วิเศษ วาเรีย ภาคหน่วยบริการประชาชน

“ตื่นแล้วหรอ”

ฟินน์ที่คิดว่าเขาจะตื่นเร็วกว่าทุกคน แต่เขากลับเห็นซินซินยืนเหม่อลอยอยู่ที่ลานกว้างที่เป็นระเบียงบ้านของเขา

“อืม…ฉันรอโนอาห์ตื่นก็จะกลับแล้ว”

“รอพวกอินกับลีออนตื่นก่อนสิ ฉันอยากให้พวกเราเริ่มต้นเป็นเพื่อนกันใหม่นะ”

ซินซินที่ได้ยินคำพูดที่อ่อนโยนของลีออน ก็รู้สึกทราบซึ่งในตัวของฟินน์มาก ก่ินที่จะมองไปที่ลีออนที่หลับอยู่กับพื้นและแสดงสีหน้าที่โศกเศร้าออกมา

“ฉันทำผิดกับพวกนายไว้มากเพราะเหตุการณ์ครั้งนั้น…อีกทั่งยังมีเหตุการณ์ทะเลาะกันของพวกเราบ่อยๆ ด้วย มันคงยากที่เราจะสนิทกัน”

“ตอนนั้นพวกเรายังเด็กนะ…อีกอย่างนายก็โดนหลอกด้วย ถ้าไม่นับเหตุการณ์ระเบิดนั้น นายกับพวกเขาก็ไม่ได้เกลียดกันมากไม่ใช่หรอ”

ซินซินพยายามนึกย้อนกลับไปตามคำพูดของฟินน์ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้เขารู้สึกดีขึ้นเลย เพราะยังมีเหตุการณ์แย่ๆ ที่เกิดขึ้นและฟินน์ไม่รู้อีก

“ฉันนะ…ถ้าไม่นับเรื่องของเลออนที่ถูกสอนมาเลยเกลียดลูกของเขา ฉันคงเกลียดพวกเขาตอนนั้น เพราะพวกเขาทำร้ายเธอ”

“ไม่มีทางหรอก…พวกเขาเคยทำร้ายฉันที่ไหน”

“ถึงตอนนี้เธอกับพวกเขาจะสนิทกันมาก แต่ตอนนั้นคนแถวบ้านเธอบอกว่าเห็นมันกับตาว่าเธอโดนลีออนทำร้ายนะ แถมยังร่างกายสะบักสะบอมตอนนั้นด้วย ฉันจำมันได้ดี”

“ซินซิน…นั้นมันเพราะลีออนฝึกประลองวิเศษให้ฉันตั้งหาก หลังจากที่เขาชนะนาย ฉันก็ไปขอให้พวกเขาฝึกให้ เพราะอยากเก่งขึ้นจะได้ปกป้องสถานรับเลี้ยงเด็กได้”

“ว่ายังไงนะ…นี้ฉันเข้าใจผิดอีกแล้วหรอ…แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีเรื่องตอนที่เขามาหาเรื่องฉันต่อหน้าเธอที่งานชุมนุมของอาดูลอีกนะ”

“ก็ตอนนั้น อินเขาไม่อยากให้ฉันยุ่งกับนายนี้น่า…ตอนนั้นเขาก็ผิดจริงแหละ แถมยังมางอลฉันด้วย แต่ตอนนั้นมันเด็กมากนะอีกอย่างนายยังทำร้ายเขาไปหนักด้วย”

“แต่ถ้าไม่ได้หมียักษ์มาช่วยฉัน ฉันก็ไม่รู้จะเป็นยังไงเหมือนกัน”

“เห้ยๆ สมองเสื่อมหรือไง”

“อิน”

ในขณะที่ซินซินกับฟินน์กำลังคุยกันอยู่ อินที่ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงคุยของทั่งสองก็เดินมาหาพวกเขา

“หมียักษ์ที่ไหนมาปกป้องนายกัน มันจะฆ่านายตั้งหาก”

“ไม่ใช่นะ นั้นนะหมียักษ์วิเศษที่ฉันได้รับมา มาปกป้องฉันต่างหาก ถึงจะไม่ได้เจอเลยนับจากนั้นก็เถอะ”

ซินซินที่นึกเหตุการณ์ตอนนั้นอยู่ก็พยายามจะแย้งอินออกไป แต่อยู่ดีๆ เขาก็นึกได้ ว่าช่วงหนึ่งเขาสลบไป ก่อนจะแสดงสีหน้างุนงงออกมาและหันไปหาฟินน์…แต่ฟินน์กลับพยักหน้ายืนยันคำพูดของอิน

