[ท่าน้าเปิดกล่องรางวัลระดับแรร์หรือไม่?] "เปิดเลย!" เรย์สั่งในใจ
แสงสีทองวาบขึ้นก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็รูปร่างที่คุ้นเคย แต่มันกลับไม่ใช่ดาบหรือกระบี่อย่างที่โลกนี้ควรจะมี [ยินดีด้วย! ท่านได้รับอาวุธระดับแรร์: 'SIG Sauer P320 Custom' พร้อมะุเจาะเกราะ 2 แม็กกาซีน] คุณสมบัติพิเศษ: แรงรีคอยล์ต่ำมาก และสามารถยิงทะลวงลมปราณคุ้มกันของจอมยุทธระดับกลางได้
"หึ... ค่อยคุ้มค่าเหนื่อยหน่อย" เรย์พึมพำพลางตรวจเช็กปืนสั้นในมือ น้ำหนักของมันช่างเหมาะมือเหลือเกิน
เธอก้มลงมองร่างไร้ิญญาของแม่ทัพอู๋ที่นอนจมกองเือยู่บนเตียง ก่อนจะเริ่มค้นตัวศพอย่างช่ำชอง มือเรียวขาวของเธอที่เปื้อนเืเล็กน้อยลูบไปตามเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ย จนกระทั่งพบถุงผ้าแพรหนักอึ้งที่เหน็บไว้ข้างเอว
[ตรวจสอบไอเทม: ถุงเงินแม่ทัพอู๋ - ภายในมีตั๋วเงิน 500 ตำลึง และทองคำแท่งขนาดเล็ก] "รวยใช้ได้เลยนะเนี่ย" เรย์ยัดถุงเงินเข้าช่องเก็บของระบบ ก่อนจะรีบเปิด 'ร้านค้าชุด' เพราะสภาพเธอตอนนี้มีเพียงชุดชั้นในลูกไม้สีดำเปื้อนเืที่ปิดบังร่างกายสูงระหงไว้เท่านั้น
[ร้านค้า: หมวดชุดอำพรางและการหลบหนี]
ชุดจอมยุทธหญิงพเนจร (ทนทาน/คล่องตัว): 500 แต้ม
ชุดรัตติกาลรัดรูป (เกราะอ่อนกันดาบ): 800 แต้ม
ผ้าคลุมล่องหนชั่วคราว (30 วินาที): 1,200 แต้ม
"เลือก 'ชุดรัตติกาลรัดรูป'" เรย์ตัดสินใจทันที
พริบตาเดียว ร่างของเธอก็สวมทับด้วยชุดหนังสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างประณีต มันรัดกิ่วเน้นสัดส่วนนาฬิกาทรายของเธอให้ชัดเจนยิ่งขึ้น โดยเฉพาะสะโพกที่ผายกว้างและหน้าอกอวบอิ่มที่ถูกโอบรัดอย่างกระชับเพื่อการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว มีซองสำหรับพกปืน SIG Sauer อยู่ที่ต้นขา และมีที่เก็บมีดอยู่ที่เอว
เรย์เดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปเบื้องล่างเห็นทหารอารักขาของแม่ทัพอู๋เริ่มเดินตรวจตราอย่างผิดสังเกต
"เป้าหมายเหลืออีก 19 คน... แต่ตอนนี้ต้องออกไปจากที่นี่ก่อน"
เธอกระชับปืนในมือ เตรียมพร้อมสำหรับฉากบุกทะลวงวงล้อมทหารด้วยอาวุธสมัยใหม่!
เรย์กวาดสายตามองไปรอบห้องเป็ครั้งสุดท้าย ร่างไร้ิญญาของแม่ทัพอู๋ยังคงนอนทอดกายอยู่บนเตียงที่ชุ่มไปด้วยเืและคาวราคะ เธอรู้ดีว่าหากจะหนีออกไปให้แเีที่สุด เธอต้องทำลายหลักฐานและสร้างความโกลาหลให้ถึงขีดสุด
"ระบบ... ขอซื้อ 'ะเิเพลิงขนาดพกพา' หนึ่งลูก"
[ยืนยันการซื้อ: หัก 150 แต้ม]
เรย์คว้าวัตถุทรงกลมสีดำออกมาจากหน้าจอระบบ เธอปรับตั้งเวลาสั้นๆ แล้วยัดมันไว้ใต้ฟูกที่เปียกชุ่ม แต่เท่านั้นยังไม่พอ นักฆ่าสาวเดินไปที่โต๊ะกลางห้อง มือเรียวคว้าตะเกียงน้ำมันที่มีเปลวไฟวูบไหวขึ้นมา
เธอยืนตระหง่านอยู่กลางห้อง รูปร่างสูงระหงในชุดหนังรัดรูปสีดำสนิทดูสง่างามดุจมัจจุราชที่ออกมาจากเงามืด เรย์แสยะยิ้มเ็าพลางมองไปที่ประตูห้องซึ่งทำจากโครงไม้และกระดาษบางๆ
"ลาก่อน... บุปผา์"
มือเรียวออกแรงผลักตะเกียงน้ำมันออกไปอย่างแรง! เพล้ง! ตะเกียงแตกกระจายทันทีที่กระทบกับบานประตู น้ำมันไฟลามเลียไปตามโครงไม้และกระดาษอย่างรวดเร็ว เปลวไฟลุกพรึบขึ้นบดบังทัศนียภาพหน้าห้องจนมิด
บึ้ม!!!
เสียงะเิเพลิงที่เธอตั้งเวลาไว้ดังสนั่นหวั่นไหวตามมา แรงะเิฉีกร่างของแม่ทัพและเผาทำลายหลักฐานทุกอย่างในพริบตา เปลวสีส้มแดงพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานและลามไปตามผ้าม่านมุ้งอย่างรวดเร็ว
"ไฟไหม้! ไฟไหม้หอบุปผา์!"
เสียงะโอย่างตื่นตระหนกดังระงมไปทั่วโรงเตี๊ยม เรย์ใช้จังหวะที่ควันไฟหนาทึบปกคลุมโถงทางเดิน ะโข้ามเปลวไฟออกทางหน้าต่างระเบียง เธอใช้ทักษะนักฆ่าไต่ลงมาตามคานไม้อย่างพริ้วไหว ชุดหนังรัดรูปที่แนบไปกับสัดส่วนช่วยให้เธอเคลื่อนไหวได้เงียบเชียบและรวดเร็ว
เธอะโลงมาถึงพื้นดิน แฝงตัวเข้าไปในฝูงชนที่กำลังวิ่งหนีตายออกมาจากประตูหน้าอย่างอลหม่าน เรย์ดึงผ้าคลุมหน้าสีดำขึ้นมาปิดบังใบหน้าส่วนล่าง เหลือเพียงดวงตาเฉี่ยวคมที่จ้องมองความพินาศเบื้องหน้าด้วยความพึงพอใจ
แสงไฟสีเืสะท้อนในแววตาของเธอ ร่างสูงระหงเดินสวนทางกับความโกลาหลและหายลับไปในเงามืดของตรอกแคบ ทิ้งไว้เพียงเถ้าถ่านและตำนานของนางโลมลึกลับที่สังหารแม่ทัพใหญ่ลงได้ในชั่วข้ามคืน
[ภารกิจสังหารและหลบหนี: สำเร็จ] [แต้มคงเหลือ: 750 แต้ม | เป้าหมายที่เหลือ: 19 คน]