ผมก็แค่เชฟที่ผ่านทางมา

ทว่า !ถึงอีกฝ่ายจะเป็นผู้ฝึกตนแต่ก็เป็นผู้ฝึกตนที่อ่อนแอดังนั้นก็ไม่สามารถทําร้ายเขาได้หรอก แม้เขาจะผนึกพลังฝึกตนเอาไว้ก็ตาม !

ยูหมิงเคลื่อนไหวหลบหญิงสาวที่พุ่งเข้ามาประชิดตัวอย่างรวดเร็ว

“ หืม ?’’ ประกายแห่งความประหลาดใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหญิงสาว เธอคิดไม่ถึงเลยว่าคนธรรมดาอย่างชายหนุ่มจะสามารถหลบการจู่โจมอย่างกระทันหันของเธอได้!

“ เฮ้ๆเธอจะมาโจมตีผมทําไม ? ผมอุส่าห์พาเธอมาที่โรงแรมเชียวนะ !’’ หลังจากที่หลบการโจมตีของอีกฝ่ายได้และยังเห็นว่าเธอกําลังเริ่มโจมตีต่อ ยูหมิงก็อดไม่ได้ที่จะพูดมันขึ้นมา

เฮ้อ...เขาอุส่าห์ช่วยเธอเอาไว้นะ!

แล้วทําไมเธอถึงได้โจมตีเขาโดยที่ไม่แม้จะขอบคุณด้วยล่ะ?!

“ แก…’’ ทางด้านหญิงสาวที่ได้ยินคําพูดของยูหมิงเธอถึงกับหน้าแดงกํ่าด้วยความโกรธที่สุดขีด

ผมอุส่าห์พาเธอมาที่โรงแรมเชียวนะ?

กับผีน่ะสิ !

ถ้าเธอไม่โกรธก็คงจะบ้าแล้วเพราะอีกฝ่ายพาเธอเข้ามาในโรงแรมยังไงล่ะไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอีกฝ่ายตั้งใจจะทําอะไร !

โดยไม่รอช้าหญิงสาวพุ่งตัวประชิดยูหมิงอีกครั้ง แล้วเริ่มโจมตีด้วยการยกขาซัดลูกเตะออกไป

“ เหอๆ !นี่คุณจะโจมตีผมให้ได้เลยใช่ไหม ? ก็ได้ !ผมจะมอบบทเรียนที่น่าจดจําไปตลอดให้กับผู้หญิงที่ไม่รักดีอย่างคุณเอง ! ’’ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวไม่ฟังที่พูดยูหมิงก็เริ่มรู้สึกมีนํ้าโหจึงได้ส่ายหัว

กลับกันทางด้านหญิงสาวที่ได้ยินประโยคพูดก็ถึงกับยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีกเธอได้เพิ่มความเร็วทั้งหมดที่มีทันที

ผู้หญิงที่ไม่รักดีอย่างคุณ?

ให้ตายเถอะ !นี่เธอเป็นผู้หญิงอย่างนั้นรึไง ?!

ในขณะที่หญิงสาวเพิ่มความเร็วยูหมิงก็ทําเพียงแค่ถอนหายใจเบาๆแล้วเคลื่อนตัวประชิดพร้อมยกมือลูบไล้ขาเรียวยาวสีขาวของอีกฝ่ายไปเบาๆก่อนจะเกิดเป็นภาพเงารางๆร่างหนึ่งที่ไปปรากฏตัวด้านหลังของหญิงสาว!

“ อ๊ะ !’’ ในตอนนั้นเองหญิงสาวก็รู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กําลังบีบเค้นขยําอย่างเมามันบนหน้าอกคู่ตูมของเธอ!

