ตอนที่ 4
ผู้รอดชีวิต และกลิ่นอายของนักล่า
ความเงียบปกคลุมทั่วร้านสะดวกซื้อที่พังยับเยิน ฝุ่นควันยังลอยคลุ้งในอากาศ ขณะที่เศษกระจกและเืกระจายเต็มพื้น เสียงฝนด้านนอกยังคงตกหนักเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ไม่มีใครสนใจมันอีกแล้ว
สายตาของทุกคน—
กำลังจับจ้องไปที่จางฟาน
ชายหนุ่มยืนอยู่กลางร้านท่ามกลางซากศพของมอนสเตอร์ ดวงตาดำสนิทเย็นเยียบ ร่างกายเต็มไปด้วยเืทั้งของตัวเองและของอสูรกระทิงสีดำ เสื้อพนักงานร้านสะดวกซื้อขาดหลายจุดจนเห็นรอยแผลด้านใน
และรอบตัวเขา—
มีกลิ่นอายกดดันบางอย่างแผ่ออกมาเงียบๆ
ติ๊ง!
[Monster Aura Lv.1 Activated]
[มอนสเตอร์ระดับต่ำจะเกิดความหวาดกลัว]
จางฟานค่อยๆ หายใจเข้าออกช้าๆ พลังมหาศาลจาก Minotaur Soldier ยังคงไหลวนอยู่ในร่าง ความร้อนแปลกประหลาดแล่นไปตามกล้ามเนื้อทุกส่วนจนเขารู้สึกเหมือนร่างกายหนักขึ้น แต่ในขณะเดียวกันก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างชัดเจน
เขาก้มมองมือของตัวเอง
เส้นสีดำใต้ิัชัดขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ จางหายไป
“นะ… นาย…”
เสียงสั่นๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง
จางฟานหันไปมองทันที
เป็หญิงสาวพนักงานร้านสะดวกซื้อคนเดิม เธอนั่งตัวสั่นอยู่ข้างเคาน์เตอร์ ใบหน้าซีดขาวจากความกลัว ดวงตาที่มองเขาเต็มไปด้วยความลังเล
ไม่รู้ว่าควรดีใจที่เขาช่วยทุกคนไว้
หรือควรกลัวเขามากกว่าเดิม
“นายยังเป็มนุษย์อยู่ใช่ไหม…”
คำถามนั้นทำให้ทั้งร้านเงียบลงทันที
จางฟานไม่ตอบในทันที
เพราะแม้แต่ตัวเขาเอง—
ก็เริ่มไม่แน่ใจแล้วเหมือนกัน
ทันใดนั้น—
ติ๊ง!
[Global Announcement]
[ผู้เล่นคนแรกสังหาร Elite Monster สำเร็จ]
[Reward Bonus Granted]
[ชื่อผู้เล่นถูกซ่อน]
ทันทีที่เสียงระบบดังขึ้นทั่วโลก ผู้คนทั้งหมดในร้านเบิกตากว้างทันที
“คนแรก…?”
“มีคนฆ่ามอนสเตอร์แบบนั้นได้แล้วเหรอ?!”
“บ้าไปแล้ว…”
จางฟานหรี่ตาลงเล็กน้อย
ดูเหมือนระบบนี้จะประกาศความสำเร็จระดับใหญ่ให้ทุกคนรับรู้
ซึ่งนั่น—
ไม่ใช่เื่ดี
โดยเฉพาะในโลกที่เริ่มล่มสลายแบบนี้
ติ๊ง!
[Reward Received]
[Beginner Box (Rare)]
กล่องสีดำโปร่งใสปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาทันที มันลอยอยู่กลางอากาศเหมือนภาพโฮโลแกรม ขณะที่คนอื่นในร้านกลับมองไม่เห็น
จางฟานลองเอื้อมมือไปแตะ
ฟ้าววววว!!!
กล่องเปิดออกพร้อมแสงสีฟ้า ก่อนของสามอย่างจะปรากฏขึ้นตรงหน้า
[Iron Dagger]
[Basic Recovery Potion x3]
[Skill Scroll : Dash]
ดวงตาของจางฟานสั่นเล็กน้อย
ระบบนี้—
ให้รางวัลจริงๆ
เขาหยิบมีดสีดำขึ้นมาดู ตัวมีดยาวประมาณแขนท่อนล่าง คมกริบผิดกับอาวุธธรรมดา แค่จับก็รู้สึกได้ถึงคุณภาพที่ต่างออกไป
ติ๊ง!
[Iron Dagger]
Attack +7
Durability : 100/100
“อาวุธ…”
จางฟานกำด้ามมีดแน่นทันที
ตอนนี้เขามีอาวุธจริงๆ แล้ว
และในโลกแบบนี้—
อาวุธคือชีวิต
ทันใดนั้น—
เสียงคำรามก็ดังขึ้นจากด้านนอกร้านอีกครั้ง
กรรรrrrrrrrrrrrr!!!
