เมื่อฮ่องเต้ได้ตัดสินใจลงไปแล้ว ทั้งท่านอ๋องหวงเจียหลุนและองค์ชายห้าแห่งเผ่าจิ้งจอก
จึงไม่มีใครกล้าขัดขึ้นมาเลย ต้องยอมรับในการตัดสินใจครั้งนี้แต่โดยดี
เื่ที่องค์หญิงสิบสอง ถูกจับคู่ให้แต่งงานกับท่านอ๋องหวงเจียหลุน ได้ผ่านความเห็นชอบจากเื่าาและราชินีจิ้งจอกแล้ว
แต่ปัญหาก็อยู่ที่เวลานี้องค์หญิงสิบสองได้หนีออกจากวังและยังไม่เจอตัว
ดังนั้นหากจะจัดพิธีแต่งงานและส่งมอบเ้าสาวให้กับท่านอ๋องหวงเจียหลุนก็ต้องหาตัวองค์หญิง สิบสองให้เจอเสียก่อน
"เสด็จพ่อว่าอย่างไรนะ ...น้อง...น้องสิบสองหายไป น้องสิบดูแลน้องสิบสองอยู่ไม่ใช่หรือ?"
ที่จริงแล้วจะเรียกว่าดูแลก็ไม่ได้ เรียกว่าให้ควบคุมความประพฤติดูจะถูกต้องและเหมาะสมที่สุด
องค์ชายห้า ถึงกับยกมือนั่งกุมศีรษะตัวเองไม่มีองค์หญิงสิบสอง แล้วเขาจะไปบอกกับฮ่องเต้ยังไงล่ะ
ยังไม่ทันจะแต่งองค์หญิงสองสิบก็ทำให้ขายขี้หน้าจนได้ เื่สร้างความวุ่นวายและปวดหัวเป็ที่หนึ่ง ในเผ่าจิ้งจอกเลยก็ว่าได้
องค์ชายห้าเริ่มอยู่ไม่เป็สุข จนลุกขึ้นเดินไปเดินมาด้วยท่าทีเป็กังวล คิดว่าจะแก้ปัญหาเื่นี้ยังไงดี
"ทำยังไงดี...ทำยังไงดี...คนก็ไม่มีอีกไม่กี่วันก็ต้องส่วนตัวเ้าสาวแล้ว"
"ไม่ได้ข้าต้องไปหานางด้วยตัวเอง"
พอคิดได้ว่าควรจะไปหาด้วยตัวเอง ก็ไม่รีรอออกจากตำหนักของาาและราชินีจิ้งจอกด้วยด้วยความรู้สึกนี้ลุกลน
ส่วนคนที่หายตัวไปก็ไม่ได้หายไปไหน กลับเดินสบายใจอยู่ในตลาดของเผ่ามนุษย์ เที่ยวเล่นซุกซนและชะล่าใจ
คิดว่าตัวเองนั้นเก่งแล้วจึงได้ปลอมตัวเป็ผู้อื่น แต่คนของเผ่าจิ้งจอกก็มาถึงที่ตลาดแล้วเช่นกัน
พวกเขายังคงแกะรอยตามหาองค์หญิงสิบสองกันอยู่
จนในที่สุดก็พบตัวและความชุลมุนวุ่นวายจึงเกิดขึ้น เมื่อองค์หญิงสิบสองไม่ยอมกลับไปด้วย
กลับวิ่งหนีไปทั่วตลาดและต่อสู้กับคนขององค์ชายสิบพี่ชายของนางเอง
ไม่ใช่ว่าคนเ่าั้จะไร้ฝีมือไม่สามารถสู้กับองค์หญิงสิบสอง แต่ไม่กล้าลงมือมากกว่ากลัวว่าจะทำให้นางได้รับาเ็
คนหลายคนพากันล้อมจับหญิงสาวเพียงคนเดียวแต่ก็ยังไม่สามารถจับได้
จนเฉิงม่อเทียนผ่านมาเห็นเข้าพอดี ทีแรกเขาก็ไม่คิดจะสนใจ แต่เมื่อได้ยินเสียงหญิงสาวคนนั้น
ก็จำขึ้นมาได้ว่าเป็ผู้หญิงที่เขาพบครั้งก่อนเมื่อตอนที่ท่านอ๋องไปล่าสัตว์ จึงได้โยนของที่อยู่ในมือทุกอย่างทิ้งแล้วรีบเข้าไปช่วย
"พวกเ้า ทำอะไร?"
