึงหลบเกล็ดของงูเกล็ดม่วงได้ไม่หมดและในเกล็ดเ่าั้กลับเคลือบแฝงพิษร้ายแรงเอาไว้
ซึ่งหลังจากถูกพิษได้เพียงไม่กี่อึดใจเสือดำประกายฟ้ารู้สึกได้ว่าร่างกายเกิดอาการหนึบชา
แต่สัตว์อสูรสายเืโบราณไม่ใช่สัตว์อสูรทั่วไป
พวกมันทั้งหลายที่สืบทอดสายเืโบราณจะได้รับความทรงจำตกทอดจากบรรพบุรุษมา
ดังนั้น...'เปรี้ยง!!!' รอบตัวเสือดำประกายฟ้าบังเกิดสายฟ้าเส้นเล็กๆรอบตัว
จากนั้นก็ผ่าใส่ร่างของตัวเองจนไอร้อนแผ่ออกมาจากร่างกาย
งูเกล็ดม่วงเห็นเช่นนั้นก็โกรธเกรี้ยว
เพราะมันรู้ว่าพิษของมันถูกขับออกมาจากร่างของเสือดำประกายฟ้าแล้ว
ดังนั้นสิ่งที่ทำให้มันเริ่มได้เปรียบก่อนหน้าจึงหายไป
ส่วนเสือดำประกายฟ้า...มันผ่อนคลายลงมากจนสุดท้ายถึงกับมองการต่อสู้นี้เปลี่ยนไป
เพราะเมื่อครู่ได้รับความทรงจำตกทอดจากบรรพบุรุษเป็ครั้งแรก
จึงได้รับพลังเพิ่มขึ้น วิธีการใช้งาน ประสบการณ์ต่างๆ มาส่วนหนึ่ง '...' ฉัวะ! ตุ่บ!!!...
จนด้วยการเคลื่อนไหวเพียงแค่ครั้งเดียวครั้งนี้ มันทำให้หัวงูเกล็ดสีม่วงหลุดออกจากตัว
จากนั้นเสือดาวประกายฟ้ายังไม่ได้ไปไหนมันหมอบลงแล้วมองร่างของไป๋หลงเงียบๆ
เปรียบได้กับผู้พิทักษ์ส่วนตัวของเขา
จนครึ่งวันผ่านไปร่างกายของไป๋หลงกลับมามีสภาพที่สมบูรณ์ “อืม...” เขาจึงลืมตาขึ้นมา
ในตอนนี้เขาััได้ว่านอกจากอาการาเ็ที่หายดี
ร่างกายยังเกิดการเปลี่ยนแปลงมหาศาลและอาการปวดที่เกิดขึ้นทุก15วันก็หายไปแล้ว…
“ถึงไม่รู้ว่าสมุนไพรทั้ง2ต้นคือสมุนไพรอะไร แต่ข้าต้องขอบใจเ้ามากเ้าเสือดำ”
ไป๋หลงพูดพลางหันไปมองที่เสือดำประกายฟ้าฉับพลันมันก็ลุกขึ้นยืนไป๋หลงจึงยกมือขึ้น
“ช้าก่อน! ข้าเดาว่าเ้ายังเด็ก ข้ารู้ว่าก่อนหน้านี้เ้าตะปบข้าเพราะ้าหยอกล้อข้า...
แต่เ้าต้องเข้าใจว่าร่างกายของข้าแสนอ่อนแอหากเ้ายังทำเช่นนั้นอีกข้าจะตายเอาได้”
ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่เสือดำประกายฟ้ากลับไม่หยุด ครั้งนี้มันค่อยๆเดินเข้าหาช้าๆ....
จนมายืนอยู่ใกล้ๆไป๋หลงมันทำให้เขาััได้ถึงลมหายใจของเสือดำประกายฟ้า หวืด!
ตูม!!! เสือดำประกายฟ้ายกขาขึ้นแล้วตบไป๋หลงจนร่างของเขากระแทกลงกับพื้น
“อั่ก! จะ...เ้า...” ไป๋หลงพูดไม่ออกเพราะครั้งนี้เสือดำประกายฟ้าคงออมมือให้กับเขา
แต่ความรุนแรงก็ยังมากเกินไปอยู่ดี
ทว่าเมื่อเหลือบไปเห็นศพของงูเกล็ดสีม่วงจึงทำให้ไป๋หลงเข้าใจอะไรบางอย่างได้
“นี่ ขอบคุณที่ช่วยเหลือข้าเอาไว้” ไป๋หลงกรอกตาเขาไม่รู้ว่าควรจะขอบคุณหรือโกรธแค้น
เพราะถ้าไม่ใช่เสือดำประกายฟ้าโจมตีเขาั้แ่แรกเื่คงไม่เลยเถิดมาจนถึงตรงนี้แน่
“ฮูมม...” ด้วยคำขอบคุณ อยู่ๆเสือดำประกายฟ้าได้คำรามในลำคอเบาๆก่อนจะหายตัวไป
“นับว่าแปลกที่มันไม่ลงมือฆ่าข้า หรือเพราะว่ามันยังเด็กเกินไป...เหอะ! ช่างเถอะ”
ไป๋หลงเริ่มสำรวจตัวเองอย่างจริงจังเขาพบว่าร่างกายที่เคยอ่อนแอกลับมาแข็งแรงดีแล้ว
ทั้งพลังทั้งความเร็วมันมากกว่าคนที่เริ่มบ่มเพาะไปแล้ว2-3ปี
แต่ไม่ใช่แค่นั้นเมื่อการมองของไป๋หลงมีความละเอียดขึ้นเขาสามารถแยกแยะสิ่งต่างๆได้
ทำให้คำนวณการเคลื่อนไหวล่วงหน้าหรือแม้แต่มองหาข้อบกพร่องของสิ่งต่างๆได้ดีขึ้น
“ยอดเยี่ยมเหลือเกิน แต่ที่ยอดเยี่ยมไปกว่านั้นเป็เพราะสมุนไพรทั้ง2ต้นที่เสือดำนำมา
ทำให้ข้าสามารถสร้างเปลวเพลิงและน้ำแข็งได้
แต่จากตำราที่ข้าเคยอ่านมาทั้งคู่เป็สิ่งที่ขัดแย้งกัน...หากเป็ธาตุลมกับธาตุไฟยังพอได้
แต่ไฟกับน้ำแข็งนี้ยากจริงๆ...บางทีหากตำราเล่มนั้นที่กล่าวเอาไว้...
ดี! ข้าจะลองดูหากสำเร็จมันจะกลายเป็พลังที่แข็งแกร่งขึ้น หากล้มเหลวก็แค่สูญเสียไป”
ตำราที่ไป๋หลงกล่าวถึง คือตำราที่มีเนื้อหาสั้นๆ ด้านในอธิบายถึงธาตุต่างๆที่ผู้คนรู้จักกันดี
ซึ่งแต่ละธาตุจะไม่มีธาตุใดแข็งแกร่งไปกว่ากัน
ทั้งหมดล้วนแล้วแต่ถูกธาตุตรงกันข้ามสะกดข่มได้
แต่การที่คนๆหนึ่งธาตุตรงกันข้ามเอาไว้นั้น...ในระยะยาวมันจะส่งผลร้ายแรง
ดังนั้นผู้คนส่วนมากจึงเลือกกำจัดธาตุตรงกันข้ามทิ้งไปธาตุหนึ่งั้แ่ต้น หรือ...
ถ้าหากบ้าหน่อย...ก็หลอมรวมพวกมันซะ!!!