“หมีนั้นมันจะฆ่านายจริงๆนะ ถ้าไม่ได้พวกพี่ๆ เจ้าหน้าที่หน่วยบริการประชาชนกับลุงเลออนละก็ นายตายไปแล้วแน่เลย”

“อะ…อะไรกัน จะบอกว่าที่ฉันลืมตามาเห็นหมียักษ์นั้น คือมันกำลังจะฆ่าฉันงั้นหรอ…แต่เขาบอกว่าเป็นพรของ…อดุล”

ซินซินที่หมดความเชื่อกับอดุลไปแล้ว เมื่อพูดถึงกษัตริย์องค์นี้ขึ้นมาเขาก็เงียบไป ทำให้อินที่เห็นว่าซินซินกำลังสับสนเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ ก็เปลี่ยนเรื่องไป สกิดลีออนที่หลับอยู่

“หยุดแกล้งหลับได้แล้วเห้ย…เบาะแส่เรื่องยาฟายฟินติดต่อฉันมา”

“ใครวะ”

เมื่อทั้งสี่คนเดินทางมาถึงบ้านหลังเล็กย่านชนบท ที่วายอยู่ อินก็ขับรถปิกอัพคันใหญ่ที่ไว้ใช้สำหรับขนของเลออน ที่ลีออนยืมมาจอดไว้ที่หน้าบ้านหลังนั้นก่อนที่จะทั้งหมดจะเดินลงไปยังประตูหน้าบ้าน

ฟินน์ได้ใช้มือของเขาเคาะไปที่ประตูจนเกิดเสียงออกมาเบาๆ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้วายนั้นเดินมาเปิดประตู

แต่ทันทีที่วายแง้มประตูออกมาเล็กน้อยและมองเห็นว่าเป็นฟินน์ที่ยืนอยู่หน้าบ้านเขาก็รีบปิดประตูทันที เพราะตอนแรกนึกว่าเป็นอินแต่ก็โดนแรงที่มหาศาลของลีออนหยุดไว้ และพลักประตูนั้นเข้าไปแทน

“พวกแกมาทำไมกัน”,

วายที่เห็นว่าตัวเองปิดประตูไม่ทันแล้วก็เลยตะโกนถามออกไปด้วยความร้อนรน จนกระทั่งอินเดินแทรกไปกระซิบบางอย่างที่ข้างหูของวายก่อนที่จะหันหลังเดินนำอินไป ที่ด้านหลังของบ้าน โดยเขาได้บอกให้ เทียน่าผู้ติดตามของวายดูแลคนที่เหลืออยู่ ฟินน์ลีออนและซินซินจึงหาที่นั่งรอพวกเขา

“นั้นเป็นพวกของพี่เอง ที่นี่พี่ชื่อว่าอิน และไม่มีใครรู้เรื่องของเราเข้าใจไหม”

“ได้ๆ”

วายที่เห็นอินอธิบายออกมาอย่างจริงจัง เขาก็พยักหน้าตอบรับไป

“พี่อ่านข้อความของวายแล้ว ไม่ต้องกลัวนะพี่จะปกป้องเอง แค่เหล่าทุกอย่างให้พวกของพี่ฟังก็พอ”

หลังจากที่ตกลงกันแล้ววายก็เดินออกไปหาพวกเขาพร้อมกับอิน

“สวัสดีครับ รีบเข้าเรื่องเลยนะ ก่อนหน้านี้ผมทำงานให้กับพวกนั้น แต่หลังจากที่เห็นการปะทะของพวกคุณ ผมก็รู้สึกว่าไม่ปลอดภัยขึ้นมา และไม่อยากทำงานกับพวกเขาแล้ว

ด้วยฐานะของผมที่บอกพวกคุณไม่ได้ แต่อินจะเป็นคนรับรองให้ผม มันก็ทำให้พวกนั้นไม่กล้าทำอะไร แต่ถึงมันจะให้ผมกลับบ้านมา แต่มันก็ส่งคนมาเฝ้าอยู่…รวมถึงตอนนี้ด้วย”

“ไม่ต้องกลัว ฉันได้ยินเสียงพวกนั้นอยู่ มันมีแค่2คนและอยู่ไกลพอสมควร ตอนนี้พวกมันยังไม่เคลื่อนไหวอะไร…วายเล่าต่อเลย”

อินที่กลัวว่าพวกของเข้าจะตกใจก็เลยรีบบอกพวกเข้า เพื่อให้วางใจลงไปก่อน

“พวกนั้นมันไปรับยาจากโกดังของท่าเรือใหญ่ พวกมันบอกว่าที่นั่นเป็นคนของพวกมัน”