“ แก ! ตาย! ’’ ตอนนี้เธอสามารถมองเห็นได้เป็นอย่างดีถึงอุ้งมือมารของชายหนุ่มเธอจึงรู้สึกโกรธมากขึ้นและมากขึ้นไปอีกเพราะอีกฝ่ายล่วงเกินเธอและขยํามันอย่างเมามัน

“ แก ?อะไรกัน ? ไม่เพียงแต่ไม่ขอบคุณผมแต่คุณยังไม่รู้จักพูดจาดีๆอีก ! ก็ได้ ! วันนี้แหละผมจะเปลี่ยนคุณเอง ! ’’ในขณะที่หญิงสาวโกรธจัดและโจมตีออกมายูหมิงก็ทําเพียงถอนหายใจและหลบการโจมตีอีกครั้งเพราะเขารู้สึกเบื่อหน่ายเป็นอย่างมาก

วูบ

นัยน์ตาของหญิงสาวเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงเธอพบว่ามือของเธอที่โจมตีออกไป ชายหนุ่มกลับหลบมันได้ทั้งๆที่ไม่ได้ออกไปจากจุดๆนั้นเลย

หมับ !

ในเวลาเดียวกันยูหมิงเริ่มออกแรงบีบเค้นก้อนนุ่มนิ่มที่อยู่ตรงมือด้วยความอัศจรรย์ใจเขาอัศจรรย์ใจเป็นอย่างที่มันนุ่มนิ่มเช่นนี้

แต่คราวนี้ด้วยเทคนิคบางอย่างของยูหมิงมันได้ทําให้ร่างกายของหญิงสาวหมดเรี่ยวแรงไปในทันที จนกระทั่งเธออ่อนระทวยเคลิบเคลิ้มไปกับมัน

“ หืม ?’’ หลังจากที่เห็นอีกฝ่ายเคลิบเคลิ้มไปกับมันยูหมิงก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจ เขาประหลาดใจเป็นอย่างมากที่อีกฝ่ายถูกพิชิตเร็วขนาดนี้!

เพราะในภพนิรันดร์แปรผันน่ะไม่มีใครเลยที่จะถูกอุ้งมือมารของเขาปราบปรามได้อย่างรวดเร็วแบบนี้ !

หญิงสาวคนนี้จึงนับเป็นคนแรกที่ทําลายสถิติของเขา!

ในวินาทีต่อมาหญิงสาวที่เผลอเคลิบเคลิ้มไปอย่างไม่รู้ตัวก็รู้สึกตัวเธอที่นึกขึ้นได้ถึงเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ยิ่งโกรธมากขึ้นไปอีก “ แก ! ’’ เธอเปล่งเสียงออกไปเพราะเธอโกรธเป็นอย่างมากที่ถูกทําให้เคลิบเคลิ้มแบบนี้

“ เหอๆ !แก ? คุณอยากจะโดนบีบอีกรึไง ? เพราะทางที่ดีคุณควรจะพูดกับผมด้วยวาจาสุภาพอย่างคุณหรือผมอะไรแบบนี้จะดีกว่านะ! ’’ ยูหมิงที่ได้ยินก็ส่ายหัวด้วยความช่วยไม่ได้หญิงสาวคนนี้ไม่เรียนรู้อะไรบ้างเลยรึไง ก็รู้ๆกันอยู่ว่าเธอไม่สามารถโจมตีเขาได้แต่ก็ยังได้ดื้อรั้น !

“ คุณ !’’ หญิงสาวหน้าแดงกํ่าพูด “ คุณ ’’ ออกมาอย่างไม่รู้ตัวซักพักเธอก็สงบสติอารมณ์แล้วมองไปยังอุ้งมือมารของชายหนุ่มแล้วพูดอย่างใจเย็นออกมา“ งั้นนายช่วยปล่อยมือก่อนจะได้ไหม ? ’’

“ อ๋อ ! ได้สิ ! ’’ เมื่อเห็นว่าหญิงสาวใจเย็นลงแล้วยูหมิงก็ถอนมือจากก้อนหิมะทั้งสองข้างออกมาแล้วหายไปปรากฏตัวที่ด้านหน้าของหญิงสาวก่อนจะนั่งลงตรงเก้าอี้ตัวหนึ่ง

“ … ’’ หญิงสาวที่เห็นการเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วของยูหมิงถึงกับหมดคําพูดเธอหมดคําพูดเพราะตกตะลึงในความเร็วและจังหวะการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มเพราะเธอมองออกว่าการเคลื่อนไหวของชายหนุ่มมันไร้จุดอ่อนในการโจมตี !