ผู้คนในร้านสะดุ้งสุดตัวทันที หลายคนเริ่มร้องไห้อีกครั้งด้วยความสิ้นหวัง
จางฟานเดินไปที่กระจกแตกช้าๆ ก่อนมองออกไปด้านนอก
ภาพที่เห็นทำให้แม้แต่เขายังหรี่ตาลง
ทั้งถนน—
เต็มไปด้วยมอนสเตอร์
ก็อบลิน
หมาป่าดำตัวใหญ่
โครงกระดูกถือดาบ
รวมถึงสิ่งมีชีวิตประหลาดอีกหลายชนิดที่ไม่ควรมีอยู่บนโลก
รถยนต์หลายคันกำลังลุกไหม้ ตึกบางแห่งพังถล่ม เสียงกรีดร้องดังมาจากทั่วทุกทิศทาง ราวกับทั้งเมืองกลายเป็สนามรบไปแล้ว
และไกลออกไป—
หอคอยสีดำกลางกรุงเทพฯ ยังคงตั้งตระหง่าน
แสงสีแดงจากตัวหอคอยส่องขึ้นฟ้าราวกับประกาศว่าโลกใบใหม่ได้เริ่มต้นแล้ว
“เราควรทำยังไง…”
ชายวัยกลางคนคนหนึ่งถามเสียงแหบ
ไม่มีใครตอบ
เพราะไม่มีใครรู้
จางฟานมองถนนเงียบๆ สมองเริ่มคำนวณทันที
ร้านนี้ไม่ปลอดภัยอีกแล้ว
อาหารมีจำกัด
เสียงต่อสู้เมื่อครู่ต้องดึงมอนสเตอร์เข้ามาอีกแน่
และที่สำคัญ—
เขาต้องแข็งแกร่งขึ้น
เร็วที่สุด
ติ๊ง!
[Quest Update]
[Beginner Mission]
เอาชีวิตรอด 24 ชั่วโมง
เข้าสู่ Safe Zone 1 แห่ง
Reward:
Class Upgrade Chance
จางฟานหรี่ตาทันที
Safe Zone?
แปลว่าระบบมีพื้นที่ปลอดภัยด้วย
แต่คำถามคือ—
อยู่ที่ไหน
ทันใดนั้นเอง—
เสียงโทรทัศน์ที่พังอยู่มุมร้านกลับติดขึ้นมาเอง
ภาพสัญญาณรบกวนกระพริบอยู่หลายครั้ง ก่อนใบหน้าของผู้ประกาศหญิงจะปรากฏขึ้น
“…หากยังมีผู้รอดชีวิตอยู่ กรุณาเดินทางไปยังศูนย์อพยพหลัก…”
สัญญาณขาดหายไปเป็ระยะ ขณะที่เสียงกรีดร้องดังอยู่เื้ั
“…กองทัพกำลังจัดตั้งแนวป้องกันบริเวณ…”
ครืดดดดด!!!
จู่ๆ หน้าจอก็ดับไป ก่อนภาพแปลกประหลาดจะปรากฏแทน
มันคือแผนที่กรุงเทพฯ ทั้งเมือง
และตรงกลาง—
มีจุดสีทองกระพริบอยู่
ติ๊ง!
[Safe Zone Detected]
[Distance : 5.2 km]
จากนั้นภาพก็หายไปทันที
ทุกคนในร้านเบิกตากว้าง
“เมื่อกี้มันอะไร…”
“Safe Zone งั้นเหรอ?!”
“เรารอดแล้วใช่ไหม?!”
แต่จางฟานกลับไม่คิดแบบนั้น
ถ้าระบบต้องให้ “ภารกิจ” เพื่อไป Safe Zone
แปลว่าเส้นทางไปที่นั่น—
อันตรายมากแน่
ทันใดนั้น—
กร๊อบ…
เสียงบางอย่างดังขึ้นจาก้าร้าน
ทุกคนเงยหน้าพร้อมกันทันที
เงาดำหลายเงากำลังเคลื่อนที่อยู่บนเพดาน
ช้าๆ
เงียบๆ
ก่อนดวงตาสีแดงหลายคู่จะค่อยๆ เปิดขึ้นในความมืด
ติ๊ง!
[ตรวจพบมอนสเตอร์]
[Shadow Fang Lv.4]
ร่างสีดำคล้ายหมาป่าผอมสูงเกาะอยู่บนเพดานเหมือนแมงมุม ฟันของมันยาวผิดธรรมชาติ น้ำลายสีดำหยดลงพื้นช้าๆ ขณะที่ดวงตาแดงกำลังจ้องทุกคนในร้าน
และไม่ได้มีแค่ตัวเดียว
หนึ่ง…
สอง…
สาม…
อย่างน้อยเจ็ดตัว
ผู้คนเริ่มหน้าซีดทันที
“พะ… พวกมันเข้ามาตอนไหน…”
กรรรrrrrrrrrrrrr!!!
Shadow Fang ตัวหนึ่งกระโจนลงมาทันที
แต่ก่อนมันจะถึงตัวหญิงสาวพนักงานร้าน—
ฟึ่บ!!!
ร่างของจางฟานก็พุ่งออกไปก่อนแล้ว
ฉัวะ!!!
Iron Dagger ฟันผ่านกลางอากาศอย่างรวดเร็ว เืสีดำสาดกระจายพร้อมหัวของ Shadow Fang ที่หลุดออกจากตัว
ติ๊ง!
[Dash Activated]
จางฟานชะงักเล็กน้อย
เขาเพิ่งใช้สกิลใหม่โดยสัญชาตญาณ
ความเร็วเมื่อครู่—
เร็วกว่าปกติอย่างชัดเจน
แต่ยังไม่ทันได้คิดต่อ—
กรรรrrrrrrrrrrrr!!!
Shadow Fang ที่เหลือทั้งหมดก็พุ่งลงมาพร้อมกัน
ร้านทั้งร้านะเิด้วยเสียงกรีดร้องทันที
และจางฟาน—
ค่อยๆ กำมีดในมือแน่นขึ้นช้าๆ