“เป็นไปไม่ได้หรอก ท่าเรือใหญ่มีหน่วยบริการประชาชนดูแลอยู่ แถมยังเป็นที่สาธารณะด้วย มันต้องมีคนสงสัยบ้างสิ จะรอดมานานหลายปีขนาดนี้ได้ไง”

ลีออนรีบแย้งคำพูดที่ดูไม่น่าเชื่อถือของวายออกมา แต่วายก็ยังคงมั่นใจในข้อมูลของเขา

“ไม่ผิดหรอกหรอก ก่อนที่ฉันจะไป เจอพวกนายที่หลังต่อมินิมาร์ทนั้น พวกมันก็พาฉันไปเอาของที่ท่าเรือก่อน แต่คนที่พวกนั้นทำงานให้มีความสามารถในการใช้ภาพลวงตาอยู่ มันได้สร้างภาพลวงตาไว้ที่ส่วนหนึ่งของท่าเรือนั้นทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็น เหมือนด้านหลังมินิมาร์ท…ที่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าพวกนายเห็นพวกนั้นได้ยังไง”

“ภาพลวงตา”

ทันทีที่ฟินน์ได้ยินคำเล่าของวาย เขาก็ทวนออกมาด้วยสีหน้าที่จริงจัง รวมถึงซินซินที่ได้ยินคำว่าภาพลวงตานั้นก็แสดงสีหน้าตกใจออกมาอยู่มาก จนทำให้วายรู้สึกสงสัยออกมา

“พวกนายตกใจอะไรกัน?”

“คนที่ใช่ภาพลวงตาได้ที่พวกเรารู้จักมีอยู่คนเดียว นั่นก็คือระดับวีรบุรุษของดีอาดูเอล”

ทันทีวายได้ยินคำอธิบายของอิน เขาก็แสดงสีหน้าตกใจออกมาเหมือนกัน ก่อนที่หน้าผากของเขาจะมีเงินไหลออกมาด้วยความวิตกกังวล

“ระ…ระดับวีรบุรุษอย่างนั้นหรอ…นะ…นายบอกว่าจะปกป้องฉันไม่ใช่เหรอ

แต่นี่มันระดับวีรบุรุษเลยนะ จะเอาปัญญาที่ไหนมาปกป้องฉันกัน….ฉันทำอะไรลงไปกันวะเนี่ย”

“ใจเย็นๆ น่า ถ้าที่ไหนเล่าเป็นเรื่องจริงเดี๋ยวพ่อแม่ฉันก็จัดการให้เองแหละ

นายคงไม่โง่ขนาดจะไม่รู้หรอกนะว่า ที่รัฐแห่งนี้ยังมีเวลาบุรุษอยู่ถึงสอง

คน”

ลีออนที่เห็นว่าวายกำลังจะสติแตก ก็เลยอ้างชื่อของพ่อแม่เขาออกมา เพื่อให้วายใจเย็นลง

“บ้าเอ้ย บ้าเอ้ย บ้าเอ๊ย..ขอให้พ่อแม่นายปกป้องฉันจริงๆ เถอะ”

“ก่อนอื่นเลยเราจะรู้ได้ไงว่าที่นายพูดเป็นเรื่องจริง อย่าคิดโกหกเชียวนะ ถ้าพ่อแม่ฉันออกโรง ไม่ว่าใครก็ช่วยนายไม่ได้แน่”

“นายก็ลองไปตระเวนดูท่าเรือนั้นดูสิ พวกนายเพิ่งทำลายภาพลวงตาหลังมินิมาร์ทนั้นได้ไม่ใช่หรอ”

“อืม เดียวพวกฉันไปลองดู..ขอบคุณมากวาย”

เมื่อพวกเขาเห็นอินตัดสินใจออกมาแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาต่อ ก่อนที่จะลุกขึ้นเตรียมออกจากบ้านไป แต่ก็โดนวายห้าวไว้ก่อน

“เดี๋ยวก่อนเดี๋ยวก่อน แล้วพวกมันที่เฝ้าฉันอยู่ละ จะเอายังไง”

“ไอ้พวกนั้นมันเข้าบ้านขององค์ชายนั้นไปนานละนะ เราจะเอายังไงกันดี”

หนึ่งในชายชุดสูท สองคนที่คอยจับตาดูบ้านของวาย อยู่ก็ได้เริ่มพูดคุยกันขึ้นหลังจากที่เห็นความผิดปกติ

“นายลองติดต่อมันไปสิ ถ้าติดต่อไม่ได้ฉันจะได้รีบแจ้ง เจ้านาย”