“ แล้วคุณจะยืนบื้อแก้ผ้าอีกนานไหม? คิดว่าผมอยากดูมากนักรึไง ? ’’ ยูหมิงที่นั่งลงบนเก้าอี้มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความพิลึกเขาอุส่าห์ถอนตัวออกมาแล้ว แต่ทํามันเธอถึงยืนโชว์อีกล่ะ ?

ไปใส่ชุดได้แล้วไป !

“ นาย !’’ หญิงสาวที่ได้ยินก็ทําได้เพียงกัดฟันและมองหาชุดของเธอเมื่อพบแล้วเธอก็กลับไปใส่มันเหมือนเดิม และอย่างรวดเร็วด้วย !

“ เอาล่ะในเมื่อคุณใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วผมก็คิดว่าคุณควรจะพูดขอโทษผมก่อนดีกว่าไหม ? ’’ ยูหมิงมองหญิงสาวที่ใส่ชุดเปื้อนเลือดของเธอแล้วพูดตั้งแต่ที่เธอตื่นมาเธอยังไม่ได้ขอบคุณเขาเลย นี่ล่ะที่ทําให้เขารู้สึกเบื่อหน่ายทั้งๆที่เขาเป็นคนรักษาให้เธอแท้ๆดังนั้นแค่พูดขอโทษเพื่อขอโทษเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อกี้นี้ก็พอ !

“ ขอโทษ ?ทําไมฉันต้องขอโทษนายด้วย ? ’’ หญิงสาวจ้องมองยูหมิงอย่างสงสัยเธอสงสัยว่าทําไมเธอถึงต้องพูดอะไรแบบนั้น !

“ เหอๆนี่คุณโง่รึไง ! ถ้าหากคุณไม่ได้ผมรักษาป่านนี้คุณคงยังนอนยาวจนไม่ได้สติด้วยซํ้า! ’’ ยูหมิงที่ได้ยินก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว เธอโง่รึไงนะถึงได้ถามอะไรแปลกๆ

“ รักษา ?’’ หญิงสาวที่ได้ยินก็ต้องชะงัก ก่อนจะครุ่นคิดแล้วผงะ เพราะเธอจําได้ว่าในก่อนที่เธอจะหมดสติไปเธอได้ถูกโจมตีโดยคนกลุ่มหนึ่งแล้วหลังจากนั้นเธอก็หนีมาจนหมดสติแต่การที่เธอตื่นขึ้นแล้วมีแรงเหลือเฟือในการเคลื่อนไหวทั้งยังไม่รู้สึกเจ็บหรือปวดนี่ไม่ใช่ว่าเธอถูกรักษาจนเกือบหายแล้วหรอกเหรอ ?

เมื่อคิดได้เธอก็อดไม่ได้ที่จะก้มหน้ามองตามจุดบาดเจ็บต่างๆในก่อนหน้า ก่อนจะผงะไปอีกครั้งเพราะเธอพบว่าพวกมันในตอนนี้ได้ถูกรักษาแล้วโดยการทาสมุนไพรสีเขียวบางอย่างเอาไว้แถมยังสมานตัวได้เร็วอีกด้วยจนเธออดรู้สึกไม่ได้ที่จะตะลึง

หญิงสาวเงยหน้ามองชายหนุ่มแล้วถามอีกครั้งด้วยแววตาสงสัย “ นายรักษาฉัน ? ’’

“ แถวนี้ไม่มีใครนอกจากผมแล้วถ้าไม่ใช่ผมมันจะเป็นใครได้ ? ’’ ยูหมิงไม่ตอบแต่ถามออกไปแทนเขาเริ่มรู้สึกตัวแล้วว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นคนที่สมองช้าเอามากๆ

“ ขอบคุณ !’’ เมื่อได้รับคํายืนยันที่ดูเบื่อหน่ายของชายหนุ่ม หญิงสาวก็ได้พูดขอบคุณก่อนจะกัดฟันพูด“ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ฉันเข้าใจนายผิดไป ! ’’ เธอรู้ตัวแล้วว่าเมื่อครู่เธอเข้าใจชายหนุ่มคนนี้ผิดไปแต่มันก็ช่วยไม่ได้นี่ เป็นใครถ้าตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองเปลือยอยู่กับผู้ชายคนๆนั้นก็ต้องโกรธเหมือนเธอล่ะนะ !

