เล่ห์รักอัคนี

        "สวัสดีครับ  คุณลุง คุณป้า"  อัคนีทักทายคุณสพลกับคุณวรัทยา

         "ไหว้พระเถอะคุณเพลิง"

         "ขอบคุณมากนะครับที่มา"

         "ไม่เป็๲ไรหรอกเราก็เหมือนครอบครัวเดียวกัน  มีอะไรขาดเหลือตรงไหนจะให้ลุงช่วยก็บอกนะ"

         "ครับ" อัคนีตอบพลางสายตาก็อดที่จะหันไปมองคนที่คอยช่วยเหลือเขามาตลอดไม่ได้  จนสพลสังเกตุเห็นอาการนั้น

         "คุณเพลิงก็อย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะครับ  ยิ่งไม่ค่อยจะสบายอยู่ด้วย"

         "ผมไม่เป็๲อะไรมากหรอกครับ" สีหน้าและท่าทางของเขามันห่างไกลจากสิ่งที่เขาบอกว่าไม่เป็๲อะไรมากเหลือเกิน

          "ผมขอตัวก่อนนะครับ"

อัญพัชร์มองตามร่างสูงใหญ่ไปเธอเองอดที่จะเป็๲ห่วงเขาไม่ได้ไม่รู้ว่าจะได้กินข้าวกินยาหรือยัง

         "ถ้าอย่างนั้นฟ้าไปช่วยเขาก่อนนะคะพ่อ"

         "อืม...ไปเถอะลูก"

         "ผมว่ามันชักจะยังไงๆอยู่นะคุณ" สพลหันไปคุยกับภรรยาตัวเอง

         "ทำไมคะคุณหวงลูกสาวรึไง"

         "ไม่ได้หวงอายุอานามลูกเราก็สมควรมีครอบครัวได้แล้ว แถมคุณเพลิงก็เป็๲คนดีไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร  ผมจะดีใจซะอีกถ้าเขาสองคนรักกันใช่ไหมวะไอ้คิน  เอ็งว่าไง"  สพลหันไปถามลูกชายคนเดียวของเขา

          "ผมก็แล้วแต่น้องครับ"  ภาคินตอบพ่อด้วยสีหน้ายียวน

         "ฉันมีเ๱ื่๵๹อยากให้แกช่วยหลังจากงานศพเราคงต้องมาคุยกัน"  สพลบอกลูกชาย

          "ครับ"

         "นี่...นี่...คุณรอฉันก่อน" อัญพัชร์ที่ตามชายหนุ่มออกมาเรียกเขาให้หยุดรอเธอ  คนบ้าอะไรขนาดเจ็บขนาดนี้ยังเดินเร็วอย่างกับอะไร

         "มีอะไร" เขาถามเสียงห้วน

         "คุณทานข้าว  ทานยาหรือยัง  ตัวร้อนอีกหรือเปล่า"  ไม่พูดเปล่าอัญพัชร์ยังยื่นมือไปแตะหน้าผากเขาด้วย

         "ผมยังไม่หิว กินอะไรไม่ลง"

         "แต่คุณต้องทานยานะไม่งั้นไข้อาจจะกลับมาอีก"

          "อย่ามายุ่งกับผม  ผมอยากอยู่คนเดียว"  พูดจบอัคนีก็เดินหนีอัญพัชร์ไป  รู้หรอกว่าเสียใจแต่ทำไมไม่สนใจตัวเองบ้างเลยอยากตายตามน้องสาวไปอีกคนรึไงเฮอะ!! อัญพัชร์ว่าไล่หลังเขาอย่างอดไม่ได้โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าการกระทำของเธอและอัคนีอยู่ในสายตาคุณนายจิตรีตลอดเวลา

         "ชักจะยังไงๆเสียแล้ว" พูกจบก็ต่อสายหาใครคนหนึ่ง

         "อัลโหล...แกอยู่ไหนเนี่ย รีบกลับมาด่วนเลยนะยายฟ้ามันตายล่ะ...แล้วเจอกัน"  คุณนายยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัย

    งานศพของเพียงฟ้าผ่านไปอย่างรวดเร็วท่วมกลางความโศกเศร้าของใครหลายคน  คงจะมีเพียงคนเดียวกระมังที่ยิ้มออกมาอย่างสะใจไม่สนใครหน้าไหนนอกจากสมบัติเพียงอย่างเดียว

    อัคนีเดินทางกลับบ้านพร้อมครอบครัวอัญพัชร์ซึ่งคุณสพลแจ้งกับทุกคนไว้ว่ามีเ๹ื่๪๫ที่จะต้องปรึกษาหาลือกัน

         "คุณลุงมีอะไรเหรอครับ" อัคนีเป็๞คนเปิดบทสนทนา

          "คือ...เ๹ื่๪๫ที่ลุงจะพูดเนี่ยนะมันเกี่ยวกับคุณเพลิงและยายเพชร"

          "หนู...แล้วหนูไปเกี่ยวอะไรด้วยคะพ่อ"  อัญพัชร์ชี้มาที่ตัวเองอย่างงงๆที่กลายเป็๞หัวข้อสนทนา

          "คืองี้นะ พ่อแม่แล้วก็พี่ชายแกเนี่ยได้ตกลงกันแล้วว่าจะช่วยคุณเพลิงหาหลักฐานเพื่อที่จะเอาผิดคุณนายนั่น  คุณเพลิงจะได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเสียที"

         "แล้วจะช่วยยังไงคะ...หนูไปเกี่ยวอะไรด้วย"  อัญพัชร์ยิ่งงงเข้าไปใหญ่

          "พ่อคิดว่าจะให้พี่ชายเราเข้ามาทำงานกับคุณเพลิงที่นี่  ส่วนแกน่ะ...พ่ออยากจะให้แกแต่งงานกับคุณเพลิง"

          "ห๊ะ!!  อะไรนะคะ/ครับ" ทั้งอัคนีและอัญพัชร์ต่างอุทานออกมาพร้อมกันทันทีที่ได้ฟังแผนการของสพล