เมื่อชายชุดสูทที่ถามขึ้นก่อนได้ยินคำแนะนำของเพื่อนของตัวเอง เขาก็หยิบเครื่องมือสื่อสารขึ้นมาเพื่อที่จะติดต่อ แต่ก็เป็นวายที่ติดต่อพวกเขาเข้ามาก่อน

“เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าฉันเห็นมีคนเข้าไปในบ้านของนาย”

“ฆ่า…ฉันฆ่าคนไปแล้ว ฉันเผลอฆ่าพวกมันไปแล้ว พวกนายรีบมาช่วยฉันเดี๋ยวนี้เลย”

ทันทีที่ชายชุดสูทได้ยินประโยคตะกุกตะกักและตื่นตระหนกของวาย พวกเขาก็มองหน้ากันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ก่อนที่จะพยักหน้าให้กันและวิ่งไปที่บ้านของวายก่อนจะเจอร่างของชายสี่คนนอนอยู่ภายในบ้านหลังนั้น

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”

"พวกนี้เป็นเจ้าหน้าที่ของหน่วยบริการประชาชน มันมาถามเรื่องยาฟายฟินนั้นกับฉันน่ะสิ…ฉันไม่รู้จะทำยังไงก็เลยผสมยาฟายฟิน ให้พวกมันเป็นคนละ5เม็ด

อยู่ดีๆ พวกมันก็ช็อก ตายกันไปเลย”

วายที่มีอาการตกใจอย่างมากกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จึงเล่าเหตุการณ์ ออกไปให้ผู้ชายชุดสูทฟังด้วยความตื่นกลัว

“ไม่หรอกทำได้ดีแล้ว วิธีนี้เป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว ถ้าพวกนี้ตามสืบได้ถึงขนาดนี้

นี้ก็น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด เรารีบกำจัดศพกันเถอะ”

เมื่อชายชุดสูทคนนั้นพูดจบ ก็เดินไปที่ร่างของฟินน์ที่ผอมบางที่สุด พร้อมกับก้มไป

เพื่อที่จะยกร่างของฟินน์ขึ้นมา แต่เมื่อชายชุดสูทคนนั้นก้มไปแตะโดนตัวฟินน์

ก็ทำให้ฟินรีบพลิกตัวกลับมา พร้อมกับล็อกแขนชายในชุดสีดำคนนั้นและกดไว้กับพื้น

ชายชุดสูทสีดำอีกคนที่ตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าและพยายามจะเขาไปช่วยเพื่อนของตัวเอง แต่เขาก็ไม่มีโอกาสได้ทำอะไรทั้งนั้น เพราะโดนลีออนใช้พลังพิเศษของเขา จนร่างของเข้าทั้งสองสั่นไปด้วยความกลัวอยู่ที่พื้น ก่อนจะโดนอินนำอุปกรณ์ปลดปล่อยวิเศษไปติดไว้ที่ตัวพวกเขา จนสลบไป

“วายกับเทียน่า หลบไปอยู่ที่ห้องเช่าบนสุดก่อนนะ มันเป็นห้องเช่าของฉันเอง”

อินที่ขับรถของลีออนกลับมาที่ห้องเช่าของตัวเอง ก็ได้บอกให้วายและเทียน่าไปหลบอยู่ในห้องเขา และพวกเขาก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างเต็มใจก่อนที่จะรีบลงจากรถไป แต่ซินซินกลับยังคงนั่งอยู่และไม่ได้ลงไปด้วยจนฟินน์ต้องถามขึ้นมา

“นายไม่ลงไปอยู่กับแอคโค่หรอ เราต้องไปตรวจสอบที่ท่าเรือกันนะ”

“ฉันจะไปช่วยเธอด้วย เจ้าของบ้าน2คนนั้นที่เธอฝากดูแลน้องฉันไว้ก็ดูเป็นคนดีด้วย ฉันวางใจ”

“ถ้ายังงั้นก็ไปด้วยกันก็ได้คงไม่อันตรายหรอก…ใช่ไหมอิน”

“ฉันติดต่อแคร์ไปแล้ว เธอบอกจะให้เจ้าหน้าที่แถวนั้นมาช่วยสมทบดูด้วย”

“ว่ายังไงนะ! ทำไมไม่ยกคนไปบุกเลยละ”

ลีออนที่ไม่เข้าใจคำพูดของอินก็ถามเขาออกไป

“ฉันบอกแค่ว่าได้เบาะแสมา แต่ไม่ได้บอกว่าได้มาจากวาย เลยบอกแค่ว่าจะไปตรวจสอบดูเฉยๆ …ถ้าไม่เจอวายมันจะได้ไม่ซวยไปด้วย”

“เออๆ แค่ไปดูให้เจ้าหน้าที่แถวนั้นสมทบก็พอได้อยู่”