“ คุณชื่ออะไร? ’’ ยูหมิงพยักหน้าก่อนถามชื่อของหญิงสาว

“ เมิ่งหยิงหยิง! ’’ รู้ว่าอีกฝ่ายคือคนรักษาและทําให้เธอรอดจากอาการเฉียดตายได้หญิงสาวก็พูดชื่ออย่างไม่ลังเลออกไป เพราะถ้าอีกฝ่ายจะฆ่าเธอก็คงฆ่าไปแล้วจะมานั่งรักษาให้เสียเวลาไปทําไม ?

“ เมิ่งหยิงหยิง! เป็นชื่อที่ดี !แต่ก็นะผมจะจดจําชื่อนี้เอาไว้ว่าเป็นคนที่สมองช้าและลงมือโจมตีผู้มีพระคุณโดยไม่ไถ่ถามซักคํา! ’’ ที่ถามชื่อออกไปก็เพราะต้องการจะจําเอาไว้นั่นเองไม่งั้นยูหมิงคงไม่ถามให้เสียเวลาหรอก !

“ นาย !’’ หญิงสาวที่ได้ยินก็เกือบจะอักเลือด แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรต่อเพราะมันเป็นอย่างที่ชายหนุ่มพูดจริงๆ เธอนั่นแหละที่เป็นฝ่ายผิด !

ยูหมิงได้แต่ส่ายหัวกับหญิงสาวที่พูดอยู่ไม่กี่คําเขามองเวลาที่โทรศัพท์มือถืออีกครั้ง ตอนนี้เป็นเวลาสองทุ่มแล้วอีกเพียงสี่ชั่วโมงก็จะเข้าวันใหม่ แต่เขายังไม่ได้กลับมหาวิทยาลัยปักกิ่งเลย สงสัยเขาคงต้องกลับในเร็วๆนี้

“ เอาล่ะ ! ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณไปมีเรื่องกับใครหรือถูกใครโจมตีมาแต่จําไว้ด้วยล่ะว่าห้ามเอาชื่อของผมไปป่าวประกาศให้ใครรู้ ! ’’ กลัวว่าหญิงสาวจะซื่อบื้อนําชื่อไปบอกใครต่อใคร ยูหมิงก็รีบสั่งการทันที

เมิ่งหยิงหยิงที่ได้ยินก็ต้องชะงักอีกครั้ง

ชื่อของนายนายก็ยังไม่ได้บอก แล้วฉันจะไปป่าวประกาศได้ยังไง !

บ้ารึเปล่าเนี่ย ?!

“ ตกลง !ว่าแต่นายเป็นผู้ฝึกตนงั้นเหรอ ? ’’ คิดว่าชายหนุ่มไม่ต้องการให้ใครรู้ชื่อหญิงสาวก็ขี้เกียจถามและถามในสิ่งที่อยากรู้แทน เพราะในตอนที่ชายหนุ่มได้สู้กับเธอในตอนนั้นน่ะมันราวกับเขาเป็นคนละคนเลย จุดอ่อนหรือจุดบอดต่างๆในท่วงท่าก็ไม่มีแถมยังมีความเร็วที่เหนือกว่าเธออีกด้วยนี่แหละที่ทําให้เธอสงสัยว่าเขาเป็นผู้ฝึกตนแต่ที่เธอสงสัยมากที่สุดก็คือทําไมเธอถึงไม่สามารถสัมผัสถึงระดับฝึกตนของชายหนุ่มได้เลยนี่แหละคือเหตุผลหลัก !

