เ้าเป็ใคร!!! เนื้อตัวของเ้าช่างหอมยิ่งนักเหมาะสำหรับจะเป็อาหารเย็นนี้ของข้า
ข้าคือเ้าหญิงแห่งปราสาทสีขาว รู้ไว้ซะด้วย ถ้าพวกเ้าทำอะไรข้า เ้าไม่ตายดีแน่
ฮ่าๆ ฮ่าๆ ฮ่าๆ
ข้าไม่รู้ว่าเ้าคือใคร แต่เ้าต้องเป็อาหารข้า!!
ขณะนั่น เ้าหมาป่าก็กระโจนใส่เ้าหญิง
ไม่นะ!!!(เ้าหญิงร้อง)
ทันใดนั่น ก็มีลูกศรธนูยิงมาจากด้านหลังของเ้าหญิง ปักที่กลางลำตัวหมาป่า
แอ๊ง!!!!(เสียงหมาป่าร้อง)
เ้าหญิงนั่งร้องไห้และมือทั้งสองข้างกลุมหัวตัวเองไว้ เมื่อได้ยินเสียงพวกหมาป่าสงบลง เ้าหญิงได้เงยหน้าขึ้นและหันมองสิ่งรอบตัว แล้วก็เห็นกลุ่มคนถืออาวุธ ทั้งดาบ ธนู มีด
พวกเ้าเป็ใครกัน?
ไม่ต้องห่วง พวกข้าเป็คนดี เ้าละทำไมถึงไม่อยู่กลางค่ำกลางคืนในป่า ที่นี้มันอันตรายมากรู้ไหม
ข้าก็ไม่รู้ ข้าเดินมากับเ้ากระต่ายพูดได้ เพื่อให้เขานำทางไปสวนแห่งภูตน้อย
ฮ่าๆ ฮ่า เ้านี่จะบ้าแหะ ในป่านี้จะมีที่ไหนสัตว์พูดได้
แล้วละเ้ากระต่ายละ? เอ๋ หายไปไหน เ้ากระต่าย? เ้าหายไปไหนแล้ว หรือว่าเ้าถูกกินไปแล้ว!!! ไม่นะเ้ากระต่ายน้อยยย ฮืออออออ
นี่ข้าอยู่นี้(เ้ากระต่ายกระชิบ)
เ้าอยู่ตรงไหนกัน?
พูดเบาๆสิ! เดี๋ยวคนอื่นก็ได้ยินหรอก ข้าอยู่บนคอเ้าเนี่ย คนพวกนี้ไม่เคยเห็นพวกสัตว์พูดได้ มิหวังโผล่ไปให้พวกนั่นเห็น ไม่กลายเป็อาหาร ก็สัตว์ทดลองของพวกนั่นเป็แน่ T___T
เ้า!! ชุบชิบอะไร!
ข้าาา... เปล่า..นะ ข้าเปล่า
งั้นพวกข้าจะช่วยเ้า ในฐานะที่เป็ผู้หญิงด้วยกัน ข้าจะพาเ้าไปหมู่บ้านข้า รุ่งเช้าเ้าค่อยออกเดินทางไป ไปในสวนอะไรของเ้าละกัน
พวกเ้าช่างมีพระคุณมากกก ข้าดีใจยิ่งนักที่เจอพวกเ้า
ดีใจได้แค่ตอนนี้เท่านั้นแหละ เ้านี้ยังไร้เดียงสานัก
เดินทางกลับหมู่บ้าน........
ระหว่างเดินทาง.......
นี้ที่คุยกันมาข้ายังไม่รู้นามของเ้าเลย แล้วเ้ามาที่นี้ได้อย่างไร
ข้าเหรอ ข้าชื่อ ไดแอนน่า เป็บุตรสาว ของท่าน เอริค น่ะ
เ้า!!! เป็ลูกสาวของ เอริค หรอ!!
จับตัวนาง!! เมื่อถึงที่หมู่บ้านนำนางไปขังไว้ที่โบส์ท
ปล่อยนะ! จับข้าทำไมกัน ปล่อยข้านะ!
ณ ที่โบส์ท....
อะ กินชะ อาหาร กินได้ไม่ใส่ยาพิษหรอก
เดี๋ยว ท่าน ลูอีช จะมาพบเ้าหน่อย
ปล่อยข้าสิ! ข้าทำอะไร ไหนบอกจะช่วยข้า
เ้าต้องไปคุยกับท่านลูอีชเอง ข้าไม่มีสิทธิ์ปล่อย
เสียงเปิดประตูดังตึ่ง!!!
ทุกคนออกไป ข้าจะคุยกับแม่นี้คนเดียวเอง
เ้า!! ไดแอนน่า เ้า มันเป็สิ่งที่ข้าไม่อยากจะเจอเ้าอีกตลอดชีวิต
ข้า!! ข้าทำอะไรผิด
เ้าไม่เคยทำผิดอะไรหรอก แต่สิ่งที่พ่อเ้าทำ มันทำให้เป็แบบทุกวันนี้
พ่อข้าไปทำอะไรให้เ้ากัน?
พ่อเ้าเป็คนสั่งเนรเทศ ผู้หญิงทุกคนในหมู่บ้านของข้า เพราะคิดว่าพวกข้าเป็แม่มด
ย้อนไป ณเวลาที่ป่าถูกสาป ณขนาดนั้นหมู่บ้าน ที่อยู่ใกล้สุด คือหมู่บ้าน เนดีนน่า ที่มีแต่ผู้หญิงล้วน ซึ่งตอนนั่นทำให้ าาเอริค เข้าใจว่า ในบรรดาคนในหมู่บ้านนั่น ต้องมีแม่มดอยู่ในหมู่บ้าน จึงสั่งเนรเทศคนทั้งหมู่บ้านทั้งหมด
ข้ารู้สึกผิดแทนพ่อข้าจริงๆ แล้วข้าจะต้องทำอย่างไร
เ้า! ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั่น ข้าจะปล่อยเ้าให้เ้าเป็อิสระ เพราะข้าก็ไม่อยากจะเป็เหมือนเช่นพ่อเ้า
ไม่! ข้าอยากจะอยู่ที่นี้ ข้าจะต้องชดใช้สิ่งที่พ่อข้าได้ทำลงไป
เ้าจะชดใช้ด้วยอะไรละ?
ข้าไม่รู้..... แต่ข้าจะช่วยเหลือหมู่บ้านของเ้าให้ได้
งั้นเ้า อยากจะอยู่ที่นี้จริง เ้าต้องเอาชีวิตรอดในป่าแห่งนี้ให้ และต้องฝึกศิลปะการต่อสู้ ใช้อาวุธ ดาบ ธนู มีด เ้าคิดว่าเ้าไหวหรอ
ข้าไหว!
ข้าชอบความกระตื้อลือล้นเ้านะ งั้นข้าจะไปปล่อยเ้าที่ป่า ถ้าเ้าเอาชีวิตรอดในป่าเกิน3วันได้ ข้าจะรับเ้าเป็คนในหมู่บ้าน
ณ ป่าจันทรา...
ข้าจะปล่อยเ้าไว้ตรงนี้แหละ เมื่อครบ3วันข้าจะมารับเ้าตรงนี้
เ้าหญิงก็ได้วิ่งเข้าไปในป่าอย่างรวดเร็ว....
1K