"ไม่ใช่เื่ของท่าน"
หญิงสาวรีบะโขอความช่วยเหลือจากเฉิงม่อเทียนทันที แถมยังแต่งเื่ขึ้นมาอีกว่าคนเ่าั้เป็พวกค้ามนุษย์
"พี่ชายสุดหล่อช่วยข้าด้วย พวกเขาจะจับข้าไปขายที่หอโคมแดง"
องค์ชายสิบ ได้ยินน้องสาวพูดให้ร้ายตนก็โกรธเป็ฟืนเป็ไฟ จนมีโทสะถึงขั้นลงมือเข้าไปจัดการกับน้องสาวด้วยตนเอง
จากที่ยืนดูเฉยๆ เพราะไม่อยากทำแรงแต่ตอนนี้เขาทนไม่ไหวแล้วจริงๆเ้าเด็กปากเสียคนนี้ให้ร้ายพี่ชายของตัวเอง จึงต้องลงมือสั่งสอน
การต่อสู้เป็ไปอย่างดุเดือด สองต่อห้า คนสองคนต่อสู้กันอย่างเข้าขา ห้าคนก็ฝีมือร้ายกาจมีหลายครั้งที่ถูกคนทั้งห้าทำร้าย
เฉิงม่อเทียนรู้ว่าไงเขาก็ไม่สามารถต่อกรได้กับคน ห้าคน จึงคิดอุบายขึ้นมาด้วยการพาหญิงสาววิ่งไปหลบสักทีนึงก่อน
แต่โชคเป็ของพวกเขา อยู่ๆ ก็มีลมพัดแรง ทำให้คนทั้งห้าที่ตามมากระเด็นไปนอนอยู่ที่พื้น
ชายร่างสูงโปร่งสวมชุดดำทมิฬไม่ใช่ใครที่ไหนคือท่านอ๋องหวงเจียหลุน เขากลับมาจากเข้าเฝ้าฮ่องเต้แล้วผ่านมาเห็นพอดีเมื่อรู้ว่าเป็คนของตัวเอง ถึงได้เข้ามาช่วย
เหยียนหานอู๋จำคนทั้งห้าคนได้ดีจึงได้เอ่ยวาจาออกไป "พวกเ้าอีกแล้วรึ?"
"พวกเราไม่เคยมีเื่บาดหมางกัน เหตุใดถึงได้ลงมือทำร้ายกันเช่นนี้"
"แต่พวกท่านลงมือทำร้ายคนของข้า"
"คนของท่าน เข้ามายุ่งเื่ของพวกข้าเอง"
ท่านอ๋องหันไปมองเฉิงม่อเทียน ที่เวลานี้ข้างกายเขา มีหญิงสาวที่เจอเมื่อหลายวันก่อนเอง
"ม่อเทียน ส่งนางคืนไปเดี๋ยวนี้"
"แต่ว่า...พวกเขาเป็คนไม่ดี จะจับนางไปขายหอโคมแดง"
องค์ชายสิบรู้สึกว่าตัวเองเงียบมานานแล้ว จึงได้พูดบ้าง และเขาก็พูดเื่จริงไม่ได้แต่งเื่เหมือนองค์หญิงสิบสองเลย
"ขาย!!...ไม่มีทาง นางเป็น้องสาวของข้า ชอบหนีออกมาเที่ยวเล่นข้างนอก ข้าก็แค่มาตามนางกลับ"
"พวกเขาโกหกอย่าไปเชื่อ พวกเขาเป็คนไม่ดี จะมาจับข้าไปขายหอโคมแดงจริงๆ นะ"
ครั้งนี้องค์ชายสิบ โกรธจริงๆ เขาโกรธมาก ถึงกับกัดฟันเรียกชื่อ จนถึงขั้นร่างกายแผ่ไอสังหารออกมาอย่างน่ากลัว
"หยาง...จื่อ...ซี..หนีออกจากบ้านไม่พอ ยังให้ร้ายข้าที่เป็พี่ชายเ้าอีก"
แต่นางก็ทนไม่ไหวแล้วเหมือนกันจึงได้พูดออกไป สิ่งที่พวกเขาทำให้นางต้องหนีออกมาแบบนี้
"พวกท่านไม่ให้อิสระข้าเลย เอาแต่ขังไว้ในห้องข้าก็เบื่อเป็นะ"
"ก็เพราะเ้านิสัยอย่างนี้ไง ถึงต้องลงโทษจะได้สำนึกผิดแต่ไม่เลย เ้าไม่สำนึกผิดแม้แต่นิดเดียวอีกทั้งยังแอบหนีออกมาหลายต่อหลายครั้ง"
สุดท้ายท่านอ๋องหวงเจียหลุน เหยียนหานอู๋ เฉิงม่อเทียน ก็ได้รู้ความจริงว่าที่ผ่านมาหญิงสาวแต่งเื่โกหกพวกเขา ที่แท้แล้วคนที่ไล่จับก็คือพี่ชายของนางเอง