“ ผู้ฝึกตน? เหอๆ จําไว้แค่ว่าผมคือเชฟที่ผ่านทางมาก็พอ ! ลาก่อน !’’ โดยไม่พูดมากทําเพลง ยูหมิงส่ายหัวแล้วเดินออกจากห้องไปในทันทีแต่ก่อนที่เขาจะเดินออกไปเขาก็เหมือนนึกบางอย่างขึ้นได้จนต้องหันกลับไปทางเมิ่งหยิงหยิงแล้วพูด“ อ้อ ! ผมนึกขึ้นได้ว่าผมยังไม่ได้จ่ายเงินในส่วนต่างๆถ้าคุณจะไปไหนคุณก็ช่วยจ่ายเงินค่าพวกนั้นกับพนักงานให้ด้วยล่ะ ! ผมไปล่ะ !’’ พูดจบ ยูหมิงก็เดินออกไปอย่างไม่รอช้า

เมิ่งหยิงหยิงที่ได้ยินก็แทบจะสะดุดล้มหน้าคะมำซะเดี๋ยวนั้นเธอได้แต่มองไปยังชายหนุ่มที่จากไปด้วยแววตาที่ซับซ้อน

…

“ ไปส่งที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งทีลุง! อ้อ ! นี่เงิน ! ไม่ต้องทอนนะ ! ’’ หลังจากที่เดินออกมาจากโรงแรมยูหมิงก็เรียกรถแล้วทําการบอกที่ๆจะไปพร้อมกับจ่ายเงิน

“ ได้เลยพ่อหนุ่ม! ’’ ลุงคนขับรับเงินมาแล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ เพราะเขาไม่จําเป็นต้องทอนเงินนี่มันดีจริงๆ !

…

5 นาทีต่อมายูหมิงยังคงอยู่บนรถ เพียงแต่เขาในตอนนี้กําลังนึกถึงคนบางคนอยู่ซึ่งคนนั้นก็คือคนที่เป็นรักแรกของเขา ไม่สิถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเป็นรักข้างเดียวซะมากกว่า แถมยังเป็นรักในโลกนี้อีกด้วย

‘ ป่านนี้เธอจะเป็นยังไงบ้างนะ? ’ ยูหมิงคิดเป็นเวลากว่าห้าปีแล้วที่เขายังคงไม่ลืมเธอคนนั้นเพราะถ้าเขาลืมเธอคนนั้นไปแล้วเขาคงจะต้องไปหลงรักหญิงสาวคนอื่นๆก่อนแน่แต่ด้วยความแน่วแน่ของเขา เขาจึงเมินเฉยทุกๆคนที่ผ่านเข้ามาไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนก็ตาม !

ยกตัวอย่างเช่นฮั่นเสี่ยว ซินเสวี่ย เมิ่งหยิงหยิงแม้พวกเธอจะสวยงามมากถึงขั้นเทียบเคียงได้กับเทพธิดาในทวีปต่างๆของภพนิรันดร์ผันแปรแต่นั่นก็ไม่ได้ทําให้หลักการของเขาสั่นคลอนได้เพราะคนๆแรกของเขาจะต้องเป็นคนๆนั้นเท่านั้น !

ในขณะที่ยูหมิงกําลังครุ่นคิดถึงความหลังเก่าๆที่ห่างออกไปไม่ไกล ร้านสะดวกซื้อแห่งหนึ่งมีหญิงสาวคนหนึ่งเดินออกมาเธอมีหน้าตาที่สวยงามและเย็นชา เรียวขาสีขาวยาวของเธอขาวราวกับหิมะยิ่งหน้าอกของเธอยิ่งเห็นได้ชัดก็ยิ่งยวนเอามากๆสุดท้ายนี้เธอมีริมฝีปากสีแดงชัดที่สวยในแบบผู้ใหญ่ !

หลังจากที่เดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อแล้วหญิงสาวคนนั้นก็ทําการเรียกรถและขึ้นไปนั่งบนรถรถคันนั้นเองก็เริ่มออกตัวตรงไปข้างหน้าในทันที

ทุกๆอย่างที่เกิดขึ้นยูหมิงได้เห็นมันหมด นัยน์ตาของเขาปรากฏความซับซ้อนและสั่นสะเทือนไปอยู่ครู่หนึ่ง!

โดยไม่รอช้ายูหมิงก็หันไปพูดกับคุณลุงคนขับทันที “ คุณลุง ! ตามรถคันนั้นไปที ! ’’ ก่อนจะมองไปยังหญิงสาวที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งด้านหลังของรถคันนั้นด้วยประกายตาแห่งความซับซ้อน!